장음표시 사용
101쪽
LIB. I. CAP. n. DE IURIS PRUD.
judicialis. quomodo ha dua leges com niant f difrant. ν. s. I. Conveniunt naturalis G p tiva, quod utriusque ori. go fit voluntas divina. β. 6. Non sanet,
ras divina antecedenter ad ju1 volunt rem. β. T. 8. 9. II Conveniunt, quod uι
que obliget hominem tu utroque flatu, in-σegritatis, s eorrupto. β. io. Digrem de comparatιove satus integri s la . g. v. Consideratis flatus integri perainet etiam ad Icium. 3. ia. Non quod Gentilibus i se satus fuerit eognitus. β. 13. I4. Non quod hie plus liceat Juri prudentiae Christianae prae aliis disciplinis. F. is. 16. Sed quod liceat Icio ex insoria mutuari quasdam Doctrinas, ad principia sua Vplicet. β. II. l8. 39. Erat satus integritatis. . m. Perfectus. Recensentur perfectiones ejus
quoad societatem cum Deo. . 27. Cum uxore. F. 28. Mic Eva non suis sub imp rio mariti. F. 29. 3O. 3 9 Porro quoaή societatem paternam. F homo talis mamsisset. β. 3a. 33, 34 33. quoad herilem item. f. 36. et civilem. 37. uuarum duarum neutra fuisset in flatu integro. F. 38. -- ratio G impersectiones inflaturis laifum quoad corpus s animam. I. 39. suas homini impossibile est corrigere tu hae vita. l. 4O. 4 l. Retiquis bona in intellectu Suoluntaee. ν 4a. Mutatio quoad secieti
f. sia. Dinerentia eommunis legis naim
ratis N positivae, quod positiva obliget sestem populum Judaicum, seponitur tamquam spuria. I. 63. D erunt I. ratiora principii cognoscendi. Legis naturalis principium est ratis, positiva revelatio. s. 64. 63. Recta ratio quid P ubi contra
principia connara. β. 66. 6T. 68. . Non valet argumentatio: Cbus actus morat,
ras eliam a Gentilibus fuit agnita. Elees Iure ηMura prac Ius via prohibimus. . To. II. D erunt, quod jus natura pro
es, Io habeat actioηer eum natura rati nati necessario convenientes res. Positivum intermedias. F. Ti. Ta. 73. Osenditis comtra Scholasicos non dari actus per se arsua natura, item araecedemer ad volan ratem divinam Mnesar MI turpti, item: in jure natura augationem m objecto sed undere in praereptum L T4-87. Sia omnes actiones e sis sua natura indifremtes. F. 88 - 96. D nitio legis naturalis. F. 97. lus immutabilitas s indispensibilitas. ν. 98. 99. Ioo. Dividitur in DrNaturae fricte dictum. IOI. ICa. Homo numia Dris Gentium. lO3. Jus Gemtium non es species Iuris voluntarii. I. U4-lis. Contra Seholasios direnter:
Praecepta a mativa obligare Ampor. negativa fluere σ ad semper, disput tur. F. Io-II6. Lex divina positiva definitur. ν. li7. V mutatilis σ dispensabbiis,sed saltem a Deo. LIG. Dividitur in
universalem N particularem. β. N. 12 Utraque de itur. g. lai. Exsistentia legumsitiva univorsatis. I. iaa. III. la4. lus divisio. F. ias. Partientiris es via ere movialis velf ensis. . IAE. quarum Dirm
102쪽
. LIU Ur entia divina est prudentia leges divinas, salutem hominis in
hac Vita concernentes, explicandi , applicandi ad actiones hom
t. omnia hic plane, a s modo explicuerimus quaenam leges vinae salutem hominis in hac vita intendant. Id vero patebit ex legu rei cinae divisione. .
monialis vel forensis. Haec divisio cur nobis displiceat, diximus alibi.
