장음표시 사용
161쪽
IUSTIFICATIONE. etsi nostrum Iesseria Christum, in vera pce nitentia, ac ab eo petatnu S, ut ipse in veritate sua nos dirigat sine e-m aps tu hil possumus. Quare hannes hortatur
UO , I. lolian. I. Si qui Speccauerit, aduocatum apud
patrem habemus, Ictum Christum iustum,&ipse est propitiatio pro peccatis nostris, non pro nostris tantum . sed etiam pro totius mundi. Nam si ofiteamur, ut idem dicit . I Oh i 9 peccata nol ra fidelis est&iussus,ut remittat nobis peccata nostra, purget nos ab onmi iniquitate. Et alta mςnte fit reconditum dictum Domini apud EZechielem: Vivo ego nolo mortem peccatoris sed ut conuersatur&viuar. Haec breuiter dicta sim de necessariis sanctorum in hac vita exercitiis, quae pertinent ad tertiam panitentiae partem quae ut cum fide cohaeret, ita fidei ccr-
tisilinum indicium est. Nemo eis sim fallat,sed sciat
ex fructibus arborem cognosci, bona ne sit an mala: nemo Christianum se iudicet, nisi qui Christi&doctrinam sequitur, cimitatur exemplum nemora multitudine peccantium excuset, unusquisque enim suum onus portabit nemo polliceatur ibi longum vitae tempus, ac propterea poenitentiana disterat insanus, quia incertus est euentus nemo iram iusti iudicis prouocet, thesaurigat enim sibi iram in diem irae: Si quidem ira Dei magis magisque procrastinationepta nitentia prouocatur, quo malo nihil est homini periculositus. Sit ergo qui vere sapit, MChristiane viuere decreuit, ni mordicti sapientis: Qui periculum amat, in illo pcribit. Deus, pater Domini nostri Iesu Christi, nos suo sanctolpiritu regat, &inflectat voluntates noli ras ad veram eriam, perpetuam obediet iam erga se propter filium tuum Dominum nostrum Iesum Christum. Huic uni aeterno Deo patii, filio,&
spiritu seu sit honor de gloria in o-
162쪽
STANDA . OPPOSITA SOMNio persectionis spiritus Anabaptistici triti
s. Suaenamsii vera obedientia Deopraestandas a. uulis esse debeat obedientia, ut Deoplaceat, es a Dei cullulap
s I uanta est ' iis obedientia in hac sua'
Iba erobedientia Deo praestanda τυ Τ mandata Nam obedientia est mani. dati superioris prompta&debita executio. Vbi ergo non es Dandatima Dei, ibi neque obedientia ei ga Deum esse potetar. Atque haec D tregula,ad quam tanquam ad Lydiu:u lapidem omnes humanae actiones prodentur, utrum ad obe, diciatiam erga Dcum pertineant an non λObedientia avtcm Deo praestanda, est fides obicitiatio mandatorum Dei. Nam haec duo mandat
Fides omni verbo Deipta 'cipitur. Ideo enim Detis loquitur nobis, ut fidem verbis eius ad ri beatauas, Is ducialia iii illum collocem ua. Icrem0.3.Domirae oculi
163쪽
cius,&cunctaeuenient prosper Haec fides duasi a bet partes. Vna est petita alio mentis de vetata te verbi Dei Altera est fiducia cordis de pro nulli Onc grati . Illa potest esse in diabolis in in impiis hominabus v-traque limul coniunctatilior tim Dei propria est. H cfides ideo primo loco requiritur, ut prompta sit obedientia Praeparat enim fides correpromptum reddit ad obedientiam reliquam Fide ii quidem, ut esti est. II. 9. purificamur corda Nam quicquid exim- puro corde manat, impurum elle nec cile est. Quare Deo purissimo placere nequit. Atque hoc est, quod Paulus Heb. 1 6.ait: Impossibile est placere Deo sine fide. Fides itaque est mater obedientiae. Ex ea Dim&nascitur obedientia,&cuna cacrescit, ut in fradicetur.
