장음표시 사용
71쪽
e ulla pestineret, Ecelesia illam punire posset. In horum sententia , sedulenti ens non potest a Confessario quolibet absolui, Spro hae parte, arguitur. Primδ. Ille, qui priuatur reuelationi sibi sussicienter propo
bene pari. p. disu. II. fere. 8. , alijq; Praeter relatos a principio . Igitur excommunicationem incurrit, atq; ideo non pote si Confessarius quili-het ipsum absoluere. Secundo. Qui priuatae re uelatio ni sibi factae pertinaciter dissentit. saltem virtualiter negat praecipuum articulum Fidei ab Ecclesia propositum, scilice i, Deum an dicendo esse veracem, seu esse verum id, quod reuelat. Dices non negare Deum esse veracem a sed Deum loqui. Jristo. Si Deo reuesanti . di facienti evidentiam credibilitatis deeo, quod ipse qui reuelat, ille, cui reuelatio fieret, non crederet, Deum esse qui lo- . queretur, tunc Ecclesiae obedientiam in materia Fidei negaret, nam, Ecclesia iubet credere Deo, quando facit erudentiam credibilitatis, de eo, quod ipse sit, qui loquitur, sic quod audiens iudicet, tunc instar praeceptum credendi; designat autem nos teneri ad credendum, Deum esse, qui loquitur, dum loquitur, di facit euidentiam credibilitatis, de
eo, quod ipse sit, qui nobis loquitur. t; Terti). Reuelatio quaecunq; , siue publica, siue priuata ad obiectum Fidei nostra spectat, quia licet ad credendum priuatae communi ter Om nes non abstringantur, tamen credere te tui ille, cui fit, susticienterq; proponitur, Si spectat ad eundem Fidei habitum, quo mysteria aIta crωduntur. Scotus a. aist. 23. q. valc. Vega lib. p. in Trid. cap. 3. O 8 Ca therin. in Apolog. eontra Sotum G eertitudine gratia cap uti. Beriarm. ti, 3. de iustifici cap 3 Aragona.a. q p. art. 3. Salmer. lib. p. in πιa. Pauli pari. 3..disp. a. Suarea de Fide disp. 3. ea. io. Card. de Lugo de Fide disp. p. lect. I I., dcalis. Ergo dissentiens priuatae reuelationi, sussicienter si . hi propositae, Fidei habitum amittit, Haereticus est, excommunicatus excommunicatione Summo Pontifici reseruata. Respondeo. Confessarius quilibet absoluere potest dissentientem priuatae reuelationi sbi stilicienter proposi tete ad cred endum . Scripto
res omnes negantes, buuc Haereticum esse. Caiet. a. 1-q. s. an. 3. Solus Lb. 3. de natur, aqgrat, cap. LI., s ιο , ME. contra catheν. cap. s. Canus ιε. I a. de ιocis Theos. cap. 3. Bannes a. a. q.ρ. dub.3. Valentia
Fide disp. p. q. p. punct. ρ, 3. 3, distic. s. Cumel. p. p. q. p. inrt. 3. LOrca disp. 39. ,δcalis qui omnes docent, priuatam reuelationem ad Fidei habitum, quo reuelationea communes creduntur, non spectare, inter quos est etiam serra a. a. q. p. ara. p. dis. 3. Plures etiam ex illis ,qui eodem
Fidei habitu assentiri aliquem privatae, publiceq reuelarioni, tuentur. Cardi de Lugo in IVM. Ouieuo corur. Io. punia. q. alijq; , di omnes, qui
72쪽
sustinent, hune Haereticum ess e; sed non incidere in poenas Haereticorum.
