장음표시 사용
61쪽
IN III. Lia. L αγ-Μ. municationis sententias protulerunt : ae dictus C. super executione mandati 'pri, eo facti, ad assos obtinuit scripta nostra , qui tulerunt suspensionis & excommunicationis sententias in eosdem. Unde nobis humiliter sipplicavit , ut cum in eadem Ecclesia tantum duodecina
sint pristendae, & ob hoc non si no gravamine simul providere
possint. utriqhie sacerentus easdem sententias relaxam & provideri alte. ia 'eorum in eadem Ecclesia de priebenda , praesertim eum in utrisque literis clausula illa continetur inserta , nisi de mandato nostro eadem Leesesia Prest in alterius receptione 'gravata . 3 Quocirca mandamus , qtiatenus eo recepto in Canonicum 3c in statrem , assignatoque libiboleficio praebendali, qui ad eos prius mandatum apostolicum reporta vit praefatas sententias iuxta formam Ecclesve relaxetis et alteri supere praebendati beneficio in eadem Emelia silentium imponentes. .
AD concilianda tria haec capita . variis interpretum sententiis nobilitata , ut, hac distinctione.
Vel quaeritur de duobus liti ξantibus , umque nenim proferente literas ad beneficia, a summo Pontifice impetotas: quo casia , sine ulla dubitatio ies inspiciemium tempus impetratismis; vel ut loquuntur, tempus datae, ut L c . Capituum. Haec enim verba L eao. 29; αι eos prius mandatum v, licum reportavit, sie sunt accipienda, ut dicat Pontifex, Callimae uim Pontificias ita terat primum impetrasse; quem ideo vult potiorem esse, 'uia prior est tempora, ut in east. Eum eui, νnfra de praebendis in vi: Ex die nimirum & sule, ut nominatim est proditum in Concilio Milivisam eam t4. 8e in Canemo Africana can. 36. intelligitur quis suerit posterior vel anterior. Et here videtur ratio quae movet Imperatorem, ut constituat in his Rescrietis ad beneficia , di m & Consulem desiderari, in. 4. Cod. de A vers. Res piis. & sane hoc casu iniquum esset, ut me glossa notat hi d. cap. Eum cur, iuri iam acqui-sto derogare posteriorem. Vel quaeritur de executione mandati Pontificii inter impetrantem & Ecclesiam, cui Pontifex mandat institutionem & provisionem , quo casu . latissime inte pretamur beneficium Principis. eontra Ecclesiam iuxta regulam traditam in let. p/nuti. ff. de Constitui. Principum in eas. eum GHι , de donaraonivus.& e . Gim, in fine, de verbor. Gn. Ut vel mi ita ratione temporis quotum est Rescriptum, O temporis quo admissum est vel acceptum Ecelei Adi muc generaliter , 8c indistincte mandatuin locum habere, ut in hoc ecp. - ; quamVis praesentet Clericus mandatum Episcopo consecrato post impere cinem mandati tamen quia Episcopus non consecraruet , ante eonsecrationem sust ex numero illori , quibus antea mandabatur ut impetrantem 4n Ecclesia himiuemit; s vorabili interpretatione dicimiis hoc mandarum ad Epilcopum post a eonsecratum pertinere , habita ratione datae. Et vice versa in Leap. V. Mos, infra .ri pseMndis. quamvi. p Laada non vacaverit tempore datae;
62쪽
o Μ Μ tamen satis est eam vacare tempore receptionis: & tune vacante prae 3enta , purgamr vitinm falsae suggestionis, quae laboraverat mandatarius ; hae elena tissima ratione, quia eade in facilitate dare solet Pontifex haec mandata de praebendis non vacantibus. Sed addenda est exceptio una, ex qua dici a Canonicos mandata tum Por tificis contemnere polle, si stan impetrans la taceat quod nominatim exprimere debet ; ut in specie cap. 6. de praebendor. Et in L ων. C Uittitus , si non dixerit certum esse numerum praebendarum, iuramento & apostolica auctoritate confirmatum , in Ecclesia contra quam Res rip: uni vel mandatum imp travit, non valet Restri tum , quia non videtur Pontifex hoc nominatim non exprλ, per Hibrie revocare coni nationem apostolicam , vel la re gratiam
Dulinctio est apertissima, cui tamen obloquitur omnino cap. ris . - vi. ubi nominatim Bonifaeius multituu , limaet illo ad beneficia , tanquatriambitiosas esse restringendas; quamvis alias plenil tale sit in beneficiis Ptineipis interpretatio facienda.
