장음표시 사용
71쪽
72쪽
Urisprudentia reseisitur in duos con- β. 78. s. Contraria, mutatio ae dispensatιoy eeptus. respectu quorum initio eo D f. 79. 8o. l. 8ι. Porro fumitur etiam jusd ratur seorsim ν. I. U quidem quoad pro attributo personae. Hujur exhibemur terminum Prudentiae β. a. qui ut recte in- r. Definitio F. 8a. ubi ostenditur quia religati'. repetitur breviter tota doctrue sit qualitas moralis activa spassiva. .83. tia de habitibus is eorum divisione ν. 3. bὶ Fons omnis juris humani, s. volun-usqne ad . al. s Uenditur, quam sepe ras superioris β. 84 83. c quid Au pers hie Peripatetici errent β. aa. usque ad G. na . quid sat ι ἶ siuoluplox persena fDeinde quoad terminum juris β. ar. qui β. 86.87. 88. d quid μ το aliquid insumitur vel pro lege, cujus traditur i. δε- de itione x β. 89. eὶ suid sociιωιδ ζ. itio j. a8. iasque ad 33. a. Objectum 'o si. 9a. is ejus divisiones in aequatim, M. finali. homo, cujus definitio G partes alb ayualem V mixιam, β. 93. disinam Gier quam υulgo considerantur. 3.3s- sa. -manam. . 94. naturaum N arbitriam 3. Obesiuνn reale, actiones humanae. Hic ι. 9s. simplum G compositam. β. 06 - sq. ponitur. quaeram actiones legi sub G a. Axiomata ex definitiora juris deductu percurrendo singulas adctionum classes. β. . IoωιO4. I. Divisioura in perfectam uesa - 66. s inde formantur axiomata de- imperfectum. β. IO4.ios. Muyus divisi cem de imputatione actionum humaum nis usius. β. l . IOT- s nota utriusquarum. β. 66-TT. q. Autor, Deus vel homo. juris F. IO8. IO9.,comarum s acquisium.
73쪽
LIB. I. CAP. I. DE IURIS PRUD.
Hae definitur. β. i34-i37. s dividitur. . I38. Ostenditur e omnem obligationem esse mutabilem. . I39. I O. 4 I. Hac occassove etiam exponitur actis, quatenus shaec dicitur justa. atque variae significariones actionis justa, licita, honesiae. V
3 3. Tum consideratur Iuris udentias
injurictim, ea V legem s attrib. rum personae pro Miscio habeat, maximi tamen legem. β. 134. Iss. Unde definitur . is6. s dividitur in legislatoriam, consultatoriam U judicialem. . III. I 8. Nouconfundenda Iurisprudentia cum ipsa I gum explicatione is applicatione. . i6o. Partes duae Iurisprudentiae judicialis. . i6I. Iurisprudentia vel divina. vel hinmana. F. I6a. Disserentia Z Dprudemtiae a Theologia I reliquis facultatibus. . I63-i7I. Disserentia inter jurispertium
s JOum. β. 172. Urs rudentiae vox duplicem involvit conceptum, unum Prudentiae, alterum Dris. r. Prudentia quid sit non melius nosse poterimus, quam si divisionem habituum paulo altius repetierimus. 3. Uti vero per habitum hic intelligimus conceptum
aliquem philosophicum, ita quae alii in hac doctrina de habilibus infusis sa) disserere solent, eoque V. g. donum
Iinguarum in os Iis referunt, nos non turbarunt, qui circulos luminis
natura: S revelationis turbare nolumus.
. Eadem observatio est, dum es, spes, charitas, i pia Theosigia ad
classem habituum reseruntur ab aliis, quod nihil aliud est, quam mysteria fidei metiri velle modulo inepto rationis. s. Nos ita procedemus; Habitus est vel intellectualis, qui in inteI- lectu residet. 6c acquiritur atii bus intellectus, qui sunt: a firmare Sc negare, vel voluntarius, qui residet in voluntate, 6c acquiritur actibus voluntatis. Per actus autem voluntatis hic non solum intellige internos, scilicet: appetere, aversari. sed M:xternos, videlicet actus locomotivae, quatenus a prioribus diriguntur. a Mutavi in hae editione . 3. & 4. In praecedentisiquidem editione securus
eram adtae communem doctrinam libellorum logicorum in eapite de qualitate, atquσadeo distinxeram luter hiabitus infusos saequisitor. bos in eos, qui viribus supernaturalibus f naturalibus acquiruntur. Et in posterioribus perrexeram. Sed hic malui
plana istas duas priores dissones nanere ob rationcs in uestus dictas.