incommunicationem Bul Iae Coenae, ac allas. Suare Z. G p. I s. de Fide lect. 3. nu. a Corduba lib. p. q. T. . . dub. 2. AZOP. Lb. 8. ωρ 9. q. q. Delhene, dubιι. II. Iect. 8.ηu. q. Haeretici nomen ab Ecclesia usurpatur tantum
pro eo, qui Ecclesiae edocenti re sistit, id negando , quod ipsa proponit,
prout ex Cathechismo Psa ripartip. iri 9. Symboli πιιιculo colligitur, verubis in illis. Non enim υτ νιη; nimum in Fιde preeauerat Hareueus dreen αdus est, sed φή, Melestiae auisoritate neglecta, impias opiniones pertinaciter tuetur; innuens Ecclesiae eontemptum ad haeresim exposer, defectu cuius Abbas Ioachim, qui Ecclesiae iudieio propria scripta submisit. Haereti
corum in numero non recentetur. cap. Damnamus de Sum. Triniti Angeli.
cus Doctori u q. dist. H. quas . s. art. p. ad 6. Si a trivis simplex credat, Iacob patrem fasie Abrahae, quod est contra verιtatem Scrιptura . qaram F dea profitetur , quousq; hoo sibi muωucat, quod Fides Ecclesia contrarium habet. quia nos diis ediι per se loquendo ὰ Fide Ecclesia, nisi Ee, qui seit, hoe 4 quoruerit, de Fide Ecclesia esse; quod tradit etiam August. lib. . comis Da natistas cap. t 6. Priuatur reuelarioni, quam Ecelesia non proponit, di iasentiens. Ecclesiani non contemnat, ne aliquid ab ipso propositum ne .gat. Satissae ies cum Ferre 363. , hunc negare Deum e lis summe vera cem, & tui credendum, quando sulficienter alicui reuelatio proponitur; istam 3; ab Ecclesia proponi. Sed verum non tu, habere ostensum aliquem Ecclesiae, aut Dei veracitati contradicentem ς aliud est enimnoi credere diuinam reuelationem sufficienter propositam, aliud pronunciare, eidem credendum non esse sicuti idem non sunt fornicari, ac diricere; sernicationem licitam esse. In casu nostro non credit diurnan reuelatio tu susticienter Propositam . Si replices cum eodem, hoe ipso, quod Ecclesia iubet credendum Deo loquenti, ae iacienti euidentia sci edulitatis de eo, quod ipse sit, qui loquitur, Proponit, ut credibile , quod Deus per se ipsum dictat, & de quo facit evidentiam . quod ipse snt, qui revelet; igitur, quid in errirr, non credat id, quod ipsam communi saltem, Suniuersaliter esse credendum proponit. Falsinnes suppositum, quod dissentrens neget, credendum esse Deo re uesant i, cum so Ium in hoc peccet, quod lic e t cognoscat obligationem e teden d i aliquid reueIari a Deo ,& obligationem istam fateatur, tamen ex malitia, vel impetudentia euIpabili, non mae credere, esse a Deo reuelatum; non et autem de Fide, illud esse a Deo reuelarum: si tamen negaret credendum esse reuelationi priuatae sibi factae, ac sui scienter propoatar, cala, quo habeatur omnis certitudo, ipsam esse a Deo, tunc a communi doctrinaum uersalis Ecclesiae discederet, Deumq; summe esse veracem negaret. ImpossibiIe est, moraliter loquendo, animum haereticum c admittamus
esse haereticum mentalem I illius manifestare, quia non possime alii sus ficienter cognoscere, ipsum reuelationi priuatae dissentire, desiderare tur si quidem clare cognosci reuelationem illam , lassicientemq; fra Proposi.