Sed respondeo, ambitiosa quidem idisse tandem iudicata ha et Rese ira, se lata deinde a Concilio Basiliensi: ita aetate Alexandri Ill. qui vulgo laudatur horum mandatorum auctor, ita favorabiliter fuisse interpretata ab ipse Alexandro HI. α proximis Pontii itas; Principis est enim heneficia principalia interpretari, ut ait Iurisconsultus in tis. Ex facto , s . ae mali. Q puri obstit.
Plinim ad Traianum lib. io. m n. Rogo, Domine . ut beneficia tua Iute pret ri duneris. Symmachm ad Theodosium DLio. πῖ . Nos venerari potius, quam interpretara divina oracuti consuevitas. Et rursus d. cap. . elh accipiendum n
de favore qui portinet ad executionem Rescripti , quando quaeritur an Res crumum mandari debeat executioni, vel non ; hoe namquo casu volunt Ponii Meet Ecclesana , eui mandatur institutio, morem gerere mandaro , ne illusoria sint ista mandata Pontificum; ut de decretis Praetorvm Juristonsultus est in I. Ss Praetor 7 . d. de iudiciis , nisi farsitan obstet iusta quaedam causa. Sed Constitutio Acini facii est accipienda de favorabili interpretatione beneficii, id est, an us vel minus contineat & hoe easu, tanquam ambitiosa restringantur: quae& tandem omnino sublata fuerunt ab Ecclesia Dei.
AD aures nostras pervenit , quod plerumque Decani , Arctu. diaconi, Praecentores, vel alii ecclesiasticis p din dignitatubus , super minoribus beneficiis literas impetrantes , nomen lapis primunt dignitatis suae , & simplici nomine is appellant , tanquam non habeant aliquem personatum ; f ideoque Resempto nostro postulas edoceri , u fraus ista taeendi praejudicium illis debeat g nerare. J Tine igitur eonsultationi taliter respondemus . quod eum non sit inrentionis nostra . ut personae pluribus reditibus abunda .res , per literas nostras pauperes Clericos super miaoribtra benefi-rim. I. F Dis i Θρ π , ora le
63쪽
u IN Ti T. III. LI R. I. C O Μ M. eiis inquietent , literas, in quibus actor sis nomen dignitatis supprμ
mit, vires nolumus obtinere . . INscRiprio huim eam se est restiuienda : Lueius III. Is ah ra Lintainiensi Disom, ex editione Anti Angustini, quam eonfirmat liber M,. qui pones me est . Et hoc nomine voeari Epistopos Angliae , lego apud mihi Paridem est enim Lincolnia epit copatus in Anglia celeberrimu*, vulgo Lim Miae: de qua ei vi ais Alexando Nechamus in divina lapientia .
Muni ea felix gente , repleta bonis. Sententia autem huius cap. breviter hare est . Literas impetrata 'ab his , qui .ignitates & persenatus obtinent, id est , maiora beneficia , adversus pauperra Ciericos in minoribus beneficiis institutos, si nominatim non exprimantur diu gnitate; , nullim esse momenti ; qui enim supprimit id quod nominatim exprimere debet , nihil agit , c. . Cum adem eap. Si proponente. cap. C siturus ,
hoc tit., e . Cum teneamur, infra de praebenins .
