장음표시 사용
91쪽
8o C A p ta T V. dia aliorum miseriis immeritis condolemus, imprimis; si ad nos quoque
causa communis pertineat. Adduximus Tertulianum, Hieronymum,&Ambrosium, quoram primo & tertio opponit Bellarm. cap. 8. contri Barci. adfln. alios, quos ata toritatis ait ei Ie non minoris, quam hos, illi quidem Cyprianum lib. I. Ep. 3.& Irenaeum lib. cap. s.co in mercia haereticorum fugere jubentes: huic vero G regor. N agiana. Iu orati ad popul timore perculsoprasid. irasient qui Ecclsiam & Politiaetu comparat & cor'=Π, indeque c. 6. libr. s.de Rom. Pont f. deduc. t runda mentum suae opinionis, quod Dcut anima domin xtur corpor:, ita Ecclesia dominari debeat politiae qua tamen arrogantia qua longe abfuerit Nisi anz. vel ex eo patet, quod cum inJulianum&Conis stantium invect: vas, pollum utq; mortem scripserit, in nulla tamen suam aut Ecclesiae pote itatem efferat, stipra Imperatoriam, nec Christianos ullibi ad defectionem vel uno verbulo hortetur. Oblitus vero erat Bellarm. quod argumentationem , corpore naturali ad mysticum ipse rejecerat,
tanquam non per omnia congruam, lib. 2. de concit. c. I9. ad 2. Hactenus
enim recte procedit, ut licui Spiritus dirigit corpus, ita dirigi debeat politia ab Ecclesia, sed non o te imperium, quod anima usurpat in corpus,' competit Ecclesiae in Rem p. quia ex anima de corpore fit unum per se . ex Ecclesia&Repub. non nii Huraim per accidens. Corpus enim habet essentialem respectum ad animam, quae instar actus immiscet se potentiae corporis, 3c cum ea coalescit in unam talem substantiam, cujus partes se paratae sublittere non pollunt, saltem ex parte corporis, quod diffluit &corrumpitur, quam primum forma sua deseritur. Uerum politiae&Eccletiae per sie sese non respiciunt, sed & ante &post: coalitum in sua quaeque ellentia perfectae& distinctae manent, distinctis finibus& actibus secretae, quod clim non eveniat ita corpore, quod totum subordinatur animae, Omnino sequitur ut plus debeat anima posse in corpore, quam Ecclesia in Politia Imperium enim animae totale est & per se Ecclesiae ex parte, &respectivum. N in, quod carnem inveniri d. c. 6 dicit Bellar min. extra DItellectum, ut in brum intella tum extra carnem, ut in Angelis, perinde est, ac si de aliis quaereret, & responderet de coepis, nisi jam intellectus humanus sit idem cum Angelico, qui ad corpus respectum nullum habet, Scnon per sensus, ut hic, sed per innatas species intelligit, si Thomae meliori parti Scholasticorum credimus & corpora brutorum sint eadem cum corpore humano. Ad minimum enim, ne omninb incongrue &falsb similitudinem declarat se arguatur, oportet hoc mihi concedat, sicut ex quavis Rep. i Ecclesia potest fieri unum ita S ex quavis carne, A quovis intellectu. Nam illa Resp. quae jam actu separata et , & in sua subsistit, quaecunque demum iit, cum Ecclesia in unum i ystema Diuitigod by Goosl
92쪽
stema coalescere potest. Ergo etiam, ex declarationeBellarm .ex angelo&carne brutorum poteli fieri unum , aut ex carne brutorum intellectu humano, quod magis absurdua ierit, quam Thomistis videtur axioma Averr. quod ex intelligentia& orbe fiat magis unum , qtiam exactu& potentia. Sed dissit nititudo exemplorum huc adigit Bellarminum: Nam quia omnis anima definitur Aristoteli actus corporu, potentia viram haben- tu, in quocunq; corpore non est potentia, illud animam recipere nequit, Δ in quacunq; intelligentia non dati tu ratio actus informantis illa nequitanimae notionem subire, ideoq; corpus,quod natum est regi ab anima, non reperitur,nili cum anima, cum materia essentialiter dependeat , forma, potentia ab actu perficiente, nec anima unquam exuit respectum, quem
