장음표시 사용
31쪽
maminatur doctrina Confusionisurum δε Contrition .
A Liqv ex Luxhcranorum Confessionibus eontra nos in Epi
stola sua Familiari deprompserat Exim. P. Lupus, quibus tamen respondere tunc nolui, quod meliorem exspectarem opportunitatem. Intellexeram enim Xenium Exim. P. Famacques sub praelo esse, neque dubitabam, quin petitum ex Cottius soliis is argumentuin, quod aliquando in publica disputatione proposuerat, pleiadi accurate in hoc tuo scripto esset deducturus, quod praestitit Acuti
77. Dixeram intract. de Attrit. num. 173. ex eo, quod Lutherus admiserit terroreta, non recte inferri, quod sententiam nostram tenucri eum Attritio nostra non sint nudi & hebetes terrorcs; quare addidi, ab Auctore Quodlibeticae , ut aliquid Vcret, ostendi debuisse, quod L therus aut Lutherani alicubi docuerint, in Sacramento Poenitentiae ad justificationem sussicere dolorem de peccatis, & propositu ii vitet nova ex salo motivo timoris: sive uno verbo, quod admiserint Attritionerat Our ea in nostra sententia a suis Auctoribus explicatur. Ad quet ita respondet Auctor Xenii pag. 3 s. cuia πινο mon 3 - Dii, edi quid it De Abu rim induat, parebo monitioni , injectae mihi obligarionis debito naee Bam. Et insta pag. 38. tamquam re ex voto conficta, mi eludit: si luetis, utra tribus Lyce par rubi adusiura ,spera me praeolii se, quod exigebat Asuersarius. Et tandem pag. 39 ait: ex Zom hoc capite nrano lum Dum non de nihilsi dixerim in Q ci. Qua b. nctis rio Hariis ab uti esse cum Luisierana doctrina commae, or aliquid diuersum, quod se tomparatione Iutheri habeamus nos uxta phra is Philo ophorum , ut exulentia m exlega. Quae omnia sine fundamento dicta esse, patebit ex tradendis hoc capite, in quo, quaenam fuerit duplex illa Lucaeranorum sententia, examin
8 . Ac primo quidem manifestum est, Lutherum initio desectionis
suae. α praesertim in sermone de Poenitentia rejecisse omnem poenitentiam , quae concipitur ex metu, spe, aut alio si nili motivo ab amore distincto, de pronuntiasse, peccatorem adrerentem talem poenitentiam absolutione indignum esse: solam vero illam, quae ex amore concipitur, esse veram poenitentiam, de absolutione dignos reddere. Haec autem estinisi a sententia Advertariorum; unde fatetur hic Auctor Quaest.. Quodlib.
32쪽
Quodlib. pag. sa. hoc sibi cum Luthero commune esse, quod initio
deiectionis suae docuerit poenitentiam omnem debere ex amore com
I p. Porro quod F. a. ait P. Farvacques, In hac sententia non persutisse Lutherinos, sed, ut in plurimis aliis , ita quoque in hoc puncto, hon sine Luesicri approbatione, diversam a priori de justificatione
recatoris tradidisse doctrinam , plan E admitto, tamquam rem certam ct indubitatam; agnovit etiam ipsa Synodus Tridentina utramque hanc haereticorum diverso tempore doctrinam, & quid de utraque sentie dum sit nos docuit . ut videbimus in fine huius capitis. Convenit ergo inter nos de priori Lutheri sententia, qualis ea fuerit; item quod in illa Lutherani non perstiterint, sed in aliam plane diversam abicrint. Quare tantummodo hic exam naudum, quaenam sue it posterior Lutheranorum de Poenitentia doctri ha , de an haec aliquid ' da at cum nostra sententia commune, quod affirmat Auctor Xenii. 8o. Constat Lutheranos, postquam a doctrina Lutheri tradita insanioso illo seri none de Poenitentia, inceperunt dcficere, duas hasce
satis constanter poenitentiae partes statu sic : alteram Contritionem seu in ussos conseientiae agnito peccato terrores; alteram vcro sdem, seu