sed ad hoc eaρον necessario maerendum est, quare ii qui dignitatem habent, dicantur habere percinatum; videtur enim e fundere dignitatem cum persona tu , quia novum non est, eap.Cum aereJ Jeut, tusea de Com tittit ovib. capitistitatu, infra de concessione raebenda. Et tamen aliaet aratur persinatus a dia uitate, cap. De multa, infra de praebendis. Sie Archidiaconus, qui ia hoe cap. ignitatem habere dicitur & iurisdictionem, tanquam Emicopi vicarius,& eam ult. tufra de oscio Archidiacon. in cap. Ducium, infra de Arctione; simpli-eem personatum obtinere dicitur, sino eum animarum . Et ratio diversitatis haec est, quoniam variae fuerunt formulae eontiituendarum dignitatum in diuersis Gelasiis. naea quia dignitates, quae Graecis Canonibus αρ cονοκα , pendebarit ex placito istoporum, ut erutilissimo observat Ioannes Epistum Citri in responsionibus ad quaesti ines Canctamini Archi ρ. inreuehit. in lib. Iuris Orient.vit ut loquitur, φιλοτ ιiαs αρχροερα et is . Varia sitit variis in locis dignitatum constituer datum rario: & uno verbo, id omne pendet ex cons tudine, e . um olim, infra da consuetudine, quod & Latini interpretes recte notant ad L eam De multa.
si quis i tur quaerat, an Archidiaconiis, Primicerius, Decatius & Praecentor, vel caeteri habeant dignitatem ; id emisti turndum rit ex consuetudine Eccles rum, in quibus insituri sunt. Videntur quidem generaliter Archidiaconi tamdem obtinuis e dignitates Cesepiscoporum, quos constat a Damata sublat , ΟΠ.
lota; sic est accipiendus , ut Claudianus Archidiaconus fuerit & Vic rius Epist i Viennensis, ut Justiis Archidiaconua, & Vicarius Silli dii Arve tensa Epistori ,' de quo Gre ritu Turonensis lib. 4. cap. 45. Sic idem si
64쪽
Mnius reuem I b. est . as. Archidiae mum voeat freundi ordinli ne dilatem. Utirietis Aliis omissi , in Mit beati Gemani , docem beatum Germanisi 'fuisse Diaconum , ait Gemariami se momuum gradus in honore se in .
nes teli rei Sarer res sunt in ordine primo. Alauinus Caroli magni inremptor, di Abbas S. Martim Tinonensis, in viis x iis Mat:
Episco s insolenter arrogabam, videntur hanc potestatem Archidiaconiς manda re voluisse; non Archipres terra, qui simi altiori gradu constituti: eadem fere ratione qua ex equestii, non ex senatorio ordine, constat fuisse creatos praue s Augustales, qui opulistissimam stgypti premineiam , & novis consiliis aptam erent, ut Cujaeim docuit ad tin C. m Uie. Iris Ratio- iis digni aliis Archidiaconus antimit Archipresbytero, qui ratione ordinis praeessi d bet. Et hune fuisse ordinem Romanum colligimus em cap. r. De inlio AEGLA aconi, quem multae Ecclesiae sequuntur, em . Periecti , Archipresbire, et . di . Sed, ut dixi, id non est perpetuum, L eam Dudum, is et Lmcani vero praeest. eoeperunt collegiis Canonicorum, in quibusdam locix di Praeposti & priores; & Deeani proprie in Francia, qui in italia Priores, ut nominatim Mineres veruq interpres Iuris Civilis et , qui et divus Bematan, in epi hi ed id ad me, inqest. de Decinis magi is Hr, qui Pri4e potuis-erureum in Eousia, Hasem selent a tenent, ae primo cathedras in Comenidas dissident' olim Canoniti regulares, quales fiat s. omnes Canoniem renum es', anebant Abbatem; sed hodie in eathedralibus Ecelesiis vel metropoli anis, Epi---x Vel Archi limpus est illis Abbatis loco. Verus auctor mi seripsit Eoit naen belli sacri Himoselymitani: Patriarchalis Melisa habet Canonios re Lares, se inau , fictimus o regatim D. Aaeustis. ι .ha ut aurem μῆον-ε; - ρ ris in 'x tis Ca- As yerriiset Hiore Patriareiam , eui es eis timu Abbatir . Et hodie sunt muedam Eoelesar ea hedralas quae Abbates ribent, ut in Vasco sua Auxitanensis, & in Arvemia Claromo est . Quo sensia lego apud Grego rivm Turono lib. . eam . Abbatem Gotaremae tirbis , quem hodie non habet. , invenio quoque apud Ualafridum strabonem in Lb. d. os iis Gessiastis. - isti. Α-hipresbyteros in Emse iis Canonicorum curam gerere. Sic Primicerius simiando primum locum obtinet ; ut in Ecelesia Mediolanens , & in
65쪽
hiro munere apud Paganos sum tur, qui . ab Apuleio in s. g. illam,
nuum in choris. Et hinae Praecentorem dignitatem habui te constat ex is.