Et alii: Revera tamen non ita. c . .
mecies comeniant aut disseram Z Mentem nostram declarabunt positiones
late DEI antecedente d ejus voluntatem ortum trahat, posiΠVum non ita. Nam quae in Deo sunt, simul sunt. .
sbi formare, quoniam conceptus iste involvit imperfectionem. a Sunt enim exposita cap. praeced. I. isq. seqq. b In disput. de criminφmiae β. S. ct β. m. Potissmum quia asseritur: Legem naturalem, moralam V acca et m in omnvma. e ιι est, adhibent quidem eosdem terminos diu onis, sed non miam modo nobisium exponunt, quod maxime ostendunt contradesa in hoc eapite ventilatie. dὶ Nam Deus proprie non habet voluntatem. e) quam communiter adhibens Theologi nostrates in quaestonitio iuris natu . Dictum hic de quastione. quarenus licem sudiose juris. vel in genere homini Christiano disntire a Theolos Seiuere quatenus ilia in rebus Philosophicis abeant a recta ratione, in rebustualibus a Sacra Scriptura. Hac observatione ideo opus, ut occurram ob mom. quasi s ctitas Dei his sis saltem anteudoter consideranda in Agno rat on . Diuitigod by Corale
103쪽
s. Quod si maxime ob imperfectionem nostram aliter speculari de Deo non possimus, g non licebit tamen hunc conceptum nostrum de
Deo habere pro vero, aut eum pro fundamento agnoscere..cui innitaniatur conclusiones in disciplina maxime reali , qualis est iurisprudentia. io. II. Conveniunt lex naturalis & divina positiva intuitu Matiuhumani, quem dirigunt. Nam utraque lex obligat hominem & in statu
integro S in corrupto viVentem.
11. Nimirum prima Boso h status humani ea est, quod alius sit
hominis integri, alim lapsi. Utrumque paulo curatius hic considerare non erit frustraneum, cum usus hujus meditationis mox i) sit appariturus. ir. Incipiemus autem de statu integritatis l tanquam ordine Sepraestantia priore,s modo licebit. Forte enim cavendum, ne falcem mittamus in messem sumiciendae Theologiae. Tractamus Iurisprudentiam, habitum, ut supra definivimus, viribus naturalibus acquirendum. At quicquid de statu integritatis novimus, novimus ex Scriptura sacra. ia. Ergo hic vel sistendus erit cursus, vel curandum, ut laqueum hic
positum evadamus. Quid si dicamus gentilibuι etiam fuisse eognitum istum perfectionis statum 8 sane infinita Philosophorum ac Poetarum Graecorum pariter atque Latinorum testimonia id evincunt. m
i 4 Ue- g siuia videlicet intellectus noster ita es compararus. ut duas res perfectassenu I eognoscere nequeat, is quia Deum sibi concipit ad instar hominis,cujus voluntas movetur fere per aliud quia. h Definitioncm status repete ex eap. I. m. iὶ In controversia de funo mentati propositione juris naturalis cap. 4. β. 4S. l) De satu integritatis non confundeuri sunt quaesisver insinctae. Una: An post ex lumine natura cognosci s demonstrari J Negas Asserti in Compend. visimmat Strinisus peculiari dissertatione . cui respondiι pro Alberto Seligniannus. Nos hic g. r4. Dcimas pro negati , pro qua G militar Du. Pufendor i in siis seriptis passim. Altera: An considerasio satus integri ex Iumine revelationis haurienda pertineat ad Iurisprudentiam naturalem y Negat Dn. Pufendoussus G Strimestus. A mat Asserti. Ego disinguo I. a. origo controvers a isa fuit: Dominus P em
do ut in jure natura considerat hominem in flatu eorrupto. Contra hoc instistitiam
