Acta eruditorum Lipsiensia, anno 1682 à 1776

141쪽

ia NOVA ACTA ERUDITORUM

digna memoratu visa sent cetera si quis cognostere ave apud auctores inveniet. Sequitur secundum, quod, ut verσdeamus, non solum insigni eum voluptate; verum etiam admiratione Iumina Hergorei nostri, legimus adeo hic vir quanquam ubique praeclarus est, seipsum hic vicit. Inest enim: ruavitas mirabilis, et summa eruuitio, et ingeniosa, adeo illae imagines accurate et docte explicatae sunt Negat vero in ctor, se nunc de stirpe antiqua illa Babenber in dicturum, quum non satis subsidii ad has res sibi, quae naveneri monumenta, ministrent, quapropter curiosiores lectores alHantheserum et Callesium ablegat. Se enim tabulas gene logicas tantum vello proponere eas, quae in coenobio Neoburgens, et in tabulario Vindobonensi invenianturi equae cdigat rece foris aetatis esse, utiMinas tamen ita ut sunt, putat partim quod testimonio sint, quid de serie ducum suorum ea aetas statuerit partim etiam quod plurimae res assantiquitatem historiamque illustrandam ex his depromi pos sunt, veluti id res ipsa statim docebit. Tabulas Neobum genses duplicis generis filiat. Alteras Scincte anas noluit hic commemorare, quod et Basleae editae sunt et Petii scriptoribus rerum Austriacarum insertae quae etsi valde bonaffsunt, tamen naevos quoquae suos, id quod ipse ritus iam annotavit, habenti Alteras hi videmus elegantes et bonas. Aetas videtur consecration Leopola posterior esse, quod nimbus eius capiti additus est, uti etiam id ratio seri-hendi et genera vestimentornm docenti Prima essium Leo-poldum illustrem, primum de stirpe Babmbergensi Marchi nem, exhibet, ita plerum, quas in expedition adversias Humnos, contra quo bene rem gessit, occupatum Sequitur Henricus filius esus, loricatus, cum ornamentis dumilibus. Insignibus vero adiems, quod in univerrum monebimus, fidendum semper nequaquam est sumsit enim hae genealogus e suo tempore. In eadem iugi Colomannus additus est, pendens ex arbore, propter fidem intersectus additur vero ideo, quod praecipue Henricus reliquias illius viri colebati. Poppoedeinde semitur, Leopolctata filius tertius evnx

142쪽

saero vestire, vir, us historici perhibent, et corpore et anima venerabilis. Ernestus senior post hune, filius Leopoldi secundus, qui pravis consiliis Henrici Schweinturtensis patruelis. abreptus, adversus Henricum Sanctum Imperatorem arma sumsit, captusque, mox liber dimissus, ac dux Sueviae constitutus est. an venatione tandem ab Adalberone Comite imprudente consessus, cum in eo ipso loco moreretur, ne que sacerdos adesset, crimina eoram sociis venationis conse sus poenitentiae clara signa dedit. Ernestus hunc. excipit II primi filius. Is cum bellum adverrus Conradum Salicum Imp. a quo dux constitutus erat, cepisset, beneficio privatus, atque in Saxoniam exulatum missus est. Potuisset honorem recuperare, nisi Wehelonem hominem turbulentum nimis pertinaciter amplexus fuisseti uterum itaque proserimus, in sylvis raptu vitam toleravit. Tandem et ipse, et -- helo commisio cum Manegoldo Comite proelio periit. Imago eum exhibet tanquam a sicariis confoderetur; sed i ponis auctoritas, diversa narrantis, maior nobis esse debet. Transserebatur Ducatus in Hermannum, qui cum Conrado

Italiam petiit, atque ibi ao et 3o8 peste periit. rictus est

in comitatu Caesaris longinquo currus funebris conspiscitur, sine dubio illitas ipsus Boiiae indolis vir, et in rebus hellicis strenuus Sequitur Adalbertus I. litoriosus, qui adversus Hungam secunda proelia seest, quod ipsi pictura declarat, monuus locis Huius filius Leopoldus II natus Ioa et fortis militis cognomen habuit castra Hungarica obequitans pingit ob proelium, quo sub auspiciis patris eos vicit. Ernestius III stre inius patri Adalberto L succetar oues Hie multis adversus Hungam proeliis clarus, dum in proelio ad nestrum Henrico IV. Imp. fidelem adversus

Saxones operam navat, accepto vulnere postridie interiit.