cap. Cum olim, de eo uetui sine.
Sed quoniam hi omnes, quos dignitatem habere diximus , dicuntur quoque in hoc Op. habere personatum ; videamus de personatu quid sit definiendivia . Ex variis locis huius Iuris, personae a Callis dicti fuerunt Clerici , qui beneficium obtinebant, eam i. qu. υ quo sol itan sensu in s mentis δε- noui habitae ob tapino Rem, bona persona dis itur maior Clericus, qui bene; ei uni habet illo loco. De E clesiastisis vere , si Lema persona fuerit,'perdat
Episcopus epist. i 1. AbaHa a me redimere Dolωπι sub nomine persinae , sicue a praedecessoribus meis ex prava consuetudius redem runt. Beneficia enim Galli umcabant altaria, dieso can. Quaesiitim. quo sensia D. Bemardus, 's. 1. Proce
fu tem'ris pat latim insile centis, docti sunt lo M indie me altaria, id est.b escia. Sic passim in hi Ilibris Clerici, qui beneficia obtinent, persenae dicuntur, rq . Ex parte, infra Me sit east. Conquerente, Gy. Quoniam, ea Miachael, o camulti de filiis Prasisti top. i. de incio Vicarii; ut gener viter definiendum si, personatum hahe e Clericum, cui munus quoddam inium ctum est cum dimitate, vel sine dignitate; & cum cura , vel sine cura animarum. Sic in hoc e . R in L eam eum accessisi em, & d. eam Dilectur, qui dignitatem habent, & personarum habent: ut omnes Senatores qui spectabiliniatis & illullianis dignitatem habebant, ut Cassiodorus loquitur, erant clarissi mi; sed non contra omnes claritani sunt Dectabiles vel illustres. Me omnes qui persanatum habent. nm habent dimitatem , d. eap. Dudum a. de electio ne e & hac ratione recte Imratur personam a dignitate , in dis cap. Da multa. His cognitis, videamus ad quod Reseriptorum genus proprie pertineat*Mσμ' luluido . intelligamus, quare eonstituat Lucilis II l. pauperes Clericosm nutoribus beneficiis iussi trum non esse vexandos a potentioribus qui dignit tri obtinent. Et ut breve faciam, insa per habitis Doctorum traditionibus exissi uno hoc caput proprie pertinere ad Rescripta, de quibus dixi in eo Inter e ma , IM AE. Coniecturam meam valde eonfirmat cap. r. defitis Presiste rum,m 2. COPH. ex quo apparet eumdem Lucium III. a Cantuariensi Angliae A
chiepiscopo suisse eonialtum, tam de Clerieis illi ite institutis, idis, prem
nam laicam ,. quam de filiis Presbyterorum contra quos, ut latius docui, imp trare siletiant Rescrinia, ni ineuitare et Hlox, sine iusto titulo heneficia poemdentes, ab Ecclesia Dei removerento Unde qivestum fuit a Lucio lil. an R Crip a ista contra pauperex clerico , quamvis illicite anstitutos, impetrata a p 'tentiaribus Clericis, suppressa tamen dignitatibus, valeant. Et restissime r scribit summus Pontifex hoe easu, quoniam, ut eleganter Iu ori uitrus ait in T. q. E. De alien. Ddisii mutand. ea, . humiliore potentioribus pares esse non possunt; haec Rescripta nulli et Me momenti. Quamvis enim summae cum fue vis rortificibus, pravas istas Angliae eonsuetudines omnino tollere; tamen hoc Praetextu notuerunt viam aperire potentioribus, qua pauperes facili ne mi Misendas. Nam observo ex cam I p. Coaecilii Sardicerusu, ex quo inni us ei
66쪽
' IDEM Noaut caresa EPI o SP autem aliquis auctoritate posteriorunc literarum per adversarium in iudicium tractus, objecerit literas se priores habere , de quis bu& in posterioribus mentio non habetur r s eis dolo vel ne ibentia uti postposuerit, excusari non debet. si autem, quia delegati iudicis copiam nequiverit habere, per posteriores literas non poterit conveniri.
