Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

251쪽

ad integram perfectamque conditionem , quae indicatur holocautomatis symbolo. Huc porro pertinet Quis rer. diu. her. p. 496. Ε, έκ ἔν- ταχα παρανεσις, hii εαυτοῖς αRλα Θεω λαμβανειν, τω τε ἐων ο διδους 'τάζοντας, υς ταδοθεντα μη δινουενους, αἰω α - τε

stimant, examinando dantis animum magis quam donum, et confervunia illaesa atque integra. Est etiam ubi de iacerdotibus dicatur, veluti de Agric. p. 2O6. B, ατοπον ἱερεων μιεν προνοιαν-ως ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ τα σωματωκ II ANTEAEIS εσοντα , τοὐν δε καταθυομενων ζά- ώς ουδεν ουδεμα το παοατταν ὐ αω ουδε τῆ βραχυτατύ χρησεταs AsaBHι. - τας δε περὶ Θεῶδοξας εν ταῖς Eκατων νυχαῖς ἐλσυγκεχύβα , Absurdum es enim de sacerdotibus sollicitio esse , ut integro snt corpore, itemque de victimis ut nulla prorsus, ne minima quidem contactae fui labecula; - opiniones autem de deo confusas esse. Alibi iterum translate ut, Quis rer. diu. heta P. 493. Λ, το εἰς ευδουμονίαν ΟAOKAHΡON κω ΠΛ ΤΕΛΗ , ad pιrfestam et integram felicitatem conducens. Hinc plane apparet, non esse, cur W OLFio nimis longe petita videantur, quae de victimarum et sacerdotum integritate viri docti obseruassent. .

Ἐν μηδενὶ λειποριενοι) δεμπελου vel μολειπεβ , relinqui, disare, procul esse, videtur respectum habere ad eos, qui currendo vincuntur. Eadem ratione usus est Philo 3. de Vit. Mos p. 682. C, ἐν κοσμιω βασίλειον μὲν υρωτατον ἡρανος. ἐκατια δε γῆ, καθ' εαυτην μενα ιοσπέδαητος, εἰς δε συγκρισιν tam αἰθερος ΑΠΟ- REIIIOMENH τοσῖτον, ἴσον σκοτος μεν φωτος, νή δ' ημερας, φθορα δ αφθαρσίοις, ins θνητος Θεῖ, In mundo caelum es regia sitratu a, terra vero extremitas regni, per se i am quidem admiratione dignissima,

252쪽

sed tamen cum aetsiere non conferenda, a quo tantum Esat. quavium a hirnim tenebrae, nox a die, corruptio ab im

tegritate, 'nisi talis a uumine. - o

v. S. Eι Οε τις υμῶν λειπεταρ σωφὶς Verbum απολει πεθα cum alio, quod eius vim uberius declaret cmai ungit Philo de Vit. Contempl. p. 9or. B. ubi de et auditore, qui legentis celeritatem subsequi non possit ρ ῶς - υπερδει κω ΛΠΟAEIIIETAI τῆς. καταλην νεως των λεγομενων, mens relinquitur et caret eorum quae dicutiore, perceptioneta 'V. 6. Κλυδωνι Θαλασσης) Vt κλυδώ τῖ ἴδοιτος Lue. VIII, 24. et κῶμαι Θαλασσης Anacr. Od. 37. Iudae' Ep. v. I 3. Philo 1olet coni ungere cum σαλος Habet' et ipse I. Vit. Mos. p. 6o0. Λ, ΚΑΥΔΩNA OAAATTHΣ, cui opponit ησυχίαν κm γαληνην. De tropica significatione vocum σαλος, κλυι , Vid. ABRESCH. Lecit Aristaenet. p. 48. 'V. I 2. AGμος γενομενος λειψ/ετ τον πεφοινον της ζαῆς) Δοκειμος γενομενος i. δεπιμαθείς. Verbum δοκιμαζε θ de athletis dicitur, qui arte sua et Gymna- sarcho et spectatoribus satisfaciunt. Quam in rem. V locus apud Philonem est de Ioseph. p. 343. E, ἀθλητοι ' Ουναμεσι η ώμας ηπι ευεbως σωματων μέγα φρο