Proelium ipsum expressum est aeopoldus Pulce bellieis

artibus proeliisque adversus Henricum IV. Imp. et Bohemo elarus suit Plinis itaque est et Caesareus et Bohemicus exercitus, veluti id e vexillis apparet Alius Ernesti Strenui filius Albertus Levis scit Is eum fratre Pulcro bellum gestit.

143쪽

tandem ita compositum, ut Leopoldus ab eo duodecimve, .lla seudi loco aeciperet. AEa ipsa ros depingitur. Sunt tamen qui dubitent, an ille revera vixerit, aut errori fortasse historie originem dobcat Sequitur Popponis alius imago, cuem Leopola pulati filium, episcopumque Trevirensem p ed .caat, aiuntque, infra: ri Leopoldo Saucto A17onem, v fium nobilcm cum ala cauitum auxilio misisse, cuius sorti Leopoldus opera usus sit. quae res ibi cernitur expressa. V um cum constet, nullum o tempore opponem Trevixis fuisse Arehiepiscopum. Poppo ille e cognomine Deopoldilli silio videtur ortum traxisio, quale quid in obscurissimu eorum temporum historia minime rarum est Leopoldus . cum si is et o longinquo Sancrucens et Neoburgcias monasterium. Adalbertus postea filius eius natu maximus. Is cum a Boricho, qui Hungaros exo ebat, bello peteresur, Adalbertum sororis suae maritum evomuit, sortem militem. Haec pictura exhibet Leopoldus II. Largus, Saniti filius, qui patri successit, et Henrico Saxon. avariaeque duce pro ripto Bavariam quoque accepit. Hinc scutum tripartitum, cum insignibus utrisque Pingitur Italisbonam, quam obsedit, o equitans , hanc enim bis cepit tumultuantem. otio deinceps Frisingensis, tertius Sancti filius, cum signibus episcopalibus. Oppida et castella quaecernuntur, Frising et co nobium Morimunde iis, aut etiam Neoburgense, cui aliquando praefuit, esse videntur. Pius episcopus sertur suisse. Qua1 tus ordine nescendi Henricus est, cui tamen in tabella praemittitur Pater Conradus Episcopus Sam urgensis, cum

insignibus dignitatis, et comitatu irn s IU iuvenis,

quod venator esset, exprimitur cervum venabulo traiecturus. Henricus dictus Iasomisgoti, quod saepe si quid aflirmaret dicere soleret, Iaso mir Golt sc helse, i. e. ita me deus adi vet. ducale decus in Austriam intulit. Fridericus enim Barbarossa, Henricum Leonem ducatu Bavariae privavit, eumque in hune transtulit. Quae res deinde sic composita est, ut uterque aliquid retineret. Is, qui eo iure dux erat, ut post Eloctores

primo lac esset, schici appellatus est Tabula hinas

144쪽

naves habet, quia cum Conrado III in terram sanctam navLgavit, mortuus aO II 77. Leopoldus Uirtuosus, cum in obsidione Ptolemaidis. ita sortiter dimicaret ut vestis alba sanguine undique sparsa esset, excepto loco quo fascia militaris pendebat, in memoriam rei fasciam candidam quae clypeum rubeum intersecaret, a riderico Imp. accepisse dicitur, ut otiam in tabula est. Qua in re quid verum sit, alibi se disput, turum auctor ostendit Mortuus est Ii 9 Henricus de Medlico, quod arcem Mediicensem exstruxit, Iasemirgotii filius secundus, cum fratre Uinuoso adversus ob laum d c Bohemiae vivente adhuc patre bellavit; quod satis scite, ut cetera omnia, pietura significat Henricus, licensis iunior, nioris stilis primus, florente aetate sine liberis deces- Memorabile nihil cum secerit, artifex, ut aliquid tamen pingeret, venantem eum e xhibuit, selopeto, satis hoc ridicule, in seram trans fluvium quasi collimaret Quod iterum ostendit, quam saepe recentiores res antiquioribus assctae stat. Ea tabula, in qua Fridericus Catholicus, Uirtuosi filius maior est, duo argumenta habet, navigationem primum in terram sanctam priorem, posteriorem deinde, in qua cum extinctus si vehiculo quatuor taedis illustrato, sitnebrique fingitur referri domum. Catholicus, propter ardorem in eligione dictus est Leopoldus Gloriosus Catholici rater, in ello

