Disputationis de potestate ecclesiastica pars prima, secunda & tertia, in Moguntina academia anno 1586. ad Martij à Petro Thyraeo ... propositae. Ad quas responsurus est ... Rutgerus Randeburgh Botorpius ..

발행: 1586년

분량: 132페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

non debemus ex sententia Pauli ratum habere, quod Euangelium praedicandi ius ossiciumq ; sibi viui pent. DEFECERAT ab Apostolis ludas proditor; factus erat

dux illorum, qui comprehenderunt Iesum, & obtenta mercede iniquitatis crepuerat medius. Quid indet Huius in locii ita postulata Scriptura sibi it uti ius fuit Apollolus. Quid factum Causam exponit Apollol ii uni Cotyphaeus ; ex duobus a reliqua multitudine deliguacis, copitostendi a Deo alterum qui iudae sitffciendus, ecqui in piae dicando Euangelio communem cum ipsis laborem partiri debeat. At non opus fuerat haec cura Petro, si omni bi: s itius praedieandi Euangeli im , Poterat quicunq; designat ut id pia stare. vero meliorem Reipub. formam fingere non possumus quam in Ecclesiam inuexit Dominus; quam Apostoli studiosissime conservarunt; quomodo Maioribus nostris, quos ob sanctitatem veneramur,ob prudentiam susipicimus; in metem venisse dicemus , ut neglecta institutione Christi Laicis ius praedicandi Euangestu committendum censuerintl Quicunq; nobis ab hoc ossicio commendantu si sacris initiati perhibentur onaues.

ADDO, qu bdprxter Episcopos ante Augustini tempo. in Asticanis Ecclesijs nulli ius fuerit pro authoritate

popul OEURI Selium prataicandi;huncq; primum fitille,qtic Possidonio telie, propter insignem eruditionem morum sultatem, vitae integritatem dignum iudicarit Hipponensis piscopus Valerius,qui Sacerdotio initiaretur; atq; Sacerdos, nondum Episcopus, ipsi in praedicando Euanaelio ori rari suam locaret. M TANTUM abest, ut quibusvis sine disierimine licuerit Euangelium Populo an nunciare, ut& Haereseos damnati sint in Constantiensi Concilio, quicunq; Euangelii praedi-eationem dicerent ab authoritate vel summi Pontificis, vel ripiscoporum non pendere.

Maiores; d. butilent eorum prae teris studium probaro

102쪽

qui spretis secularibus negotijs Monasticam vItam elegi sient; quiq; prae reliquis Dei gloria praedicandoEuangelio promouere potuissent. At nee his licuisse subiecto Alex. II. Decreto docemus:Iuxta Chalcedonen tenore optimi ciiij, inquit, Mo- respiae. iuxta nachis quamuis Religiosis ad normam S.Benedicti intra claustru morari praecipi mus, vicos castella,ciuitates peragrare prohibemus,&a populorum praedicatione omnino cessare censuimus, nisi forte quis de suae animae salute sollicitus ut eorum habitu a stumat,eos intra claustrum consulere voluerit. PORRO multis grauibusq; de causis conueniebat, ius hoc apud Ecesesiasticos viros esse. Primum omnium in . ter omnia quae Christus praesdia comparandae salutis reliquit hoc si non praecipuum, profecto non postremum est. Conueniebat igitur, ijs commissum esse quorum vel pracipuae Vel non postrema partes in Ecclesia Catholica essent.

' ventis, bobusnarret arator,en umeret miles uulnera,

pastor. M; sol si Christi Euangeliust qd promiscue omestractare, omnes pro concione cum authoritate proclamare posesiit;Hoc garrula anus,hoc delirus senex, hoc sophista verbosus hoc uniuersi doceant,antequam discant

CED &necesse est egregia sint instructi scientia atq; d Qctrina; Christianae Religionis mysteria probe norint, fidei rationem petentibus dare, protervis silentium imponere; qui huic muneri cum fructu vacare volunt At Trid hie saei et

NI ECESSE est Doctorem quoq; & Institutorem habeant Si enim, ut de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis,