ad corpus includit: Seὰ Politia sitam sibi perfectionem ex se vendicat de subsistit absq; Ecclesa, proinde jure de actibus suis longius abit ab Ecclesia, quam corpus ab anima. Imbetiam flargius indulgeremus tam bellae, ut eam venditatBellarm. similitudini, tamen, sicut Spiritus corpus non corrigit aliter, quam spiritualiter,quatenus animam fas est, quae gemur quidem aut brachium corpori non abrumpit, sed yro modo uti imperii cohibet subordinatos sibi affectus .' ita nec Ecclesiae, ultra concellam sibi divinitus potestatem Spiritualem, quicquam licet, ut aut alienum corpus invadat, inque eo pro libidine serviat, aut paenas instigat non spirituales, qualis est abdicatio a regno, & imperium armorum. Ficulneum igitur prorsiis est fundamentum Bellar mini, imbstructurae e directo contrarium,&NaZianZenus tantam abest, ut contra Ambrosium militare velit, ut potius in castra ipsius ultrb descendat,& cum eo in caput S opinionem Bellar mini, amicEconjuret.Sicut enim Ambrocnon aliam sibi praesto esse panopi iam dicit, quam lachrymas &fletus. itin Naziana orat.1. ivIuliam Coercitin es Iulianus Dei clementia ac lachrymu Chustianorum, quamuitriam ra multu erant use,cum solum hoc contra persecutorem haberent remedium
Nec id dicit, quiu nullum aliud remedium iis reliquum fecisset Imper
tor, quia non tantum terrae imperii plenae erant Christianorum inermi
um, ut excipit Bellarm. c. 7. contr. Barci. sed dicastra armatorum, ut comstat ex respontis, quod milites uno ore dederunt Joviniano: Et nos Chν -
msumus, ex Run. lιb. 2. c. I. Theod. q. c. I. cui nihil aliud reponere habet
Bellarm. nisi,Christianos quidem Hille voto dc animo , non professione, cumulianus militia abiretussisset,quicunqi idolis recitarent immolare. Non ita pridem,siZosimo credimis,detraxeratConstanti miscingulum pavganis Et tame hoc ipso c. sumit Bellari procoselso,plures mansisse paganos,
qu m Christianos. Satis aut e suillet ad dejicienda Iulianum,si animum Sc votum Christianorum habuissent milites, quia ardor religionis nulli bi audentius exurgit,quam cum supprimitur,& sippressione incenditur o
93쪽
Nec meliores suppetias Labet sperare a Cypriano aut laenaro: Eslci, quantur cum Apos o ad Tit. 3. Haereticum hominem pon unam ct alteram admonitionem An inde sequitur ullo modo sententia contraria verbis Tertulliani, qui Imperatores asseruit ultra omnem aliam potesta tem humanam. Aut haec sunt Synonima: νι ta ba reiici m,oede,ce haereticum de solio, de bonu, dejure , de omni possessonesua. Quin potius interpretem eundem audiamus ex L ad Connt,. 6. Ex; te de medio eorum, ct se paramini Sed cur Joseph lion exiit AEgypto, nec detrectavit obedire Pharaoni, adebui etiam idolorum sacerdotibus stipendia praeberet 8 cur Paulus non suta traxit se obedientia Caesaris, sed ad ipsum ejus tribunal provocabati Cut milites Christiani audierunt vocem Juliani,& laudati sivit ab Augustino Nos hanc litem alio remittimus,& inoLedientiam perfidam subditorum modo ex eo evinci polle ostendimus, quod haeretici sint vitandi: Tum etiam insufficienter haec & id genus alia adduci addimus, quia haeretici non extiterunt omnes Reges&Imperatores, in quos debachatiis est furor Pontificius. Nam certε Henricus IV. nec Friderici I. & Il. Simonia