74쪽
6. Habitus inteis alis vel pro objecto habet principia b) tam theo retica quam practica, & vocatur intestentia, vel principiata. cc . Postreior est vel Theoreticus, qui pro oriecto habet cognitionem Creatoris di creaturae, vel Practicus, qui pro objecto habet cognitionem
8. Theoreticus vel considerat ens in genere, qui dicitur Ontologia, da hodie vulgariter Metaphsica, e vel certas entis species. . Et quidem vel Creatorem, qui vocatur Sapientis, olim etiam Metaphas eo, fg hodie: prima pars in mali , h vel creaturas corporeas, i N appellaturAlantia. l
Io. Scientia vero' contemplatur creaturas corporeas, vel ratione esissentiae & qualitatum, quod facere debet musica, vel ratione quantitatis, quod facit Mathesis. ii. Sequitur habitus Practicus. Atqui hic m vel occupatur circa actiones hominum honestas,dc appellatur Prudentia, vel turpes, di dicitur Autitia, vel indifferentes, & vocatur Solertia. ii. Qui vero in his omnibus ingenio caret, supidus & imprudens
dicitur. D A I3. Dum b) Scilicet complexa seu propositioner. te i. e. conclusiones ex istis primis principiis ortas, seu primipia incomplexa, seu cognitionem rerum, de quibus prensi Tioner formantur. d) Ita Cla ergius scripsis Onrologiam , s ante eum alii. Q rido qua hac de re eleganter disseris B. Pater in Hsoria Metaph ea subjuncta jux quaestimibus metaph eis. de s sapientia imperium tribuitur insere habitur intellectuales. quamvis inepti sime eundem titulum hodie multi tribuant Metapb ea, quatenus es simplex Ontologia. U) Dicebatur autem olim Metaphys ea, quod post ph eam tractari debebat, quia cognitis creaturarum ducit ad cogniti nem Creatoris. Cartesiani ergo eum methodum inversam sequautur,suam doctrinam de Deo Μcludifica nomine insignire non possunt. De Ontologia Peripateticorum re riter inepta Metaphsera nomen retinet. h Nam tractatur in Pneumatica ἔ. de Deo, a. de Angelit, s. de Anima separata. Ignorat vero Pneumaticam philosophia veru απιβι novum inveruum Scholasticorum.ut astendit mur in bifloria intretificet. ιὶ sula d risus errator separatim existentes ignorat rario Abi resina. llὶ Unda arisotelis tu sum Fientia, quot substantia: Sum autem subsan tia tres: Deus, unis de intare ea, ea tum, unde Astronomia. σcrepus naturale, unde Ph ea. Sub se enim n lara aeceptione Rumia eo rehendit sapientiam. m) Varia mutari a g. v. ad
M. qua aliter extam aut ordinata erant in prima editisne, qua inde proveneram,
quod, quis obser voram artem non posse ad habitus intellectualas referri. prudemtiam solum in classe habitum practicorum retinueram, eamquε feceram o vinum
75쪽
LIB. I. CAP. I. DE JURIS PRUD.