praesumptuosam illam iiduciam, qua peccator certo , & sine ulla dubit tione aut haesitatione sibi persuadet ac credit pcccata sibi per Christunt remitti Sic tamen ut postremae parti, nempe Fidei, tribuerent justific tionem, licet terrores illos, qui iplis erant contritio, praerequirerent; de hac ratione explicabant suum illud commune dogma , quod sola fides justificet. Haec adeo maliis sta di obvia sunt sive in Catholicorum, sive in haercticorum scriptis, ut nccella non sit horum testimonia trai seriberest. Quoad primam dictarum Poenitentiae partium, nempe C0ntritionem, certum est haeretico, eain initio explicasse per solos terrores incussos conscicntiae asnito peccato, nulla iacta mentione doloris de peccatis praetcriiis, aut propoliti in Diti rum. Ita explicuit primigenia Lutheranorum conscius exhibita Caesari in Comitiis Augustanis atino asso. unde in exemplari Coo is nis impresso Witte rgae annors 3 i. ita habet articulus tr. Constat Poenitentia prUrie his duabus partibus: abera est Contritis, eis terrere, intriti coluentia crito precaro. Altera est fides, praeconcipitur ex Evang sio, sim alolutio ,γ credit propter Chri oran remistipo -ς γ con latur con cientiam, γ ex terro Um Merat. Hactenus Coniesso
orbi natis. Unde dc Joannes a Daventria in dictae Confessionis exegesiicripta anno 1 3 . non alia profert ex Conscisione vorta, quam quae ' - . . E l
33쪽
jam recensuimus, prout in ipse videre in pag. i 7 . Dico non alia pro tulisse ex Consessaone Augi istana: nam verba adversariorum quae postea adducit pag. i 8a. in quibus Contritio explicatur per dolorem de peccatis, non sunt verba Co tellionis Augustanae, ut perperam aliquis puta vit, sed sunt verba Philippi Mesanationis in dictet Consistionis Ap logia. Similiter David Chytreus Rost kiensis in Augustanae Confessionis historia impressa Autvcrpiae is 82. hanc prout Caesari oblata est reserens , non alia exhibet verba , quam superius relata, non facta
in Contritione mentionem facere, di sic aliquantulum, ut inquit D ventria, sese corrigere. Sic enim habet dicta Apologia: De Connitione Iraecidimus ilia, Mi se infinitas ae putationes , quando ex dilectum Dei, vanio ex ri re poenaritamus. Sed dicimus Ontritiιuem cle veros terrores con silenti
qua Deum sentit Oseu peccato , DOLET SE PECCASSE. Hunc d0lorum pluribus exponit Consessio Augustana in posteriolibus editionibus aucta de alterata, nain impressa anno s3. sic habet: Conput Ointentia, id est conversio impii proprie his duabim partibus: Altera est Contritis , hos es terroruin usi consumtiae agnito peccato, in quibuι iram Dei agnos imul, DOLEMUS NOS PECCASSE, ET PECCATA DETESTAMUR ET FUGIMUS. Altera est fides de e. Similiter Consessio Wittebergensis de Saxonica in explicatione Contritionis loquuntur de dolore,.de pavore animi. 83. Hoc igitur etiam inter nos convenit, admissum postea 2 Luth ranis suisse dolorem de peccatis. Propositum vitandi in posterum pecca ta, in nulla consessione Lutherana rc perio ex prcsum. At, inquit P. Farvacques, propositum virtute includitur in dolore de peccatis, prinpositi insuper meminit Lutherus. Ita sit, iam , ideamus, quale sit illud propositum, aliaque quae circa hanc postremam haereticorum de Co tritione sententiam advcrtenda sunt. 8 . Primb sive Consession istae per dolorem de peccatis inclusura in Contritione, intellexerint etiam propositum non pcccandi de caetero, sive non : hoc constat, quod non intellexerint dolorem & propositumessicax, seu excludens voluntatem heccandi, de actuale peccatum. Ma nisustum id est ex duplici capite: primum est, quM constanter inculcent, Contritionem, qualem ipsi satuebant, seu terrores illos ac dolorem quo majores sunt, eo sortius ac certius pertrahere peceatores in despex 'tionem, odium Dei, ac exitium sempiternum, nisi huic ContritiQni. accusserit altera, quam assignant, Poenitentiae pars, nempe fides illarum , α mi Mye haesitans, qua peccator certo credat riccata prori Christum
34쪽
Christum sibi ei te remissa. Ita tradit pluribus locis Mesancthon in Apologia, Conressio Wittcbertis titulo de Contritione, Conscssion stae in Recusatione Tridenti ni pag. 3o3. 3-. de alibi.