insputarunt uterque es Alberti G Srrime s. sed ex divorsis fontibus. Hic, quasi
gentilibus esiam fuerit cognitus flatus integer. Ille . quod quidem Gentilibus non fuerit cognitus, scd quod hac parte in ipsorum gratiam non sit condescendendum. nolint scripturam serant agnoscere. Undae simul Alberii cs Strimessus fuerunt eosis. Dictum his obiter de duritie sententiae Albertinae. quod non debeamus raud fendere in gratiam gentilium. AEquius consilium Pauli, qui omnibus omnia factus est, ut multos lucratur. m HAEc es summa sentemia Sumst. Diuili od by Goc le
104쪽
i . Vereor tumen. ut ita simus evasuri. Sciverunt Gentiles, sedeonfuse. Sciverunt, sed non ex dictamine rationis, verum ex conversatione cum Iudaeis. n
13. Igitur alia via eundum. Forte privilegium habemus nos Christiani prae Gentilibus. Illis non licitum fuit Wταβαωειν, quia docuerunt saltem Iurisprudentiam. At nos plus ultra. Quam enim nos docemus , Christiana Iurisprudentia est. o i6. Sed & hic finium suorum custodes Theologi monebunt, ut pNdem retrotrahamus, nec sepem, disciplinae nostrae campum a Theologico separantem, conculcemus. Sustectum erit ipsis vocabulum Christianae Iurisprudentiae, quoniam si per id talem dimplinam exprimimus, quae principia demonstrandi ex Theologia mutuatur, p saltum nostrum prae- primis quoad Jurisprudentiam naturalem frustra terminorum involucris tegere nitemur, sqὶ sin objectum demonstrandi saltem ex Theologia praesupponimus, non magis propterea Iurisprudentia nostra Christianae
nomen mereri videbitur, ac V. g. Arithmetica, ex cuius principiis demonstrandum seret, quot vini mensurae impleverint hydrias Cananaeas. r x . Igitur retrahamus Dedem, praeprimis cum simul via evadendi fuerit monstrata. Quemaumodum enim Arithmetica V. g. non μεσαβαὼνων, etsi principia domestica ad exempla Historiae sacrae applicet, sic ne- . que nos peccabimus, si applicuerimus principia nostra ad statum integrum. s Aliud videlicet est principia demonstrationum ex alia disciplina mutuari, aliud objectum, cui demonstratio applicari debeat.
aliunde petere. i8. Et n Hra est summa responsionis albertinae. Adde apolog. A. C. ad artie. a. uti asseritur, ignorasse gentiles peccatum Originis. o Sapiunt haec fitemiam assertinam, ubi contra Du. Pufendor m es Strimesium disputat. qui urgent non committendam esse metabasin ex Philosophia in Theologiam. Nisi quia iiD Deo Imriprudentia adhibeat vocem Philosephia s distinguat inter Philo, Ham Gentii in s Christianam. p Di haee iterum sententia Albertina, quod scilicet Philosephia Chrisiana mutuetur principia demonstrandi ex Theologia. qὶ Nam hoe ipsum est metabasis . quando quis mutuatur principia demoκstrandi ex alia disciplina. quae diversa fundamenta agnoscit. Et pluribus ea de re dixi in Introductione ad Philo. sophiam Aulicam. & Introd. ad Logicam. r eri etiam solet contra Alberitum, confundi ab eo Philosephum Christianum cum Philosephia. Frs enim Philoso. phus Chrisianus esse pessit, tamen propterea non magis Philosephiam Gaddre Christianam, atque artem sitoriam aut calceum, quorum utrumque absurde Christiani
Epitheton Iibi humeret. et si furor sit Christianur. s) Hic latet nervus sententia mea, in qua recedo ab asserto G aliquo modo a Dn. Pufendor o.