enim& scotiatio, quae duo crimina Stephanus Episcopus Halberst. improperat Henrico,=n reston ad T iram. haeresin non progenerant, nisi fortas te exeo haereseos condemnandus, quod ad pedes Pontificis sordes lingere recu, faverit. Id enim innuit Sigon. lib. s. his Iol. inquiens: Filius paterna heresi repudiata, Ponti clam obedientiamsuscepit. Alius negavit copias dc th sauros transfretare in Asiam,sive quod cruorem Christianam trustra pro. digere vereretur, sive quod Rempubl. suam Inutilibus expeditionibus. saucia conscientia, depauperare, aut absentia sua praedam hostium ludi brio exponere tergi versiaretur: Alius conjuratis in caput suum Episcopis,. comitiasti in perniciem suam actum lituis, tutum itemion praestitit aut euntes fortaste intercepit in itinere: Alius jtua imperii in gratiam Pontificis turpiter deserere, Ec collationes beneficiorum, injustisque regnorum polles Itoneciedi Romanae contra datam fidem attribuere noluit:. continuo exarsit furor Papae, & ex sententi a eius, cui obloqui fas non est, quicunq; talia perpetravit,acrius vapulavit, quam si Christo ipsi in faciem rostitilles, aut principem articulorum fidei praemedi lato animo pemegal Iet. Non igitur satis scite de fugiendis haereticis haec attulit Bellarminus, cum, multi non haeretici cogantur hoc imperium Pontificis experiri, ut ipse
confitetur s. Rom. Pontifc 7. arg. s. t. 2. Ideoqueex alio fundamento prodire idipsum oportet, quam ex fuga haereticorum. Pergit Bellarm. d. c.8. contri Batalar dc Gregorio Turonensi, opponit Gregorium Roma.num,quem dc hic dc c. 8. lib. s. de Rom. Pont. sic loquentem inducit in privilegio, quod concessit monasterio S. Medardi. Si quis Regum, Antistitum,. Indicum,ni quarumcun eculariu personarxm huiusApostolica auctoritatu cy' Diuiti eo by GOrale
94쪽
Ds Iu RE PONT. ROM. IN REGNA ET PRINCIPAT. 33Mostra praeceptionis decrera violaverit, adde exsin. Ep. quae utrobiq; diis mulavit Bellar m. aut coimadixerit, aut negligenter duxerit, vel fratres inquie 'verat, vel conturbaverit, vel aliter ordinaverit, cuiuscunt dignitatis, vel subli initatust honoresuo privetur. Jam verisimile non est , ob errata tam levi cula, si quis fratribus molestus fuerit, aut negligenter rem eoru curaVerit, volu ille Gregoritim Reges & principes integris ditionibus &omni hon re privare: utu serpat & intelligit Gregor. VII. lib. . Ep. 2.2M. Iu . 8. Ep. 2I. oc Thomas aldens lib. 2. doctιι n. id. antiq. art. 3. imprimis cum ipsa Apostolica sedes pilis, Longobardis vexata fuerit, nec tamen is in mortem alicuius se miscere voluerit, ut ipse dicit. lib. 7. Ep. cap. s. s mortς. 23. q. 8. non quod vires deessent, Si enim,ait, rufacere voluisseim hodie Lοπο- bardorum gens nec regem, nec duces, nec comites haberet, ali in summa confvsone esset divisa, sed citiod Deum timeret, quemadmodum &Bern hardusitIOpter timorem Dei, totius mundi conjuratione se non paliurum adigi scribit Epist. IIo. ut aliquid 1 noliatur a Perseu regia ni Majesarem , ct a Deo constitutum temere ossendat. An igitur animus deerat, huic viro, ut sanctis
patribus vires 3 secundum Ro)nuluin o Bel inn. Alibi scribit sestium Ecclesia pararum essestare σ pugnare usir, ..d murtem, si ita oportuerit, pro matre sua, armis, quibus licet,nonsutuo gladiis, sed precibus,setibus, ad Deum, quae sententia prorsus con nat verbis Ami, colit supra explicatis. ex c. pila taconvenior. 23. q. s. & utrumq; conjungit Petr. Damian. in Epist. ad Dym.
