장음표시 사용
151쪽
DE YsTIFICATIONE. et saliis clariora sines sed obscuriora, ii cuius dicta lucem a clarioribus ilemus dictis mutuabuntur.
Gen. f. 6 Rom. . Gal. 3. s. Credidit Abraham Deo,&imputatum est ei ad iustitiam id est, Abraham cr dens promissio nimii Nicordiae, propter semen promissum,iustus pronunciatur a Deo, idq; iustitia Mei si e promiss ibi imputata Neque en in aliter Abraham quam nos iustificatus elle putandus est. Hoc saltem est discriminis, Abraham in promissum, nos in exhibitum Christum credimus Abac. r. q. Roman . . 17.Gal. 3. Iustus ex fide vivet. In quo die ob reuissimo notandum est, quod, ullus ex fide sit subiectum;vivet pr dicatum Sensus ergo est quod omnis qhii credit, habeat eam iustitiam sibi imputatam, quae
est via vita aeternamn Christo Iesb. In his&similibus dictis ustitia ut iam fel ediximus 9 non est obedie-tia erga legem Dei a nobis facta , sed est obedientia
Christi, Haec tria , credentibus imputatur, iustificantur. Nec fides est ipsa iustitia, ut supra quoque in i cauimus,sed instrumetum btummodo, quo Christum apprehendimus, cuius iustitia nobis imputata iusti celemur coram Deo, ut Uri ipsus ita sititia vestiti prodeamus in consipectum Dei, iuxta dictum Pauli Roman. s. I. Iustificati igitur ex fide pacem habemus cum Deo, per Dominum nostrum lesum Christum, perque nain accellum obtinuimus fide in gratiam
Si quis ergo interrogat, quidnam sit illa iustitia, qua credens iustificatur responde est obedientia erga legem Dei omnibus numeris de gradibus persecta, non a crede te, sed a Christo facta vi credenti imputata. Atque hoc est qUOd Paulus vult,cum Rom. 3. ait: Legem stabilimus perfidem. Nam qui credit in Christum, iustitiam habet legis, non quidem a se factam, sed a Christo,&sibi impinatam,qua legi Deis
152쪽
catum, cit peccatum, ut nos fieremus iustitia Dei in
illo, hoc est, Christus ab omni peccato purUS immunis, factias est jeccator imputato ipsi peccato mundi vi ho stia pro peccato in ara crucis,ut locus sit
iustitiae Christi, cuius imputatione credentes iustificantur. Vtirgo Christus fuit imputatione peccator, ita nos imputatione iusti sumus. Vocat aute hic Paulus iustitiam fidei, Dei iustitiam, cum quia ipse misit silium iustificatorem , tum quia approbat Iustitiam
Christi credentibus imputatam. Rom. S. D. Pro peccato damnauit peccatum in carne , ut ius legis impleretur in nobis. Pro peccato, id est,propter peccatum, id est hostiam pro peccato damnauit, id est interfecit&aboleuit; in carne, hoc est, in humana natura; peccatum, hoc est, ii Speccati, ut ius legis impletetur
in nobis. hoc est ut obedientia tristi, ira pie legem
impleuit, nobis imputata iustificentaur a iure legis exempti, ne videlicet amplius condemnet nos lex, tanquam reo S&peccatores. Est enim legissententiae satisfactit in per mortem Christi Ideo Pauliis Rom. 8. i. ait: Nulla condemnatio est iis, qui sunt in Christo Iesu. Ioh. i. 29. Ecce agnu SDei, qui tollit peccarum mundi. I. Tim. r. 3, Vnus est nae diator Dei&
hominum, hQmo Iesus Christus, qui dedit seipsum
An λιτρον pro Omnibus. Quid pergo plura cumulare testimonia cum inscriptur; snon sepius dicta edtatum di ista susscianti Summa eorum, quae haes CnUS a nobis diei assent aaec est Deus iuxta vocem Euange litis stilicat nos, qua do intercedente sacerdote Christo
153쪽
limum fuerit de nitionem iustificarioni Scolam Deo extruere in hunc modum. Iustificatio hominis coram Deo, de qua concio
natur euangelium, est, credentis in Christum absolutio a peccato propter mortem Christi, imputatio iusticu Clitasti doptio, acceptatioque iustificati ad vitam aeternam gratis propter Christum. Haec definitio labefactari non potesti endet enim ex scriptur: testimoniis immotis, tanquam ex infallibilibus principiis. Quare merito apud pias mentes naaiorem meretur fidem , quam ulla philosophica ii ξ . Quapropter contra hanc veritatem euidentissime demonstratam nullis sophismati aut opinionibus demonstratae veritati aduersantibus cedendum est. Hic in stirgit ratio, etiam in sanestis,& quaeri quomodo potet unius hominis passi, mors susticere tot myriadum hominum peccati . flagitiis abolen dis Mia snodo potest unius hominis iusticia fatis es se omnibus te inporibus inde ab initio mundi, usque ad finem ad uastificandum omnes credente. Si esset puri hominis passio & mors prosccb ne ei quidem, qui pateret stra iniceret. Si esset puri homini si ut Licia, proseisi se non ad plures extenderet, quam adium, in quo deprehen teretur. At nunc et passio personae, o se est verus Deus, verus homo es iusticia persone, quae est verus Deusin verus homo. Quia ergo persona infinita est, elici passio&rusticia eius infini- ti preci i&valoris, ut facilesiusticiat omnib' qui Chriasti membra efiiciuntur per fidem. Et tametsi passio S mors est humata a natur L tantum . non diuina, di-
154쪽
NI C. HEMMINGIV suinitas enim pati non potest tamen-έλ σεια ipsum est persona totius, Dei& hominis. Nam Deus 'omo pallius est , cui in ea tantum natUra, JUae pati poterat ad cundem modum, tametsi obedientia Christi qua legem impleuit erat human daturae ramen quia victa est luimana nataria diuinae,rninitare per .