Geometris. As logis, Medicis taceam vel baiunt Hieronymi) & ad minores artes veniam, quae non tam lingua, quam manu administrantur, Agricolae, Camentatii, Fabrimctauo-zum,lignorumq; Caesiores, Lanari j quoo; ΜFullonea χ caeter dqui variam suppellectilem,&vilia opuscula .abric ur, ab q, Doctore esseno possunt qd cupiunt: docere populu positiorε

103쪽

ae utilisfria. qui quod doceant,prius non didiceria nil Temerariam supe cap. tr. biam docet esse B. Augustinus diuinorum Sacramentorum libros sine interpretibus velle cognoscere. Non se Doctiorem Eunucho censet Hieronymus. ACCEDIT quod alias atq; alias rationes scire debeant, quibus hominum,ingenia tractanda fiunt. Non enim omnium una est condi tio. qui b u sdam solido cibo opus est, qui . buldam lacte. Sunt quidam dissiciliores; quidam ad humanitatem magis formati :alij ducuntur virtutis amore alii vix G hennae terrentur timore. Quanta verbhic opus estinaturitate'quanta prudentia Et poterit hic quilibet phrophanus es e suc. ficiens' PRO MO V ET etiam praedicati Euangelij fructum, si, qui populo verbi Dei praedicatione praesint; vita praestent,dc egregio praeluceat exemplo. Nec immerito; quia quod verbis construunt, possunt destruere rebus ac operibus. At laico aluita communi s est; Aeles asticormirerim mutiloise

UAM breui miserὲ deformatam Christi Remp. videremus, si quibusvis verbu Dei pret candi ius ellet. Volu runt quidam id omnibus esse commune. Sed quidi Pudet di-eere,quod aequitas causae cogit dicere. Prodi jt sis 3 o) aliquat Smi. iis tori. in poli m Vςrba in frequentistima concione facturus Iacobus Andreae Sim delinicum sago aulico, parum infra g

nua, manica altera picturata circa sinistrum humerum,exsertis utrinq brachijs,aceinctus cultro venatorio. nua quid melius Thrasonem,quam Euangeli j representauit Praconemi Fuit Iius Praefectius Xenodochij Argentorati Iohannes Stollet no 'mine, sed i ta probε suo munere functus;vt loco mercedis utraque auricula orbaretur gratiamq;reserret ob datam vita. Cnidageret homo apud suos infamis' vertit solum, & qui verbi Dei Praeconem agat sinfamiam coma pileoloq; tegens) dignit inuentus est. Vidit&nostra aetas,qui Sabbato tonsoris, Domi 'η ς qp 'dium Euangelici Praeconis, ac pomeridianis horis tibennis o fiuiu sustineret, miseris oviculis ad sui p itores

Ibidem

104쪽

pastores fistulam GItantibus. Infinita huiusmodi exempla - , periuntur apud eos quia Maiotum contiuetudine deflexero si M sbi praedicandi Euangeli j munus usurparunt. δε talibus verb deformiter informibus Mag stris quid boni expect ari potest' quid non tragicum dci editiosium' agicum . n. tacere in Cathedra honestum non sit; Biblia aute illi i limine ne salutarint quidem; Patrum volumina nonha anticu rasei domestica,ω uxoreae parum temporis libris euoluendis relinquat; non est,quod quisqua miretur, si in Magistratu Eecleuastico carpendo, in Monasteriorum institutis traducendis, in summo Pontifice pro Antichristo agerendo illorum omnis cogitatio,oratio atque sensus occupetur. FI AC re tanquam certi stima nota Haereticos a Cathesieis distinguit Tertullianus; quod illis omnibus sit facultas docendi ,his non item. verba ipsius sunt: Ipsae mulieres haer

ricae quὶm proraces;quae audeant docere, contendere,exorcis- εηρ seri mos facere, curationes repromittere, forsitan &tingere. ordinationes eorum temerari leues,inconstantes: Nunc Neophytos collocant, nunc seculo obstrictos, nune Apostatas nostros,

ut oria eos obligent, quia veritate non possunt. Nusquam facilius proficitur, quam in eastris rebellisi, ubi ipsum esse illici promereri est. Itaque alius hodie Episcopui, eras alius: hodia Diaconus,qui eras Lector:hodie Presbyter, qui cras Laicus; M Laicis sacerdotalia munera iniungunt.