253쪽

Mos. ἐμφερετ τοῖς πολυπλοκωτατοις δίυοις αυτης, α πολυς διεκδυνα πονος ' Ne unum quidem es, quod non inescatvni a voluptate trahatur et implicetur eius multiplicibus casibus, quos 'e noxa pertransre ivgens labores. De Fortit. p. 74a. C, AEAEAZOΥΣΙ τὐ νεοτητος την ολιγοφρονα μοῖραν, peluetunt iuuentim leuiusculorum partem. Lib. Quod prob. lib. p. 888. E, ω πιής Em-ΘΥMIAΣ ελαυνετα , η-ηδονῆς ΔEAEAZETAI, Si concupiscentia agitatur animus, aut voluptate allicitur. V. Is. Tἰκώ) Eadem Metaphora frequens. ΤΙΚΤΕΙ se κορος υβριν Theognidis est v. Is3, quo utitur Philo de Humanit. p. Tl4. D, de Spec. legg. p. 783. C. v. 17. PIἀσα δοσις μαθη, my πο ν δ ημα τελειον Idem de donis diu in is assirmat Philo de Sacris Ab. et

254쪽

IIATΡΟΣ καταπλαγηνα , τον δε κοσμον) μη πλεοντῖ μετρίου ραποσεμινηναν ' Oportebat huius, ut conditoris/ac parentis admirari potentiam, illam nora supra modum υιnerari. De Charit. p. 799. C, HOIHTHΣ των ολων- ΠΛTHP, omnium essector et pater. Et sic in aliis . locis., Similiter Iosephus A. I. Prooem. f. q. de deo, παντων HATHP τε my Θεσποτης, omnium auctor ac dominus. Apollo parens lyrae, i. e. inuentor apud Horat. Od. I, IO, 6.LIαραλαγη, η τροπις αποσκύασμα) Propriistastrorum disciplinae verbis usus est Apostolus, ita ta-Inen, Vt pro παραλαγη dicatur etiam μεταβολη, quod patet ex iis locis, ubi cum voce τροπὴ coniungitur, cuiusmodi sunt de Temul. p. 233. Λ, μετεωρολογικηπε in τον αερα mi οσα κατα τας ΤΡΟΠΑΣ αυτῶ - METABOAAS Meteorologia disputat) de aere varietatibusque eius et mutationiblis. De Congr. erud. quaer. gr. p. 439. A, ἐννεα o κοσμος ελαχε μοίρας ἐν

TPOΠΛΣ METABOAAΣ παντοίας δεχομενων ' In nouem' partes mundus disribuitur , octo in caelo supremum orbem et septem reliquos errantium sellarum similes

eursus habentium: nonam autem terram cum aqua et afri. Horum enim una es cognatio, varias mutationes recipiem

veris

255쪽

veris et autummi de Char. p. Iog. Ε. Latinis hac in re in via sunt voces conuerso, sexus: locos vide apud DvκΕRvΜ ad Flor. IV, 3, 8. Caeterum verba τροπης απρααασμια, ut recte WOLFIVs vidit, sententiam liabent hanc, ut ne umbram quidem mutationis in natura diuina habere locum intellegatur. Suidas: τροπης ἀπ σκίασμαι ' αντὶ τῶ αλοιωσεως ψι μεταβολης Mχνος Η Ο Αοἰωμα φαντασὶς. V. I 8. 'Aττα σο ημοῖς λογαρ αληλιας) 'Aποκυειν,

τῖτbe ιν synonymum, est parere, sed hoc loco gignere, adeoque idem quod σπειρων apud Philonem Alleg. II. p. IOI. Ε, αυτος γάρ πατηρ λι της τελειας φυσεως, σπείρων εν ταῖς ψυχαῖς κ γεννων το ευδαμονῶν. Num ipse es perfectae naturae genitor, semen iaciens in animos et generaras felicitatem. Ἀπαρχην τινα inlae sint ἀπαρχή notum est, primitiae quae rei diuinae faciendae caussa offeruntur. Sic dicuntur apud Philon. Leg. ad Cai. p. Io33. E, πυ- Θομενος ολιγωρει Θαs τας ἱέρας ΛΠΑΡXAΣ, cognito, quod neglegerentur sacrae primitiae. . Et paullo post, ειναι ταυτα ἴτοὶ συναγώγιαJ συνοδους - ανδρῶν επιτηδευοντων αρετην, AHAPXAΣ δε ἐτησίους εἰσφεροντων,

minum virtutem exercentium et primitias a=muas osserem

sitim , unde sant sacrificia.