C L E M E N s π.. . U . parte s. personae Ecclesiae de Tarento nobIs innotuIt . quo 1 cum capella de Empton ad praulictam Eeclesiam de iure perti, neat O. Diaconus t qui jam dictam capellam detinet pellanum ipsius Ecclesiae nomine ipsius L in ea ministrantem , post appellatio. nem a se factam, amovit. Quam cum esset S. prosecutus, & ad I diees literas impetrasset : ipse o. appellationem seam prosemi non euravit. Cumque auctoritate Iudicum in lux esta vocatus , dixit is literas priores habere . de quibus nulla mentio In posterioribus habebatur, quas usque ad tertiam citationem suppressit , eisque dolo vel negligentia uti pinposuit, quod ex diuturnitate temporis videbatur
ire vis a. uult. --ioe de appellatione .b ipse facta subat . eum biennium a tempue. Dpellationis iam fuisset elapsum. .r be mandamus, quatenus si ita in eoesii erit i e Masa In statum pristinum
omnibus, quae post appullationem ipsius o. inveneriti, attentata proscriptam ea Ilam matrici Ecclesiae restituere proeuretis , praedi unuo. si eum appellationem non fuisse prosem ni eonmurit meruo rato L. In expensa necessariis condeamantes
67쪽
PLERUΜ u E continpit, quod aliqui contra quosdam super aliquiis
bus rebus nostris literis impetratis, illis uti multo tempore postiponentes, tum despui . eas exhisent, cum aliarum auElaritate ab eis, contra quos primitus literas impetrant, caeperint conveniri: dicentes, posteriores literas non valere, ultote non facientes de prioribus me
tionem. Cuni igitur non si is alitiis homInum indulgendum : statui. nius, vi si quis nostras literas i mytrans , intra annum postquam coinsam iudicunt habuerit', ex 'malitia 'el negligentia pol posuerit viteis : auctoritate posteriorum literarum valeat eonveniri , licet in ipsis. nulla de prioribus mentis .habeatur.