CAPUT DECIMUM QUINTUM.quod ici quicunque non possint pro sua aut boritate A. Arinam Edes tradere, aut de dogmate cotrox se iudi re ea demisco propterea apud eosdem esse nequo

105쪽

. testas ut colligitur, est doctrina Fidei, atque de controuersis dogmatibus iudicium. Oportet enim qui hanc in Ecclesia Potestatem habent, doctrinam Fidei tradant, & de dubijs pronuncient. Ex hoc ergo nunc aequitas Causae nostrae demon

itretur.

I IC primum inter nos atque Aduersarios conuenit, emin EcclesiaPotestatem, a qua, quid credendum sit, dc in ambiguis rebus sentiendum,fideles petere debeant. Non enim inferior hac in re Eeclesiae conditio est, quam olim fuerit Synagogae: consultum satis fidelibus non esset, grauissimoque in periculo saepe vertarentur, si in Fidei Causis, sine qua salunon contingit,quid sentire debeant, scire non possent. NISI sorth quis rerum prorsus ignarus, ita res Ecclesia constitutas elle arbitratur ; ut omnibus temporibus quid credendum sit, certum declaratumque putet. Talis piEquide , sed min is bene sentit de Causa Religionis Christianae Nullum fuit tempus, quo Religio stetit,quo non in controuetanam multa phanaticorum hominum ingenia vocarint. C-VM etiam est, eos,apud quos Potestas haee Fidei doctrinam tradendi,& controuersa dogmata constituendi sita est;indefiniendo errare non posse. Quid enim prodisithan: Ecclesiae relictam esse Potestatem; si incerta,si inconstans eidem assentiri nonposlam usi DEINDE, nihil certum,& firmum in Eeclesia statui poterit; si de Potestate hae licet dubitaret Quis enimiciat, utrum in approbando Euangelio D. Matthaei non es uerit: an recte sensierit,eum diuinitatem Christi contra Arriu; piritus sancti contra Macedonium asseruilinum traisubstat Nationis vocem bene vi irit'dcc.

F ALSA esset Christi promi sisto, qua Spiritum s. perpetu an Ecclesia mansurum pollicitus est: Falsa, id docturusi IJς Π B quoque Paulli serra Tet; audd Ecclesiam co tu im dixerit atquc damentum volitatis.

106쪽

. SI labante eo ore necesse est labatur & ea; ut; nunquid

no si Ecclesia, ut Christi corp' est,errat;errat caput Christuslsi lapsius pedis rese lib. oculis tribuitur; si nauis error oscitanti gubernatori alicribitur; nonne fateri cogemur errare Sanctum Spiritum, si in ijs,s quae ad salutem consequendam necessaria sunt, errat E cclesial IS addimus tertium;hanc non apud quemcunque pri . uatum esse, id est, a priuato cuiusque Spiritu de ambiguis iudicium non esse petendum: quemadmodum sunt quidam, qui interno Spiritus testimonio se doceri autumant. Quomodo quaeso sciunt homines cerebro male sani bonus sit an malus, verus an fucatus, albus an ater Spiritus, quem dictantem audiunt' UlDIT aetas nostra non paucos, qui se spiritum s. habere gloriati sunt, & eodem docente lit miseri arbitrabantur )hominibus persias erunt; ut relicta domestica cura, atque

agricultura geniales agerent dies, & praesens extremum iudicium expectarent. Eodem dictante subditos a Superiorum obedientia subtraxerunt, alij, et in eos quorum authoritatem reuereri debuerant, armauerunt: Eodem etiam insitos inter

ipsas epulas erudeles & sanguinarij quidam suerunt. Eodem dictante se vel Ioannem, vel iustum Ionam,vel Spiritum sanctum vel Messiam asserueruur.