105쪽
14 LIB. I. CAP. II. DE JURIS PRUD.
Et maxime ex Historia, quae si ve sacra sit, sive protina, instrumentum est commune quatuor facultatum. tint . Ergo si libet statum hominis integrum speculari, licet. u) Licet autem ex historia sacra saltem, nam Gentilium x aut Rabbinorum y hac parte traditiones vel nugae sunt, vel maximis dubiis obnoxiae, & obis sturissimae. et ro. Erat flatus iste perfectis, cum in eo homo ad imaginem Dei metit conditus. Unde miseriae, quae hodie satum corruptumetomitantur. 1bsuissent. . a ri. Igitur qua corput homo haud dubie iisdem praeditus fuit membris, quibus hodie gaudet homo persectus, eademque in eo fuit sex adistinato, quin Sc membra corporis, quatenus sunt organa animae statim, uti a prima creatione, fuerunt in Adamo, sic St a prima nativitate in ejus
liberis fuisshnt apta ad suscipiendas animae functiones. b De quantitate molis sc parum sumus solliciti, cum ea directe ad perfectionem hu- uanam nihil faciat. dinar. Porro qua vitam homo non fuisset mortuus , nec aegrotasset. Cibus N potus pς emo affuisset saluberrimus. Concoctio ventriculi suisset optima. venenum non nocuisset. An vero earnes comedis et ' curiosa magis est quaestio. quam proficua. e Potuisiet credo, sed vereor, ut vo lui siet. f) 23. ON
si Deciaratum hocsuit exemplis hiporicis ad omnre quatuor facultater nymus. Confer dicta in Introd. ad Logicam cap. a. u Nec solum licet, sed maximν utile es hie de flatu integritatis disserere, ne disputemus more andabatarum contra sententiam Albentinam in cap. 4. qui adeo osseium boni Dissutatoris non observavit. dum Jus natura ex sam rvtegro deducere voluit, s tumen superficiaris maximeqsum statum euregritatis o diffremiam ejus a flatu post Lmum consideravit. x in Ovidii vi sedulo aureo. y Ut de Adamo Andro no, Gingante σα
et Dictum his Mirer de infinitis quaestionibus controversis , tum circa Frra cremtionis in genere, tum circa satum hominis tu speeis, circa Paradisum se. Dictam riam de quaestionibal quouidam curiosis magis quam uritibur. Utrum bestia venomata Dissent inflatu integret Utrum excrementa Diuissente Utrum cornet rem
in s ur ' a Haec est quasigeneralis nominis, in qua reliquAE theses se fundans.
Nam aruod hiau aliter sis. pertinet ad miserias satur eorrupti. sc) i. e. an rar furrus amur, an hodierna hominum satura invi cum P din Ba pumili 'nes, etiam minimi, maguam trudentiam saepe ostendunt. e 3 qui a mant, utum tur a umento a dominio m Pestiar. 9uis negant, asserunt, quod mur jusseris, ut eomedat de omni arbore. 'Neutrum Irrisuit. Sed pro a mativa facit, quod ram
106쪽
23. Organa sensium erant, quantum concipi possunt, perfectissima.
Adfuisset Mectatio sensium, sed legibus subjecta. Itaque & delectatio ex
tactu, qua ex causis physicis di principiis annatomicis deduci potest. non qua hominem extra se rapit S libido dicitur. g Locomotitia statima primo vitae momento vires suas exercuisset, neque turbata fuisset aut
14. Qua intel7ectum homo non saltem ita fuisset in naturalibus perspicax, ut primo quasi intuitu, si naturas, virtutes ac formas rerum creatarum, quae hodie vel nos latent vel laboriosissima meditatione vix ac ne vix quidem percipiuntur, cognovissset, sed & in moralibtis summam possenis et prudentiam hi telligendi legem eiusque in actiones suas efficaciam. Hinc reprobandum dogma, quod cum aliis defendit Grotius, l) simplices luisse protoplastos, & magis ignorantia vitiorum, quam virtutis scientia praeditos, quod simul in Deum est injurium.1s. Nec de infantibus cur aliter sentiam, causam video. Potuissent nimirum statim a nativitate cum parentibus suis sapienter de rebus qui huscunque ratiocinari, di saltem brevissimo. tempor spatio m habui1-seat opus, ut de sensu vocabulorum . ex libera hominis impositione, non ex rei natura significantium, fuissent informati. n 26. Voluntag magno gaudebat libertatis gradu.' Poterat equidem peccare homo & non peccare, sed magis inclinabat ad non peccandum.. a . Ulterius ne ad momentum quidem homo in statu integro abs- que societate fuit, sed statim cum Deo societate, inaequali illa quidem. verum in qua major amor , fiducia deprehendebatur, quam hodie in ulla societate paterna existere potest, fuit jundius. E E 28. Cum
g) me enim videtur esse consequens satus corrupti. liὶ Per morbos. i In statu integritatis erga non opus fuisseι ram longa ratiocinatione I experiem ita ut hodie. Unde V cognitio Adami a Theologis, ni fallor, deitur intuisiva. Deus maturas rerum declaravit per signa reluιs impressa. Ideas has signorum homo fere
in satu post laesum perdidit. lὶ aequiparat enim Grotius protoplastor cum biam
baris populis in India. Certo respectu tamen fuit ignoranιia vitiorum in primis parentibus, videlicet in actu exercito, non in aOD Ignato. Aut clarius: Fuit in iis ignoransi et factorum, non ignorantia juris. m) Et quantum fere ad enarritionem σ recenonem nominum fuit opus. n) Potuissent i ι quidem nomina in- aere. Invita nomina non potuissent divinare, nisi is anima fucultate divinandi inflatu integritatis fuisset praedita, quod satuis Dominus Becmannus in liii. doctr. moralis c. a. 8. sed rationibus non concludentibus. Rem ipsam in medio relinquo.