73쪽
propositionem. Si ego dicam, me non credere huic reuelationi, non per hoc sunt haereticus externus, quoniam non constat de obligatione mea ad Fidem eidem praestandam et Neq; ego moraliter loquendo dicam priuatam reuelationem, cui assentiri nolo, esse mihi susticienter propo iam, meq; habere euidentiam, quod Deus ipse loquatur. Neq; sumete, quod exterius proferam, me habere reuelatione obligantem ad credendum, quod sit Dei, nihilominus nolle credere esse divinam, quia adhuc credo omnia, quae credit Ecclesia , haec siquidem non tenet, meam hanc priuatam reuelationem diuinam esse; dc Ecclesia illos solos , tanquantas Haereticos, punit, quos necesse est po stea Ecclesiae reconciliari , seu ad Ecclesiam redire;nec potest Ecclesia prudenter cogere aliquem ad ahinis randam haeresim priuatam. Cum igitur sic dissenriens prauatae reuelaintioni sibi sufficienter propositae Haereticus non sit, saltem externus, a
Consessario quolibet absolui pote st . Sed quid, si dicat, Si glorietu r, se
nolle credere Deo sibi reuelanti, etiamsi euidentiam credibilitatis sa elat de eo, quod ipse sit, qui ei loquatur; ac dissensisse Deo sic reuelantipSum iti se tuentia Ferre nu. 7 aliorumq;, istum esse haereticum externum, dc excommunicatum, si interius etiam ita sentiat; eo quod tunc sentie contra Ecclesiae iudicium, cum ipsa doceat, credendum esse Deo, quo ritiescumq; ipse reuelat, de habetur euidentia credibilitatis, quod ipse, Deus loquatur. Unde a Confessario quolibet absolui non poterit; sed solum ab eo, qui absoluendi ab haeresi externa facultate gaudet. Ad primum, negamus esse vere Haereticum , saltem externum, Et ab Ecclesiae punibilem, neq; Scriptores omnes ibi citati volunt, talem contrahere excommunicationem, alia'; poenas in Haereticos latas Possunt etiam conciliari Scriptorum dicta in hac materia, per ea , quae tra
dita sunt, nimirum, dupliciter posse aliquem priuatae reuelationi dissentire. Uno modo, negando illam auelationem esse diuinam; deperdis sensum hunc non fit aliquis Haereticus, nec Ecclesia habet illam pi o diauina . Alio modo, negando esse credendum reuela Noni priuatae, quam uis euidenter diuinam esse agnoscatur, dc in hoc sensia loqui videntur Doctores, qui asserunt, Haereticum esse priuatae reuelationi dissentien. tem, quod de nos concedimus. Ex dictis patet etiam responsio ad se
' Ad tertium, negamus, priuatam reuelationem ad M ale Fidei infusae obiectum pertinere, eodemq; Fidei habitu assentiri quempiam priuatae, ac publicae reuelationi; quod etiam innuere videtur Sanctus Do
βοιis, Er Prophetis facta, qui eammeos tibros Ieriplerum. Non autem reν lationi, si qua fuit uti s Doctoribus facta i Distinguunt tamen nonnulli Thomistae de reuelatis ad Christianam religionem pertinentibus, seu habentibus ordinem ad Deum; εt de reuelatis nullo modo ad religio f
acin christianam spectantita η dc dicunt, illa lare credenda ab eo. cui
74쪽
reuelatio fieret, fide theologica; istaq; non . Videantur totus lib. δε ι. O Par. eap. II. Cano lib. I . cap. 3. Serra dicto dub. Card. d e Lugo, ubi is 4, qui, etsi teneat sententiam, de qua ita argumento, adhuc negat dissentientem priuatur reueritioni Haereticum esse .
ri confessarius quilibra assoluere poσι negantem trepostiora
. . Meologicam , eur denter deductam ex una praemisia.. ... Mam ali, allagi de Fide. Idetur, non posse. Primδ. Conclusio deducta ex maia praemisia naturali, Salia de Fide, est de Fide. Valenta a. di . p. q, II. punct. p. Canus de locis Theos. cap. 9. ιιb. I 2., o lib. 6. cap. vlt. ad i o. Uega Iob. s. in Trident. cap. 39. Va'. p. p. disp. s. cap. 3. , de alii. Unde eandem negans eth Haereticus, atq; ideo absolui nequita quolibet Consessario, sed solum ab habente facultatem absoluendi ab
. . Scclinia. Iudices Sacri Tribunalis Fidei punire possunt, tanquam 'oticum, negantem Propositionem euidenter deductam ex una de Fide, altera naturali, casu, quo attentis circumstantiis personae, loci, occasio vis, materiae facilis, aut dissicilis, excusatione dignus non videatur Sanichea ι b. a. cv. 7. nu. O Palat parι. p. tra J. q. dύρ. 3. punct. a. Villa ob an Sum. tom. 2. tra I. p. tD. Io. num. 6. Trulleiach. lib. p. in Decal. cap. a.dub. a. Suarea de Fide , di . I p. bect. 3. num. II. Dei bene sibit. t 3. se l. s.