N est euilibet spiritui credendum, ut Apostolus mo- δ'

net;probandus est, utrum ex Deo stivae Prophetis, in- quit Ezechiel, qui sequuntur Spiritum suum. Docet BChry sostomus esse multos,qui Spiritum S. iactat; sed quia porpterea Hom. δεῖ erloquuntur,Spir. S. no habent. B August. no adpariculare Spi- ador. Di. ritum;sed ad Ecclesiam docet recurredum. Ego, inquit, Euan- contra.*Jum gelio non crederem, nisi me Catholicae Ecclesiae commoueret si sau thoritas. 205 CHRISTUS non sellim propter testimonium,quod spi- iritus Asuggeret, vult sibi fidem accommodemus ; Apo I 'Dstolorum etiam adiungitulle, inqui testimoniu perhibebit deo a me

107쪽

Arm me di vos testimonium perhibebitis. Non lassiciebat Aposto. ,riri lii dixis visum estSpiritui sancto:adiungunt, Et NOBIλ i Λ DDIMVS quartum, sacram Scripturam hanc Potesta

tem non habere,ut ab ipsa, si quando controuersum dogma decurrit, definitionem &sententiam petamus. Non fuit semp*r in Eresecta Citholica Scriptura; M tamen fuit semper, de Fidei controuersjι quid sentiendum sit, facultas statuendi. Dainde, quid si de ipsa Scriptura controuersia oriatur, quemadmodum prioribus teporibus nunc de Scriptura tota, nune

de partibus eius graues& multae quaestiones fueruntZ An soria ipsa sibi Seriptura testimonium praebebit γ CERTANT pro suis erroribus inter se Aduersirij, tan- l . quam pro aris oc focis; utrique Scri pluris noui vetetis., que Teltamenti prodeunt armati: Ueruntamen controuersa- rum finem non inueniunt;sed pluribus se difficultatibus in-l ucduunt. Quid ita ' Quiasuo silentio Seriptura se non Iudicem, sed ex se iudiciu petend um clamat.Noniudicalle sed ex leget sumitur iustum iudicium.

TN foresbus Causis qnamdiu. Legibus certatu sunt perpetuae lites; quia Legibus Leges opponuntur; & quia loquino n possunt,omnibus ut eaereus nasus seruiunt. Necessarius ergo vivusIudex, qui interposta sua authoritate ex legislatο-- sententia,Sc aequitate iusti & boni ius dicat. Siquando dissicito & ambiguum quid erat In Iudaorum populo inter causam di causam, lepram & lepram, varia renxque inter se, Iudicum, qui praeessent, sententiae; non scimdiui. U.. p xas consulendas Dominus iubebat;sed eos'qui utriusq;patisseausas possent audire, causarum aquitatem expendere, ociandem sententiam proferreia

108쪽

scripturarum ab eo discere, at eam 1 Maloribus sbItraditam depraes. Lo

seruat.In eandem sententiam Ioquitur Tertullian us antiquisistriptor: Non,inqnit, ad Seripturas prouocandum est; nec in ijs aduersus Hetreticos eonstituendi im certamen,in qu Lbus aut incerta, aut parum certa victoria est.

QVODSI igitur in Ecclesia hoc iudicium est;& si non a- d O apud quemci inq; priuatum hominem est; nec penes ip sam Scripturam; ubi ergo consis iis Hoe praecipuum est disputationis caput. Et licet ex huius definitione causam nostram maximὸ probare possemus; tamen quod praesens disputatio tantiim postulat)suffecerit nobis demonstrare; neq; 'apud Populum, neq; apud Populi Principes, ut volunt Muscul iis MMelanthon, Potestatem hanc esse. PRINCIPIO vetus Le euiu author Deus est,muItis & d ornon Ieuibus argumentis commonitrat , doctrinae de R - . bio.

ligione Causam ad Saeerdotes pertinere. In Leuitico scribit Moyses:Praeceptum sempiternum est in generationes vestras, ut habeatis seientiam discernendi inter sanctum & prophanuptatumdi mundum;doceatisq; filios IsraeL Rursus in Deuteronomio.Si difficile & ambiguum apud te iudicium esse perspexerix inter sanguine dc sanguinem, Causam & Causa epram &non lepram: dc Iuditum inter portas tuas videris erisba variatiuesurge & ascende ad locum, quem elegerit Dolianus Deus tuus, veciensq; ad sacerdotes Leuitici generis & ad Iudicem; qui serit illo tempore, quaere'; ab eis; qui iudieabuttibi Iudicij veritatem. Et facies quodcunque dixerint,qubprς- sunt loco, quem eleg rit Dominus,& docuerint te iuxta geeius, sequerisque sententiam eorum. Et rursus: Accedent, inquit Moyses,filii Levi, quos elegerit Dominus Deus tuus viministrent ei,& benedicent in nomine eius;& ad verbum e tum omne ludicium pendentc,quicquid mundum vel tam dum est, iudicetur 'ANDAT idem Moyses eonstituendosuturis temporia Ao

109쪽

teronomium Legis in volumine, accipiens exemplar a face dotibus Leviticae tribus ; subindicans in Leuitico tardine AIudc tum veritatem,& emendationem conseruati,& ab eo intelligentiam esse petendam.