8s. Alterum& praecipuum caput est, quod Lutherani agno scant, hi iis, qui actu gravistiti E peccabant ex desperatione se interimendo, DisIe veram Contritionem primam Poenitcntiae parecto, qualem ipsi requirebant; lino hos ipsos desperantes asserebant habuisse Contritionem non parvam nec vulgarem, illisque ad iustificitioncm nihil siti d- quam defuisse in parte Contritionis, sed solam defuisse alictam Pa . nitentiae partem a priori distinctam, nempe vanam illam de remissis p ccatis iidem. ble Melanci hon in Apologia Confess. Augustisae Tit: de Paenitentia, cum retulisset sententiam Caisolicorum docentium
peccatores Contritione mereri gratiam, Abdici si quis Catholicos
se reta, quare Iulia cysimile, non conjequantur grariam, qui HORRIBIL NTER CONTRiTI SVNT. His de Fide angebo re an dum rear, qua dyadas non crediderit, non erexerit se Evanilis promistione Chrim. Fides enim senii a crimen inter Contritionen Iudaeo Pari. Ubi vidcs jura Apologistam, quod actus ille, qui in Juda de facto simul stabat cum gra. ismo dciperationis & homicidii peccato, habucrit omnia, quae ipsi ad
Contritionem primam Paenitentiae partem requirebant, quaeque sitsciens esIct ad justificationem, dummodo accederet altera Paenitentiae pars, nempe fides firma de remisso mccam. Neque juxta illos poenistentia Petri a Paenitentia Judae dissi rebat penes Contritionem, scd tantum penes alteram Paenitentiae partem, quod nimirum in Petro accessorit Fides, qua caruit J udas , licet alioqui insigniter contritus. Similiter Confessio Umebergensis oblata Concilio Tridentino anno issa. se habet Tit. de Contritione: Testamur exempla Cain, do , IMAEI cariotis er aliorum, quod Contritis non sit mentum remit imis pectatorum. Hi enim etsi rANTAM habuerint CONTRITIONEM, ut rogerabilius illis visum siserit, visam Ni aut laqueis, aut glasis abrumpere, quam HORRlBILES Hos DOLORES per erre, tamen non uni remissionem peccatorum mn et uri. In quae hujus Confessionis verba ita scribit Petrus a Soto in scholiis Catholieis pag. U. lit. H. His ossentara, qtiam praeposteri de Contritione loquamur: co,iruto illa suis, sed qualis in damnaris. ... Nullus Cath litussim usum uam hin veramontritionem putavit. Denique apertissime Melanethon in Apol gia Titi de Paenitentia: udo Iudae aut Sauli, contritio non rus , quia non acria is ad eam hec Odes apprehendens remissionem pertatorum donatim propter Christum. I prodest Dissidis aut Petri cotritis tria ad eam Fides adve ait appretiatius rem l in precaretae
35쪽
36. Judas ergo aliique similes habuerunt, in sententia Conscis
ni starum magnam Contritionem, habuerunt horribiles dolores: certum tamen
est in Juda aliisque non potuisse esse dolorem ae propos tum excludens positive omnem voluntatem peccandi cum illa Contritio & dolores de facto starent eum gravissimo desperationis de homicidii peccato. Quamvis igitur Lutherabi Contritionem postea ex plicarint non Per' solos terrores, sed insuper per dolorem de peccatis, imo, si velis, etiampcr propositum in ponerum 1 Constat tamcn non statuisse dolorem ae propositum tale, quale nos requirimus, sed planὸ aliud , quale nempe est in damnatis, ut dicebat Soto. 87. Secundo Contritio, quam primam Poenitentiae partem statuebant Lutherani, non habebat adjunctam Spem veniae. Manifestum id est ex iam dictis: fatebantur enim in Juda tuisse insignem Contritionem, in quo tamen, cum de facto desperarit, non potuit simul adfuisse Spes veniae. Imo Spem veni , qualem cum Tridentino requirunt Catholici in Contritione prima Paenitentiae parte, dicti haeretici non taniam reprobabant tamquam insuificientem pacandis conscientiis, scd insiperpeccati ae impietatis damnabant: hujus autem loco substituebant fidem illam firmam ac minime hqsitantem de remisso peccato; eam insuper fidem nolebant spectare ad primam Paenitentiς partem nempe Contribtionem , cd volebant esse alteram Paenitcn ta partem a priore scu Coi
