장음표시 사용
81쪽
quid assestet, reclamet ipsa lingua ae renitatur, Iam ob rem apud nos ista vitiosa sunt, quoniam unicuique facile apparet quam coacta illa sint. Contra si libera sint, et quasi perma. gligentiam elapsa, tunc sane etiam nobis placere solent. Durum enit et intractabile genus sumus Germani, qui si eum ceteris conseramur, gravitatis quidem plenam, sed hodiridam , sere dicerem barbaram linguam, frustra mitiorem et flexibilem reddere laboramus. Ille vero locus qui p. 63. reprehenditur, dignus est quem in graecis adscribamus. Τπὶ Ψη πλώους I; βλα νοπα καταφρόνη -
Haec sane, ut cuivis apparebit facile dissicultatem quanquam nonnullam habent in graecis, sed quia negligenter et quasi in transitu dicta sunt, et tamen sententiam habent valde bonam, et instituto Corinthiorum familiarem, non video cur re prehendi debeant. Est enim sententia haec : Vos, o Laceis daemonii, et reliqui foederati, contemnere coepistis adversm rios vel Hoc, quod sane multos iam perdidit et magna de . mentia est. nam multos e sapientibus stultos sinit. Adest lusus in graecis, in καταπρονησις, quo id vitium significatur cum reliquos prae me meaque sapientia vehementer eontemno, in quo revera summa stultitia, Graecis αδσσυτα
est. Facit etiam ad rem ipsam. Stultissimus enim est, qui nem,nem praeter se aliquid sapere putat, quod cavendum praecipiunt verba haec Lacedaemoniis. Hoc quidem non negaverint.
paraphrasi adhibita haec debilitari est enim argumentum
ex iis quae brevitate celeritateque sua vincunt, dilatationem vero et verborum congeriem non patiuntur, qualia permulta in rhetoricis libellis traduntur sed neque opus est haec dilatari Asperum esse Thucydidem, et horridum dictione, non negem, qua in re elegantissimo interpreti facile adse timur frigidum et ineptum Sophistam esse, hoe nullo modo concesserim. Neque de hac re aliter disputari potest, quam allatis exemplis. Haec cum omiserit Cel. Reiskius, nos sane, cum nesciamus quid accusatum sit, neque defendere sutilla-
82쪽
gillatim illa possumus, quae nescimus an visio auctori vel
tantur, quorumque defensio facilis fortasse esset, si modo quae accusarentur loca indicara suissent. Haec itaque habebamus, quae de genio Thucydideo moneremus, magis ut provocaremus subtilissimi viri ingenium, quam ut nostra aperiremus, qui si acei bior quodammodo in auctorem hune laue fuit, hoc postea verissimis et summis summi oratoris laudibus compensaviti De orthographia sortasse quaedam diceremus, nisi nos ad- ta grammaticis ludibria terrerendi, qui si ipsi sua imperiaeontemni patiantur, nos quidem ut Romani barbaros illos non curamus, gaudemusque seditiones in eorum regnis excistari, ne illi nos, quodsiepetentaverunt, ab aris forisque nostris pellant, qui non magnus numerus sumus Iam enim in plurimorum latinitate nihil quam Germania et Gallia est, qui si copias suas contra seditioses e suis vertere hoc pacto cogantur, has fortasse euatinis suis scriptis deducent, in quae diu, tanquam ex arce, peregrino milite dominati sunt. Perlegimus autem hunc libellum magna cum diligentia, in quo non id egit Cel. Reis is ut verba graeca totidem ge manicis exprimeret, quod nec fieri posset, nec suavitatem ubiam haberet; sed id potius, ut densas illas sententias, quas Thucydides saepe uno et altero verbo comprimit, quasi seorsim singulas exponeret. Nam hoc sane verisiime est ab interprete optimo dictum in praefatione, nihil magis obella existimationi auctorum, quam miserabiles illas versiones quas qui legit, non potest non existimare graecos auctores plane delirare Noster itaque, ut Thucydidem primum hinmane, dein d vero etiam Teutonice loquentem audiremus, illud ante omnia curavit, ut sensus et exacte, et cum suavit exprimeretur. Qua in re, mea quidem sententia ita versitus est, ut maiori diligentia et industria nemo possit. Et
ut verum dicamus, saepe admirati sumus selicitatem dicamne, an sollertiam, an utrumque, in eligendis verbis phrasbusque, quae graecis responderent. Quam rem, ut audivimus. etiam in praelectionibus scholasticis vir tactissimus vehementer urget, dita-