Igitur, cum sit hereticus externus, solum enim heresis exterior ab Ecclesia punitur, absolui non potest indiscriminatis a quolibet Consessario. Tertio . . Negans dictam conclusionem, non praesumiturnetare Praemissam naturalem, seu articulum Fidei, exempli gratia,dissentiens as- έertioni huic , Christus est risibilis, praesumitur non praebere assensura huic Fidei principio, chirrius est hon O; quia maior propositio, Ornnu ho- no e R risio tu i naturali lumine , euidenterq; cognoscatur: Rii Urppter
iure merito stetereti in censetur.
Respondeo. confessarius quilibet absoluere potes megantem asse tionem theologicam de d uctam Ex una de Fide, altera naturali lumin cognita, nisi etiam piremissae de Fide dissentiret. Siquidem, concluso sic deducta non est eo Fade, prout docent Gregor. ιν p. art. η Maior Ocham q. f. Gabrielq 7. Caietan ., dc alij Thomista: p. p. q. p. art. p. σΣ. Molin. ara. a. disp. p. Suarea de ride, di . 3 Iect. II. am. Lugo disp. 3. Proposi tioni enim theologicae non assentimur, quia a Deo dicatur, ac reuelatur, sed quia insertur, perinddq; de Fide non est. Neq;
75쪽
eonnexum es cum express8 reuelatis veracitati Dei repugnet, tamenia quis negare potes h connexionem necessariam, non percipiendo ipsius vim, aut naturali praemissae non assentiri. Si instes, eodem charitatis habitu nos ditisete omnia, quae propter Deum amantur, etiamsi media. te amor in illa teratur, idcirco etiam quaecumq; diuinae reuelationi, sine formali, siue virtuali innituntur ad Fidem pertinere. Assignamus discrimen in hoc consistens, quod ratio formalis amoris Omnium, quae per ordinem ad Deum diliguntur, en diuina bonitas: atratio sormalis assensus praestiti concita ficti theologicaedeductae, non est reuelatio, aut veritas dualina, sed illatio, &di ursus, qui est naturalis; & propter hoc. habitus theologicus, etsi praesuppositive sirpernaturalis sit, tamen sor- maliter intra nat uiae lineam continetur; prout nunc suppono ex iis , quae tradunt Theologi, de Sac. Doctrina p. p. θ ρ. . Reuelatio virtualis tan-ἔam certitudinem parere nequit, quantam formalis praestat: Cumq; Ei- ad ei assensus omnes aequo certi sint per se, de egentialiter, tametsi subiective inaequalitatem quandam sordiantur, & admittant, rede insertur, non sinicere ad propositionem de Fide constituendam; dc ad hoc, vepro Haeretico habeati it distentiens assertioni theologicae illatae . Hinet ci cite Mare 2 de Fili diei in ist. Iect. q. Palatis,&Trullench. ubi topra Dra-I a P. N. q. tract. 8. resoL 79. Bordon. cap. 9. m. 77. Card.de Lugo de Fι se dila. Io. sed . 3. nu. 7o. alii plures, hunc Haereticum esse negarunt, cum diuentiat obiecto solum nrout illato, & non quatenus a De Odrino, seu re it elato .. Silanaen conclusionem negaret, quia praemissam de Fidufalsam putaret, tunc Haereticus esset, nec a Consessario quolibet absolui postet. Si autem inquiras, an Haereticus sit negans assertionem eraduplici praemissa de Fide illatam . Caid. de Lugo di p. 2 o. sis. 3. nu. 68scribit, hunc e sie vere, S realiter, I non praesumpti uetantum , Haeret, cum, quia Iicet, prout conclusio, achiis fidei non sit, tamen obdectum mmateriale illius est de Fide, ut pars in toto, vel, ut Particularis in propositione una uersali. Nos dicimus, quod si neget consequentiam, Haereriscua non est, secus si consequeus. Ad primum solutio patet ex dictis. Ad secundum, aliud est loqui de vero Haeretico, aliud de praesumpto. In foro externo presumitur Hereticus negans propositionem ex una Prs missa naturali, astera de Fide deductam, siquidem non praesumitur ne sare principium naturale euidens, sed articulum Fidei obscurum; quar Iudices fidei possunt hunc, tanquam Haereticum punire, si pertinacated illam neget. Sed etiam in hoc multum est deserendum arbitrio Iudicis, qui debet attendere qualitatem personae, ac materiam, de qua agitur, potest enim materia esse tam obstrusa, dissicilisq; , ut non solum rudes.sed etiam literati errare possint. Non sic est in foro interno, qui in praem. sumptionibus non sundatur: nanc si poenitens dicat Consessario, se non.