Disc. contra potestatem gladii disputans: Nunquid legitur, ait, hoc νel egi vel literis docuisse Gregorius, qui tot rapinas at j νiolentias a Longobardorum s male est perpessus Num Ambrosiin bellum Arrianisse suavis Ecclesiam crudeli rerinfestantibus intuliti Recens tamen prodit Bellarm atque adeo cum e Baron. qui ex subscriptione unius privilegii &dicta&facta boni viri arguunt: qui nunquam sellissilie scribit, lib. 7. Indici. I Ep. 3I. ut abstineret Episcopus Constantinopolitanus a titillo Universatu: qui ad Mauritium Imp. scribens, non alio, quam Domini nomine eum compellat, lib. 4. Epist. 32. 4. 8c lib. 2. Ep. 6 I. ait: Ego indignus pietatis vestrae famulus, &c. quique ab Imperatore, & Augusta non minis aut jussis extorquere, sed per omni
potentem Deum precibus exorare contendit, ne unus constitueretur vinniversalis Eei scopus super omnes, quae res non tantum Romanae, sed uni verse Eccletiae internecionem & Antichristi adventum portendebat, ut
ipse nulli bi non inculcat: Idem ille in unius in Gallia coenobii privilegio tam sui dissimilis factus fingitur,ut non tantu universalis Episcopi, sed de
Domini Regum, si non nomen, certὸ rem & potestatem temerὸ usiirpare , & privationem regnorum interminari ausus fuerit. Cur non eandem potestatem potius exeruit contra Mauritium , contraJohan-
nem Episcopum Constant: contra Longobardos in re mulab graviori,
95쪽
84. C A F u T R&ed magis ardua, quo totius Ecclesiae magis est habenda ratio,quam m nipuli fraterculorum Suessionensium ξ Et quanquam tota beati viri vita
imperio ,Plae adducitur,clausulae reclamat tamen&Labscriptio in solistaeo tempore.&apud neminem alium inventa imδ qua & hodierni Pontifices sere abstinent, satis cautum id genus privilegiis putantes, ii Omuιρο-
tentu Dei, ct Petra ct Paulι Apostoloi u;mndignatiωem imprecentur,ri met amex ea deprehensus error in veritate hiilorica eam satis redarguunt. Inducitur enim Eulogius Alexandrinus, incertum qua occasione evocatus:
In ducitur Theodoricus Rex, eiusque subscriptio jactatur, qui tum temporis adhuc vagiebat in cunis & fottalle nondum ablaetatus erat. Suspi-zionem auget, quod i multa alia in Epistolas Gregorii inserta fuerint, hi storiae temporis illius non consentanea,ut quae de pallio, scprimatu Vigilii in Galliis notat Mornaeus in m st. Iniet Sed ut liberales simus, & fidem privilegii relinquamus autoribus litis, nihil, ne sic quidem conficient Raron.
M Bellum. quia verba Gregorii, noni intimperantis, aut minitantis, sed imprecantis, ut pateterintegro conoextu, quem Beliarm dedita opera det- curtavit: Ita enim refertur ad n. Epist. Siquis contrareverit,ctc. homesu.
priretur,&ut Cactolica fidei depravator, vel sancta DeiDelesia destructoriacon. sertio Christiamtatis ct corpore ac sanguine Domini nostri . Cbristi, sequestretur, ct omnium maledictionum Anathemate, quibus infidelesct haeretici ab initis seculi usis in praesens damnati sunt, sunt,cum Iuda traditore Domini in infe no inferiori damnetur,mst digna paenitentia prafumum Sanctorum bi propiti,
erit clementiam ct fratrum communione recomitia νε rit concordiam: Iami imprecari quidem potuit Gregorius aeternum cruciatum: imperare mi nimE. Proiiideeiusdem contextus verba, eodem sensu imprecandi & non imperandi interpretanda sunt, & miror Bellarm. c. o. contri Barciat ab redatium et se, ut aeternam damnationem interminari dicat perdecretum pag. 3 9. Cini Minprecatιoforet xιvis crudelis: quasi non aeque crudeliter pexeant homines, per decretum, ac per imprecationem . Crudele quidem ellet.