contra Saracenos, praecipue in obsidione Damiatae, egregiam virtutem declaravit Artifex vero aliud non minus egregium

eius facinus sibi delineandum sumsit, pacem nimiriun quam ille inter Fridericum H Imp. et Gregor. IX. Papam restituit. Stat inter utrumque medius, manibusque eorum iunctis suam adiicit cui ille negotiolao Ia3o immortuus erat, cum funda

me ita gratiae iecisset Nam maximum huius filium prima in pueritia satum abstulit. Nam cum Neoburgi instituer tur, praeceptoris incuria arborem adscendit, atque indo pra Epitatus est. Exhibetur itaque ipse et duo magistri adstantes, ab altera vero parte socii stud orum duo. Aecidit vero hoc a I 6. Decennis itaque aut novenias fuit, natus quippe aio6 in 7. Alter Gloriosi filius, Henricus, Crudelis dictus

145쪽

ta NOVA ACTA ERUDITORUM

est, quod matrem armis ex oppido Haimburgens eiecit.

non melior in patrem, quem variis actibus de vita tollere volebat Pingitur itaque mater eiusque comitatus tristi aversoque vultu, pater vero ut expugnans oppidum, quo ille confugerat, id quod anno I 226. factum est Periit autem

duobus annis post Ultimus sistitur Fridericus, Leopoldi filius tertius, Bellicosus cognomine, ob bella sortiter gesta. Ultimo practio ad fluvium Leutham cum Belae in regis Hungariae exercitu dimicavit, in quo periit ipse, die natali

suo anno Ia 6 quae res ibi scite exponutur His ad latus utrumque in codice, Aeminarum nudi leones et nomina. adiecti erant, quos Auctor noster separatim duabus paginis eaehibuit Quaeri tamen cui volupe sit cognoscere, uti sunt et haec valde eleganter ac rudite scripta, ex ipso auctore optime e noscet, ellit enim infinita res ea omnia excespere. Icones certe boni sunt, prace ue illi priores quosa eensuimus, summo artificio et ruet et hic expressi. stium lacierumque muliebrium diversitates euriosorem let rem valde tenebunt, praesertim si hoc velit attendere. vestimentorum illa D aera, quae ibi Conspiciuntur, summi que foeminis tune propria erunt iam ad rustieas nostras defluxisse , esse tamen etiam, quae paueis immutatis, etiamnum in honore sint tanta in his rebus inconstantia est. Iam vero Protegomeno III. Auctor de stemmate Habsis iueo-Αui co agit. Est vero eius argumenti tabula in Vim dobonens tabulario, quod Duce Archidueesque Austriacos

a Rudolpho I usque ad Philippum. Maximiliania filium. sstie. Αdieeit ille artifex schedulas germanice scriptas, quae varia

memoratu digna de horum nominibus matrimoniis, obitu, a aliis rebus narrant. Aliquando tamen in obseurioribus schedulae nullae adiectae sunt; tanta religio pictori erat, ut nollet imponere lectoribus, incerta aut salia prodendo, quam optaremus omnes historici servassent, minus sane sabularum haberemus, quae saepe sub specie veritatis latent, ut neque

dignose possint. Auctor harum Stabius putatur, primum quod

146쪽

MENfI MARTII A. MDCCLXI. P. II. 3ς

quod constat, eum taIem tabellam eonfecisse deinde quod illa non ultra eius tempora progreditur. Factum autem id