76쪽
deseetii principii naturalis, aut formae syllogisticae, eum absoluere potest, cum Haereticus non sit. Obiectio ultima locum habet soluminis
ti, Gissessarius quilibet abso luere possit sentientesm contra Eccle- - sed pararam corrusi si argumentis conuocatur.
Idetur, quod sic . Primὸ. Non est aliquis Haereticus. nisi pertinax sit, prout nunc suppono ex haeresis desta natione, Ac patere potest ex traditis superius. Qui paratus e st corrigi, si argumentis conuincatur, pertina cla caret; qualiter enim dici potest uinax, qui para tus est acquiescete λ Pertinacia non est sine ostinatio. ne. Igitur talis Haereticus non est, sed a Consessatio quolibet absolui potest . Secunco. Dantur motiva credibilitatis mysteriorum fidei Catholiet variaq; a Theologis in materias de Fide assignantur, & videri possunt a. p. Non erit ergo quis censura dignus, si Priusquam credat, velit habere huiusmodiargumenta, ex quibus euidentiamcredibi Iitatis liauriate ac pruterea non erit eacommunicatu nolens credere,nisi argu
Terit4 Qui credit praecise ob miraculaHaeretiem; non est: Vnde nee
Haereticus erit , qui praecisὰ credit ob argumenta, dc rationes, quibus conuincitur. Quin imo scriptum reliquit Panormit. ιη c. . Sundis D. de elect., suod magis Dinoras, tu.m Papa tenter riae , tu his, qua sunt Fidei, standum eii; ratio autemPraeualet Doctori S dicto, seu testimonio. Respondeo. Non Potest Consessarius quilibet absoluere illum, qui Montra Eccle fiam Catholicam sunt ii, quamuis paratus sit corrigi, si aris gumentis conii incatur. Qui scienterEcclesiae determinationi contrad ci t, reticus est, sicut doce Caiet. 2. a. q. ii . art. 2. vhr scribit,Pertinacem, at q; Hae re licum e M illum. urinnotescit,Ecclesiam aliquio, tan- uam de Fide, praecipere, nihilominus non vult ,Pro tunc , sic crcdere bai lle namq; non credit Ecclesiam esse regulam infallibilem in rebus Fidei Froponendis, Martiitratur, non e fic se and um Ecclesiae definu soni . sed ipsam teneri ad reddendam rationem suae definitionis fideissius. Aio non sic sentiens summi Pontificis auctoritatemproniata habet ili- Det Haereticus consimiles sensus fouet, millusq; tam Pertinax, qui no asserat, se paratum sententiam mutare, si rationibus, argumentatq; de sta incatur, cum omniS ratione vivere fateatur. Ratio Di Iis Fideian suis, ac Iupernaturalis non est natura lis ratio, & argumentum, sed diui-
77쪽
mis de Culc. agri eap. 3. Non rium nris sermombus, sed doeamelltis Hai. nis Fides accomodanda e R. ordinem peruertit, qui intelligentiam , de rationem Fidei praeponit, nolens credere, nisi prius intellectum conuiu-cat, ut sapienter idem Augustinus tract. 27. in Ioau. Per has voces. Non dixit, μηι quidam in vobis, qui non intingvut, sed causam dixit, quare uo. intelligant. Sunt gnim suu im in vobis, qui non credunt, ct ideὸ non inteia rigunt, quia non cyedunt ; μορbeta enim dicit. Nisi crediaeeritis , nm releu setis. Per Fidem eopulamur, ρον intellectum ν Mamur. Prius bat eamus per Fidem, in sitiquὸdυιulicetur per intellectum. Et paulo post. Sunt ergo quidam , quι noa credunt . credant, oe aperiant, aperiant, σ illa nabuntur.
