Corona vitae continens meditationes de vita, ac praecipuis perfectionibus Christi Domini, atque divinae parentis in singulos dies hebdomadae, mensis, annique totius digesta. Authore Petro Contessino Societatis Jesu

발행: 1702년

분량: 431페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

181쪽

sidentem labijs tuis gratiam detraxit

Furorne Impiorum depopulator fuit deco ris tui, an Amor tuus λ Ille utique fuit Aggressor, & quidem barbarus, & omni maior audacia. Sed quanto crudelior fuit adis Versum Te, Amor tuus d Hic enim Furori nostro arma permisit: nam oblatus es, quia ipse voluisti. Hic Te ita miserabiliter de formavit . ut quos Peccati deformitas dein

formaverat , reformaret: tuique oris lineamenta nostris Animis olim impressa .

sed vitio nostro plane corrnpta, penitusq; abolita restitueret. O' Cordis. o Amoris latitudinem nullis finibus circumscriptam Tu de formosissimo deformis efficeris , ut sicuti jubes de tenebris lucem splendesce re, ita facias de nostra deformitate , antiquae Formam Imaginis reflorescere. Adde Beneficium Beneficio. & ut deformitati vultus tui pro nobis susceptae gratismus, fac nos inpolierum CustodeS attentissimos illius Imaginis, quam pro nihil nos habuimus, & abolevimus: Tu vero

tanto cum labore, tantoque Tui dispendio renovatam restituisti. Remove a nobis omnem ansam, omne periculum relabendi in pristinam deformitatem . Remove re

rum omnium fluxarum amorem, ne rcformati , & in novitate vitae ambulantes velimus iterum huic saeculo conformari. Absit ista conformitas, quae lumina deformitas est. Non Mundo, sed Tibi quam-tumlibet deformato , volumus esse confor

mes.

182쪽

Meditatio VI. ' 13

3 verum si telle Augustino in Psalm.

44. Pulcher es Dominu IESU in Caelo, pulcher in terra , pulcher in utero , pulcher in manibus Parentum, pulcher in miraculis, pulcher in flagellis, pulcher in Ligno, pulcher in Sepulchro, quo pacto deformis es pNumquid haec ipsa deformitas, qua deformaris, pulchra est Ita plane est.Quantumcumque deformis, pulcher esse non definis: quia Pulchritudo tua, Sapientia tua, Iustitia tua est . Pallor, & Livor . & Macies, de quicquid aliud oris decus invasit. nnitum sapientiae, nullum detrimentum attulere Iustitiae. Ergo aeque Pulcher in Caelo, atque in Sepulchro. Imo quo deformior, formosior nobis appares , quia e deformitatis pro nobis assumptet umbris, clarius emicat lumen Sapientiae, & forma Iustitiae.

Qui te minime norunt, dicant: Non est

ei species, neque decor . Non ita loquantur Sapiens, & Amans . Tu enim Sapienti, MAmanti . ubique decorus es. Etiam in u-mulo, etiam decolor, & exanguis decorem tuum ostendis . non secundum n.

ciem, sed justum judicium judicantibus.

Illumina Domine oculos meos, ut mihi quoque innotescat quid sub tanta deformi . itate Pulchritudinis lateat. . Da secundo , ut sicuti cum omni Cognitore Veritatis,scire non debeo, nisi IESUM,N hune Crucifixum ; ita cum omni Amatore ejusdem veritatis, nihil magis dili-

183쪽

ynbdomada II. gam, quam IESUM,& hunc deformem. Da tertio. Ut Anima mea amore Τui Cruri fixi. ac deformati. vitae hujus aerumnis attrita, calumnijs appetita, obtrecta rum linguis infamia notata. & cum scele ratis reputata. si non assimiletur . saltem, assimilari desideret. & contendat sponset opprohrijs oneratae. atque dicenti: Cantic. I. s. Nolite me considerare,quod fusca sim. quia decoloravit me Sol ἀ4 Dominus Deus aperuit mihi aurem 2 ego autem non contradica Retrorsum nou. abis. CorpaS meum dedi percutientibus.& genas meas vellentibus: Faciem meam non averti ab increpantibus,dc conspuentis bus in me liail so. 6. Quid in grati animi argumentum retri, haam Domino meo qui Corpus suum dein die percutientibus. ω genas uellentibus, Faelem hanc Clio territque uenerindam non avertit ab increpantibus , & conspueristibus in se Conscius infirmitatis meq. sciaquid agam. Si non. sponte Offeram. corpua. meum percutientibus, saltem percutientea feram. Et si non dabo genas meaL. aut Vel leatibus ,aut caedentibus a & si nota poteranon avertere faciem meam ab increpanii-btis, & conspuentibus in me non queraris licinde iniurijs, non irascar in3urias ins

reati L . acta iniuriis repecidam ini Subiungit Dominus eodem l sal cap. so. . Dominus meus. Auxiliator meus: Idecinon sum conius et Ideo posui iaciem me-

- . am,

184쪽

Meditatis Ud 13 am, ut petram duri ismam,& scio quon iam non confundar. Igitur. & ego quantum vires patientur Ponam faciem meam, ut petram durissimam, adversus Omnes contradicentes mihi in via Domini. Quid de me sensering adversarij mei quid oblocuti fuerint, quid fecerint, ut a bene ceptis desiliam, non curabo. Dominus enim Auxiliator meus. Nec solum Auxiliator, sed Exemplar, & Praemium. Ideo non confundar. Atque Utinam Anima mea . cui in peccatis obfirmatae, & omni adc isto pudore. divinis vocibus resistenti dictum eia Frons mulieris meretricis facta est tibi: n luisti erubescere . Ierem. 3. 3. Utinam . in quam longe. si fieri potest. duriori front e es voci us Impiorum pietatem deride nitum; & a virtutibus ad vitia evoca

lium .