omnia man L sta sunt ex haercticorum Consissionibus aliisque scriptis, in Constitione Wittebergunsi; in Saxonica titulo dc Paenitet tia, in Consessione Augustana impressa anno is s3. in articulis fidei praecipuis num .s . Denique Consessionisae in Reculatione Tridentini ad
Canonem ι 3. de I 4. sell. 6. ita loquuntur pag. 3o3. Patres Tri emini errores erroribus cumulames addunt, de rem: sime pluarorum i gratiis vortere hominem semper sistrare, neque fas esse, ut has de re firmiter o De Lbiυνisne apud animum constituat ternὸ Mi remissa esse peccara ....Hοι quid aliud
est, quam religionem omnem, emtremque pierarem Unitus evenere atque a Here aut, v I in securitatem ethnuam epicuream coorerere, vel mi amat diabolicam deserationem oe fremitum tram Ormare uni veta. Haec de plura
impih ac imprudenter dicto loco Recusantes. 88.Tertio terrores hos de dolores volebant ii retici esse Contritionem primam tantientiae partem, licet in illis nullus involveretur respectus ad consessione,& sati factione, sive sne proposito confici di & satisfaciendi. Omnem enim satisfactione nostram reiiciebant ut iniuriosam Christi satisfactioni, consessionem vero homini factam negabant esse necessa- riam
36쪽
ium dicebant tamcn se illam retinere duabus de caus): i .ut rudes in pris to hoc colloquio instruerentur: a. ut audito Euangelio de remini ne peccatorum , fides illa firma vel conciri retur . vel augcretur. Ita Cons sito Augustana tit: de bonis operibus, Consessio Wittebergen-sscte. 89. Quarto denique asserebant Lutherani, qudd terrores illi essent ultima de iussiciens dispositio, ut accedente sola illa haeretica Fide, altera Poenitentiae parte , peccator iustificetur, de negabant ac explod Ruit omne opus operatum Sacramenti Paenitentiae: ut videre cst in Confessione Augustana impressa anno a s s 3 num i 3 pag. s. & passim alibi.
. Ea quae hactenus circa Contritionem a Lutheranis rcquisitam annotavimus, iam pridem animadvertit Tapperus, qui cum art. 3. pag. i oz protulisset ex Confissione Augustana posterioris alicujus editionis, hanc sistentiam . Paenitentia hoc eri conversis impa constat proprie ex abi partibus: quarum altera est Contritis , id est terrores intusti consitientia Litoprecata , in quibus iram Dei agnostimis , ol mu nos ruasse, ea peccara δεῖ uatur Iugimus. Es altera pars est F. des m. Postea explicans quid in hac doctri io m vcrsum si ac perniciosum , ita loquiur ad Artic. . pag. ii 4. col. 2. Petriciosa est doctrina , qua a sertim, etiam hos tenores cse senem Panitentiae sesso habito restet, cons βο carisa i rus, quodque Hii id ara ultima ZDfrio, ni Fide a cedente Iustis2emur, qua omnis erronea sunt O p rnicio a. Nee enim possunt terrores isti esse antristo, quam Demin uere non potest, cum his terroribus Uectam Deres pyrum Me d p: iat. Nam pos uni in ι j rame sine Ad Spe veniae. μη situ ugum aD saris, id est Conicit Onistas H dsperariorum duium nisi anc sperii Fides. Tum huic crrint eae haercticorum sentcntiae opponit Tappertis aliam, quam de approbat, sic enim ibidcin nullis ioterpolitis pro squitur : Si tam squis confideratione pectari, Dei. velis e bubmurere correctioni itivo o Est si uuam emendare insitinens, videtur hic μὴ lenire praeparatus , ut virtute sacramenti ei pereata remittantur. Nec oportu, quia i sti JAιν ρ παρι retrores ex immoderno sim amore prst. cantur et quia sicut quaedam punt honesta oe appe ibita βρο dum te, tit virtus, honor, sanitas oe vita : it a quidam erunt Iesunt 'gi ita: quale si peccatum si ρί iam gehennae. Hic admittit Taypurus dolorem qui ex agnito peccato de conitdc ratione irae Dci concia Pitur, quum pronuntiat esse ex amore sui, non tamen inordinato, videri stimccre ad iustificationum cum Sacramento, dummodo sic da-lens statuat vitam cinci dare, & se submittere correctioni de clavibus Ecclesiae; adcoque maniscilὸ approbat nostram sentcntiam , camque ut sanam opponit urroncae Lutheianorum docti ina: tantum ab st , ut