SI quis literis a summo Pontifice impetratis dolo vel negligentia non utatur, copiam Iudicis habens , ut loquitur Juriis ullus in L. Sed Ο si, Ait
Praetor, de ex . Mbus caus majores non potest contra secundas literas, in quitas nulla fit mentio priorum, uti auxilio lite una primo lato impetratarum. Haec est brevis sententia e p. M aurem, ad quam pertinet cap. L Hrre: in quo primum observandum ea, Clementem III. vocare pressivi erum vel mea tanum Ecclesiae principalis onam matricis Ecclesiae , ut hi eap. Ad a
dientiatur de Ecclesiis Sunt namque capellae subiectae principaliis Elaesiis. Hincinariis Archiepist a Rhemensis in epse. . I rum m. plebem Tymaeensem: De capellis antiquit ut subiectis Ecclesiis non aequalem , sciu de . incipalisus Gelois tollas;onem exigat . Et inde Capellanus Pressiyter, in Ca-. ularibus Curet; maeni lib. a. qui nempe restit capellam subiectam principali j Presbytero, qui Sc Carlinalis dicitur, in epi sita Zacharii Papae , ad Pistinum
Maiorem domus , Episcopos Abbates in retidine Francoram constitutos; eadem forma qua princeps Carrinalis apud Calliodorum lib. 7. trariari freni. 3 i. - Di autem fuit ea liai a cappa S. Martini, quam in expeditionibus cum extςris S pctorum reliquiis, Franciae Fines d. ferre solebant; ut docet Valafridus Str abo eis uti. De exordiis oe incrementis reri ecclesiissete. Fuit igitur capelu. theca sive repositorium oppae S. Martini , Ac ita passim lego capellam uiti pari pro loco, in quo reliquias recondebant. Erectatam Monachi S. Galli , in et, ta S. Meheri. Etiam munus vitai gloriosum attiait , ea am foliar auream , gemmis νυ lito m , reliquiis Iummis refertam, in modum canus forma iam, eui simile quidem nihil unquam vidimus, evis fulseripiis hac est :ξEu erucis, atque pia eum sanctis capsa Maria. Haue Carolus summam delegit ham cap llam. En ins lib. t. ia miraculis S. Stephani: Capella argentes , im qua erat reliquiartim portio. Cuin igitur, ut accedam ad speciem d. eo. riparte, iis quaedam orta esset
68쪽
inter Presbyterum principalis Ecclesiae, Jc Diatinum quemdam, qui capellani principali Ecclesiae subiectam iniuste occypabat, remoto Capellano, qui nomia ne mincipalis Presbyteri in capella mini ibabat , ex sistentia Iudi is ordinarii mistus in possessi em capellae . a qua sententia appellarerat Diaconus, & post
appellati inem coeperat expellere Capellanum ; literas deinde impetrans ad Jui em qui de appellatione cognosaere debebant; quibuς literis tamen non utebatur. Sed cum a Pre bytero ex mandato sud cum, ad quos secundas luero ii petraverat, super eadem appellatione vocatus esset in sus, tune coepit opponi re primas litera , de quibus nulla mentio habebatur in posterioribus . Et haeratione fretus,.de qua tutis diximus iupra in eap. Caeterum tentabat polleri res nullius esse momenti . Sed quia an erebat Presbyter , Diaconum mitatibuli eris dolo vel negligentia uti noluisse P& id eonstare imis ex temporis diuturnitate , nam buxinium inturum tempore appellationis effluxerat : censet ponti sex, hi et Iegitima rebatis, capellam principili Ecclesiae esse rei tituendam.& Diaconum necessarias impensas Presbytero debere praeliare . qua de te utilanti. glossam in hoc cap. Ex qua notandum , Ponti Rem arguere dolum vel negligentiam ex tempotis diutumitate & tali ragri: & tandem huic, i Innocentia; III. qui suit Juria periti simus, & quem publice.scribunt .quidam , Iu Civile Bononia' dbcuisse.