piis & Deum timentibus mala imprecari: sed spoliatoribus & Tyrannis talia imprecari nulla religio vetat, si clausula addatur nisi pimi tueritos&c. Sed ipsa Bellar. decreti summam interpretaturus paulo post, seipsum convivcit,quia dicere non audet: qui dicit. Qu) contra vertigrarespuenariuet in inferno: Ide jubet&imperat,ut contraveniens damnetur,sed declarat ipsum gravi te peccaturum dMnnatum iri Ergone thonore quidesho per iussum Papae cadit, sed deelaratur tantum indignus , qui honore potiatur. Nam si his verbis imperari potest damnatio, etiam Constantianusu eam imperandi potestatem sibi Gmst,quando in instrumento do,
nationis ait . Si quι temerator extiterit . arems damnationibus subjaceat im
96쪽
ges,respondet Bellarm. dict.cap. 8. quod loquatur conceptis verbis seculi. Nec nos quicquam praeterea ex ejus verbis obtinere curamus, quia abrogationes iurisdictio minae, condemnationes almortem de amissionem is nortim, quae ex jure spirithiali non competunt, non irrogantur, nisi per sententias de leges t eculi, licet irrogentur a Pontifice: Nec enim res propter pollelsorem, nec sententiae propter pronuntiantem, naturam suam
mitiant. Ponti sex enim, qui dominari ponitur in spiritualibus, quando ex siua jurisdictione aliquem sequestrat, nihil demere test, nisi quod tum dederat, cum isse novae jurit dictioni submitteret, ut argumentatur ipse
Bellarm. c. . arg. Lib. s. e Rom. Pont Atqui ingrellus Ecclesiae non affert regnum terrenum, sed novam viam aperit ad regnum aeternum. Proinde,ejectio ex Ecclesia hoc tantum jus posterius , quod ex ingrestu accessit, de- - , v. mere potest, salvo jure terreno,in quod Ecclei haerii hil juris competit. Et d. ex- proinde opponit Frilingensis haec duo: Examini dι vino reservari: Et legibus secuti non teneri. Nam si nulla lex seculi reconditur in Vaticano Romano, sed omnes leges Ecclesiae sent f pirituales, constat, quod nec Pontifici, nec citi iam mortalium rationem teneatur princeps reddere; quia nullius legibus in temporalibus coercetur, sed soli Deo, a quo habetpotestatem sua mediatE , ut supra dictum fuit. Ut tamen autoritatem hanc alia multb penitore eludat, opponit Ottoni Gregorij v I l. divinam ad Hermannum Episto pum Metensem Epistolam , nec non Bernhardum & Hugonem.
De Bern hardi sententia jam supra diximus,& multa ex libruconfid. ad Semre D- Eugen. supra excerpsimus, quae recta petunt jugulum sententiae Bellarmi ni. Solum illud pro se citare habet, quod gladium temporalem, noci quidem ab Ecclesias ringendum scribar, sed pro ipsa& fortaste ipsius nutin Quod nec ipse Bern hardus alleveranter eminciare ausus fuit , sed dubium in medio reliquit, id ille nobis obtrudit, quasi categoricEdietiim. Imb, si ita imperat ni Bernharido Ponti icu nutus ingendum essesadium,an inde' alia potestas Pontificis evinci potest,quam annuendi. Quid si ured primceps in justum aut inconsideratum Pontificis nutum exaudire ex causa te giversetur An tum Pontifici praeter nutum, gladius quoq; in manus sumendus,ut gladium Imperatori excutiat Certὸ aliter docuit Beriali ardus Latia arma Eausia non es tangenda, sedprecibus ct iacbryniis rem agendam. Dis. iTo. ad Ludovν Crasi Hugonis verba Iιb. ide sacr. a. parte. D ad meliorem sensum reducit D. δὸνιὼJbhan. Paris de potes regi.ι θ Pap. 18.ad argumentum . Nam si simpliciter Nuρην, docere velit Hugo, spiritualem potestatem esse immediate , Deo, cujus δε-
liuoarbitriosubjiciatur, Terrenam verbab illa & institui & judicari; quia discet
97쪽
docet manifeste falsi,quae& ipse Bellar m. improbat,sic potestatem omnem terrenam institui, & judicari de suis actibus, ab Eccleua, eadem facilitate
rejicitur, qua asseritur. Thomas in I. Corinth. 6. 9lech. I adc. i . Rom. omnes