esse videtur ex Maximiliania austoritate, qui genealogica vehementer amaverat. Haec si cui non videntur satis esse,. is sciat, in rebus obscuris intra obscura veritatis indicia adstendi non possct Primus it u Rudolphus est, cum intagnibus et uxoribus, Anna et Matricae, harumquae insignibus-Verum hoe tenendum, habitus corporum et insignia ex ingenio et coniectura esse qua in re bens meritus est de lectoribus editor, qui artificem et approbet et refellatrationibus tibi alterutrum lacum haber, atque eo magis laude nostrae dignus a admiratione est. Nequ enim sinae accurata et

ferct infinita eruditione, summisque ingenii dotibus, ista hoc negotium esse potest Sequuntur Rudolphi filiae Gutha,

qua Uenc lao ouocari filio nupsit, atquae ab eo dilemi maxime anno I 297 obiit, non diu hoesinatrimonio gavisa; Clementia, quae Carolo Martello Mechiildis, quae Ludovi- eo Severo, Bavaro nupsit nam ille priorem coniugem iratuvoecilerat. Mechiildi adiungitur Hed vigis, coniux Orionis Parvi Mandecturgensis. Qui cum post mortem Ouocari,. tutor filii eius Wencestat esset, animique principum alienariores diuturnum bellum minarentur, ille nuptiis variis partes in gratiam revocavit. Hed ige mortua, vir eius, quae magna laus sed raro muserum est , quσd tolerare eius desidem rium non posset Cisterciensis desperatione saltus est. Non ad unitandum Nomina earum insigniter apud avnores variandi Cassiarina, Oreon Bavariae inferioris duci nupsit. Restiterat enim pater illius Henricus Rudo ho, cum per Ba- variam in expeditione adversus Oreocarum ire vellet, sed se postea correxerat. Ita tu haec quo firmior amicitia esset, filio in matrimonium data est Nec sterile suit coniugium,nt quidam putaverunt duo enim filios genuit, cuius rei idonea testimonia sunt Scuto quod Hungarica insimi etiam unt, inde est, quot ill Otto aliquando Rex Hungariae meatus est quod regnum deindri cum auctoritas eius non magna inter H Garos esset, vita cum periculo dimisiti Agnes

147쪽

Agnes tandem, ultima Rudolphi filia, Alberti Saxonis uxor Foecundum etiam hoc matrimonium filii munque sita Elisa. belli a Septimam itaque Euphemiam, monialem, et obscuram aliam Colctam secundum nonnullos, omisit genealogus, fortasse quod minus virginibus professis faveret Malo ple. rumque ordine positae suntoae lue id miramur, nam Una it aeque voluit ceteris iunior esse, ut solent omnino puellae saltem apud nos. Miser itaque pictor hic sacile potuit impingere. ordinem auctor alium, qualis esse debeat, secit. Filii s quuntur Rudolphi. Harimannus seu Hermannus, cum sponsa Iohanna, Eduardia Angli filia. Quod negotium v, rie retardatum, tandem mors Hermanni in Rheno extiniti irritum fecit. Signum virginitatis aut eoelibatus eius sertum est, ut in aliis quoque imaginibus conspicitur. Post hune frater Rudolphus It Uxorem duxit Agnetem Weneeglai sororem, cui ipse sororem suam Gutham nuptum de- 'dit quanquam etiani de hoc sunt qui ambigant, locupletiores tamen auctores sunt Horneckius eos 'us illius temporis scriptor, et annales. Rudolphia progeniem propagavit Albertus et uxor Elisabetha. Tabula nona quae sequitur Alberti liburos omplessitur, pro more artificis Deminas primum, deinde masculos. Anna prima est, inter duos maritos posita, Hermannum Longum, Ottonis Brandenbu gici filium, cui nupsi circa annum Is s. vitium es , debet I 29 . esse , et Henricum I. Dircem ratistaviae Elisabeth anno i 3O . Duci riderico IV. Lotharingo iuncta Gutha deinde, quam complectitur maritus, Leopoldus senior, comes Ouingonsis, alii adensem iaciunt. Plures Aeminarum imagines sunt, verum taedet mulierculas illas holare, qua nihil notabile habetat, quam quod natae, collocatae in matrimolitum, et mortuae sunt quanquam neque in viris saepe res aliter o habet. Rudolphus porro II. do quo altero volumine plura, sequitur , cum uxoribus Blanca et Elisabetha restituique Albertia filii, inter quos solus Albertus Sapiens ge aus propagavit. Inde ita derieus Pulcher, is qui cum Ludovico Bavaro bella ob im