ANC Moyses doctrin am rectὲ intelligens, & studio

obseruans religiosius illeRex Iosaphat,dum a cultu idolorum reuocaret filios tribus Iudae ad veram veri Dei Religionem;constituit quidem in singulis ciuitatibus Iudices terra; At in Ierusalem Levitas, Sc Sacerdotes, & Ptincipes familiarii ex Is rael. praecipiens ut ubicunq; quaestio esset de Lege, de ma-d ato, de cet remonijs, de iustificationiblis,ostederent silijs lsrael. Additur ibidem: Amarias autem Sacerdos & Pontifex vester in his,quae ad Deum pertinent, praesidebit;Porr , Sabadias filius Ismael, qui est Dux in domo Iuda, super ea opera, qua ad Regis ossicium pertinent. CONSENTIT eum his Ezechiel. Sacerdotes, inquit,populum meum docebunt; quid sit inter sanctum&pollutum,& inter mundum & immundum, ostendet eis:&cum fuerit controuersia,stabunt in iudi ijs meis, & iudicabunt te

ses meas.Couentit Aggaeus,cuius haec oratio est;Interro a Sa-

aiolus Domini exercituum sit.

I seriεsiliis Moysis praeceptis, Prcphetarum oracu-- - ςgi φxeptis noua Lex discedit, plus 'te CoristianoPopulo,plus ChristianisPrincipibus permittis '00 h0ςc risti e emplo discimus. De futura resurr

110쪽

r A et superius docuimus, Apost. dictum esse, Vestruestnosse .

mysteria regni. Maioribus natu Ecclesiae Ephesinae praecepit Apostatus, i pii attendant gregi, in Quo Spiritus Salictus eos po MGL 3.suit. E t ex sententia D. Augu llini S.Paulus Palloribus subiun- ας. sit Doctores, ut intelligamus ab ipsis,qui Pastores sent, quid in negotio Religionis sentiendumst, discendum esse.

ANTEQUAM in uniuersum orbem Christi Euangeliu LOR

praedicaturi seApostolieminderet,sermam Fideis Symbolum Apostolorum dicimus) communi sententia descriptarunt,eamq; uniuerso Christiano populo communem esse voluerunt. A N; in hacCausa cum plebem non adhibuerint, siuinque tantum siti stragijs contenti fuerint,quis dubitat, quin suarum tantum partium,non vero Populi censuetim esse deride

doctrina definire' PRIMA Synodus quae Apostolorum tempore HierosioID

mis habita est, quod dicimus, probat egregie. Facta, inquit, Lucas, seditione non minima Paulo & Barnabae adue sus quosdam Iudaeos docentes, quod, nisi circumciderentur Gentes fecundu legem Moysi, non possent saluari: statuerunt Ut ascenderent Paulus &Barnabas, & quidam alij ex illis ad Apostolos& Presbyteros in Hierusalena seper hac quaestione. Et audita sententia Perti Sc Iacobi placuit Apostolis & seniori bus statribus, ut definita sententia super proposita hac quaestione transscriberetur fratribus, qui erant Antiochiae,& SP . . rix,&Ciliciae ex Gentibus. Qui illa Hidro lyma ascenderuntq/dquid ascenderunt qui locuti sunt'qui sententiam dixeruncti ut quid Plebs aut Principes ii non Apostoli'Quid i Reliqui Christiani,qui in alijs nationibus degebant, ne vocati quidem ad hanc Synodum. Quia ita uia necesse non erat. At si om- nium erat necesiaria cognitio. falle in eo illata fuisset illis iniuria, quod nec quidem denunciatu in esset, ut adesse potuerint. GENTIVM ille Doctor Paulus,quibus cum Euangilium κα .

. suu in contulit, ne aut in vanum curreret aut cucuri isset'

an cum promise Plebe A cendi inquit,Hierosolymam cum

Barnaba. i

SEARCH

MENU NAVIGATION