Quod autem obedientia ex fide nata, mandata elle debeat, probatur Deut. a. Quod praecipio tibi, hoc tantum facies, nec addas quicquam, vel minuas. De ut . . r. Custodite&facite, quae praecepit vobis Dominus Deus. ELechieli. o.versi 8. 9. habe litur haec duo di illa: Primum, In preceptis meis ambulate, Miud clam ea custodire facite ea. Alterum Nolite ambulare in pra ceptis patrum vestrorum. Horumpitu S de materia Obedienti.e Deo praestanda agit. In praeceptis, inquit, meis ambulate. Sunt autem praecepta Dei, quae ipse Deus to Decalogo nobis comendat. Id quia in Decalogo memoriae causa breuius proponim tur,fusus Aphcantur Proph tis&Apostolis, continenti: romnia lub lege dilectionis Dei&proximi. Posterius interdici trita contin Ct In prίeceptis patrum vestrorum nolite incedere. Haec praecepta fuerunt traditiones 4BMθ'hosiis a patribus cultus gratia cxcogitat: id quod Dominus testatur, blatth. D 9. Fruil came colunt docentes det cicinas
164쪽
116 HE MMINGIVS&mandata hominiim. Peccant igitur utrique, Milli qui mandata hominum tanquam regulas cultus diuini obtrudunt, hiritat illis obtemperant illi superbia .hi temeritatis crimine tenentur; utrique turpis defectionis a Deo rei sunt. Qui ergo mandata hominum faciunt cultus gratia, non Deo sed hommibus obedientiam contra interdictum Dei praestat. ex quo facit iudicare est, quid de Papisimo iudicandum sit. Porro quia omnis obedientia debita originem trahit ab obligatione aliqua, hic sciendum est, quod quintuplici obligatione&vinculo iuris diuini adobedientiam Deo prat standam compellimur. Prima creatura obligatur creati, ri ad obedientiam. Hanc obligatione cernimus luce naturali. Qtii denim a quius est,quam ut creatura sit grata creatori, a quod estri omnia habet Gratitudo autem haec posita est inobedientia erga Deum. Secunda, seruus iure diuino obligatur ad obedietiam pra: standam stio Domino. Malach. L. s. Seruus honorat&timet Dominum suum, idque eo magis,qub maior est Dominus, quoque maius imperium&dominationem habet Adde, qtio Dominus est clementior seruo suo. quo plura beneficia gratis in illuco fert Cuergo Deus sit Dominus clem et illimus, liberalissimus,&omnium maximus cuius imperium extendat se ad omnes fines terrae, merit,homo ipsi obedientiam debet ut Domino. Tertia, filius iure diiuno naturali obligatur ad obedientiam pra standam suo patri. Sic enim lex habet Exod. 1 o. r. Honora parentem. Malach. i. 6. FLlius honor et patrem quod si pater ego sum, ubi est
honor meus 3 dicit Dominus. Quarta ben cficiarius iure diuino,na turali ciuili obligatur benefactori suo. Quia ergo nos beneficari Dei sitimus, a quo habemus vitam , facultates&omnia bona spirituallavi corporalia, profecto maxi
165쪽
esin casDE OBEDIENT DEO PRAEST. 3 rmam obedientiam ill lcbemus, qua nostram decla remus gratitudinem.
Quinta, obligamur Deo ut iudici ad poenam, si Deo nostro, si Domino nostro, si patri nostro, si benes a
chori nostro debitam obedientiam non praestamus. Has quinque obligationes m hunc versum includere soleo: fletu, H dominus, patere fi Lirgitor, sustor.
Debemus proinde Deo,ut creatori cultum,VtDΟ-mino timorem, ut patri honore, ut benefactori gratitudinem, ut iudici patientiam. D SECvNDι
Quia idem opus a duobus factum non est semper eiusdem qualitatis si animum utriusque respicis necesse est, ut aliquid de qualitate operis, quo Deo pra
statur obedientia, dicamus,ut intelligatur, quomodo
obedientia nostra Deo placeat, fiatque cultu ei gratus Caiphas pontis. ωCornelius aulicus, terque dat eleemosynam ex niandato Dei. Hic si opus exze num spectes, discrimen milium apparet aeque enim bona, si usum attendis est Caiphae tu i Cornelii eleemosyna Verum,si rem ad iudicem Deum refers,ma
xima est disii militudo. Nam Cornelii eleem syna
Deo placuit, Caiphae vero minime Illius enim eleem sy a suillacrincium Deo gratum huius autem leemosyna fuit faeda abominatio coram DC o. Cucita Quoniam Caiphas dat eleemosynam manu tantum,&non animo nili tristi, sine malo Cornelius dat eleemosynam, non solum manu prompta, sed&animo hilari, fine bono. Si quidem ua omni opere bono requiritur totius hominis consensus conatus, videlicet mentis affectus, voluntatis quihic animi vocabulo intelligo corporis. Nam cum homo totus sit Dei, obedientia quam requirit Deus a toto ab omnibus partibus totius requiritur. Is ergo
166쪽
eo obedire censendus est, qui totus obtemperat,a animo corpore, partibus omnibus animi torporis Debent gim amma corpus, i triusque onmes vi cis contenti re simul facere imperata. Quod cum fit, pulcherrima harmonia emergit, quae dicitur uiluia, quae recte desinitur congruentia metis, affectuum, voluntatis Mactionis cum recta ratione. Est aurem homini pio reclaratio,' ae verbi Dei regulam se initur. Breuiter: Obedictia vera C sr, quando quod imperat Dominus,fit ut illud vul Dominus feta. Quomodo autem illud velit fieri, iam in generedi etiam est quod nunc apertius&distinctius declarabimus Samius dicere me memini,caesas m cientes Asinales qualitatem actionibus nostris modo in peratae sint cociliare Causi essicientes bonae actionis uni fides expers hypocrisis,mens recte docta ac
fectus purus voluntas prompta,&conatus corporis.