107쪽
LIB. I. CAP. H.SDE'JURIS PRUD.
as. Cum vero homo natura appetat sui simile, so) istam vero similitudinem in Deo ob nimiam divinae perfectionis & essentiae distantiam non deprehenderet, non erat bonum, eum esse solum, se ac proptera Adamo benignissimus Creator prospexit de socia, Eva nimirum, quam ex costa ejus creavit, quae tamen non fuit in Adamo superflua, nec exemptio illius corpus ejus reddidit mutilum, q di Adamo dedit in
1 . Fuit ista societas in statu integro summe aequalis, cum imperium marito demum post lapsum in poenam uxoris a Deo fuerit traditum, &ante Iapsum communis subjectionis causa, imperfectio Evae tribui nequeat. r) . 3o. Quamvis autem Apostolus s doceat, non convenire uxoribus, ut imperent maritis, & in ea doctrina ista etiam utatur ratione, quod Adam prius creatus fuerit quam Eva, nulla tamen procedit illatio: Eva non potuit in statu integro imperare Adamo, ergo Adamus Εvae impe
i. Quod vero ab aliis t dicitur, maritum uxore esse superiorem dignitate di potestate, etiam ex intentione Dei creantis uxorem in subsidium mariti, nec vice versa, id prioritatem quidem ordinis adstruit, non vero superioritatela dignitatis aut potestatis, ut facile exemplo societatis mercatoriae su) declarari potest. 3a. In hac societate substitit status integer; an & substitisset, si h mo integritatem suam non amisisset y Sic putarunt aliqui, negantes vid licet, societatem paternam in statu integro fuisse enituram. Ita noviter . disseruerunt ex Anglis ingenio suo abusus Thomas Hobbes, x dc ex Belgis horrendus scriptor Adrianus Beveriand. y 33. Quos non solum divinae benedictionis verbis: Crescite O mae
Pliuos juris l. M. Di ilum de scripto Bevertandi s de refutatore Vur Rusenio.
