Theologia DogmaticoPolemica

181쪽

DE FIDE ΜINISTRI SACRAMENTORUM CLIII. Concilia quod attinet, Arelatense L A. Si o habitum, Can. Vli I. ita decrevit: De Afris, quod

propria lege sua utuntur ut rebaptizent, placuit ut si ad Ecclesiam aliquis de haeresi uenerit, interrogene eum symbolum, et si perviderint eum in Patre et Fiatio et Spiritu Sancto esse baptizatam, manus ei tantiam imponatur, ut acci 'iat Spiritum Sanctum. Quod si interrogatus non responderit hanc Trinitatem, baptizetur Nicaenum I. A. duo. Can. VIII. statuit: De his, qui se nominant Catharos, id est, mundos, si aliquando penerint ad Ecclesiam Catholicam, placuit Sancto, et magno concilio, ut impositionem manus accipientes, sic in Claro permaneant. Contra vero de Paulianistis ad fidem conversig, Can. XIX. aliter de-

erevit : Siquis conqugit ad Ecclesiam Catholicam de Paulianistis, statutum est rebubtizari eos omnino debere. Siqui uero Clerici erant apud eos, siquidem inculpati fuerint et irreρrehensibiles , baptizari rursus etiam ordinentur ab Episcopo Ecclesiae Catholicae , eum invalido haptizati a suis, ab eis valido ordinari

non potuerint. Rutio uom discriminis' Paulianis tax inteo Catharos assignat S. Innocentius L Epist X II. at Episcopos Macedoniae : Paulianistae in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti minime butizabant: et Nasutiam eisdem tremendis venerandisque numinibus basetia ant : Nec apud istos de unitate potestatis dioinae ,

hoe est, Patris et Filii et Spiritus Saucti quaestio

aliquanda mota est. Ex his Cauo uitius quamvis con-eeruimus ad propugnemus, Talidissi inam contra rebapti-Σautes instrui posse argumentum; nequaquam tame u iu-

ferri potest, rem hanc ab Arelatensi au Nicaeuo Cumedio clare ac Perspicue fulose decisam, et praxim re

182쪽

isso , ARTICULUS I. eo ΝΤROVERSIA VII. baptizantium aperte tamquam haereticam sa isse proseruptam. Oculatissimi enim aliqui inter Graecos, pluribus etiam post Arelatense et Nicaenum Concilium annis, hanc consecutionem non animadverterunt, qui nempe vel contrariam opinionem et praxim secuti sunt. vel sabiem tolerarunt, ut suo Ioco dicetur, nempe S. Basilius,

S. Athanasiuq , S. Cyrillus Ierosol. et S. D hanius, qui in Expositione Fidei Catholicas diserte affirmat, aliquos esse , qui praeter Ecclesiae consuetudinem. ac Ciarra Concilii Generalis decretum, eos qui ab Atianis ad suas Partes transeunt, iterum baptizare nihil perentur ; cum nondum ea res Uniuersalis Θnodi judicio

decisa sit. Caeterum Tridentina Synodus expresse a

dilucide , nulla relicta contradicendi probabili ratione , rem hanc definivit Sess. VII. Can. IV. de Bapt. Siquis dixeiit, Butismum, qui etiam datur ab haerericis in nomine Patris et Filii et Diritus Sancti, cum intentione jaciendi quod facit Ecclesia, non esse verum Butismum; anathema sit. IV. Prob. II. Ratione Theologica . Prima ratio est. Minister Sacramentorum non agit virtute et auth ritate propria, sed Christi, adeo ut non tam minister, quam Christus ipse Sacramentum conficiat. Hinc S. A gustinus Tract. V. in Ioan . expendens illa verba : Super quem uideris Diritum Sanctum descendentem, hic est qui basetizat, ita disserit: bal tisma tale est, qualis est ille . in cujus Potestate datur ; nm qualis est ille, per cujus ministerium datur. Quod dabatur a Paulo, et quod dabatur a Petro, Christiast : et si datum est a Iuda, Christi erat. Columbam atteudo, ρer quam mihi dicitur, Hic est qui baptizut. Et Lib. IV. contra cresco alum, cap. XVI.

183쪽

DE FIDE MINISTRI SACRAMENTORUM. 181 Satis et imi Donati stae iudicastis , non eorum me

ritis a quibus ministratur, nec eorum quibus ministratur constare Baptismum , sed pruria sanctitate at que ueritate, propter eum a quo institutus est, male utentibus ad perniciem , Bene titentibus ad salutem. Ergo haeresis aut infidelitas ministri obesse non P0 testvalori, lautio nec fructui baptismi , si ex parte suse,pientis obeX non ponatur. Altera ratio priori est similis, ad quam facile reduci potest. Sacramenta , extra Ecclesiam suscepta, non sunt haereticorum Sacramenta, sed

Christi ut observat S. Augustinus Lib. I. de Bapt. contra Donat. Cap. Xl V. Non butismum vestrum occeρtamus, Donatistarum γ quia non est baptismus ille Schismaticorum pel Haereticorum , sed Dei et Ecclesiae , ubicumque suerit inventus , et quocunque translatus. Vestrum autem non est , nisi quod stravesentitis, et sacrilege agitis , et impie smaramini. Ergo uulla datur ratio repetendi Sacramenta ab haereticis

collata.