Huc pertinet votum Pauli .T 1. Ipse Deus
pacis sanctificet vos totos o ri λδ. hoc est, omnibus
partibus absolutos integer sipiritus vester, anima corpus inculpate in aduentum Domini nostri Iesu Cinisti seruetur. Vuli ergo Paulus ut spiritus hominis sit integer, hoc est, mens hominis in solum D una feratur lantentia cogitatione, ut anima appetat,amet, desideret quae Delliunt,ac in illis acquiesseat, eaque meatur; t corpus corporis membra omnia sint instrumenta itistitiae'. ita vocabulum οὐκ pri ad illas tres parte Saccommodo,quas Paulus posuit. Finis
principalis est gloria Dei tametsi multi aliis ibordinati fines accedete possunt. Cum haec tria, fides glo- tua Dei, e mandatum opus, concurrunt, opus sic fa ctum, culius Dei censetur. Fit enim cultus Dei nilii Ialiud ii in opus mandatum a Deo, laci iam ex fide in gloriam Dei principaliter. At si unum horum trium clui cris,opus non est cultus, vivi pledidumvis an dium appareat hominibus.
167쪽
D OBEDIENT DEO R EST. ιν Porro, quoniam, ut diximus, plures fines piarum actionum illa pol sutri breuiter praecipuos recitabo, qui simul ad aedificium Eccletiae concuirunt. Primus, ut fideles tua obedientia glori cent De
iam .in hunc enina finem&creativi redempta sumus. El. . . . 7. Omnem, liri vocatur norial ne meo in gloriam meam creavi eum, formavi eum Meci cum. Ideo Paulus ait i. Cor. o. . . Omnia in gloriam Dei L che i Cor. s. Σα Glorificate Deum in corpore Vestro,&in spiritu vestro, quae sunt Dei. Dicuntur autem opera nostra fieri in gloriam Dei, propter quatuor,videlicet, obedientiam,confessionem, imitationem Maedificationem.
Secundus,ut nos patris nostri Dei fratris nostri Iesu Christi,&sanctificatoris nostri spiritus sancti cha
ractere circumferamus. Pater nostet Deus est sanctus,
beneuolusci beneficus Frater noster Iesus Christus est sanctus, benevolus ieneficus Sanctificator noster S. Canctus eli sanctus, benevolus heneficus. Nos ergo ut legitimi filii Dei,ut veri fratres Iesu Christi, ut unctificati spiritu sancto, limus sancti mente, corde corpore, benevoli assecti charitatis ema omnes Praesertina erga domesticos fidei benefici liberalitates beneficentia non solum erga membra
eiusdem corporis Christi, Verumetia erga alios quoliacunque, salua pierat C. Tertius, ut fideles testentur se T socios castissi morum Angelorurn in caelo, qui Deo obediunt sincere abs thre omni simulatione Horum exemplura vult Dominus nos imitari pro modulo nostro chiui-bet nos orare. Fiat volutas tua sicut in caelo in terra. Quartus, ut fideles declarent se esse socios omnium
timentium nomen Domini in terra, cum Daui te, qubait Plat. i9.63. Socius sum omnium timentium te,&custodientium mandata tua.
Quintus, ut cum fideles stat templum Dei, osset .
168쪽
ido NI C. II srant in eo vitulos labiorum, thymiamata precΠm, orncirique cornua altaris frondibus Horibus obedientiis, hoc est, ornent ministerium, adeoque vitam suam totam sanitate lonestate. Sextus, vim deles Opera bona habeant tanquam σω Noa me Christianorum militum militantium sub vexillo Christi victoris Diaboli, peccati mortis. Septimus, ut bona Opera sint sulcra bonae conscie-tiae, quae fidei propugnaculuest, ne ipsa patiatur naufragium. Atque hoc est quod Paulus vult . Tim. I. cum ait: Milita honestam militiam,retinens fidem&bonam conscientiam. Octauus,ut alii invitentur exemplo nostro scutscriptum est Mat. 1 s. Sic taceat lux vestra coram hominibus,ut videat homines vestra bona opera, glorificent patrem vestrum, qui est in caelis. Non US. Vt praemia promi illa temporaria isterna consequantur. Nam pleras, teste Paulo I. Tim . . S.
habet promistionem praesentisvi suturae vita
Decimus ut coram omnibus crca tutas pro restemur, nos elle hostes Diaboli, membroru4 operumipluas. Quemadmodum ipsi membris inanibus
Operi blascius renunc clauimus in Olenni voto, quod
in baptismo fecimus. Cum ergo ille est impurus, maleta oluari maleficus, impuritate, malevolentia&maleficio delectatur,nos ut filii De vi fratres Iesi Christi, Cinctificati a Spiritu sancto, detestemur
Satanam cum suis operibus,ut omnes creatura iciant nos non colludere cum Diabolori membris eius, ut
hypocritae, agitios iacinorosi & haeretici faciunt.