sonae, iusticia haec toti personae ascribitur, qua Deus&homo, una persona, leg cm Dei impleuit. Est ergo Christi passio lusticiens ira pro peccatis Otiosnuindi Et Christi obedientia lusiiciem rusticia onmium credentium quia est passio iusticia homi nis qui est Deus ob eam liquidem causam filius Dei factus est homo, ut ipse Deusin homo una personapo Iset esse sacerdos aeternus, perfectus propiciator, persectus iustificator, atque adeo perfectus redemptor Omnium insccredentium.
Est talia qua stio quae Ope infirmornm mentes
perturbat, haec videlicet, cum Deu Ssit Omnipotens,
cuius voluntati nullus potest relisteres quin facere possit quicquid velit Ipsius enim v cile est facere cur
non alio modo liberauit hominem a peccato, or e, damnatione, quam per mortem filii sui eamque ignominiosissimam iacmpe crucis cur non potula reliquit hominem sub peccato, morte S damnatione, luam cum tanta ignominia filii redimeret Respondeo. Cum Dei voluntas it iusta, potentia iusta, non voluit , nec potuit Deus alia ratione liberare homineria,quam iustissima. Deinde cum sit bonus&misericors, non potuit non fiuccurreresseae creaturae
a diabolo eductae, quam condiderat ad imaginem suam. Deus itaque motus miseria generis humani, sua sapiciana eam liberandi genus humanum ratio
155쪽
nus humanum a peccat in mortes damnatione, i-plumque donare tu ilicia vita&salute zeterna, docet Paulus Rom. J. Ia Quemadmodum, inquit, pervinum hominem peccatum in mundum intrauit. per peccatum mors item Si unius lapsum ultimor
titi sunt inuit magis gratia Dei, donum ingratia
quae est unius hominas eiu Christi in multos superabundauit item, Si enim unius delicto mors regnauit perunti, multo magis qui abam i Stiam gratiς,&donumstici accipiti invitastu ergo sicis perviasiis lapsum iudiciu fuit in omnes
homines, in condemnatione sic&per unius iustitia in omnes homines donum venit iniustificationem. item, Sicut per inobedientiam unius hominis peccatores con stituti siunt multi, sic per obedientiam v-nius, iusti constituentur multi l Corinth. J. 2I per hominem mors, per hominem resurrectio moria tuorum. Quein admodum in Adam omnes mortui sim t. sic&in Christo omnes vivificabuntur. In his dictis Pauli ostenditur, quod hoc maxime congruerit histicia diuinae, ut quemadmodum unus in genere humano fuerit aliis auctor peccati, mortis Hanan tionis lavicissim unus in genere humano fieret aliis causa iusticiae, vitae lalutis, abolito per cum pecca-
sticia diuinae, ut quemadmodum peccatiam res erat turpissima, summeque abominabilis,lta etiam poena, qtia expiaretur peccatum debuit esse ignominiosissima&maxime abominabilis, probrosissima,qualis erat apud Iudaeos in crucem sit spendi idque sententia' Dei qui dixit, Maledictus Omnis qui pendet in ligno. Atque ita Christus factus est execratio, ut nos iniit.