13. Dum vero prudentia versatur circa actiones hesne τ, ita circa eas occupata est, ut non excludatur earum jucunditas & utilitas, sed ut ea honestati subordinetur. Nam honestum vel maxime jucundum est S utile. 4. Quatenus autem magis ab utilitate di iucunditate abstrahit, dehonestatem actionum, seu earum conVenientiam cum lege prae oculis habet, eatenus ad disserentiam prioris, cum additamento Iurissi urin: iis
13. Porro homines, quorum actiones dirigit prudentia, vivunt vel in societate civili, & tum Acitur Prudentia Politica, vel in societate domestico,
di vocatur Prudentia oeconomica.r6. Utraque versatur vel circa actiones futuris vel praemitae. Illaeonsultatoria est late sic dicta, n haec Iudicialis in latissimo significatu. o
i . Consultatoria vel occupata est circa actiones proprias, vel alienas. 38. Et quidem aut superiorum, aut parium, aut inferiorum. 19. Harum ultima speciali nomine dicitur Prudentia Legislatoria, quaec se pars nobilissima Dris udentiae late acceptae. Reliquae species nomen Prudentiae Confultatoriae retinent, di illa quidem, quae superiori in legibus ferendis vel actionibus propriis secundum normam legum divinarum instituendis consilia suppeditat, est altera pars Furisprudentiae late acceptae. Quae vero in specie circa actioneS honesta S taurum easque praeteritin vertatur, est prudentia Fudicialis in icte dicta, item Furi prudentia stricte dicta, seu tertia pars Furi rudentiae late acceptae. . an. Sumitur ergo, ut vides, Iurisprudentia Vel late vel stricte. L
te, ut sub se Legislatoriam & Consultatoriam comprehendat, stridie pio sola Iudiciali. ii. Restat habitus Voluntarius. Hic acquiritur actionibus vel Iege Praeceptis, dc est virtus moralis, Vel lege prohibitis, S dicitur talium morale, ve denique lege permissis, & nihil est aliud quam Ara. p Singuli erego habitus voluntarii habent suos directores in intellectualibus Practicis, vii tus Prudentiam, vitium Apuliam, Ars, Solertiam. q
iij quia, ut vides, hara Molateriam sub se comprehendis. Et communiter tam statatoria irricte dicta legistitoriae opponitur, vide I. s. so quatenus hie etiam judicamur, an utilis fueris actio an jucunda. In fricto significatu, do quo s. s. Dd, camas saltem an bonsa fuerint. p in Poterit hoc probari per instantiam. Nam
omnis ars pro Am habet actionem indimerentem, eamque vel jucundam I usilem. Nom ob vi ara amandi, bliandi. t vitiose ne eo Nam hie es abusis vocis. Cavem dum tamen maximo ne vanitas se immisceat artibus, qua quomodo di erat a turn
76쪽
1I. Atque haec ideo paulo altius repetenda suerant, quia communis doctrina Peripateticorum de divisione habituum & speciebus virtutumi ille alium infinitis scatet erroribus, quos facile quis deprehendet, qui eorum tradita cum hactenus dictis contulerit. r 1llum hic non possumus paulo fusius detegere, quod communiter inter habitus intellectuales theoreticos S practicos illam dicant intercedere disserentiam, quod hi pro fine habeant etiam actionem, illi autem
in contemplatione, tanquam fine ultimo subsistant.14. Nam hic error non solum rectae rationi est adversus, cum omnes
habitus theoretici, ut facile per inductionem probari potest, tendere debeant ad praxin, sed& cum vera religione pugnat, propullulans videlicet ex falsa gentilium opione, opinantium, Dei essentiam consistere in contemplatione. s
r Vide potissmum, qua ex mente Peripateticorum tradit B. Pater in Tab. 29. ' Philos. Practicae, ct ibi in annotationibus potissimum annot. tar. Numerabimus hic suem errores potissimos. r. Errant, dum Intelligentiam faciunt speciem habituum theoreticorum, quod invi provenit, quia i principiis practicii parum fuerunt solliciti. a. Errant quod Ontologiam confundunt cum Metaph ea. 3. 9uod doctrinam . de Deo ex Metu fica exemerint, s ad separatam disciplinam meumaticam retularim. . quod suam hodiernam intusti sua actem pro sapientia, cum vibiIM quam
Lexicon terminorum omnino non, Uci certe parum utilium. s. Dum in Ρneumatica trinctant de angatis is anima separata. M suod futent, prudentiam versari eirea actio nes hones ar tantum, eum etiam versetur circa utiles, quod aperte in prudentia con sultatoria fatentur. Cons Patr. tab. ult. Phil. Pract. I. s6. seq. . quod legislatorium N eonsiliatoriam solum ut species diversia consideraverint, eum tamen legislatoria β speeiti eonfialtatoriae. g. Erram in cateris disrentiis inter prudcutiam legislat riam, DUultatoriam foudicialem exponendis, quas exhiber idem Tab. 29. lin .so. seq. s. Dum Philosoplitam Practicam suam prudentia nomine dignantur, cum tamen nonD Mn ex propria eorum hypothesi N explicatione trium prudentia partium, quas modo memoravimus, non detur ni Iurisprudentia, sed T revera VHorum Philosophia Pra iseea nihil aliud sit quam lexum terminorum nec Politico, nec JCto, nee Oeconomo multum utilium, reliquum Uinmet faιentibus, optima Doctrina Prudentiae in imorum Prudemtia deficiar, scilicet doctrina Mediorum, vid. Patr. Tab. ult. lin. ω. seq. ro. Errant inlexponenda dimeremia inter versemiam, prudentiam ρο imprudentiam. Vid. Tab. 29. lin. B. st in annot. ibid. ι . Errant, dum artem dicum asse habitum intellectualem.
eonfundentes videlicet artem eum solertiss. Errant Ia. dum habitum moralem vel vir intem moralem faciunt onmmmon habitus Polumarii, omittentes uerum amem.