Cum tanti sint fructus obediemiae Deo pra: stita , perpetuam obediellam erga Deum meditemur, memores dicti Solomonis, Prouerb iri et S. Mens iusti meditabitur obedientiam. At nemo,inquies, donec versatur in hac vita, potest ita viuere quin saepe peccet Verum quidem hoc est, sed tripliciter peccatur, igno-
169쪽
gnorantia,infirmitate, studio sancti Ope peccant ignorantia,interdum infirmitate, nunquam studio, donec militant adueruas carnem, vis sum, diabolum, retinonisdem & bonam conscientiam Car- rum,si sancti peccant ignorantia vel infirmitate,r tinentes nihilominus6 sqni,n5 desinunte iuncti Nemo ait Augustinus)fanetiis&iustus sine peccato est, nec tamen ideo desinit esse sanctus vel iustus, cum affectu teneat sanctitatem At si sancti, quod interdum it,circumuentia carne, mundo, diabolo volentes delinquunt, naufragium fidei faciunt&d sinunt esse sancti Vc David, lapsus in adulterium&homicidium,amissas te,deuat esse sanctus. Nam suo flagitio&facinore fidem amisit spiritum sanctum excussit: qui si non per resipiscentiam rediisset,&de nouo iustificatus csanctilicatus fuisset, aeternum
peruiset,ut antecessor ipsius Saul. Verum, quia resipuit ad concionein prophette, iustificatus&sanctificatus est de nouo. Sic otiam alii circumuenti a carne, mundo&diabolo, per resipis centiam rursius in gratiam recipiuntur. Huc dictum I.Iohan. I. 0. perimet: Si confiteamur peccata nostra, fidelis&uistus est, ut remittat nobis peccata nostra, purget nos ab omni iniquitate &paulo post. i. i. Siquis peccauerit, aduocatum habemus apud patrem, telum Christumiustum, ipsi est propitiatio pro peccatis nostris, non pro nostris tantum, sed totius mundi.
Tertia quaestio quaerit de quantitate obedientia in hac vita. Quantitas obedientiae fidelium spectatur m partibus legis diuinae Min gradibus partium, in habitu. Primum igitur de partibus, postea degradibus, tum de habitu dicemus. Partes legis diuinae sunt decem iuxta numerum praeceptorum,unde decalogi nomen est. Harum par-
170쪽
da N I C. H Ε, Mi GIV stium omnium simul requirit Deus obedientiam,nee patitur ut hanc vel illam partem affectibus tuis indulgens excludas. Non enim recipitDeus dimidium pietatis, sed vult te totum esse pium. Atque hinc est quod vir quid amitae clare doctiis S pius qui nunc requiescit in domino dixerit, nostra ni obedientiam debereelse copulativam; cuius sententiam amplecti muri sequentibus rationibus confirmam HS. Prima unus idemque legislator Deus,Vt omnes partes legis dedit, ita requirit omnium simul obedientiam. Non unit ergo, ut puluis linis deligat sibi partes, quas vult, ct praetereat nam vel plures, prout affectibus ducitur quod nihil aliud est, quam auctoritatem legislatori S contemnere. Secunda , obedientia primae secundae tabulat cohaeret, ut quae pendeat ex uno dilectionis capite: diuelli ergo non possunt praecepta. Hanc ob causen dominus assirmat secundum praeceptum de dilectione proximi esse simile primo de dilectione Dei. Nam utrumque aeque obligat. Si ergo unum aliquod praeceptum excludis, laesuiu est legis caput, quod est dile
Tertia, reatus praeuaricationis omnium partium legis coniunctus est. Qui enim in uno labitur, ait Iacobus r. Is omnium reus est. Hoc est obedientia plurium partium legis non placet, si unam partem legis volens pra termittis, imo obedientia nulla est, si sciens&volens aliquam partem excludis. Nam auctoritas legislatoris violatur. Quarta, Natura fidei est, ut se totam Deo subiiciat lo cssit, mentem, affectus,Volutatem, actionem. Qui ergo sciens V volens, nam aliquam partem legas, i ctibus indulgens, omittit, fide vacuus est,&spectro fidei se oblectat. Quinta Necessitas bona conscientiae tuendae. Nam qui voluntarie pra terit aliquam legis partem,