pera

148쪽

MENfI MARTII A. MDCCLXI. P. I ra

peratoriam dignitatem euit, cum uxore Elisabetha, proleque Friderico, Anna, ut Elisabetha. Quarum Anna, vidua, ordini monialium St. Clarae adscripta est. Nam cum Ioan.

ni oritio Comiti mipsisset et ille brevi post id quod

hi eam rem verisimilem iacit, morbo articulari expirasset e moerore vidua in Viennense illud monasterium, cum famulis suis, sunt qui sexaginta mulierculas mussi dicant, se contuliti Altera PulcA filia Elisabetha, Ioanni Luxenburgico nupsit. Verum illud coniugium diuturnum haud suit. Quanquam enim videri potuisset selicissimum fore, tamen discordiae imtercesserunt, quoniam maritus magicis se artibus es erum iactum esse dicebat. Dissolutum itaque mox est, a tamei ille deinde Beatricem Francicam, Ludovici filiam duxit, itique Elisabeth superstite. De Alberio II ct conlige negat se auctor quicuuam, post eruditos Sisyereri labores, dicere velle. De Sio bis altero Volumine dicetur, uti do filiabus quoque Margarith et Catharina, quae mirae pietatis dieitur suisse Margarista bis nupsi .primum einhardo Bavaro qui cum ante ipsas nuptias mortuus esset Iohanni Lu-xemuurgico Caroli IU fratri collocata est. De Rudolpho IV et uxore Catharina, posteriore volumine dicetur ' Ada er-tus cum trica, ut appellatur, duas habuit uxores, Elisabetham, Caroli IV et Beatricem, Praesecti seu Burggravi Norimbe gensis, filiam Alberrestri mirabilia mundi dissiis, Iohannam Alberii Hollandiei natam. Filium Albertum, filiam Margaritham suscepit, quanquam eius nomen apud auctores variati

Haec Henricum divitem, ducem Bavariae maritum habuit. natos natasque ex eo peperit. Albertus vero, frater Marga.

rithae uxorem Elisabetham habuit. In pectore essitie muliebris vox scripta est Anni harta, quod non potest explicarLDe Gregorio seu Georgio, Alberti huius filio natu maximo, proximo volumine plura. Elisabetha, una ex Alberti filiabus, Friderie P. riderici H. Placidi Saxonis filio sponsa data est, quo

ante nuptias mortuo, Casmiro deinde III. Iagellonis filio tradita foecunda mulier, uti Capistranus monachus vaticinatus erat, magnae auctoritatis eo tempore vir, praecipuo propter

149쪽

propter divinationes Neque illa foecim istas inhonorata fuit Roges et Caesares enim illa enixa est, ut auctor pluribus disserit. Soror eius Anna minus auspicato coniugio usa est. Nilhelmus enim Frideriei I. Mellicosi Marchionis Misinici filius maritus orat. Nuptiae ipsae mala ominatae, quas interventus fratri Wilhelmi, indor ci Placidi eum exercitu, nam dissitabant fratres illi, turbavit. Nec selicior ipsa con iunctio nam Wilhelmus eam illiberaliter habure coepit, et

concubinam superinduxit optiman vero Annam, arce Eccarisberga vi mari detinebat Aetas numerusque illaraim sororum, ut saepe alias, ambigitur. Extremum in tabula Io-em, obtinet Ladislaus Posthumus eum Magdalena Caroli UIL Franciae regis filia. Redit iam Genealogus ad Alberti

Patrem alierum Leopolinam; cognomine Probum, qui duarum gentium auctor est Turolensis, per Fridoricum cum vacua pera, ut nominabatur ' et Austriacae per Wilhelmum.