έ Nuda Micer, qua ηι qui Wm pro Am habet actionem. Hi tamen explicationem
77쪽
ι LIB. I. CAP. I. DEFIURIS PRUD.
rue. Spectant eo varia effata Summi, quem profitentur, Aristotelis, si Beatitudinem theoreticam esse nobiliorem practicas comitari eam voluptatem
sincertore1n, quam practicam; theoreticam magis copulare hominem cum Deo,
quam practicam, item: u Prudentiam aliquatenus inservire sapientiae cte.
16. Nobis prae his nugis omnium maxime arridet sapientissimus Apostoli discursus, amorem videlicet ex prudentia oriundum omnibus contemplationibus longe praeferentis. x a . Atque haec occasione Prudentiae . Auris vox sumitur mollis modis. yὶ Potissimum vel pro Irge, vel pro attributo personae. Eb28. Legem aliter Grotius, ca) aliter Aristoteles b) definiurat, aliter JCti. c) Mire vero ac inepte pariter hic sudant Scholastici. es) Nosita; Iix est justus imperantis obligans subresos, ut fecundum istum Iustum actiones suas instituant.1 . Differt per hanc definitionem lex tum a consilio, tum a pacto, & quidem variis modis. e) Sed haec communiter inculcari solent. Il-:lud potissimum notes, ut non commune: Lex semper obligat etiam sine cpacto e Pactum nunquam sine lege, etsi lex quandoque obliget mediante pacto. Tum igitur radium est saltem obligationis occasio, ut remotio valvarum accasio est illuminationis in hypocausto. f)
meam ulterius in differt. procem. β. 37. Me melius Dei essentiam homo sibi concipera potest, quam per aeternum amorem t Uid. Tab. 6. Philos. Prael. lia. t s. et M. junct. aimot. 34. n. a. u Vid. Patri annot. III. ad Philos. Prael. n. io. x Adde
declarationem ex dissera. proaem. th. 36. y HL hic poti nium Icios ad tit. Inst.& Pand. de Iustitia dc Jure. et Grotius de I. B. α P. l. s. c. I. F. 6. & 9. Nam, quem tertium Agnificarium Gratius d. l. F. 3. addit, quod sumaIur etiam pro actionis attributo, magis ad justum in concreto, quam adjus in abstracto pertinet. seuod Istragula actuum moralium, obligans ad id quod rectum est. Vide Grotium d. l. . g. Cons. Velthem. ad Grol. p. 43. seq., b soleti Lex est oratio a prudem a es imtelligentia prosecta, vim habens cogendi. Uide Patris Tab. as. lin. 6. eὶ Vid. Li. R. ff. de LL. ibique Dd. & ad Inst. de . N. G. & C. . Lex est. d) De Scholasticorum litigiis circa essentiam legis, vide prolixe Dii. osiandrum in Typo legis naturae p. II. seqq. 2uidam ex illo dicuns legem esse dictamen recta rationis, indicans actiones esse bonar vel malas in genere marum. e Lex presseisicitur a superiore, σ fertur inferioribu1 etiam invisit, semperque vim obligacui habet. Construm datur etiam a pari V inseriori, eιiam pari s superiori, nee unquam obligat, etiamsi is, cui datum fuerit, suum nabueris absensum. Pactum semper es inter pares. σ requiris consim sum duorum. fὶ Communiter dicitur obligationem oriri vel immediate per pactum. mis tamen asserere . sed secundum explicationem in dissert. procem. ν. m. omnem
78쪽
torquis semper est imperans, qua voce malumus uti, quam tum estis voce Iuperioras. Nam praeter operioritatem imperii, dantur italae superioritates, ordinis puta, dignitatu, addo etiam beneficii, quae hu
ar. Hinc sequitur,' quod Deus non agat secundum legem, dc quod Inc Herna sit figmentum Scholasticorum. h r. Is cui Lex fertur, est subjectus seu parens. Hic rationem Praesupponit, quae cum non cadat in bruta, ergo neque Iege eadem obligari poterunt. i .: .st N Ressat itaque homo. Unde Lex communiter appellatur norma actionum humanorum. Actio autem hominis legi attemperata una voce dicitur omium. actiones hominis sunt variae, alias enim sibi proprias insti. tuit, aliae ipsi cum bestiis de plantis communes sunt. Videndum igitur de quibusnam dimonere Iex possit. Atque hic prius de homine Uso eis Pue e vita distincti erunt formandi conceptus, ac praeconceptae quκdam