156쪽
r g C. HEMMINGIV sferemus benedictio. Hac sola ratione satisfieri potuit iusticiae duilitiae, quo locus fere misericordiata quod autem homo auctor vitae usticiar&salutis,debuerit etiam esse Deus, necesse erat si quidem nulla
creatura nuda potuit superare diabolum, delere peccatum, placare iram Dei, dare vitam aeternam,CXaudire gemitu Scordium. Quare necesse erat, ut hic homo ellet etiam Deus; homo quidem,ut deberet;Deus
vero,ut posset,Deus&homo simul, ut mediator Dei hominum esset unus Christus Hoc musterium Diutis nostrae gratis animis cogitemus agnoscamus magnitudinem amoris ci patris erga genus hum
arum qui sic dilexit mundum,ut filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam. agnoscamus ingentem amorem filii, qui voluit iram patris in sederiuare pC nas pro peccatis nostris sustinere potius quam ut nosi est remus. imploremus opem spiritus sancti, ut nosanctificet, conseruet in Christo in laudem&gloriam Dei pa Hib-
Q vix hactenus a nobis dicta sunt de iustificatione hominis coram Deo, sere ad , pertinent informant enim mentem,ut recte de iustificationis doctrina iudicet Verum etsi vaec doctrina omnem sapientiam omnium Philo ibi horum longissime superat,
nec est nota nis soli ecclesiae clamen est omnino α/o κίς, mortua litera, nisi accesserit ginae , qua non solum sentitur in corde unus doctrinae sit auitas, ex ea enim vere intclligi potest, quam suauis sit Dominus,& beatus omnis sui sperat in eo verum etiam in tota vita&mocibusvis Messicacitas iustificationis lucetinosi uistibus agnoscitur, iuxta illud. bona arbor sacit fructiim bonum nequaquam enim iustificati fide esse putantii sunt, Christi iusticia sibi imputat
157쪽
DE IVsTIFICATIONE. I sta,qui fidem quidem Chri itianam ore professione iactant,&interim uuam vivunt prophanam, celeraram quales proh dolor multi fiunt in hac delira mundi senecta. Idcirco vere Christianos abundare, traq; virtute, videlicer &m , id est, cognitione&sensu oportet, ut sint sinceris in diem Christi pleni fructibus iusticia per Iesum Christum, in laudem Dei. Philip i. Quapropter is sciat se iustificatum fide, adeo ut pos iit lecurus consistere coram tribunali Dei, qiu huius iustificationis vim Lenticacia vitiam in corde sentit,&simul edit fructus iusticia per Iesum Christum in laudem dc gloriam Dei, hoc est,' si in vera poenitentia se ad Deum, per fidem in Iesum Christum con
uertunt,atque ita conuers, militant honestam miliatiam, aduersus carnem mundum uiabolum retinentes fidem bonam conficientiam. Nam conscientia voluntariis peccatis vastata, actum est de salute naufragium enim fidei factum est, sine qua fide nemo mortaluim iustus illi potest iusticia autem mill a ,extra viam vita aeternae erratur. Quapropter necessarium est, quo fidem retineamus, ut ambulemus in nouitate vitae, non secundum carnem, id est, carnis desideria praua, sed secundum spiritum, id est, motus excitatos in corde per spiritum sanctum vi uentes .Huc pertinet illud Pauli Rom. 8 i nulla con
demnatio estis, qui sunt in Christo, secundum carnem non ambulant, sed secundum spiritum
rurtiis Si secundum carnem vixeritis, moriem H I. at si spiritu actiones carnis mortificaueritis,uiuetlS. HI-
ius rei causam apponens ait: Quicunque spiritu Dei amitatur, hi sunt filii Dei. Non ergo sunt fi in Dei, qui spiritu carni sic Satanae feruntur in quaruis flagitia. Nam filii Dei spiritu Dei acti testimonium in binabent,quod vere credant, quod vere habeant rc .lsionem peccatorum, quod vere habeant rusticia ri
158쪽
se HEMMIN IV s Christi sibi imputatam, quodque vere habeantius ystae aeternae propter Christum, possessionem olim habitur cum omnibus electis Dei. Spiritus enim lan- ctus, ut Paulus ait, testimonium dat spiritui nostro, quod sumus filii Dei. Quomodo, quaeso, spiritus lanctus dat testimonium spiritui nostro Persiuam pra sentiam in corde, per vivificatione cordis. Quemadmodum enim ex vita animalis sentitur praesentia animae,&vivificatio per animam cita perer scaciam
spicitus lanici in corde, cci notus vivo Scongruentes
cum lege Dei , sentitur praesentia spiritus functi. lemadmodum vitam ait Chrysostomus esca continet, escam vita vicissim dispensat; ita si bona opera habuerimus, spiritum fictum habebianus, ec si spiritum sanctum habuerimus, bona etiam Qper 'ab im is Et tarn etsi omnes pii motus in corde iuncte stimonia iniritus ficti, tamen duo praecipue tribuuntur spiritui ancto, videlicet, quod sit spiritus gratiae ex precum Gratia quidem, quia confirmat nos de gratia Dei, hoc est testimonium dat Ipiritu nostro, quod si mus in gratia, ut qui filii Dei simus. Sic enim Paulus ait 1. Corinth. I. 2I qui confirmat no vobis cum in Chrillimai qui unxit nos, Deus cst, qui etiam obsignauit nos, deditque arrhabonem spiritus in cordibus nostris. Precum ver b, quia excitat
in nobis iuge precandi studium ubicunque eret spiritus fiantius corde habitat, ibi quoque adeste ardens precandi Deum desiderium nec elle est,iuxta illud, Gal. .i .emili Deus spiritum suum in corda vestra, clamantem Abba pater. Hic clamoris nomine non intentio vocis, Ced cordis ardentillimi precandi
D eum a s ctu, significatur Abba Pater H aec Io cutio notat affectum Dei erga inuocantes, quod velit illos parer nec xaudire, tau id mi hos dilectos in dilecto. idcirco Apollo ius quoque semper hortatur ad preces, vult ut seniseroremui, non delicientes aut segnescen u
159쪽
DE I USTIFIC ATIONE. ut gnescentes.Vigilate 3 orate, ait magistcr noster, ne icit retis in tetationem. Vigilandi vocabulo tigin ricatur umma diligentia in cauendis inlidiis intus io-TiS, ne qua pateat tentatori ad nos inuadendos perdendosque aditus, hoc est, ne quia nos incautos segne centes aut diabolus decipiat aut mundus seducat,aut caro ibue tat.Vult ergo donniati nos imita
ri strenuos milites , qui studios vigilant ne inlidiis
hostium circumuenti, in manus hostium veniant.
