Acta eruditorum Lipsiensia, anno 1682 à 1776

발행: 1761년

분량: 645페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

xo NOUA ACTA ERUDITORUM

octavum, Apocha mimngi, Abbasis Canonicorum regularium ad S. Crucem in Austria, qua pro Ottone Duce A

stris sacras saltarum xor uidi Nonum, eandem ob rem ab Metheida, Pri uni Ualitu ad St. Lamennuin iennae. Decimum, quo Alberius et Leopoldus fratres, Duces Austriae, Violancae uetissae Mediollanens ac Alberti, uesperabatia sutura coniugi, pignus castellum. Writ egiprocertae pecuniae si a constituunt. Undecimo Papa Gregorius IX. Albertum III dueem At striae a nuptiis cum hac Uiolancia Galeatis II ducis Medio-tinensis filia, deterreri Bonum factum, quod nobis duumviri doctili monumenta saevitiae antichristi quasi in manus trί-dunt Urget enim Papa, ne uxorem ducat eam Violentam, quod pater Galeo ius minus obediens esset ecesesiae Romanae, sola hac de causa Neque enim Albertum sitam progeniem commixtione talis surguinis Aedare debere verba.

fiunt Pontificis Albertum quidem optima ib caussam il-hid facere, nempe ut reducat in concordiam cum ecclesiarie post tamen terribiliotem ex hac aiunitat Galearium fieri, qui per dei gratiam, honendum' debilitatus fit multum, etsperetur deduci ad iritimum posse, ut mereatur. Oporteret enim decide auxilium a genero serri. Galeamum hic Papa protandit tanquam vilissimum Eserdida labe hominem. Ait deinde eum ex Meta communione eiectum esse, itaque amnitatem iung cum eo non posse, nuptias enim irritas esse, quas exsecrabile contubernium vocat Sin secus Exit, excommmicatus et ipse esto Imperat vero ei, ut servo, fine ulla dignitatis reverentia Tota epistola state barba, Hunis praefatus passive dicitur. plura deponentia; soloecismi totidem fere quot commata, et declarat Gregorius, in igno-Tantia omnium rerum summa, summam impudentiam. Et

possunt principes Christiani etiamnum Episcopum Romasenum venerari 2 nam tam in lucem eduntur , tanquam re optime gesta. Duodecimum est, quo Leopestas Probus thesinumn tam

152쪽

sim He is tertium decimum, quo huius pater Ludovicus I. Hungariae rex eam WJlhelmo coningem promittit; XIV et XV quo ordine Austriaci et Hungarici hoc ratum habendi Ad similes res pertinent XUI XVII XVIII. XIX. et XX nem XXI. momentum habet, XII plura exhibet, continet enim foedus, intea Ruperiun Regem Rom. et Leopoldum, Crassum Ducem Austriae fa Riim, et spontestis inter ridearicum huius ratrem et Elissabetham Rom. regis filiam: LeopoIdum incia Hientis, Rupe tum patroni se rum se itaqu' ait Imperator, ei omnem ditionem, quam ab imperio m acceperit, servare et denuo concedere velle se ei auxilium ferre contra Helvetos Niae quoque eiusmodi de exercitibus et pecunii mutuo praestandis , ac denique de innisugio illa- Uicesimum tertium est quo Affertus V. Plabanum is e-terneli rogat, velit Stephanua D quamprimum muneri oculinliastico praescere. Id se pro iure suo rogare, haberct enim ho Duces, ut candidatum commendare et suadere possint. Vicesimo quarto Sigismundus, Rex tunc manus, Albem tum V. ducem Austriae, postea regem Romanum, a tutela exemptum declarat, variasque inter duces Austriae caussis alias iudicat, quae melius e sontibus haurientur Uicesimum quintum in udationent con et a Sigismundo Alberto; concellam XXVI XXVII. XXVIII XXIX matrimonia dotes, et eiusmodi res non satis memorabiles, habentia Tricesimum formulam Dederis inter Sigimundum ducem Austriae, Iacobum regem Scotiae, et Carolum II regem Franciae; habet LXXXL XXXII. XXXIII matrimonia et

Tricesimo quarto indicat Sigillaundus Dux Austriarissibidignitatem rcluducis a riderico Imperatore concinam esse; pollineturque, ea fine Patule Caesaris se usurum. Tricesimo quinto Medici Maximiliano archiduci felicem

Mariae coniugis partum nunciant

Tricesimo sexta Iulianus Episcopus mensis, Episcopo mitinensi iudicat, Papam Statum G. concessisse ut matris 3 monium