LV. Prob. III. a pari. Ae I. quidem. Saepe

eaedem sunt Scripturae apud Haereticos et Catholi eos , licet aliter ab haereticis intelligantur. Ergo eadem etiam utrobique esse possunt Sacramenta, si verbis Evangelicis consecrata fuerint. H. Homicidae, fures , adulteri, licet Spiritum Sanctum non habeant valide tamen baptizant, et aliis dant Spiritum Sanctum. Ergo etiam haeretici. Atque hoc argumento saepius utitur S. A gustinus tum alibi saepius, tum etiam Lib. IV. de Bapt. contra Donat. Cap. IV. Sicut urgeri Pideor , cum mihi dicitur , Ergo haereticus dimittit ρeccata Τ Sic et

ego urges cum dico , Ergo qui coetestia mandata nouεο Pat, avusui , raptor, Ioeneratur, inpidus, perbis i non

184쪽

L8ω - ARTICULUS I. CONTROVERSIA VII. Iactis saeculo renuntians, peccata dimittit Τ Si per pim Sacramenti Dei , sicut ille, ita et ille: si per meritim suum, nec ille , nec ille. CLVI. Conclusio II. Ad valorem Confirmationis non requiritur fides Ministri. Prob. I. Authoritate P tram, praecipuae S. Optati Milouitani Lib. VII. contra Parmenianum , et S. Augustini, qui Lib. V. de Baptieontra Donat. cap. XX. argumento ad hominem uSusita disserit: Quomodo aquam mundat et sanciescat homicida 8 Quomodo benedicunt oleum tenebrae 3 Sautem Deus adest Sacramentis , et verbis suis , Per quam leslibet administrentur , et Sacramenta Dei ubique recta sunt, et muli hominea quibus nihil prosunt , ubique perpeι Si sunt, Cur ad perba, quae proce- unt ex ore homicidae, possιι tamen Deus oleum Sanctiscare, et in altari quod posuerunt haeretici non possit, neScio. Alcimus Avitus Viennensis in GaIliis Episcopus a Stephano Lugdunensi interrogatus, quo Tita quidam Donatista in Ecclesiam admitti deberet , sic respondet Ebist. XXIV. Munias impostlionem cre- ,

CLY1I. Prob. II. Aullioritate conciliorum. Nicaenum I. can. VIII. quem Paulo ante exhilauimus, iubet caluaros Seiae Nolatianos redeantes ad Ecclesiam , recipi per manus impositionem, haud dubie coustrina

185쪽

DE FIDE MINISTRI SAc RAMENTORUM. 333ruriam; quia teste Theodoreto Lib. III. Haereticarum Fabularum Cap. V. Nouatiant iis, qui ab ipsis tinguntur , sacrum chrisma non Praebent. Quocirca etiam qui ex hac haeresi corρori Ecclesiae coniunguntur , laudatissimi Putres inungi Praece 'erunt. Ex quo hoa institu tur argumentum. Si Sacramentum Confirmationis administrari debuisset etiam illis, qui in haeresi haptizati, et Confirmatiouis Sacramento ab Episcopis haereticis muniti fuerant, Nicaeni Patres non Catharo-riun modo seu Nohatianorum expressam secassent memtionem , sed aliorum etiam haereticorum , maxime Α-

Flauorum, in quorum causa potissimum Concilium illud congregatum fuerat. Atqui illi de aliis haereticis,

atque Arianis altum silent , et Catharorum tantum meminerunt , Ob rationem a Theodoreto allatam Ergo.

LVIII. Prob. III. iisdem sere rationibus , quibus I. Conclusionein communivimus. Minister enim confirmatio uis agit nomine et authoritate Cisisti, et Confirmatio est Sacramentum Christi. Deniques si ad valorem Baptismi non requiritur fides ministri , neque ad uniorem coufirmalionis est necessaria ; evidens enim est , nullam plane fundamentum dari aliter do uno Satramento sentiendi quam de altero. CLIX, Conclusio Iu. A l valorem Sacrae ordiu γtiouis no a regati itur fides Mini, tri. Prob. l. ex α,uet uuliquissima praxi Ecclesiae, quae clericos haereticos aut Scui lauticos cam suis gradibus et hquOTibus saepe reo ibit, et quidem absiae noxa ordinatione. Aiceunum I. Cau. v IlI. jubat , ut Novatiani in clero P)rmaueaut , si ad Euclesiam catliblica