37쪽
Tani pii aris vel in minimo cum hac consentire. vr. Quin vis ergo Confissionissa termi es sitos explicarint per des filio de peccatis, horumque detestationem ae fugam'; illotam nihilo minus icotcntiani, iri ni itis pronubtiat Tapperi periticiosam es ere Deam. i. quod in his terroribus nullus includeretur respectus ad Coi scisionem de Ibtisfactionestu. a. quod terroreς ab Haereticis asserti non ha, rent necessari, adjunctam spem veniae. 3. Quod essent tales. ut ii iii illis listeretur essent vi, recta ac certa ad desperationerti, ac proinde voluntatcm 'peccandi nullo modo excluderent. 4. Denique quod Criores illos , eonjuiict inique qualein qualem dolorem vellent esse dis politionem immediatam& ultimam , sic ut sola Fide accedente peccatur ii istificetur. Quas omnia eum Tappero perniciosa & err ea censimus , iisque coiitraria docemus. 92. Nam Haeretici non admittebant alium dolorem seu Contriti rem, quam quae , si sola sit, viam stertiar ad desperationem , & queesse possit , imo de facto fiterit in Juda aliisque cum actuali dc spirotione sisque interemptione. Nos tamen dolorem, ex quocumque d nium motivo dicatur concipi, rejicimus ut insussicientem etiam eum Sacramento, requirimusque petum, qui positivE excludat omnem voluntatem peccandi, se ut cum lio peccatum mortale actitate cor soni nequeat. Haeretici in Contritione prima Paenitenriae parte non eomplectebantur Spem veniς, sed hane ut malam ab ea positivὸ rc pellebant. Nos E contra cum Tridentino asserimus, in Attritione spcui veniae involvi
volebant Haeretici terrores illos doloremque esse primam partem Paenitentiet, sine respectu ad consessionem di latisfactioncm. E contra in omni Contritione, sive persccta, sive impersecta, ascrinius includi debere votum Sacramenti, adeo ut citam in contritione perfecta isti voto adserib da sit reconciliatio. Denique Lutherani statuebant suos illos terrores doloremque esse dispositionem proximam de s issicientem ut accedente sola vana ista mducia peccator iustificationem consequatur. Nos vere, indubitate in rimus , Attritionem nostraria, licet spem veniae adjunctam habeat. Ecomnem prorsus peccandi voluntatem politive excludad, nullo modo tamen sufficere ad reconciliationem sine opere operato actualis Sacra
93. Quid igitur proseret P.Farvacques, quo ostendat Lusteranos
post desertam .riorem Lutheri quae de Advertariotutia est de Paeni-
38쪽
tentia Se iustificatione doctrinam, in nostram sententiam con siisse, aut nobiscum aliquid habui sie commune λ Neque enim, ut arbitror, dicet, illos nobiscum admisisse terrores seu timorem, nam hunc non admittit tantum P. Farvacquo, sed insuper asserit, timorem in omni justificatione intervcnire, illumque a Catholicis nullo modo rejici late r Xenii pag. 39. 94. Ex his manifestum est etiam ipsi Auctori Xenii, quod nullo modo prςstiterit id, quod facturum se promittit pag. 3s. & de quora imiam rite peracto sibi gratulatur pag. 38. ct 39. id enim ut praest ret, ostendere debuerat, quod .vel Lutherus, vel Consessionistae doserta priore Tenteptia docuerint, dolorem de peccatis ea motivoma heni ς , una cum spe veniq& proposito non peccandi de cςtero, pesquς positive exeludatur omnis voluntas peccandi, sussicere cum Sacramento Paenitentiς ad itistificationem xi operis operati ipsius Sacramenti .sne quo nullo modo taberetur reconςiliatio. Quod cum ostendere non pol it, necesse est ut sit atur, suam sciuentiam cum priore Lutherano Am doctrina quoad actum cum Sacramento requintum concordem esse, nobis cum iaculi a quidliam csse commune.. .9s. Advertere operς pretium c st ; postquam Lutherani, rejectan eesiitate consessionis & jatisfactionis, orinnique opere operato Sacra-