108쪽
in i mini, a) prosternimus, sed & ostensa figura membrisque corporis ad procreandum destinatis in fugam agimus. a Putamus tamen Zc hanc societatem aequalem fuisse suturam, in eo vero a coniugali differentem, quod liberi parentibus non tam ob pri ritatem ordinis, quam ob exhibitum beneficium generationis, b rcVerentiam exhibere debuissent. 33. Uti enim reverentiae debitum eam imperfectionis notam, quam
subjestio c) infert, haudquaciuam praesupponit: ita & causa imperii paterni suo loco demonstranda ab millet in statu integro. d 36.At herilissocietas exulasset naut dubie in statu integro. Exulasset enim indigentia, quae apud nos tam ex parte domini, quam servi e) societatem istam introduxit, ut de dominiorum distinctione f) jam nihil dicam. 37. An dc Respuplica' patebit, si & hie structuram Reipublicae consideremus. Constat illa ex imperio ad tranquillitatem publicam Nomnium rerum sussicientiam directo. Imperium g) non admittere statum intefrum jam ostendimus. Nec rep. opus fuimet ad obtinendam tranquillitatem, h) cum nullus ibi fuisset metus; nec ad lassicientiam,
i) cum nulla fuisset indigentia. E 3 38-
δ) Dictum quomodo ais ea respondeat Besertandus ex hypothesi omnis in Critica veteris testa inenti, de quo dictum. sa , Vide locum Ciceronis tu Philos Iur. . M. b N. o. quod parentes obligati sint ad gener Am. Nam Da in genero , quilibet alteri ad beneficium es obstrihus, es tamen beneficii exhibitio Aarit eam A perioritatem. e Dictum hie de dimerentia inter reserentiam σIubjectionem suo sequium, secundum ductitm eorum, qua doeentur insta in eapite de ossiciis paren tum & liberorum. d At ima dicis: omns beneficium in altero praesupponit -- perfectionem aliquam, indigentiam nempe beneficii. Respondes r. aliqualit impc sectio fuisset etiam in statu integro; sicilicet, quod infantes v. g. vitam non habuis sem a sei r. quod desideraverint homines ad viram serialem. modo M im Uinctioner dicendae sunt,9 Verum sussicit, quia reverentia non praesupponat tantam im persectionem, quantam imperium. Imperium praesupponit imperferionem pro It mri reverentiam si cu praeterita. a. Posses etiam disinguere inter impresectisncm interiorem es exteriorem. Illam praesupponit imperium. Hae se eit ad reverrutiam. e Non obstat quod Arisoteles dicat, alium servum esse natura, alium tege. Nambae tota disin iis respicii satum post lapsim. f ulti enim fuisset dominio'
rum disinctio in flatu integro, ut suo loco declarabimur in eapite de domito. μ' go non opur habu et Aminur operis servi ad augendas eonseruandar res fumi
sistra . non opus habuisset servus fustentatione domini. s g Ergo defuisset serm rei Huae. h Ergo exula ci tum finis primarist r*ubl. Ergo nec μέμηλλει Et Ni'. finis fecundarim. Iam computa, quid vi republica reliquumst, qμρ in suis integritatis exister fotuisset.
109쪽
n LIB. I. CAP. II. DE IURIS PRUD.
mg. Qui autem asserunt l rempublicam status integri, fere uno ore fatentur, se non intelligere societatem cum imperio proprie dicto. Unde quidam distinguunt inter imperium direetivum dc coactivum. At hoc ipso fatentur, non extituram, quoniam imperium directivum est
39. Sequitur satus hominis lapsi. Hic multa fuerunt mutata. Ot-gana corporis non parum temporis n requirunt, ut ad exercendam Io- comotivam & recipiendas animi functiones fiant apta. Mors intravit in mundum; hanc praecedunt ac procurant morbi varii; concoctio saepe pessima. 8c venenum homini metuendum, cibique variis artificiis, ne noceant, praeparandi; sensus hominis saepius fallunt; acumen intelleolus multum remisit; in infantibus est instar tabulae rasae o varias impressiones recipere aptae. Voluntas p hominis multum de libertate sua amisit, ita ut in hoc statu fere tota ad malum inclinet, quoniam a Metias .frequentissime exorbitant, & hominem quasi extra se ponunt. certe per
o. Has mutationes in homine tantas esse opinamur, ut absolute