153쪽

so NOVA ACTA ERUDITORUM

monium inter 1,igismundum Austriacum, et Camarinam, m- berti Duci Saxoniae si iam iniri possit quanquam, magnum imperiimentu nil quaret consanguinitatis gradu coniunctisust Hoc se ex iussu pontificis ei indicare. Plura ad idem matrimonium pervirentis . XXXVIL XVIII. XXXIX. XL XLI. habent. De nuptiis inter Friderici Plaeie imp Rom. filiam C negundam, et Albertum ducem Bavariae contrahendis, Operam navante Sigismundo Archiduce, matrimonio deinde re dote XLII. XLIII. XLIV et XLV expomini. Quadi agesimo sexto Sigiliriundus Archidux Maximiliano Rom. Regi Tyrolensem ditionem, aliasque provincias coi cedit. Se ait orbum essea ede, morbis quoque et aetate consectum, amare tamen cives suos, quibus prospicere manc velit, ne post mortem luctae oriant . Tradere itaque se haec omnia, sed ea lege, ut vi adhuc masculos heredes gignat, his ea reddantur adultis, impiiberum curam Sigitaui dus Rex Fomaius eiusque heredes se mortuo gerant. Si filias, eas Maximiliarius dotatas collocet in dignitate. Sinae iam Maximilianus ante se moriatur, omnia ad se redeant. Forma vero regiminis, quae nunc sit, immutata servetur, et

aes alisnum ii quod contractum sit a Maximiliano dis luatur, coniugi Sigismundi reditus constituat, et si qua alia eundi

verum haec potiora existimavimus.

Quadragesimo septimo Cunnundis, quam diximus, itarit

reditario in paterna et materna bona rei tinctati

Uaria, quae ad coniugiim Blancae Mariae, lamnis Gale 'ii meis Medi olanensis filiae et Maximiliani Regis Rom. inse eundum pertinent, continet XLVIII. XLIX. L. LI. LILLIII. LIV. Quinquagesimo quinto Ludovicus 'Maria flaretia Vicee

mes, pro inseudatione ducatus Mediolanensis, aliarumque terrarum, centum millia aut eorum se soluturum spondet

Alia quae ad nuptias laricae Mariae et et aximitam res Tuntur, exhibe LVI. LVII. LVIII. LIX. LX. LXI. LXII. M uti etiam trans lino de dote, et rebus surulibus.

154쪽

sexagesirmo tertio MaximilIanus se eam pecuniam, quanti Ludovicus ante promiserat aecepisse testaturi. Sexagesimum quartum sequitur, im inter Maximilianum inrieumque ducena, Brunsvicensem, de dote Catharinae, uatoris Erici, viduae Sigismundi ducis Austriae, transigit. Sexagesimo quinto Feldinandus state Caroli V. in matta

monium civi Arua regina Hungariae, logesaue matrimonii consentit.

sabetham, Ferdinandi huius filiam, duxit uxorem. Quae ad hanc rem attinent, XV LXVII. LXVII eontinentur Catharinae', sordinandi huius filiae, pacta matrimonialia

eum Francise Gonetaga Duce Mantuae, eterarumque

eiusdem filiarum; Anniae tum Aliberto, duce Bavarias, Mariae cum ilhelmo, Duco Iulias Cliviae Montium, lanti in LXIX. LXX. LXXI. LXXII LXXIII Septuagesinium quartum , pacta, into Maximillanum αΑrehiducet Austriae ac Regem Romanum, e Mariai Caroli H Imp. filiam eontinet quintum vero palla quas inter Sigismundum Augustum Regem Poloniarum, et C tharinam. Fordinandii filiam, intercesserunti Septuagesimum sextum index est earum rerum satis pre solarum, quae ista Catharina secum intoloniam attulerat. Elisabetha Regina Frmictae, Caroli re vidita, Maxim sanique II filia, moi odium, quod Stae Clarac dic itum esu Vindobonae exstruxit. Hoc narrat LXXVII. Videtur Maria Christierna Caroli Graecensis Areladucis filia quae Sigismindo Bathorio, Trans ylvaniae duci, nupserat, prascipua pietate in templis struendis dotandisque usi esse, ut LXXVIII. LXXIX. et LXXX festantur. Octogesimo primo Gregorius XV. Papa vehementer Iaudat Margaritham, Maximiliani Il filiam, quod se vestalem Mariae dedicaverit, eamque praecipue colat. Non ossidemiatis constare inter Theologos, an illi sine peccato eonceptast, neque adhuc Sp. s. hoe eclesiae patefecisse. Videtur immo tunc Spiritu Sancto minus eonvenisso cum vicario christi..