. βραδυς εις το λαλησα ) Breuius dixisset ταχυς ακλσοι , βραδυς λαλησα , sicuti apud Philonem de Consus Ling. p. 3aT. B, BPΛΔΥΣ ἀφελησα , Τ ΥΣ βλαψα , tardus ad iuuandum, celer ad nscendum. . Uti etiam Horat. Ep. I. Vlt. V. 2s. Irosi celer . . e V. 2I. 'Aποθέμενοι πασαν υπασιαν Commode ELS NERVs obseruat vi vitiis, quibus quis insectus sit,

' . . Ff ue diei

256쪽

dici apud Graecos, υπανεθα . Locis Plutarchi et Dionysii Halicarnasset in hanc rem ab ipso laudatis addendus est Philo Quod deus s. . immut. p. 294. Ε,

PHIAINONTA τον βίον , εν τε λογοις f s όνειδεσί ins εργοις ' , Per suritim cultus ditimi et gratiarum actionis, patri us ab iniquitatibus, obser* vitae foridibus, quas tum verbis i tum factis contraxerimus. De Pros p. 4 6. C, μιν ω τελέως καλιρΘεντες, δοξαντες δε ειτο μονον εοἱ φαάθοι τοι ΚΑΤΑΡΡΥΠΑΙNONTΛ i ημων τον βίον, nondum satis puris cati et contenti vitae sordes utcunque abinis. . . De NOm. Mut. p. IOSI. D, των , ως ο 'Iωβ φησι, καθαρος α το ΡΥΠΟΥ ' καν. . - λια ημερρο ε - η ζωη' απειρα μεν ετι τα KΛTAPΡΥ-IIAI NONI A την Ecquis enim es, ut ait Iobus f XIV, 4. J ab omni labe purus, tamιs unius tan- sum HecΗlae si eius vita. Innumera quippe sunt, qual. animi inquinent. Περισσειαν κακύοις) Vix putem verum vidisse in-.terpretes quibus περισσείαν de excrementis accipere pla- . cuit. Etenim ea dicuntur potiuS περιδωματα , Vt. apud Philonem de Uict. off. p. 847, et de Vit. Contempl. p. 89O. E, aut το περιδευον apud Dionysium Alexandrinum spud Eusebium Prae p. Eu. XIV. p. 78O. A. Respicitur fortasse ad abundantes inutilesque in arboribus et vitibus ramos, falce resecandos: si quidem hanc allegoriam etiam Philo persequitur passim. v. Quod det. ins pOt. p. I 4. et de Agriculi. p. I 88. De Viet.. Off. autem p. 834. B, haec habentur: ΓΙεροτεμνεθε. τας σκληροκαρδίας, το δε ζ,ι τοὶς ΙΠΕΡΙΤΤΑΣ φυτεις

fortasse ἐκφύσεις, oll. de Opi f. p. 8. D.) τῆ ηγεμονικῆ,

duritiem

257쪽

duritiem, hoe es furcidite super a me tis germina, P gnata ex immoderatis affectibiιs et malita instaque in animum a malo agricola isipientia, si nio sudio exscindite.

νως υπηρετωσι, παντως τι κο&νουργει et τοὐν άΘίσμων, Lingnne morbus et si me os, cum ministrant nefariagrimentiae, procul dubio aliquid contra leges perpetratur.

V. a. 'Eν ρυπαρα εθῆτι Cum εPης υπαροι sit passium sordidum, ut apud Iosephum Ant. VII, II, 3. PGIAPAN EΣΘHTA περισκείμενος, veste sordida imdutus; ex lege oppositorum sequitur εβῆτα λυιπρα,,

258쪽

non esse pallium pro pureum, sed pallium eandidum. Est igitur par ratio intellegendi huius loci, ut illius apud Philonem de Iosepho p. 34I. D, οἱ p αποκειραντες -

at sp to pallio obsoleto et sordido, candido et lutulento

ad Aeschyl. Sept. ad Theb. v. 89. Eleganter quoque in hoc loco ἐν poqitur ut I Tim. II, 9.

λ V. Is. Δειπο κενοι ακτι της εὐημψου τροφῆς) Ἐφη- ριερα dicuntur iurna. Sic EOHMEPΟΣ. Operarius, qui pro mercede, ad dies singulos soluen- , da, opus facit. apud Philonem de Humanit. p. Toa. D, ΤΡΟΦΑΙ προς την καρο εκατην 'aisaevis cibi ad quotidianos oris, dicuntur apud eundem de opifna. p. 2T. Λ. In Flacc. p. 98s. E, πενητες ἐσεκεν, μολις ΤΟΥ ΦΗMEBON εις αυτρι ταναγκαῖα πο ιζειν δυναμ Θοι ' pauperes fumus et vix QUOTIDIANUM . . VICTUM mcessarium quaerimus. Την καF ημψαν N pHN Demosthenis est. v. Ind. REI SK.