i in post alias communiter Baeclerus ad Grotium I. I. a. 3. p. a . D. Vat. Alberi. Part. II. Comp. Iur. Nat. cap. I 4. p. ao9. m) Adde quod imperium pro supponat etiam imperfectionem in directo, ut directore opus habeat. Loquimur amtem de imperis humano. unde frustra instantia datur de imperio Dei in angelos bo. nos a Baeclaro d. l. quod vero Alberti cum Arsotele suo. cum quo in Oratione promotoria Magisteriali ange paucos annos publico restatus es se mori velle,) urgeat
persetissimam societatem esse rempublicam, exinde inferat, ereo etiam fuisse in statu perfecti mo, dupliciter fasum es. Infra eηim lib. 3. Ueudemus, societaurg/ntium faederatorum os perfectiores. Et insister connexio nulla es In putar etiam inberti perfectissmum chirurgum aut coquum fuisse futurum in statu integritator An putat rempublieam fucram9 futuram esse in vita aterna' nὶ n tempus qu
dam variat. Alii citius vires corporis experiuntur, alii vires animi. - Ο Vide
dissert. Prodem. β. 43. 46. sp Dictum de dicterio communi: Hominem in flam integaeo potuisse non pecca e, in suu ps DUum non posse non pereare; simam si fiet in flatu integro, confirmandum fuisse, ut non potuisset pereare. q ὶ me o
servatis omnino notanda. quia impugnat fundamenta Albertina. Si enim non par Dan ne minimo quidcm gradu perfectionem satur integri recuperare, ruit fundamem tuis . quod satur integer sis norma juris in statu corrupio. Frustranea enim est ema, ad quam applicari nulla modo normatum potest. Simul vero corruit effugium Diuitiaco by Cooste
110쪽
i. Quod si enim posset, in ipsius potestate esset vel abjicero peccatum originale, r vel subtrahere collum jugo poenae divinae. s
Utrumque autem est absurdum. a. Mansit tamen quoad intesiectum illa persemo, ut possit homo cognoscere regulas communes& praecepta, potissimum naturalia t) quoad tantatem, quod inclinet quidem au malum , sc tamen, ut minimum quod actus exteriores libertatem essicaciter retinendi retinuerit. u a. Porro intuitu sociatatum in societate divina cessat hodie converissatio cum Deo de facie ad faciem, nec solum amatur hodie Deus, ut pater benignus, Verum etiam timetur uI judex Justus. Societas con-augalis ex aequali facta fuit mixta in poenam lapsus. Sed in paternam introductum fuit imperium propter necessitatem educationis. Terrae maleis dictio 3t secuta dominiorum distinctio invexit societatem herilem; quinti civitates atque respublicas introduxit metus a vi externa. 44. Vocatur alias status integer etiam satus naturae rectae, & stat. si sum, naturae corruptae, seu corruptus. Sed hic cavendum, in ne per corruptionem hic intelligamus corruptionem moralem quoad actio nes exteriores, cum haec denominatio pertineat vel ad corruptionem hominis physicam, vel certe ad corruptionem moralem actuum internorum laesinantium valde ad peccandum contra Ieges. s. Itaque status hic post lapsum suo modo adhuc ream est, S pe cata actionum exteriorum non sunt vitia status, sed hominum in isto
um Alberti, quod debeamus studere, ut recuperemur persectionem satus integri . sinan in totum, saltem iri tantum. Ita si quis ex prandio j I ndido reliquias habeati frustra ipsi inculcarem, quod debeat inpendere, ut per reliquias har remperet iri euod in prandis Iam fuit consumtum. Retinenda sum reliquia, s tentandum, ut aias non amittamus, aut si ex reliquiis jam quaedam amisimus, ut Mia raeveremui. Ita comparari potest homo integer eum homine qui momo. p. det, homo lapsus eum iis qui ab sa Iumma perdidit maximam panem, eaque mari assu Aram. retinu
ris vero roo. Hic debet operam dare, ut non minus loci' dear, no aurem ut nuncipe aliis ex piam per Duum de homine, qui a natura ιmbretium sanitatem σimbecillia mombra corporis habet, comparato cum rinico robustissimo. His fassi aes assertio Albunina pari. I. eomp. cap. a. f q. quis πή-mmis reliquiarum quadam ex statu integro recuperare possimus. Confer ροπ ad His Fur exceptiones regressi in Praefat. ad Introd. ad Plutosoph. Aulicam. rὶ quod eo pit poti mum in ἀ- innatione voluntatis ad mesum. s a consistit in imperfectionibus corporis σωρPectus. et alias non obligaretur te obus. u Nam F nec has messit retinere, rustra punirer homo hominem. Confer supra eap.ro . M. ix Cat illanturicvim auue sarii Pusendoini, ut, in fallor, Strinusius, quo us naturale ex statu inreu odiati erit.