33. Homo est animal rationale. Sic vuIgo homo definitur. Nec aliam definitionem admittit scala praedicamentalis substantiae in libellis
Mationem oriri ex lege. spactum veram causamoitiam mediam obligationis nou edfitam medium. Probari sententia mea poterit ex definitione obligationis, quum vide iusta . x34. 13s. Μalo etiam adhibere vocem medii quam causae per aceidens, aut etiam causae sine qua non; quia nolo me immiscere tricis Setilissitarum de istierentia
hucr causam per accidens s causam sine qua non, quam nobis peperit iterum suarum plicandi scripturam per mιapissicam, v. g. in quaestione: an Deus fit causa pecca i 'so Impcrii oppositum subjectio, es includit Me superioritas etiam reliquas. Reneficii primum reverentia, es includit fere superioritatem dignitatis ordinis. Digηitarii Upossum est minor dignitas vel etiam vilitas, ta infert praeter alia jura crisimpra dentiam seu superioritatem ordinis. Denique superioritas ordinis tantum in η demi consisti inter personas ejusdem ditnuatis. Distinctio inter superiorita um imperii σ benesicis suum usium poti mum exerer infra in doctrina de so ασιν diurna. n Vide quae dixi in disp. de philos lur. . G. de adde dissert. prooem. 639. Fonte haec Scholasicorum doctrina propullulavit ex ignorantia primorum principio rem in jure natura, EF confusiona Iuris udosiae naturalis eum Theologia, aut φημ' mri proupposita inepta legis deseriptione . quo si dictamen recta rationis. His r c doctrina Scholastirarum aliquid analogra eum doctrina gentilium in ptifici mat is prima Deo coaeterea, T in moralibur eum doctrina de fato. i Conc De segium de ratione dc loquela brutorum differt. select. p. 181 seq. Ad usinimo Gis uluctu is voluntate brutorum rupondetur communiter in collegiis Euici Disiti so by Coos e
79쪽
ἡ LIB. I. CAP. I. DE IURIS PRUD.
Logicis. Quamvis neque sit ad mentem Aristotelis, neque ad palatum Porphyrii autoris istius scalae. I Impugnatur autem eadem varie a Chrysbstomo, Cardano, Hel montio, Antonio te Grand , & aliis .i m
Nos retinebimus, sed cum explicatione debita. Animal haudquaquam arbitramur esse corpus vivum sentiens. sed putamus esse corpus vivum motu praeditum. Scilicet ut hactenus ad oculum demonstrarunt acutiores Philosophi, nὶ bestiae sensu carent, interno nempe , sine quo sensus e ternus sensus nomen haud meretur, neque aliter moventur ac machinae, o) nisi quod in iis etiam subtiliores aurae particulae ab extra illa organa , quae apud homines sedes sunt sensuum exteriorum, feriendo, contactu harmonico motus interiores quandoque cieant. 3 . Scio non sapere hanc hypothesin illis, qui veritatem assertionum ex antiquitate metiuntur, quibus tamen, sit nihil aliud regerere possem. premerem saltem eos, ut si quod spero, bestiis rationem adimant, disserentiam mihi ostendant inter sensam communem, phantasiam atque memoriam, quam bestiis tribuunt, & rationem hominis. p