.mcisti, tradere inccperunt iustificationem obtineri seu apprehendi sola Fide, quae conicicntiain perici rusectam quietam reddit: adeoque cum jam agerum de justificatione, qux Iectulis Sacramento ejusque virtute obtinetur per sdios act is pcςcatoris ne ape errores & fidem: Cath licis necesse non erat, bub abs re suisset, ex profisso contra illos tracta- .. , quis actus accedente virtute Sacramenti actualis si ceret ad renis sonem peccatorum. Sed , quia si ctarii Sacranacoti necessitate ac virtute .elimmata solos actus peccatoris ad illum essectum requirebant, debuere Catholici io arma convertere, ncmpc ut evincerent terroresicin minini sussicere, sed riuuiri amorem Dei propter se super omnia. dilecti. Hinc factum , ut, sicus Lutherani in suis confessionibus ita
quoque Catholici in earumdem rcfutatione vo cum Contritio sui Terent pro Contritione justificante sine. ctuali Sacramcnto. Sic Pctrus a S mosd haec Confestionis Mittebei Mniis verba r cintrusemm Gamus sensium divina iμ ea ac lorem paetorem aηimi agnatione munitio lini peccarorum,
gravitatis irae Dei ortum. Ad haec, inquam, veth in scholiis Catholicis ise addit Soto: adde oe vera Dei dilectione , i m sinper amma to sera n sive haι verri de qua Actum est, dimissa Iuni et pictata minita, quia rite it
39쪽
seripssse Contritionem periactain: quod ipsum pluribus ex Soto ostendi in Responc ad Epist. Famil pag 6 i. num. ii A. Similiter Tapper agens contra Confessionistas in verbis supra citatis ait: Nac enim possunt ire Ores sit esse Contritio, Diu, de picere non potest. Ibi agit de Contritione persccta, dc justificante line Sacramento, ut indicant illa verba, quam Deus despicere non Draul, quo eodem loquendi modo Paulo ante nempe pag. ii 3. dc scripserat Tappeius Contritionem prout distincta est ab actu, qui requiritur in sacramento. 96. Atque hinc colligere licet t. Quod Auctores illi, qui ex prosisso Conicission istas impugnarunt, ut fecerunt Alphon'us virvesus,
Petrus a Solo, Joannes a Daventria, aliique pcrperam nobis opponan tur, tamquam a sciatentia nostra dissidentes, ex eo, quod dicant ad Contritionem rcquiri charitatem aut amorem Dei etiam super omnia. Cum enim sublato sacramento ejusque vii tute controversia esse non
possit, quis sit actus, qui cum Sacramento susticiat, non tamen sine illo, tota cum haeret cis in hoc ecrlabatur controversia, an terrores illi eum ibi a Fide justificarent, quod negabant Catholici, contendebantque r quiri insupcr Charitatem Dei super omnia ad Contritionem,ncmpe illam, de qua erat quaestio, quae indepe adcnter a Sacramento peccata tollit. Patet id ex Joanne a Daventria, qui ad artet ii. Coi fissionis Augustanae , eum protulisset verba Melancthonis damnantis
hanc propolitionem Catholicorum, luc per Attritionem mcreamur gratiam: ita respondet: curat per Attritionem mereamur gratiam, si recti in iluatur uni simum s . mustaque clari limum. Sacramentum enim Baptismi cum me γιolore de pereatis, i cum propositio meboris vliae acceptum kyli sat ahat. Deo alluim, ij est seorum paenitens peccatorum tum ex F. te pilii eae ruinis immam tratiam,sivstipiti e Poenirentia Satramentum, eam haud dubit si Epis, ac d co/ς uo A c: re meretur. Itaque hoc modo de attrito meretur ινι piam seri coirisin. um infra ad aliam,quam Apologista ibidem damnat,scnientiam, nempe uia propter Contritionem, non Fide in Chrissum, consequamur ν - m pec romna, respondet Daventria, hoc non docti. de Catho c o : Nin rura enim, inquit, veram Contritionem λυιm uam haberi posse, ob per Edis Chartare formatam, lice; r Rrim se Ormem , ut jam abximiis, aurei pose ροαπιο . Ecce pronuntiat Attritionem non e se ex motivo Charitatis , illam nihilominus cum Sacramento mereri gratiam indubitanter asscrit. Et turn ii tu ntile tum alibi ad veram Contritioncm requirit Charitatem; nimirum per
Contritionem intelligens actum sine Sacramento iustificantam, de quo eum Consessionistis erat disputatio.