v. IT. Καθ' ἔαυτη0 Si sola sit, operum comitatu carens. Grotiana interpretatio, eaque fere peruulgatior, per se, minus commodum sensum praebet. Nec, quae a s TEPHANo in Thesauro asseruntur huius significationis exempla, eam confirmant, cum potius in iis omnibus ex oppositionis lege, opponitur autem μετα των ἄλων, accipienda sit ista forma, pro solus, a, tim. Quam eius vim illustrarunt ALAERTvs obg. ad N. T. p. 293. et RAPHELIVs Annotati. Xenophoni. P. I9I. Nos autem unum aut alterum e Philone exemis plum proferamus. De Migr. Abr. p. 4OI. Ε, ει παν-

259쪽

I A . C O . B I. 46Iουτε υγιείαν ἐργασεται , Etiams omnes homines aegrotumhene valere, aut fanum aegrotars crederent, sola opinis. nec morbum, mc sanitatem σίεret. Ibid. p. 4oa. B, νυνὶ

quae omnia interpres his tantum verbis complexus est:

v. 23. Και φίλος Θεοῦ ἐκλήθη Haec nec Genes XV, 6. habentur, nec XXII, sed Esa. XLI, 8. ubi dens Abrahamum n N, ἡγαπη αἰνον suum appellat. Huc iaplerique respici volunt et coniunctis duobus hisce locis seri hanc allegationem statuunt. Aliis alia stiperesse visa est ratio huius loci interpretandi. Gen. XVIII, II in Alexandrinae versionis exemplaribus quibus utimur, habetur, μη κρυψω ἐγὼ απο Λβρααμ τὼ ποαδος μουα ἐγὼ ποιού, sed suspicio est olim aliter lectu in esse, vel in his ipsis verbis, vel in reliquiis saltem caetero- rum Interpretum Graecorum. Certe Philo de verbis trespuit Noe p. 28 I. E, scribit: σιλον γάρ το σοφον μῆλον δῖλον, παρ ο κ σού ως Dτὶ 'Aβρααμ

ditum, non sernum p quare sapienter quoque de Abraham dicit: mm eelabo Abrahamum AMICUM metim γ Λtique illo loco nititur HoRNEΜANus in Specimine Emem dationtim LXX. vim vers e Philone. Sed ista tamen semientia ultra probabilitatem non assiirgit. Nam Philo, quod alias sibi multoties permittit, in his verbis citan- idis, aliam vocem Graecitati conuenientiorem substituisse videtur. Ac Hebraicum 'rax, quamquam Alexandrini fere semper per παῖδα reddunt, tamen Esth. II, I 8.

260쪽

pro v vertunt pulcre,)φΓλοιώ Sunt igitur παῖhetidem qui φίλοι, amici famularesque regum et prisacis , pum, qui παῖδες quoque dicuntur Matili. XIV, a. qui vocis intellectus etiam de Abrahamo valet. '

regitur. Quod autem WoLFius in Curis obseritat λινον εἰς τἀ ς ιατα βαλειν uno verbo esse ἐατι - μυν, minus accuratum est. Nam ἐπιτομίων est freno regere et temperare impetum imm9dictim tum forum. Quod cognoscendum praebet Philonis locus de Agric. . p. aol. B, δυνανταs γὰρ ἡτοι XAAΙNOΥΣ ταῖς αλο- γοις δυνάμεσιν EMBAAONTEΣ,οωτῶν εχτμομίζειν της πλεο- σης την φοράν ορμῆς , Nam hi possunt iniectobrutis potentiis freno, cohibere nimium cisi fus eorum lin- , petum. De χαλινῶ videndus Thom. Mag. v. ηνία et eius Inte p. p. 423. de forma dicendi et variatione eius,vAL RENARIVS ad Eurip. Hippol. I223.

v. q. 'O τῶ ευθυνοντος) Dicitur ευθυνειν vel de auriga, vel de gubernatore; ceteraque verba cuique propria nonnumquam inter se permutantur. Quod patet ex iis quae notat VAL RENARIVS ad Eurip. Hipp. Iaa6. p. 296. Apud Philonem loci sunt, in quibus de viroque.et ηνιοχω et κυβερνητη dicatur, a. Alleg. p. Ioa. D, επειδάν μεν ὀ της ψυχῆ . , η-o- αρχν τῖμολου - ΕΥΘΥNETAI o β ος quando animae auriga gubematorque intellectus, imperium tositis animantis tenet, - vita prosperatur. De Cons. ling. e P. 336. D, φιλῶ γαρ ἐώιμ οτε χωρηnρχων τε η κυβeρνη-

라틴어 텍스트