83쪽
discipulosque ita adsuefacit, ut primum accurate distant ex primere auctoris sensum, deinde vero etiam cum varietate quadam, ut interroget de σοδυναριοοσαις rationibus hoc vel illud exprimendi cuius rei pulcerrimum exemplum hoc ipso libello proposui Qua de re nemo iudicare poterit ante, quam graeca cum theotiscis hisce contulerit; verum ubi comtulerit, facile doctrinam et subtilitatem huius viri agnoscet. Solet quidem hoc interdum occurrere, ut ille videatur aliquid phis expressisse, quam erat in archetypo, cuius rei e empla passim reperias, ut et ipse in praefatione ingenue eonsessus est; sed hoc ad laudem eius, et praestantiam ingenii cognoscendam vehementer pertinet. Nam in hac ver sone, sam, ut arbitramur, non ad specimen oratoriae artis exhibendum, quanquam etiam non parum ad iuveniles an, mos formandos docendosque haec pertineat, ut veram et quentiam, non vero illam obmuteseendi garriendive magistram
distant; in hac igitur versone id potissimum intentasse a nor videtur, ut Thucydides ipse, qui multis lapides, non ve ba loqui, quoniam ipsi lapides sunt, videtur, melius quam plerumque fit legatur intelligaturque. Quod consilium Madsequeretur interpres interdi m quaedam admiscuit, quae videbantur ex insoriori dicendi genere desumta esse, et e ha et formulas quod ego minime reprehenderim, laudarim potius, quod haec ipsa videntur ea esse, per quae sensus perorantium perbelle exprimitur. Est autem oratio inte pretandi ea, quam nos latiorem liberioremque graeci περίφρασn appellant, sola, ut arbitror, Thucydidi conveniens. Haec vero ut usum habet maximum, ita a Reiskio e tractata est, ut condensatum genus dicendi exponeret pluribus verbis, integramque complexionem Thucydidem iuplures dissecaret, quo melius singulis satisfaceret. a qua que, quae auctor ipso pro servore ingenii, omitta, lectoribus supplenda, saepe voco etiam tantum coniicienda reliquerat, ea omnia suis locis inserta conspiciuntur, o hiatus illi quasi
eontinuati cum ceteris Saepe quae in graecis uno comismate continebantur, hic in peristas excreverunt, quod mirum
84쪽
mirum quantum lucis auctori assundat. Di tisca vero
sunt plana, vegeta insuper, atque etiam suavia ut id quod legentibus Caesarem solet usu venire, ut existiment se quo. que ita scribere posse, id lecturis quoque hanc versionem eventurum sit adeo summa ars, quae in hac versione est, italaestitate et lenitate dictionis attemperata est, laborque ita oreultatus ut Thucydides, qui ante mysteria videbatur loqui, post lectam versionem ita plana loquatur, ut miremur. quomodo fieri potuerit, ut ea non statim intelligeremus. si sint quidem Hrtasse aliqua, in quibus a viri summi interpretatione dissentiremus verum in auctore, saepe satis ambigue loquente, saepe duae valde diversae sententiae, eodem lusere, paribus argumentis, saepe defenduntur. Brevibus ut di- eamus cum spem nobis doctissimus Reifrius secerit, plura in hunc modum edendi, nos sane existimamus, ea, si sint his smilia, optima et praeclara Dre. Verum ne quis haec in maius diffii esse putet, exemplum
evis rei asseremus, sic ut graeca et theotisca, quibus haec o primuntur, iisdem numeris notemus, quo magis appareat. quo quodque graecum germanico vocabulo expressum sit. stenelaidae Ephori excitatio ad bellum contra Athenienses sortiter gerendum:
85쪽
Haec, ut arbitramur, susscient ad iudicium de universa ratione versionis serendum, quae fortasse alicui, si sola sine grameis legatur, durior videri posset, connexa vero se unicuique sua claritate et fide facile commendabit. Haec itaque hactenus. Iam de animadversionibus ad Thucydidem castigationibusque perpauca. Videtur autem in his Reiskius noster secutus esse morem Scholiastarum veterum nam brevissimae sunt notulae, et quasi αἰ- έλα quaedam, sed et utilissimae atque etiam eleganteF. Emendationes vero ingeniosae quidem illae, sed tamen im terdum eae, quae videantur elegantiores quam veriores esse.