fidelesjubet este si ibjectos erincipibus Subjici verb,dc per imperium Pontificis,subjectionis jugo se lubtrahere,prorsus contraria sunt, imb c. 6. Ερ I. Corinth. ne quidem ab Apostolo scribit subtrahi fideles citationi S judicio
principum fecularium, quod tamen ex hoc unico cap. ubiq; Bellar. sed nimis, quam ridicule convincit,ad imitationem Gregorij VII in Epist ad Meten. Quod si Thomas alibi in contrarium inclinat latius est audire loquentem cum sacris literis, per quas thesin sua probat ovi c is ad Rom. ct i Corica;.quam vanas & distolutas ratiunculas argutantem, qualis est ea, qua adducit 2.2. q. Io polle videt. Ecclesiam ex autoritate divina, abrogare imperia in-sdelibus principibussupra fideles,quia in deles merentur potestatem amittere supra fideles,qui transferunturinfitias Dei. Nam cum omnia jura fluant vel ex jure divino, vel humano,&qusu redis. 8. quo loco scripturae datur haec autoritas Ecclesiae, quove privilegio absolvitiatur filii Dei a jugo principum infidelium ὶ Jubebat Apostolus etiam fideles obedientia praestare Ethnicis principibus proster conscientiam,licet ipsi ellent filii Dei, & principes imndeles. Deinde lacui regna non acquiruntur, propter fidelitatem, ut confitetur ipse Bellar.c. s. li.1'. &propterea opinionem Thomae tacite improbatc.7. lib. eod. Ita nec propter infidelitarem amittuntur,magis quam pollessio. nes servorum & rerum aliarum, aliis titulis & juribus acquisitarum. Serviat Christianus Ethnico dc quidem vel jure belli, vel alia recepta consuetudine, vel ex pacto mutuo: Non credo polsessionem legitimam eripiet Bellarminus Domino, propterea, quod Christianus non est. Itaq; nec vib-ditos ob hanc causam debet abalienare principi. Denique mereantur sane infideles amittere regna & potestates, quod feloniam committant erga
Deum,lnon sequiti. , ait Barci. c. 2I. quod in libris de Regn. ubi γιmulcat,2 nos docuin lιb. I dejur. Maj.c. 6. num. 8. in clij iisque potestate esse, commissum regnum aut abjudicare, aut auferre, sicut Cancellarium aut alium magiis stratum,licet maxime meritum, ut ab ossicio removeatur, nemo tamen removendi facultatem habet praeter regem, quo pendet. Quia igitur principes, Deo constituti sunt, &solo Deo minores, non postulat, nisi Deo destitui imperio ac deponi.
Bellarm. c. 2I contrB.rycl. dupliciter respondet pro Thoma, cujus sententiam tamen antea ipse non obscure reprobarat,tantum, ne Barctato hac
laudem concedat, qlia si Thomas jure ab eo reprehensius sit. Primum autem negat principesPoliticos a solo Deo potestatem habere, clitia instinctus,quo homines le submittunt potestati, tantum inditus est Deo. Ut autem huic
aut:lli se submittant, ex arbitrio bominum jure humano dependere dicit.
98쪽
dicit. Qua quidem in requis sustineat audire Bellarminam, non tantum in autoritatem principum,sed&ipsam Dei potentiam, tam impunE & au- Ε dacter gratiantem, quasi non tantum principibus suam cuique distribitere potestatem fas lit l)ontifici, sed & divinam limitare, S: Monarchae summGrivalem, ad modum Manichaeorum obrogare. Nam si potestas non est a solo Deo, sed etiam ab alio, oportet esse ab urn aeqtie in Reipub. potentem,
qui Regibus& Principibus legitimam suam tr: buat potentiam. Eat igitur Paulus & corrigat linguam. Nam Romae ab eo,qui errare nequit, in ipsius opprobrium decernitar,quod non omnis potestas sit a Deo. Dependet enim etiam ab alto,quam a Deo. Item non omnis,qui resistit potestati,Dei ordinationi resistit,quia quaedam potestas est ordinata a jure humano tantum ,& non a Deo. Turpiter autem confundit Bellarm. modos constiis tuendi,cum potestate constituti. Nam licet Pilat milliis elIet ab imperatore, tamen Christus potestatem desuper ipsi traditam confitebatur. Uelaic dc