-38. Ita l) Gentiles enim satuebant essentias medias inter Deum is homines: alii famnos G Ias ros. Unde drisoteles s Po=phyrius hominem definiebant: auimal rari rnati mortale. in Ostendam id Deo danie peculiari quaesione: Quid est homo i ii J Vide Differt. procem. o. Caeterum tu hoc abeo a Cartesianis, quod statuam in bestis esse mxorem aliquem internum, non tamen hunc sine fuga contradictionis sensum oppellari posse statuo. o) Et cum praecedenti adeo limitatione, quae hic de machinis dicuntur, erunt intelligenda. Unde comparatio haec est. Ouemadmodum maehina moventur a tali aliquo principio interno. quod motus non dijudicat. Ae t bestiae. ' Igitur facile respondere possum, si quis in grat, in motu machinae, si rotulativa laboret, impediri reliquar omnes, non ita in besia. Ratio enim est, quod tu bosiis principium motus non proveniat a corpore aliquo erasso, ut es rota, sed a subtilibri, quod propicr subtilitatem tuam vocatur spiritus auimalis a materia disinctur. Si quis urgeat, impo bile esse, ut ejusmodi machina fiat ab homine. regeram. id ideo fieri, quia inim bile es homini escere ejusmodi I ritum subtilem, eumque includ re claustris ejusmodi. Itaque principali, mea assertio est: Besiae sensu carent. Secundaria: Moventur ut machinae. Si modo prius concedat, facilis ero, quocunque nomine principium Quae motus in bestis velis nominare. pὶ Explicari potes haee. observatio ex iis, quae Pater defensibus externis recenset in physica cap. 48. qu. 3S. usque ad 38. p. aqz. seqq. Ouod si ex qu. 46. item P. g. m actionibus iarum, ex docilitate animalium velis obicere. besias cognitione aliqua s d judicatione potire. dabo instantiam ι Oscitante uno scitat s alter. Hoc saepius fit abique fudicio, absque
80쪽
u. Itaque homo, ut vitam cum plantis, ita cum bestiis lotamotivam ha bet communem. Quod restat. Voce rationalis includitur. Ratio autem hominis nihil est aliud, quam cogitatio. q) Nam sapienter Cartesius: Humo dum inresistit, cogitat, dum vult, cogitat, dum sentit, cogitat. ιρ. Id -to sponte ex dictis sequitur, duabus rarionis nostrae fiunctionibuι, quae communiter recensentur, intesiectui puta oc voluntati, adden dam esse tertiam, r sensionem nempe locomotivae quidem contradistin eum, sed appetitum sensitivum δb se comprehendentem. i o. Sosiis communiter in internos diViduntur oc externos. Hi Aaditis, Ddactis, Gustus S Tactus Vulgariter eaeternos repraesentant qui bus alii ut Lextam laediem accensent Tactum venereum, s) alii his omni bus septimam di octavam addunt, exsiccationem in ore, Si famem in sto macho. t Interni u ad tria genera reducuntur; sensum cammunem hantasiam atque memoriam. ν.. . 4i. Sed sensus quidem externi, quotcunque sint, passiones κ sunt eorporis, non functiones animae. Ast qua simplex harum rerum apprehensio fit, demum sensio oritur, nomine sensius communis insigniri, possumus tolerare, ut 6c quod phantasio dicatur, qua ideas ex his passionibus
vel occasione earum sibi homo sermat, νγ dc denique, quod memoria appelletur, qua homo istius sensionis recordatur, o aut remis cenἰtiaca si recordatio ista mediante ratiocinatione fiat.
ocis sensis communis. Adde Wg. unde evcrit, M musicus I. sdum in aliis prosodis meditationibus versatur9 canat aliquid, aut instrumento musico harmonico M. dar, quamvis se id facere nec cogitet, nec facere velit ' Dpm: unde evenis, ut di ei lime praeedat, si velimus v. g. manum Oxtrorsum promo N. 'im fini αυ- νProveniunt Bae a nulla principio judicame. Dixi latiur in introductione ad Lolli- eam eap. 3. q In dicto e p. 3. late etiam dixi, quid At egitario. r Non tamquam saeuitatem separatam, sed quod qua precipit, sid intellectum, qua anetis, ad voluntatem referri post. Vide theses seqq. ct cons. Patri Phys e. 48. qui. r. seqq. p. 237. seqq. s) Vid. Patr. Phys. p. ago. qu. 23. seqq. st quod facit Banistis Me menioli,n Ee'nb iti Uictum hac occa me de causis multiplicarorum sim suum externorum. u Faciunt alii plures sensioe internos, ut Avicenna. Vid. Patris