NOVA LITTERARIA. MANNIS DOMINICI MANSI DE MISCELLAE
neu BAL UZII eum plurimis accesssoribus Lucae de dis ad sudiosios literariae eruditionis praenunia
86쪽
Vir et Sumamu Baluams, Tutelensis, ex multis e Gal
licis architris , a se erutis monumentis, unum comis
pegit opus, quod summo eruditorum plausu exceptum fuit, et multorum utilitate maxime comprobatur. Inscribendum illud censuit simplici titulo miscellanea, atque septem motavo maiori volumina implevit. Cum vero in iis edendis delectiam ordinemque nullum sequutus sit, sed prout ad manus veniebant typographo consignabat hinc iactumest.
ut eruditorum commodo pretiosum ilhid opus minus serviret, quippe qui excurrere saepe per singula volumina cogantur, ut quod quaerunt invenianti Huiusce operis raritas pauci enim sunt, qui omnia ea volumina varios per annos edita possideant, saltem in Italia, induxit me, ut illitas recudendi consilium se gererem, atque ut commodis eruditorum magis consuleretur, operam mihi sum in meliorem ordinein totum redigendε Uisum est igitur mihi in qu i tuor, seu sorte plura volumina in solio, totam complexionem distribue e. Quatuor in partes dividetur, quarum prima historica omnia dabit in Maeram quidquid spectat ad
ea nones, et res omnes ecclesiasticas conseram. Tertia dummata, vel chartas, seu epistolas continebit. Quare ea omnia offeret, quae ad superiora commode referri non popsunt, vinde illum retinebit tituliun quem Balvetius toti operi praestest, miseellanea Labori etiam minuendo singularum parti uim monumenta chronologico ordine disponam. Demum totum claudet inde locupletissimus, tum singulorum
mnumentorum, cum etiam rerum notatu dignarum, quae voluit una illa comprehendent.
Monstri sortasse loco habebunt lectores, quod septem iuouiso volumina tam multa exhibeant, ut quatuor, et ultra volumina in solio impleant tunc vero mirari desinent, cum totum eonsilium meum habebunt exploratum. Non enim tantummodo edita a Balvetio monumenta nova haec con,
plexio referet, sed et multa alia ex meo penu promenda adileiam ex codicibus praesertim meis Lucensibus, aliisque eruta, quorum indieem, ne videar vana pollicitus, hic Quinctum perspicient. Dix
87쪽
Inde monumentorum, quae per singula vo in distributa fistprimo apparebunt. De cyclo paschali tractatus in anonymo Hispano, seu serio Ahicano conscriptus, tempore S. Leonis Magni, ex Cod. Capis. Cottiis Lucensis an e mille o mos scripto. Index totius bibliothecae, nempe sacromna bibliorum, in quo Patriarcharum series describitur, fabellis iucundis assim intermixtis opusculum est ab anonymo Hispano, seu A
Cano, datum saec. v. ex eodem Cod.