ille praesit,hac aut illa forma Rem p. gubernet arbitrio hominum alicubi acceptum referri potest, ubi scit. electio exclusit successionem, sed praesidis tamen potestas semper est , Deo, quia aliti non teneremur ipsi inbelle propter conscientiam. Sed etsi totum hoc largiremur Bellarmino, nihil tamen conficit contra Barciatum ex triplici caula I. Quia,cirm Thomas dicat, In deses proptertii fidelitatem mereri avurrere imperium superfideles rati quam Ilios Det,conspicuE pr iupponit,omne imperium ei et Deo, quia infideles, propter apostasian& fidem non servatam committere statu uturregna sua: nemo amem committit seudum , nisi se impiaverit contra D minum liuim. Bellarminus verb negat, Deum este Dominum omnium rGgnorum,quia quaedam non dependent I Deo ideoq;prorsus est contrarius Thomae, tui generatim de omnibus infidelibus entriaci at,quod mereantur amittere reuda propter infidelitatem : Bellarminus hoc totum invertiri
quia si qui non , Deosed hominibus regna post id elat, propter infidelitatε
nequeunt cadere de regno, quia non commiserunt feloniam erga suum
Dominum, a quo imperium obtinebant non cum promisse fidelitatis seae conditionibus aliis,&fidelitati Christianae fortasse prorsus adversis. Turincaenim ad persequendum Christianos ex lege sita obligatur. Quod si ejus potestas non est i Deo, sed ab hominibus quibus fidem siuam contra Chrrustianos stipulatus est, falsδ dictuin fuit a Tnoma, omnes infideles propter
violatam n demerga Deum cadere de regno. Ita Bellarminus, ut defendat
Thomam, Barclajoamico gladio eudem interficit. 1 Si potestas principii non pendet 1 Alo Deo, sed etiam , iure vel titulis humanis, multo minus sequitur,poste aliquem eorum, Papa deponi, quia is hanc potestatem sibi arrogat non alia ex causa,nisi quatenus est vicarius Christi,&caputEcclesiet Pone cum Bellar. potestatem principam non dependere a Deo,ne Papa: quidem
99쪽
8s C A p u Y V. quidem ad se trahere potest, quod non est Dei nec licet Papae saltum sacrre,in rem prorsus alienam, qui humanum jus, aut titulos legitimos Eccleasiae, nisi in ordine ad spiritualia, perturbare non potest. I u qais es, qvijudi- 'Lcas alienumservum' suo Dorus nosat. aut cadit. Aut quae tibi tactio est eos, quis issunt. Tolle malum ex teipso, ct de ijs, qui foris sunt, relinque judicium
Domino. Denique responsio haec nori enervat totam vim instantiaeBaria
claij, qui non innium obiicit, quod Reges constituantur a Deo, sed etiam quod ibio Deo sint minores, quae est praecipua pars instantiae. Nam propterea , nemine mortalium judicari possunt, quia neminem habent supra Ad hoc nihil regerit Bellarminus , sed ad secundam responsionem profugit,quod etiam Papae judicium sit judicium Dei icut incestuo Corinthio Paulus remittit poenam in persona Christ. Summo enim Pontifex ricarius Dei est, ac per hoc potestatem babet a Deo distensandi ct mutandi in muti tu secundum νοluntatem Dei, cujus ipsi interpres est, preis distensat in potu storamentis. Caeterum,hoc ipso, quod Papam dicit vicarium,responsionem sitam eludit,& instar soricis proprio perit indicio. vicario enim non licet agere ultra mandatum expressum. Atqui quibus verbis datum fuit Pontifici in mandatis,ut deponat reges, ab luat silbditos, juramento3 Degeneralibus enim mandatis,quae in re tanti praejudicii non sulsciunt paulo post videbimus, & non magis spectant ad Pontificem, quam ad quemvis ex ministris Ecclesiae: sed quod devotis & juramentis, a Papa lvi solitis, oggannit, in eo incertum probat per incertum, &τοκρινο ιον affert pro argumento. Religionem enim voti &jurisj tirandi sea natura efficacis, contra jus divinum Papa nulla autoritate impedire potest: Interpret tio autem non magis pertinet.ad illum, quam ad Reges & principes, ita ut si Papa velit absolvere, princeps pari j ure polliet retinere, quia in interpretatione juramenti nihil plus potest Papa, quam lex, ut siniores Pontificii