Etsi autem sancti non semper voce&Ore precantur tamen affectu in delinenter precantur,x qui propter circumstantia pericula cupiant temper magis magisque Deo iungi, quo tutiores statui acie coi traluos spiruuales hostes , norunt pericula eorum, qui segniores in suis precationibus redduntur nam
agis magisque quas a Deoauelluntur.&hostibus
exponuntur. Memorabile est dietum Gregorii Nil- seni, A Deo recedit,qui se per Orationem ei non coniungit Sivis ergo scire,an vere coram Deo sit hcatus sis, interroga conscientiam tuam, ea erit tibi instar mille testium. Nam tametsi nemo,vel ipsa conscientia teste potest dicere mundum est cor meum adeo Inhr-rni lumus omni hora, imo Anni momento periculis proximi Circuit enim diabolus tanquam leo ru- iens qua: en quem deuoret tamen retinens ridem de bontina propolitum, pugnans strenue adueritis carnem, mundum,&diabolum, habes Deum propitiuAO quo quotidie petes cidentium erratorum veniam propter meritum intercellionem Domi ni nostii Ietu Christi, certus quod haec Christi promissio, modo accipiatur fide, ad te quoque perim Cat. Quicquid petieritis patrem in nomme meo dabit vobis. Nemo adeo sanctus aut purus serit, est, aut erit, inhac vita,excepto uno domino nostro Iesu Christo,
qui non opus habuit, habet, habebit quotidie,
160쪽
imo omni momento petere delictorum veniam. Utiod cum scu dominus nostero ussit suos discipulos precantes diceres: Remitte nobis debita nostra, Dcut nos remittimu debitoribus nostris. Hae c. 5-dui sicut&nos dimittimus debitoribus nostris ii antecedensvica ira sed consequens, rie ctus hia ei, remissionis peccatorum l: cute parabolarie debriore decem millium taleotorum , colligerem alii testiam est, Matth. iis Σ3mum dinonem memeli C, qui non peccet, id clie Omni momento, discerni V lorarier peccata sillo ita in diaboli,&siliorum Dei.
eccata homin diaboli lunt voluntaria nam siduciaboli volentes peccant, delectantur peccatis, laetantur cum malefecerint, habent propositum peccandi. At peccata fallorum Dei sitiat inuoluntaria .filii enim Dei nolentes peccant, oderunt peccata, tristantur cum e peccaste animadueriunt, habent bonum propositum sunt autem inuoluntaria sanctorum peccata, erumpentes nobis inuitis, costitationes pra- Uae,sitillationes carni immundae, oc multa omissonas peccata. Cum his tides stare potest, modo eis non an dulgeas, sed potius eas mox ubi senseris iugules
gladio spiratus, precatione, coci ectione, o aliis pietatas exercitiis. At si coiri rit lanctum almuem excar-m Sm firmitate contra conscientiam libi,quod saepicsma in hoc nostro exilio fieri solet, non hineat ins eccui luto, scd cito eluctetur, ne altius immersius abi Orbeatur tandem penitus. Multi th cogitant decmendandis moribus, quos in vera resipiscentia da init, tamen ad orc natura recurrit damnatos. cantani infirmitas humanae natiuae tanta carnis adlatat ira pronitas. Nam, Olemens ait in, o n πιυ ρω- . . Quare diligentius vigilandum&Crandum ell, ne miremus intcntacionem. At si circumuenti ab hostii us labimur, non tamen despere-