155쪽

x4 NOVA ACTA RUDITORUM

Christi. Quid hoe sit noscio. Nos non nisi Spirari praeeunte aeternitatis volumen in christianae sapientiae cathedra legere debemus. Haec vero ita scripta sunt, ut suspicio sit. Spir. S. suae beatitati latinitatem bonam et sensum communem non magis patefecisse, quam immaculatam conceptionem Mariae. Prisciano certe multum iuris in haec verba est. Non tamen recedendum esse a priorum ontificum sententiis, ait quae eorum sententiae fuerint Non dicit, sortasse ipse ignorabat de quibus si constat, si immaculatamquam aiunt conceptionem defenderunt, satis de hac patefecit Spir. S. qui ex sententia Pontificiorum semper cum cathedra Petri coniunctus est. Scilicet Nae valde ridicuius sanctissimus iste pater est. Urbanus VIII ad eandem eadem haec, quod ultimum libri est. So eam vehementer amare, quod Ohaptates et gloriam mundi in solitudine contemnat. Benedictionem, palem, et munusculum nescio quod, fortasse aliquid de pueris Bethlehemiticis, aut aliud tale Henodmin, cui tamen pretium saeiat caelestis indulgentiae thesaurus, quo illud locupletaverit. Commendat eius precibus legationem papalem, et praecipue concordiam christiainam. Urbanus sane Papa ille semper, praeeipue in foeminas, fuit.

ELEMENTA PHYSIOLOGIAE CORPORIS HUMAE

mi, Auctore ALBERTO G HALLER, Praeside S

Getatis Reg. Scientiarum Getting. eL TOMUS SECU Sanguis. Eius motus. Lausannae, sumptibus Sigismundi S ArnV, 76o. Alph. a. plagg. 6. in . Tomi primi summam non sine laudis praesamine percensuimus. Iarn etiam hoc Tomo secundo contenta quam breviter poterimus enarrabimus. In praefatione Vir

Illustris respondet ad ea, tuae Illustris Albinus Havero, discipulo suo, opposuerat Libro quarto Annotationum. In

ipsius operis Semone prima copiam singuinis corpore

hinnano Dissilia πιν Corale

156쪽

humano contenti hactenus non aecurate definitam esse, ne. que prorsus certo desiniri posse, nequo sanguinem arteriosum a venos disserre, docetur recensenturque opiniones eorum, qui dinerro se ipserant. Postea cruorem, tum extra

Vasa missum, tum in iis ipsis facile coire, atque ea ipsa coagula nomine polyporum venire, polypos ipsos in dubium

vocari non posse, ostenditur Sectione secunda de elementis sanguinis disseritur colorque eius prolixe simul et accurate desinitur. ibi quidem Ili Auctor observat, verum haud esse, quod an missis dictum fuit, homines nimirum in aere, cuius calor calorom sanguinis superet, vivere non posse:

nunquam enim sanguinis calorem, ad normam thermometri Finrenheltiani examinatum, excedere gradum II mum huius thermometri eum tamen aer nonnunquam ita incalescat, ut idem hoc insummentum gradum caloris i 26 tum

indieet. Idemque magis etiam patere ex gradu caloris piscium animaliumque, quibus sanguis Digidus attribui soleti Posteaquam de sanguinis halitu de pondere Artis rubrae seu cruoris, deque huius proclivitate ad coeundum, varia disputavit id demum agit A. ut globulos illos, quos noninulli clari viri in dubium vocarunt sanguini vindice Videntur omnino rotundi, non oblongi, in medio opaci igitur solidae ac verae sphaerulae esse quarum tamen color, pro am malium conditione et habitu, variat, sic ut modo rubrae, modo purpureae modo luteae appareant, etiamsi singulae oculis subiiciantur. In alios minores globulos dissiluisse non vidit Auctor neque satis certus est, possint ne an minus, in vasculis minimis figuram aliam induere. Fibras, quas in sanguine viventis animalis reperiri aliqui putant, prorsus improbat negat etiam, salina sanguinis spicula oculis percipi posse. Deinde mutationes sanguinis a variis salibus inductae perconsentur. Salia alaesina fixa, non vero volatilia, rubicundum colorem cruori conciliandi Tum sanguinem amotu museulorum et labrili aestu agitatum, putredinem comeipere asseritur; simul tamen satis conspicuum acorem eudem inesse probatur. Ianguinis resolutionem igne