νγ Collige a. quid sibi voluerint multi catholici, dum hanc Coi
40쪽
sessioni starum sciarentiam impugnantes saepe asscrebant, terrores non esse veram poenitentiam aut Contritionem, scd ad hanc si lummodo prinparare. Cum ciuit, Lutherani agcrent de justificatione independenter a virtute Sacra .cnti quam nullam agnosccbant) Catholici in Ribjccta materia loquentes, nempe de iustificatione a virtute Sacramenti md
pendente, negabant terrores esse veram Contritionem aut Poenitentiam nempe in sensu controverso contendebantque metum esse tantummodo viam ad veram poenitentiam seu Contritionem, nempe quς sine sacramento reconciliat. Sic Tapperus, cum in vcrbis relatis supia num. o. dixisset terrores illos non tale Contritionem , quam Deus despicere non potest, subjungit: Et ideo hic metus, qui addunt dolorem deprecari , pr serra ad veram poenitemicvi si ve, ut loquitur intra, ad veram Contritionem ) per um peccata remittuntur. Quo loco agit de actu sine Sacramento actuali justificante ri tum, quia addit, per quam n Ia νemittunt', quod non competit Attritioni , quia in attrito peccata remitti dicuntur per Sacramentum; tum quia in verbis codem num. 9o. citatis, item resatis tracti de Attritione num. 278. manis iste admittit nostram Attritionem cum
actuali Sacramento su sficere Ascrit igitur ia et una non csc Contritionem antonomastich dictam , scd ad hanc taurum praeparare metum, qui adducit scii conjunctum habet dolor de 'ccatis. 93. Denique ut absolvam; duas divcrsas principales de Justiscatione
sententias diverto tempote tradiderunt Lutherani: de utraque etiam divei sis locis tractat I ridentinum. De pilore sententia a Luthero tradita in term . de Poenit agit less. 14. cap. 4. ut saepe ostendimus. De sentcntia vero Coniastionitiarum ad justificationem requirente terrores tantummodo & fidem , agit scss. 6. de i . ae prim6 quidem scss. 6. cap. 9. fidem ab haereticis alici tam reprobat tamquam inanem , Tanam, G ab omni pietue remolam Oduvam. Sin. vero i . cap 3. postquam dcfinivcrat tres esse Poenitentiae partes Contritici cm, Confissorum, de satisfactionum, damnat eos, qui Pinnituntiae partes, incustos coniciem ita terrores,&6dc messe contendunt, prout contendcbant Consessi
nistae, voluntes has esse pinnitentiae partes & quidem solas. Unde Caiamne . eii id. s. d. qui Canon respondet dicto capiti tertio ita loquimisynodus' Si quis dixerit , duas ramum esse Paenitentiae partes, terrares msemet in Guses consumetia agnito Aao, dem tantiptam ex Evangelio , qua crest quis, D per Christum remisia peccata; anathema M.
9. Notatu dignum Mocst, licet Cons. To Wittebergensis Concilio
Tridentino oblata anno i s a. in Contritionis explicatione meminerit
doloris, de Confessio Augustana in posterioribus editi odibuς , ut vidi-