Epistola Aleuini ad Carolum Masmum nova, et nondum typis excusa, eodem quo Alcvinus scribebat saeculo conscripta. Ex eodem Cod. S. Maximi Taurinensis Episcopi sermones duo, nunquam, amantum scio editi. Exies Luc. Cod. Iacobi monachi opusculum de natura rerum, in quo res coeli et terreae curiose describit Vivebat Iacobus tempore Caroli Magni. Plinii seeundi liber inscriptus de divi ne temporum, qui alius non est, quam liber ra. Plinii senioris incipiens a cap ai usque ad finem eiusdem, sed cum multa resecet, aliaque melius in hoc opusculo uant, quam in editis, iterum re, producendus erat. Ex Cod vetust o minorum mille. Liber de tinctione, vorum, qui licet editus sit a Muratorio, multis tamen apud illum scatet erroribus; quare operae pretium duxi, ad eundem codicem, quo et Muratorius usus es' recensitum iterum recudere. Ex eoa Cod.
Passio S. Blasi piscopi et Martyris, e vetusto Arethin Codice descripta. Epistata S. Augustino Episc. attributa in re Cod. a senatensi, cum isagmento sermonis eidem pariter ibidem a
Chronicon breve de Imperatoribus et Regibus Italiae, iisque ad Conradum Imperatorem pertingens. Ex Cod. BL Hista domus sapieratiae Pistoriens. Anonymi liber de M. Trinitate, ex variis Ss Patrum t stimoniis contextus. Ex m. Od. Luc.
88쪽
MENfI FEBRUARII A. MDCCLXI. 77
Frerelli Archidiaconi libellus de locis sanctis Terrae Ierusalem, ad Raymundum Toletanum comitem Ex m. Cossimoth. Luci
Clementis Papae VI epistolae quaedam ad Romanos. Ex m. Cod ibi
Regulae vetustae raternitati Clericorii Aretii datae, atque transscriptae. T vetustiori Codico, iussu Leo- nardi prioris S Michaelis, et eiusdem Fratriae, anno 379. Fasciculus inscriptionum pro et contra, in celebri schismare sub Urbano I. productarum. Pii II opuscuhim in desensione Concilii Basileensis ab eo scriptum, cum a secretis ei deni Concilio esset, cum ubi ius notis Ioannis Dominici Mansi in m. Od. apud me. Epistolae quaedam, seu et legationis Nicolai Trenta, tune Episcopi Mutinensis, dein Lucensis, cum Legatum Pontifehim ageret apud ride. icum III. Imperat a Pio II P. missus occasione Diaetae Mantuariae ab eo Pontifice indictae. Ex S. Cod Archispisco L Luc. Processus Sixti I. contra Florentinos integer, cum apud. Raynaddum resectus prodierit. Ex Cor apud me.
Literae Florentinorum se excusantium apud eundem Pontificem; itemque eorundem Florentinorum querimonia apud Imperatorem contra eundem Pontificem. Apud me.
Francisci Philelphi epistolae duae, ineditae, ad eumdem
pontificem, quibus illum ae sat de vexatis iniuste Florei, tinis, armisque in illos motis sud me. Literae variae Ducis Mediolanensis ad eumdem Pontifi-eem de eadem re.