certum tempus praefinire statuere voluit, in eo. Plemmiue ἰ ut di copia Iuruis habens, post annum no utatur literis secundis impetraris , primae, sint nullius momenti; quod moribus noliris generaliter obstruatur, & indillincte iri, omnibus Rescriptis . quamvis in L 2. Ceta se die sis Re criptis , . Claudius Imperi asserat Rescripta Principum perennia esse debere quae tamen jure v ter , pael annum non valuilla a firmat D. Cujaciuet, in d. tit. Sed si lis graeraliter verum est, nimis inopia suit supplicatio Epasathi, a quo eonsultus sitit Claudius, an Rescripta post anuum valerent. Nec Immtetur Cla dius se novum Ius condere; sed fessi asseverare Epagathum, Rescripta post amnum non valere: quod non potuit false alleverare, si Iure veteri, & ante hoc, Rescriptum post annum non valebat ; nisi dicas etiam ante Claudium Ius vetus , abrogatum fuisse: cuim tamen abrogationis nec vola nec vestigium est. Rursus dicam, post illus vetus Jus ante Claudium abrogatum, male quoque dubitasse Ep gathum de vi dc pinei late Rescriptorum: & deierare ausim hane fuisse dubitamurationem nondum, quod sciam, iudicatam ; quia erant Rescripta curiam, qua annum non valebant: qualia fuisse existimo Rescripta,. quae beneficia pe
lonalia vocantur in Cia..eMem. quae nempe , ut Papinianus P uitur in I. 8. Vacatis m, D. de vacat. O usat. mun. non spmatre M litarin v iteranorum, id est, non transeunt ad lieredes. Et observare vos volo A L. 2. c
stodi te loqui de Rescriptis ad Jus, & secundum Ius . quae semiaer perpetua fuisse declarat; nam & ad heredes transeunt, L. a. oe MIL. d. Theodos e . tit. . At braescia persenalia' primum est observandum , tae die & Consule non valuisse, L L. 4. quae pari esse videtur I. i. Cod Ttiadegis Canitur. Pri,uin er dies' ut liceat s ex duobus tamentis intretam constitutimem conficere.
s is fuerim deprehensa, auctoritate careant. Et haec sit --d. ius ovis, ediacta, Conpitutiones principis, quibus nempe novum quoddam im propcm ur iac beneficia per alia, quibus, ut est notissimum, contra j commuaeri vi
69쪽
IN Tt T. III. L I E. I. CO M M.
induimur, non valeant prolata sine die & Consule . Et tamen D. Audimi,
in in texto eollatioriis 3. eum Donatiuis, narrat Marκllinum cognitorem in orelocutum suisse , evidenti in is legit nis delmitum esse imperialia Constitu a, etiamsi Consules non legeritur, in dunium non vocari. orra enim erat dubitatio temporibus Honorii Imperatoris, de Rescripto quodam Constantini d. ι κυ t. auctoris, sine die & Consule recitato . Sed hoc aecipiendum videtur de Rescriptis, quibus , ut dixi, Imperator rescribit ad ius 3c secundum luet coma mune & receptum i in quibus nulla est dubitan)i occasio . Et haee sunt quae
ait a lex a. ait perennia esse debere. At quae contra tu, quamvis valeant eum temperam nitet additit is L. Contra flus tit. I t. Cod. Si contra fas vitutilitar. νω/tie. tamen diem & Gonsulem habere dehent. Et ha et Rescripta esse opinor, quae poli annuin non Valebant etiam inreve
teri, ut inde arripiat Epagathus dubirandi occasonena. Quia igitur post rarium uoti Ualeiant, & intra annum insimanda erant & Qissanda; vel ideo necesἈ-rio debent hahere diem & Consulem. Si e sine die de Consule non valete tella menta , recte Ioannes Chryseilomus scribit Minii. 3. de verbis Ioiae; quia post L. 6. Cod. Theia de resammia testimerita poti ennium non valebant. Iure veteri, fateor, aliud tua erat ex regula Me sunt , quae extat inter frumenta Vettilaeam Ulpiani edita a Petro Pithoeo. Sed hoc secundum d. Doru isipse