157쪽

eiendam non usquequaqum probat udem, nihila minus,

men aliorum experimenta enarrat atque inter se confert et inprimis ferreas particulas sanguini non exigua copia, esse docet. His de elementis cruoris dilucide et 'olixe disputatis, sectionae tertia exurri, quod sanguiuis altera pars est examin, subiicit In quo quidem Auctor partem gelatinosam, igne , quoribus acidis, et vini spirita coagulabi

Ieru dishernit a parte mucilaginosis, enumeratque experi meum de utraque parte a dotas viris captata ea quartam temperamentorum originem et sentes inquirit, eadem, que primo, globulorum, rubicundorum inutulantia, ae par iacularum ad urinosam naturam tendentium ubertate, a ni- ω aquae copia, derivati Non potest tamen non Ateri, verugaris ac genuinam temperamentorim, differentiam indae prumitus deducendam me, quod Budae corporis partes aliter aliterque eonstitutae sint. Versus finem huius libri quinti tandem singularem utilitatem euilisque elementi sanguinis proponit Libro sexto arteriarum et venarum ossicia pro ponunditi. Igitur Sectione prima disseritur dae sanguinis motu, qui mi arteriae sequitur hic sermo primum est dasnu inrtae maximo eiusdem vasis arcu, artasque principiasus. Post haec praemissa, agitur de acceleratione et reor datione istius motus. Et quia de utraque Iare, mathem lici potisiunum exposuerund rationes ab iis subductae ex

penduntur. Ex numero causarum, retardationem motur

progressivi praestantium, expungitu pondus incumbentis at mosphaorae, itemque pondus partium humani corporis areeriis incumbentium, nec non vis contractilis arteriae ipsius Uerae causae retardationis, in motu sanguinis progressivo sub nascentis, dicuntur mutatio figurae arteriarum; dilatatis tubi terios , frictionis vis, tum a vasis longitudine, tum ab a trustiis tuborum prosecta arteriarum plicae et anguli reli,ste1atia, quami sangur in ramis experitur ab alaristomos bus, et saninnis viseore: At quanquam sanguinis per arterias

motum retardari A non negat non tamen audet eam ipsam

retarda ne definire. Dici enim, nutam negligendasese

158쪽

vis enisas eas, quae ipsam rursus minuant restardationem; easque etiam expendit, ita quidem, ut pondus sanguinis

nervonum Mim in sano et quieto homine nervorumque i queos a se olim laudatos nihil eo conserve putet, eamque pnovinciam relinquat arteriarum eontractioni, et derivati rus vi. ruam nuper duculentioribus experimentis evicitHd amonstravit, dumque et motui musculorum Sectionem hanc ita sint , ut phaenomena motu progressivi turbati et languentis in animalibus aegrotantibus et morituris causasque motus a morae stiperstitis, enumeret. Quae quidem causae dicuntur ponderis vis, frigoris externi facultas comtrahens, vis attractionis, potestas aeris evoluti. Sest secunda exponitur de pressione laterali et pulsu, euius explicatio his sere absolvitur Arteriae semper plenae sunt, sanguis ab unda insequente velociusque progrediente impellis tur igitur aeteris in longitudinem exporrigitur, arteriarum membranae eruantur, arteriae ipsae dilatantur; et haeeipsa dilatatio mensuramineudouis Lletalis Exhibe: His ita plenius expositis, de antiquitate pulsus, de sede pulsus arte-mosi huiusque frequentia et celeritate, raritate et tarditate. robore vario, omniumque honum causis disputatur Puusuum numerum desinit ex experimentis, cum suis tum Iohannes Ioveri. Causae variantis huius numeni repetuntur a diversitate aetatum, sexus,Mmpevamentorum, a somno, a vigilia, a pastu a motu a caeli varietate, morbis denique Seu

tertia recensentur effectus sanguinis por arteriasinopulsi. qui quidem sunt primo scissio, tum ea ripam sta sanguine parteves vasis stringente tum altera, quae inter ipsas languinis particulas exercetur. Deinde minimorum vasculorum a gustia increscenς, rotium multituara, morum sanguinis retardant. Porro in vasculis minimis, unius tantummodo glob li capacibus, atque cydindricis nascitur psorum globulorum mensura. Retardationis essestus autem est auctus nisus M. trahendi unde sanguinearum particularum concretio, etα eaudis ullis omuibus singuis mutatui. Et a motu quidemetaneratim intelleno fluiditas sanguini conciliatur, itemque a Calor