186쪽

nam Omnes haereticos suscepisse , exceptis Pauli Samosateni discipulis. Et quod his majus est, inquit, Discopo Nopatianorum , si conςersus uerit Presbterii gradum serpat. Ephesina Synodiis Messalianos vel Enthusiastas, et Nestorianos Clericos, ut colligitur ex

S. Cyrilli Alexandrinit. Epistolis ad Maximum et Gennadium , CPolitana III. Synodus Episcopos et Clericos a Sergio, Pyrrho, Paulo et Petro Monothelitis

ordinatos, Alcaena II. Iconoctastas, post emissam Fidei Catholicae professionem absque nova ordinatione recepit cum suis gradibus. Eadem indulgentia receptos fuisse Pelagianos ad Ecclesiam Catholicam revertentes

testatur S. Leo M. Epist. VI. alias LXXXV L Donatistas S. Augustinus Epist. CLXXXV. alias L. Arianos S. Hiero mus in Dial. adv. Luciferianos, IXOem, et Saturninum Eneratitarum Episcopos S. Busilius Epist. I. ad Amphilochium , ordinatos a Bonoso haeretico S. D nocentius I. Epist. XXII. ad Episcopos Magedoniae Praeterea S. PLigustinus Epist. XL H. alias CLXII. at Glorium et Eleusium, atque in breviculo collationis testatur, Melchiadem Romanum Pontificem Donatistis Episcopis, qui a schi5mate discederent, conditionem Oh- tulisse ac decrevisse, ut ipsis Episcopale ministerium indulgeretur e et in quihuscumquo Jovis duo essent contrariarum partium Episcopi, confirmaretur is qui prior fuisset Ordinatus, alteri vero plebs alia regenda daretur ; idque Melchiadis Decretum collaudat Augustinus. Idem pariter refert Lib. l I. contra Cresconium, CaP. XI. Africanum Concilium eadem ratione et necessit te adductum , pro reductione lapsorum et Ecclesiasti-

187쪽

DE FIDE MINISTRI SACRAMENTORUM. 12 ea pace restituisse Donatistas Episeopos ad pristinum dignitatis gradum. LX. Prob. II. Authoritate Patrum. S. meronymus in Dialogo adv. Luciferianos ait: Eadem ratione Episcoρum ab Arianis reo io, qua tu recipis baptizatum. S. Gregorius M. Lib. II. Epist. XLVI. alias XXXII. ad Joannem Episcopum Ravennatam: Illud autem quod dicitis, ut is qui ordinatus est, iterum odidinetur palde ridiculum est. - - Absit autem a Fraternitate pestra sic saρere; sicut enim baptizatus semel

iterum baptizari non debet; ita qui consecratus est s mel , in eodem iterum ordine non debet consecrari. Sed .iquis forsitan eum leui culpa ad Sacerdotium penit νPro cu a poenitentia indici debet. S. Augustinus Lib. II. contra Epist. Parmeniani, cap. XIII. scribit: Nam illud, quod quidam eorum c Donatistarum dicere c0γerunt, Baptismum quidem non amittit qui recedit ab Ecclesia, sed jus tamen dandi amitici; multis modis apparet frustra et inaniter dies. Primo , quia

nulla ostenditur causa. cur ille qui ipsum baptismum omittere non potest, jus dandi ρotest amittere. Utrumque enim Sacramentum est , et quadam consecratione utrumque homini datur, illud cum baptizatur . istud cum ordinatur: ideoque in Catholica utrumque non licet iterari. Nam si quando ex Usa parte penientes etiam Praepositi μro bono pacis correcto Sehismatis

errore suscepti sunt, et si pisum est Oρus esse ut e dem Oocia gererent quae gerebant, non Sunt r. IrSum

ordinati ; sed sicut baptismun in eis; ita ordinatio mansit integra : quia in praecisione fuerat uitium , quod

unitatis pace correctum est; non in Sacramentis, quae

ubicunque Sunt, ipsa sunt. Et cum expedire hoc judi-

188쪽

Earur Ecclesiae , ut Praepositi eorum venientes ad C tholicam societatem honores suos ibi non administrent: non eis tamen ipsa ordinationis Sacramenta detrahuntur , sed manent super eos. Ideoque non eis in populo manus imponitur, ne non homini, sed ψsi Sacramen-mento fiat injuria. Caeterum quae de ordinationibus Haereticorum, servata tamen debita materia et forma , oo ritu a Christo praescripto diximus, intelligenda etiam pari de causa sunt de iis ordinationibus , quas secerunt