Pauli exemplum praeterrem advocatur ex 2. ad Cor. c. a. quia Paulia Smandatum situm immediate a Deo acceperat in tertio coelo, nec quicquaremittit Corinthio,quam vinculum excommunicationis quod ipsi interminatus erat,4. COr.s. postquam post sufficientem correctionem ad meliorem frugem se inciperet recipere. Haec autem potestas disertis verbis tr ditur omnibus Ecclesiae ministris : sed de abdicatione regum, nullum verbum,& propterea,altera sententia Thome quaesiiadet sebjectionem,huic
longὸ praeserenda est, quae subjectionem tollit. Sed & contrarium sibi es le
100쪽
De JuRE PONT. ROM. IN REGNA ET PRINCI 'AT. 89 Thomam negat Bellarmin. quia haec duo enunciata non sunt contraria. Nomissi Debetursubjectio ιnlidcli princιρι. dum princeps es : Et: Potes princeps ins elu . ς πή--φrivari domιnio,quod habet supersideles,per autoritatem Ecclesiae. Retineamus
vero hoc posterius prolatum a Thoma 2 2 qttas. IO. an. IO. dc opponamus verba ejus dem ex ιοm. ad I Cor. G. Dicendum, quod Zpostolus non prohibet, quin .sdeles sub infidelibus principibus constitura, eorumIudicio compareant, s Pocen- ituri. hoc enim esset contra subjectionem, quia debetur principibussed piohrbet,quod isdeles non eligant volunrane ins elium judicium. Manifeste dicit: Apostolum non potuisIe prohibere , ne fideles pareant principi infideli, quia id foret contra jus divinum, & praecπtum Petri. I. Petr. 2. prohibere autem lobedientiam subditis, quid est, nisi privare principes suo dominio: & ita . Thomas non tantum sibi, sed S San isto Pontifici contradicit, qui plus sibi tribuit autoritatis, quim Thomas hic allerit sibi potuisse tribuere Apostolum.
Quod attinet porrb Gregorium VII. quem Ottoni primo loco opponit Bellarminus, & ubiq, primo intuitu assest contra Pontificum debellatores, quid aliud facit, qua m ut testis & rei personas confundat, & reum ,- ... . absolvi petat ex proprio testimonio ad exemplum ipsius Gregorii,cui Epi. ιών. scopi improperaoant. quod Testisjudex, accusator, inimicus idem esset. Aven.s. Anu. Quidni pari j ure bullis & Epitholis illius fas sit nobis opponere, protestationes Henricorum, rescripta&jurgia Fridericorum, edicta Ludo-vvici8 Nam si Pontifici licet testimonilim dicere in propria causa, licebit& Imperatoribus. Quod si Pontificibus adjecerit Bellarm. concilia & ap.
plausum Episcoporum: multo ponderosior futura erit causa principum,11 astipulatores illis produxerimus, non ex comitiis aulicis, aut conventibus principum, sed congregationibus ipsorum eorum, quorum testimonia eo plus valere debent , quo ab hominibus proficiscuntur inimicioria lbus, contrariae factionis & professionis, de quod caput est, qui Pontifici. bus ipsis religione fuerunt obstricti. Si Stepnanus Halberis pugnavit pro
Hildebrando,ιn Epist append ad Chron. Mari.Scor. Oppono Traltramum Epi- lscopuim Naum burgensem,qui mascule ipsi in faciem restitit, de Epistolam refutavit. Oppono Conradum Episcopum Trayectense γπ,cujtis orationem refert ;Aventin lib.F. svn. Boj.Item. Sigebertum Abbatem Gemblacensiem, Pa schalis 2. excommunicatoriam Epistolam resutantem, Benηonem Cardinalem, non
tantum injustam sedis Pontificiae occupationem, ct vanas artes Gregorii j revelantem, sed Sc longam seriem eorum emimerantem, qui ex ipsis Romanis Cardinalib. & Episcopis a partibus Papae transierunt ad partes Im- lperatoris. Decreto S Conciliis Gregorii oppono decreta & congregationes Episcoporum, UVosmatiae& Brixiae. Ut interim sileam crimina Gregorij, quae ipsum etiam in foro Politico non sinerent testimonium dicere.