Alexandri I. et Innocentii VIII. PP. ad varios Europae Principes epistolae nondum in publicum eductae. S. Ioanni de Marcha adscriptus liber contra Fraticellos. Matthiae Regis Humariae ad Sixtum IV. . . epistola data anno I 474 cum aliis aliorum Principum ad eundem De primo bello Gallico m Regno Neapoli tempore N Eandri M. et Caroli VIII. Galliar. Regis. Epistola talonymi contra Ludovicum Ssortiam. 3. Erro
89쪽
Errores, et latuitates contentae in virulenta Ioquacitate habita per Camillum scortiatum regium Alsonsi Magonum Regis Nuncium coram Imperiali Maiestate contra Innocentium VIII. Felino Sandaeo, ut credo, auctore. Pontincum, qui venioni resederunt Bullae variae. Francisci Pueei epistola de rebellione Neapolis a Carolo VIII Francorum Rege, ad Ferdinandum Aragoniae Regem. Felini Sandae Fereariensis, et Lucani Episcopi, qui obiit anno is 63 opusculari edam de Iure Pontificis in Regnum Stelliae ad usum Pontificis scit, a. Eiusdem adnotationes quaed .m historicae ad oram Co&eum suorum ab eo descriptae. S. Ildegardis revelationes arae ab editis A biblioth. PRS M. tartis oriandingh Ge. Guarini Ueronensis opuscula quaedam nondum edita. Ex
Sigismundi de Comitib Folginatens historiae rerum aetate sua gesta una lilii IV ira ditaris careo . Vivebat sub Alexandro VI. luso II et succestaribus, atque in ordinem scriptorum Apostolicorum adlectus fuit. Ex m. Cod. M-hliofh. Cath. Eeci Luri Francisci Carduli Narniensis oratio habita apud Maximilianum Imperatorem pro eo inducendo, ut Italiam ex a mi Gallorum liberaret, et Ludovicum Ssortiam restitueret. Apud me. Commentarii delle aetioni di Francia concernenti I Resiagione, ed altri accidenti, cominciando dati anno Iss6 fino, v. di Mon . di Terracina autor contemporaneo. .
Bonaeursi de Mediolanis Cassiaris historia, multo quam apud Dacherium, in spicilegio, locupletior. Testimonia de veritate indulgentiae portiunculae. Haec habeo hue usque parata alia permulta ab Eruditis expe ho qui si fidem liberaverint suam liabebunt literati. unde sitim suam affatim impleanti opus istud ex dendum in se suscepit, typis ineontii Iunctini, Damus Moesunni, Bibliopola Lucetas sed cum
90쪽
inatus sit, quam pro viribus eius tenuioribus, suppetias ab Eruditis petit; quod si praestiterint, et bono publico, et suo commodo facienti Lege enim societatis dandum illud proponit eo pacto, ut qui ei pretium prioris Tomi anticipatum Lucae solverint, volumon iam excusem eodem pre-υ habeant ita tamen, ut simul accipiendo primum Tomum, pro secundo anticipatos totidem Iulios solvant et sic
deinceps. retium erit Io Iuliorum; h. e. monetae nostrae amat et dimidii circaer. Non ita vero res commO-
de cedet negantibus promptam solutionem, nam illis singula eadem volumina Iulius o. stabunt. Omnes insuper, qui decem huiusce operis Emtores hic Lucae proserent, integri operis donati me gaudebunt. Huius denique Societatis leges per totum annum I 76 I patebunt, quo elapso, nemo hoc beneficio seuetur.
Lotmes Matthias insimus. Eloquentiae in Acad. Georgia Augusta Goettingensi rosessor Vir celeberrimus, et de omni re litteraria immortaliter meritus, etsi sellas propemodum senecta, tamen prodesse adhuc honis litteris, et mori in statione mavult, quam, quod reliquum est vitae, illib rati otio transmittere Syntam O plurum parat, munus donis hominibus omnibus hoc gratius suturum, quo a ior est edentis , in omni antiquitatum atque bonarum litterarum schntia exercitatissimi, sam doctrinae atque celebri dis Istud autem Syntagma ita instituit Vir summus, M. I. Orphn Argonautica ex variante lectione duorum Ss. et editorum omnium, itemque virorum doctorum observationibus undique collectis, recensita, emendata, perpetua 'ue adnotatione et interpretatione nova explicata. II. Eiusdem Hymni, et de Lapiditas carmen, simili collatione varietatis, et adspersis velabis, vel doctorum virorum observationibus, emendata, illestrata.
III. Fragmenta Orphisa, diligentius quam adhuc factum in undique collecta, disposita, deciarata.