Episcopi Sohismatici, excommiuaicati, depositi , intrusi, ac lavasores. LXI. Antequam Adversariorum momenta a diamus, observo I. idem dicendum esse, quia eadem pugnat ratio Pro omnibus, de reliquis etiam Sacramentis characterem non imprimentibus; quae ab haeretico vel schismatico ministro conferuntur, modo is debitam materiam et formam cum intentione laciendi

quod facit Ecclesia, usurpare tune non omittat. Exc pitur tamen Sacramentum Poenitentiae, quod ab haereticis manifestis, et excommunicatis vitandis administra ri valide non potest; quia ad exercendum sacrum illud iudicium, et absolutionis sententiam valide serendam necessaria est ministro tamquam judici jurisdictio qua penitus destituuntur haeretici manifesti, et excommunicati vitandi, utpote ab ipso Ecclesiae corpore praecisi. Matrimonium quod attinet, cum illud sit quae

dam contractus species, ad cujus valorem requiruntur certae quaedam solemnitates; sicut Ecclesiae sanxit invalidum esse matrimonium inter consanguineos usque

ad quartum gradum, aut quod v. g. Christianus Cum infideli non baptizata contrahit: ita etiam Saugire Pos-3et, si ita expedire ei videretur, irritum scire matri-

189쪽

monium v. g. a catholica foemina cum haeretico contractum ; quo casu necessaria foret ministri fides ad va-Iorem matrimonii, supposita hie communissima ae v Ta sententia , quod contrahentes sint ministri. LXH. Observo II. nos in trina hac conclusione locutos fuisse de valore Sacramenti, non de illius rue tu aut effectu. Certum est enim, eum qui extra easum eXtremae necessitatis Sacramenta sibi administrari ab haereticis, schismaticis, aut excommunicatis Vbiandis scienter petit, Sacramentum quidem valide su scipere, sed illius effectum, nempe gratiam sanctificantem non consequi, quia Perversa sua petitione Obbsem ponit stratiae. CLXIII. Observo III. non eamdem esse triam praecedeutium conclusionem certitudinem. Fidem in nistri necessariam non esse ad valorem Baptismi , certum est certitudine fidei, cum Tridentinum expressis ac perspicula verbis veritatem hanc catholicam decide-xit. At vero fidem ministri necessariam non esse ad va lorem confirmationis et Sacrao Ordinationis, certum est equidem ob rationes solidissimas a nobis in probatione adductas , et communissimum Theologorum comi sensum , adeo ut erroneum ao temerarium merito cem

sentur id negare ; attamen certum id non est certit

dine fidei , cum in nullo Concilio id clare decisum fuerit, atque aliqui ex antiquioribus Thoologis dubi

laverint cum Magistro Sententiaram, aut etiam raseruerint . quibus hac in re suffragantur Maldonatus evi rinus , consecrationes et ordiuationes ab haereticis, schismaticis et excommunicatis Episcopis factas, i

ritas olim fuisse , non ex christi, sed ex sola Eocle si ae dispositione.

190쪽

'ARTI GLUS I. conROVERSIA VII. CLXIV. Quaeres L An S. cyρrianus, caeteriquo ei adhaerentes Episeopi existimarint, excitatam de Baptismo haereticarum controversiam pertinere dumtaxat ad disciplinam 3 Resp. affirmative. Prob. assertio I. Cyprianus in ea controversia reliquit Africanis Episcopis libertatem sentiendi quod vellent, ut ipse testatur Epist LXXII. ad Stephanum : Nos uim cuiquam non ac mus , aut legem damus, cum habeat in Ecclesiae administratione uoluntatis suae arbitrium liberum unus quisque praeρositus , rationem actus sui Domino retditurus. Et in Praefatione ad III. Carthaginense Concilium : Superest, ut de hac Usa re singuli quid sentiamus , Proseramus, neminem iudicantes, aut a jure eommunionis aliquem , si diuersim senserit, removentes. Atqui iti rebus ad fidem pertinentibus neque concedi potest , neque umquam a Cypriano concessa est libertas sentiendi quod quis voluerit. II. cy-Ρrianus et Firmilianus cum Episcopis Italiae , multisque etiam Africanis et Orientalibus , qui pro valoro baptismi ab haereticis collati pugnabant, servarunt da cem et communionem, ut ipse testatur Cyprianus Epist. LXXIlI. ad Juhaianum : Nos cum Collegis et Coeyἰ- SCOPA nostris non contendimus , cum quibus diuinam

concorssiam et dominicam pacem tenemus. - - Serpatur a nobis patienter et Irmiter charitas animi, Co

legit honor, uinculum fdei et concordia Sacerdotii. Ill. Africani et Asiatici, ut patet sex Epistola Firmi liani ad Cyprianum, inter Cyprianicas ordine LXXV.

controversiam de haptismo haereticorum comparabant

cum aliis quaestionibus , quati omnium judicio ad disciplinam pertinent. Neque obest assertioni nostrae , quod Cyprianus sententiam Stephani errorem Vocet, Suam