De muS, Uiquem credere rationibus, argumenti ciconinctum. Iste Fide Cath*ica non gaudet, quoniam assentit, non quia sic videatur Spiritui Sancto, & Ecclesiae, sed quia sibi sic videtur; idcirco nolens acquiescere Eceletae determinationi licet paratus sit corrigi, conuincasur , Haereticusest, & pro tali ipsim habent Petrus Lede sma ιom 3. sum. tract. p.
de Lugo ro. sect. s. nu. I 66. dc alii plures. Talis, de quo etes ino, aninus Ecelesiae, quam ullam conuiucenti, credit, veritatemq; naturalem Ecclesiae veritati anteponit, quod est maximum sacrilegium,cum veritas; Ecc Iesiae sit procedens de ore Dei. August. lib. s. eontria Donatis as de Baptismo cap. II. edocuit, Ecclesiae Catholicae sententiam euiusuis dotactissimi hominis sententiae praeponendam. Cum igitur Haereticus sit,
vim a quolibet Ciase rario abselui pote st.
primu iudicitur, non tot Ii pertinaciam per hoc, quod iste paratus fit credere conuictus rationibus, argumentissim, quandoquidem , non, per hoc paratus est se Ecclesiae submittere. Pertinax ille dicitur, qui tenaciter suo errori adhaeret contra Fidem Catholicam, nempe, mr scienter relinquit Ecclesiae auctoritatem, &testimonium, per quod linqua veritas Fidei proponitur nobis credenda, di sequitur suum iudiacium . Sita est pertinacia in aetii contradicendi Ecclesiae, ac sequendi iudicium proprium; proindὀq; quot aestumq; quis ab Ecclesia eorrigi Paratus non est, semper est pertinax : Et quia paratus corrigi, fi argumenti S conuincatur,nbn habet animum promptum sequendi Ecclesiae iudicium , at rationes, S argumenta, sed proprium iudicium, quo d Hotiuis iudicare intendit, vere, & realiter est pertinax Αatu Haereticus. Ad secundum, aliud est quaerere credibilitatis motiua: alliud veritatis mytteriorum Fidei argumenta.Quae subsunt Fidei euidenter eredibilia . sint iniim Vt insinuat illud P al. 9a . Tefimonia tua eredibilia facta Iunt nimia, idest, prout exponit Lyranus. Nasii : quam prima principia scientiamum acquisitarum. Et Ricard. victor. M . n. de Trinit. cap. Ea, qua reuelata mus ς elsus, tam mattis , tim magnis, iam miris
78쪽
'prodidis e restimata Iunt, Pt vitur victatis dementia in his. τρι aliquantulum dubitare. At eorundem veritas natu tali ratione ofundi nequit, sicutiladocet Angelicus p. p. qu. art. p., ubi adducit auctoritatem Hilarii tib. p. de Trinit. oe Ambrosii lib. a. de Fide ad GraιMηum. Sed, etiamsi naturaliter ostendi possent, adhuc Haereticus esset,qui nollet eis na assentiri propter Ecclesiet determinationem, at solum propter inmma,&aris gumen ea, quia iudicio Ecclesiae se submittere nollat. , Ad tertium, miraculis Fides nostra firmatur, per ea, quae docent Sancti Partes, Augiistinus praesertim, atq; Theologi assignantes e tedibilitatis mysteriorum Fidei motiua; Contestamu mo figais, ruentu, o D riis virtutibus, spiritus sanctι distributit ibus, ut dieitur ad Hebraeos NihiIominus, si quis praecise ob miracula, & non ob Ecclesiae propositionem, auctoritatemq; crederet, Haereticus esset . Quod additur de Panormitano,nullo modo sustineri potest; sciteqMaiet. toto cit. seriptum reliquit. Hine habes quantam rauere debeas is Panormitano, extνὰ de clemin cap. Significasti, volente , quod magis Doctoris, quam Papa sententia, labis, qua sunt Fidei. standum en . Doctor particularis falli, & fallere ρο- testi Summus Ponti sex, de Ecclesia, in his, quae Fidei sunt, nequaquan Videatur D. August. lib. s. de Baptismo contra Donati'. cap. II.