159쪽

x48 NOVA ACTA ERUDITORUM

lari Quo quidem loco aliae calaris causae, verbi gratia ignis lamatus, servor, putredo, valere iubentur. Praeterea singuinis motus impedit putredinem quamvis certa quaedam ad acrimoniam et urinosam indolem proclivitas in h. moribus animalibus negari non possi Et globuli a motu sanguinis-esseri latur. Quae ad ruborem pertinet opini

rium varietas recensetur, offenditurque eum neque a Ggura globose, neque a desitute, neque a pulmonis actione,

multo minus a nitro aereo, aut a variis aliis hemicis,

sed a serri copia in solis sere globulis rubris reperti, inici Tandem densitas quoque a motu nascitur. Quae quidem est duplex alia totius masne, alia globulorum. Illa continetur globulorum numero maiori. Haec ab aetione vise rum caeterarumque solidarum partium, minimas moleculas ad propiorem arctior que contactum cogenis, proficiscitur. Additur, sanguinem venosum arterios esse crassi orem,

quia ab hoc multa decedant, quae desideres in venarum principiis. Quo pertinent adeps ivmpha, vapor exhala-hili varius, saliva, urina, sudor sevum, succus nerveus, aliaque plura. et quarta sermo ei de motu sanguinis per venas reducis. De hoc pauciora hactenus tradiderunt Physiologiae doctores Tanto igitur diligentius Illustris Hassi Ierus eam partem physiologiae excoluit. Reperit autem.

motum eum in minimis venulis tardissimum mini umque esse, velociorem vero maioremque evadere in venis maioriabus. Cuius quidet accelerationis causas Celeberrimus Λuctor invenit in figura conica venarum, cum nempe trunculas venae maioris semper minor sit, quam rami simul sumtia Deinde in museulorum actione, in vi derivationis. Has causas sequuntur eae, quae motum sanguinis veno si ita meant, ut eum partim adiuvent, partim morentur. Quois sere Ces Ainor respirationeni, pulsumque venosum, qui a respiratione fit, bene explicat itemque venae cavae contrν Bionem, et refluxum de existentem; porro anastomosium

essectus luculenter demonstrat. Sed sunt etiam asiae quaedar caulae, quae sanguinem venosum retardent. In quibus

160쪽

MENfIS MARTII A. MDCCLX P. II. I ν

bus frictio primum locum tenet secundo loco est sanguinis

pondus. Celeritatis, qua sanguis per venas redit , mensuram emanantern se reperisse A. dicit, in sodalibus arteriarum venis sanguinem in ea sere ratione lenti fuere, quae inve

si est Iuminum, paulo minor nempe quam subdupla Liber septimus complentur doctrinam de lectetionibus, dissei-lem illam multisque modis impeditam. Ac sectione prima

quidem humorum genera enumerantur, cum alii sint humores aquei, alii mucosi, alii elatinosi, alii oleosi, alii miseel- lanei, quos omnes iam in ipsa anguinis massa satis persectoseontineri in Auctor existimati Sin secunda organorum secretionis, sive colorum fabrica, describitur, eorum tuo varia genera diuinguuntur, sic ut aquosus humor per vascula a teriis continuata, per glandulas secemi dicatur. Quo loco sabrica glandularum, et quaecunque ad eas pertinent, latius accuratiusque explicantur, et nobilis illa quaestio, num glandulae compositae ex simplicibus conssent, ita proponitur, ut Illustris Auctor fere mystii sententiae subscribat Smquitur de muci colis, quae sunt vasa exhalantia, glandula simplex glandula membranacea glandulae ex simplicibus compositae sinus mucosi Humorum vero gelatinosorum o gana secretoria sunt vascula exhalantia, glandulae conglomeratae, quae sigillatim enumerantur, porro glandulae minores iae autem, quibus humores oleosi de sanguine separantur, sunt partim glandulosae partim arteriosae. Nam Iac mammarum separatur partim in glandula conglomerata, partim in cellulosa tela bilis in viscere paratur, cuius ac, ni ex vasculis componuntur Atque haec quidem Sectio, maximam partem anatomica complectens, excipitur a Sem ne tertia, quae investigationes habet causarum, quae faciunttit in definitae fabricae organo suus constanter humor de sanguine separetur. Mane dissicilem quaestionem Cel. Ainor ita explicat. Fieri potest, ut sanguis is, qui ad organon secretorium quoddam desertur, pares eas, quae humorem secernendum constituunt, maiori copia contineat ut sanguis spis modo velocius, modo tardius eo compellatur ut ari

SEARCH

MENU NAVIGATION