Habeo & aliud validissimam arrimentum . confirmo ine Rescripta nousu sis perennia veteri iure quia morte Principia conceden let interire videntur: Mini vineficiorum per alium eonfirmationes a lacee re principe impetrandae rarit, mi Constitutione Tiberii, da qua Suetonius east. 8. in Tito. Et propter hane Tiberii eonititutionem videtur Massuri uet Sabinus Mneseium de iure rea*ondendi antea Jurisperitis , id est, i 'rincipi a , & magnae dignationis viris, qui juri. Dientiam profitebantur, generaliter ab Aumilis contestam, primus a Tibe iri petere seluisse, ut Pom minet nari at in Vexato, L Masurias, L. a. ff. d. oris. Iur. Sed quod speciali er m d. Constitutine Tiberii sequentes Prin
cipes confirmabant, generaliter erepit confirmare Titus , ut Sue onius narrat rcniux exa mplum securua vit Nerva, apud Plinium M. io. Dist. & post Ne Uxm , ut constat ex L. 6. ρ- σlias es 7. M. EP autem, ' de excusetionibus, Adrianus, a quo eum quidam Praetorii viri, ut est in d. L. 2. de Orig. Iuris,
pererent beneficium de iure rei pondendi ι respondit ex veteri iure quod ante II. inum sub Augusta obtinebat, id non dari, sed praeliari solere ; id est: tari a principe wreialiter, ted maestari ab ipsis prudenti 'ut disrum 'sabadant. Voluit aurem Ampum1ς Iuristonsultos ex auctoritatiε principis is myste, ut pristinum decu luris prudemiae remiurrere quia: mutato statu Respubli ae a salio Caesare, hujuq scientiae dignita cum veteri libertate inter ciderat. Et in hane rem sunt expressa M. Tullii inba lib. . Ossi c. I que eum a praeclara mamrtim. t eo Mnui Dine Cibdis firme --,ὸν Hi Mηονε f. at eos bi AP or nn aure
70쪽
Iere; sta Me taetrum habere loeutri vult in Me rasu , quo quis dolo vel ne glis ita non utitur Reserim. Nam & Rescripta illa quae vulgo dicuntur I ilitiae, si verum amamus, gratiam genere quodam continent; quia eum unus. quisque debeat iure communi eorum Judice ordinario & eompetenti litigare .sa beneficio principis consequitur, ut a proprio communique f. diro exemptus staquod latius dicam in eo. Dq. quoniam, ut eleganter Ulpianus ait in LSH si fodis. V. de instructo , vel tu um. lem ius quotidie increscere & invaletem videmus : obtinuit tandem moribus noluis, ut quod I re antiquo locum tantum habebat in beneficiis peti alibus , hodie locum habeat in omnibus Rescriptis. ,
AD CAP. X. II. PARTEM CAP.XIV. ET CARXV.
AD hae fumus sin Apostolica Sede, disponetne Domino . minu
tuli , ut quae contra justitiam attentantur , nostra sollieitudineaci rcctitudinis tramitem revocentur . Proinde J significatum est nobis , quosdam in Provinciae tuae partibus tales sui asserunt j de Canis cellaria nostra literas recepisse , per quas eorum omnia negotia unius
Iudi eis vel plurium s quos sibi elegerint) arbitrio committuntur : sicque fit , ut si aliquem pulsare voluerint , examen ordinarii Iudicis non requirant , sed ad unum Iudicem vel plures delegatos sibi pro. pilios , & parti adversutae sus irectos , sit per examinanda quaestione deis currant . f Quod qualitum sit Deo contrarium', & Eccleuastieis sacris vel Canonibus inimicum', nemo ambigit , qui.vel ad modicam n litiam canonicae institutionis apprehendit. Tales itaque literas a Canis cellaria nostra non credimus emanasse vel prodiisse , vel si sorte prodierint , eonscientiam nostram quae diversis occupationibus impedita singulis ea s examinandis non suffcit , effugiunt. Unde J nos igutur , huic morbo celeri volentes obviare remedio : mandamus . Mautenus si literas tales in provincia tua inveneris ,,eas carere Viribus nostra auctoritate decernas. INNoc ENYIus III. E LIsIEMar Errae P
QUO NI A M autem sub huiusmodi forma , videlieet causam .
. quam talis adversus talem ac quosdam alios super hoc, & qui . . . . talaam aliis se habere proponit, tibi duximus committendam . a nobis multotiens literae impetrantur': & sollicite qiuesivisti . an D dex ex delegatione hujusmodi , ante personarum vel rerum expres Ton L G s