An Confessarius quilibet absolue re possit percanum haeresis
peccara, ex paruitare materta, detur posse. Primδ. Venialiter peccans, in materita haeresis, haereticorum poenis puniri nequit; delanque
autem ex paruitate materiae venialiter peccat contra Fidem, ut patet in exemplo adducto a Sayro inclamgta lib. m. cap. a. . I9., quando quis prostri tam le-- ω κ uissimum verbum, ut dumtaxat venialis haeresis fit. Pro
pterea iste absolui potest a Consessario quolibet, cum Haereticorum
Secunia. Peccans ex paruitate materiae, in criminibus habentibus adnexam excommunicationem. non est excommunicatus, ut percutiens leuiter Clerieum, non incidit in excommunieationem can. si suadenisee Diabolo, & idem dieitur in alijs materi)s; ratio est, quoniam pomis tam grauis, sicilii est excommunicatio maior, non incurritur, nisi per graue peceatum. Idcire o peccans peccato haeresis ex paruitate male,
riae non erit excommunicatus . . . . L . i
79쪽
Respondeo. Non datur aliquis Haereticus, qui ab omni Confessatis absolui pollit ratione paruitatis mat riae. Siquidem in haeresi paruitas
τι. Diaua parti S. tract. s. re'l 28. ,&λliJ. Quaelibet haeresis est error cum pertinacia circa ea, quae ab Ecclesia definita sunt; neq; aliquis Haereticus est, nisi aliquid sentiat, quod ex vi terminorum cum Fide Catho lica Romana oppontionem contrariam habeat, ct ab Ecclesia recedat, negando aliquid ab ipsa definitum. Quamobrem est necesse , quodHq- reticus omnis, aut Deum in reuelando falsum reputet , aut Ecclesiae deceptorem, quae duo in maximam Del imumam cedunt,cum ipse sit ipsissima veritas, iuxta illud Ioan. Iq. Ego sum Uιa, utritas, . vita ; hae reias'; fuerit Armenorum, Deum esse mendacem, contra ea, quae habenis turm S. Scriptura num. est Deu s, quasi h0mo, di mentiatur, nesul filius hominu , νι mutetur . Tam rerax est Deus , ut nem de potentii sua mentiri queat, inquiente August. Lib. 22, ue Civit. Dei cap. 23. Sι volumquid omnJpotens non pote ι, habem pre Ius a Fgο dicam , mentiri non potesti
leuitatis errorem. Si dicas, haeresim contingere posse absq; eo, quod Dei testimonium negetur, nimirum credendo omnia, quae a Deo reuelantur, sed negando, istum articulum sidere sic a Deo reuelatum. Inno. Qui negat, Deum articulum hunc reuelasse maximam iniuriam irrogat Ecclesiae, tanquam definiat ea, quae a Deo leuelata non sunt ; sic enim falsa reputatur, atq; in definit ionibus suis dcceptrix .. Explicatur. Non credimus aliquid de Fide Catholica , nisi ab Ecclesia proponatur, quare Theologi asserunt,quod resolui io Fidei expalle credentis fit in Ecclesis
propositionem, non tanquam in rationem tormalem credendi, sed ut in Wisibile proponens credibilia, quia oportet usse aliquam regulam generalem, istin fallibilem proponendi, & explicandi ea, qtis sunt Fide tenen
Paul. a. Ephes 3. Augultini eontri Epist. Fundam erat effatum . Ego