Fili, Leopoldi fuit Elisabetha, de ciua plura in altero Tomo. Fridoricus cum vacua pera, duas inter uxores, Elisabetha et Anna: Ultimust eius guntia Sigismundus sui De Au h Ἀ- ea linea paucae dicemus Wilhelmus, quem diximus, duos procreavit natos, Leopoldum Crassum, qui cum uxore C marina Burgundica sine liberis obiit et Ernestium ferreum, qui e duabus uxoribus minum Rudolphum, et Leopolaum, natasque Annam et exandram suscepit, quae virgines obi runt. Ernesti Ferre porro liberi erant Fridericus HI almeidus, Imp. Rom. et Alberius Prodigus. Maximit innus Pl eidi filius deni ui sistatim cum duabus uxoribus, altera Burgundica, alter Mediolanensi. Quod ut ipse, ita Maria quoque Bum indica, prior, insignia velletis aurei habent, non est mirum, nam aetas illa laminis etiam hoc dee eoncessit. Haec iussicient non ad instruendum, sed ad Exestandum tamen leetorem ad opus ipsum consulendum. Quod si illa ultima excerpta tenuioi a cuidam videantur, seiuis brevitatem sic voluisse fieri, neque in rebus genealogicis,

veluti illa sunt quicquam praeter fidem expectari dies anat, quod inmaeuter laudaudum, servari hunc optimum

lautem

150쪽

MENS IMMARTII A. MDCCLXL P. II

sontem historiae diplomata varia quae ad Historiam Austria νcam pertinent, quorum capita primaria, quantum fieri poterit, paucis ante oculos ponemus. Primum est: idie ae

Fundationis Monasteril Sanctimonialium Tulliensis in Austria inseriori. Rudolphus Habspurgicus auctor eius Mo- t. ineri est. Ait ille, quod sib Deus de inlocaro Bohemod aerae victoriam, se ne immemor sit tanti beneficii, post

sua ima periculum vitae, Tuinae coenobium sanitimonialium struxisse huc pertinere domum aliquam, et agros, et quotannis praeterea vini et rumenti copiam.

Alierum est, quo Andreas II rex Hungariae, coniugi suae Agnet Austriacae, Comitatum Posoniensem ad dies vitae comsere. Quoniam tanta debeat Alberto Duc Austriae, socero. et eius coniugi se, ut gratus in eos sit, velle, ut Comitatus Polaniensis se momo Agnetis, eorum Eliae uxori sitae, sit post mortem suam, quoad vixerit. Tertium, quo ridericus ulcer consentire se deelarat cum reliquis reatribus suis, ait dotem constituat sponsae Hemrieus Placidus suae. Quartum, quo Henricus Hacidus Testamentum Sororis Agnetis, reginae olim Hungariae, stio consensu approbat. Quintum Agnetis est, quo pro se et Andrea, marito sito, ouotannε intercedi aliquoties apud deum vult, et in eius rex gratiam monialibus ex ordine S. Clara Viennensibus non

contemnenda legat.

Sestium, litterae intonis Hilaris, quibus monasterium no vi montis in Styris ordinis Cisterciensis, undat quod se ait facere consentie ntibus Friderico Rege Germaniae, Alberto fratre Duce Austriae et Styriae, et Elisabeth coniuge, qu xum e6nsensus inserius adscriptus est. Septimum Apocha est Mauritii Abbatis Uiennaead Scotoso. S. B. pro sacris anniversariis Henrici Ducis Austriae, qua testatur se accepisse legatam pecuniam, seque et pro posteris possiceri sore ut eaucra fideliter sementur, pecuniam vero legatam se eo destinasse, ut quotannis sibi illo die duplex portio carnis, et maior scyprius horu viiii apponatur. a Octa-