Euangelιo non erederem, nisi me catholicae E esesis commoneret auctoritas. Supponamus modo,aliquem negare articulum istum propositum tanquade Fide, esse a Deo reuelatum; iste contradicit Ecclesiae proponent, illum, ut reuelatum, negat Ecclesiam esse in fallibilem regulam in proponendo, docet deceptricem esse in definitionibus suis. Est ne leuis culpa haec, facere Deum mendacem, vel Ecclesiam falsam, Ecdeceptricem Respondebis sorsitan; contradicere EccIesae in materia parua, esse peccatum leue in materia haeresis. Solutio ista nullo modo tolerari potest; quandoquidem, sicuti glauissima iniuria sit Dei vetitati, ac veracitati, uspicari larum, quod dicere possit salsum,etiam in re minima; ita magna . impietas,
80쪽
Mias, maramumq; sacrilegium est opinari, quod Mesesi possit deiscipere in proponendo minimo Fidei articulo i quaecumq; enim fusitas
eiusdem in fallibilitati repugnat, nec dici posset sesamma, o firmamentum verιωιιs, quemadmodum illam Ams . p. id T Orb. 3. appepat. Ductum fuit Petro . Oram pro se , m non de istae fides νua. LM. a1. idcirco Ece isfia Romana nec fallere, nee sal Iip est, etiam inmodico, ineterum Side ipropositione. Discursu perbreui a simili assertum eonfirmari potest. D eliminibus aliis immedinte inum respicientibus materis paruitas io cum non hinet, si Deum odisti, infinitam bonitatem odio habuisti; fisalsum uires, mendacem Deum iacis; sic pariter, si minimuin Fidei arti. culum neges, veritatum diuinam negabis ; Hinc, neq; in Fide paruitas materiae datur, ex conse enodabius no est Haeminus, qui ob materne paruitatem a Consessario quolibet absolvi possie. u M. Ad argumenta respondetur, non posse dari haeresim, quae revera fietalis, de tamen sit peccatum solum veniale, ut ex dictis patet. Non ei tam facita materiae patuitatem m Clerici percussione inuenire ι' quivi
appellatione inarius rusti ita ven ι nou Mum qi ecvix precuso rior phra. si Caieta tre Sim. versi. Ex m 3kαιο ορ. m. γ μή etiam patueris, a aqua iniectio r- . o rim putio, ac molema acceptis sinuscumq; υι de mainnu, seu pera tona Cterre A. Nhilomιniis paruitatem m term in ipsa, viii furto, inutisq- aliis crinianimus, admittamus; adhuc non est eadem ratio de haeresi, quae immediate Deum, Ecelesiamq; Oisendit, ae osiansio haec, etiamsi nutetia ex se paruatit , est grauissima. O .c ia
. externo is Irausiurιbus ab iatam. Metue non posse. Fams . in resis inZ ulla nae Summo Pontifici reseruata est, ibi. ωιεν- ὰ ρω is Avientiis nullus per alium, quam ρον Romam in Ponti rem, ab otiri psu Igitur Inquisitotes ab excommuis aleatione haeresi annexa absoluere nequeunt, ita ut postea in haeresis crimine Cem seratius quilibet a soluere possit, De G. Inquisitores, neq; e vi muneris propris, nee Hrtute privili ν/ alicuius, neq; exconsuetudine, abGlsteradi ab haeresi, proibro oon scietulae, potestate gaudent quandoquidem eorundem munu&est iiidicialiter procedere ; priuilegium nullum a serri potesticonsuetudoqisa' conuaria; quinimo Scriptores aliqui sunt in sententim, Inquisitoribu esse vetitum aliquem in foro poenitentiali audire; saltem , certe est Ἀ- num consilium easdem ab umetrico 3. Part. Gr.nv. 39. traditum, ut εἰ,