Utinam damna pudoris amissi laudabiliori genere in verecundiae compensares; revae io' culpis obnoxia in conspectu D mini videntis, monentis. objurgantis. nouerubuistis poneres tandem aliquando fa-giem tuam. ut petram durissimam ad ver sus Mundum, & omnes Amatores Mundi, Crucis stultitiam contemnentes, deriden

tes, dicteri, incessentes.. s Diceb. t David psalm. 3o xo. Illustra

Faciem tuam super servum tuum, salvum mente in misericordia tua.

Eeee aliud Beneficium, quod a facie Domini degeneri , di veluti in tenebras comm

185쪽

Dbdomada II. mutata accipimus . Ideo enim illam Domianus obscurari permisit. ut clarius illucesceret super ser vos suos; & illam superinducto mortis pallore veluti abscondit, ut nos absconderet in abscondito faciei ha et a conturbatione Hominum.

Ut Beneficij magnitudinem Anima mea percipias ad verba Prophqtae diligenter a tende . Quid enim est, Faciem Domini illuminari luper nos Et quid est abscondi in sabscondito Faciet Dominicae, & sic a co

turbatione Hominum liberari Primum significat aspici nos a divina sClementia ore sereno . & Sapientiae luce perfundi,& ardore Charitatis incendi. Seiscundum significat per donum contemplationis evehi super omnia eaduca; & per speculum quidem, & in aenigmate, magna

tamen cognitionum supernaturalium claritate rapi ad contemplandam Faciem Dei, quae Impis abscondita maxime est;& sic abscondi in abscondito, hoc est in loco maximel distito. ignotoque Hominibus animalibus, adeoq; non percipientibus, quae

Dei sunt. Sic abscondsti . quid a contud batione Hominum sibi metuendum putent

Igitur, quale quantumque Beneficium habemus a Facie Domini in Tumulo scurata.& abscondita λ Ideo obscurata est. ut nobis illultrior affulgeret Ideo amisis decore abscondita est , ut Faciem interis in rem Divinitatis clarius manifestaret, di sieiu abcondito Paciei maxime Impios latent

186쪽

' Meditatio n. 73 7 tis absconderet Contemplatores suOS. Ergo quicumque in vis bilia Dei per ea quae faeta sunt intellecta conspicitis, gratias agite, re in grati animi testificationem is, nolite quaerere apud Homines nominis claritatem, ut essiciamini Divinae participes claritatis. Mansionem abscondi tm intra vulnera Domini deligite vobis, ut experti multituis dinem dulcedinis, quam ibi abscondit Do minus timentibus se, a beatis vulneribus procedere possitis ad Faciem iniquis al, iconditam Sic Illuminatio vestra, & Salus vestra, & Protector vitae vostrae, abscondet vos in abscondito Faciei suae a conturis batione hominum: Proteget vos in Tabernaculo suo, a contradictione linguarum . Plaim. 3Ο. 2 . 6 Pallor, & livor totum occupant Vultum Sponsi candidi ,& rubicundi. Lucidiores Sole cal igant oculi. Et Labia verbis aeternae, viti ad se omnes trahere solita ob mute scunt. Cur autem Pallor Candori, cur Livor Pudori succeist Numquid candor in pablorem versus est, ut macie poenitentiae sponte susceptae pallescere disceremus , &hac ratione candorem Sanctitatis amisia Iecuperaremus λ Numquid ruborem livor exclusit . ut castigati corporis membra livescere doceremus, & sic mereremur accipere de plenitudine verecundit, quam peperit nobis facies Domini coria saucia, tumensque vibicibus Cur

187쪽

-bdomada ILCur oculi e li, terrsque illuminatores ,1am alta caligine involvuntur λ An quia superbiam vite . & concupiscentiam ocul inrum cernere exhorrescunt An ut luant liis

centiam tot oculorum , qui quotidie deli quunt , & non quotidie lugent . in quibus delinquunt, licet in ipsis provida natura posuerit visum. & Fletum ι ut flendo potis ne delere, qui videndo committunt An

luce privantur . ut nos imprecatione illa terribili eximant: obscurentur oculi eo rum, ne videant, & dorsum eorum semper incurva Psalm. 68. 23.

Quacumque de causa oculi solis. sint lucis expertes . horreamus mala, qui illis displicent: & gratias agamus de bonis. quε iaetura boni sui. nobis parere voluerunt. Per oculos istos amabiles, & extinctos, a Patre Luminum, & ab illo. qui mortuis hisee luminibus sociatus eth Lumen de Lumine , enixe petamus, ut fini oculi nostri semper ad Dominum. Petamus secundo, ut semper memineri. mus Ioannis Apostoli epist. prima cap. 2. II. dicentis: Qui odit Fratrem suum ii

tenebris est, & in tenebris ambulat. & neis istit quo eat . quia tenebrae obcoecaverum oculoS ejus. Petamus tertio. Ut cordis oculos illuminatos a Spiritu sapientiae sortiti. non ad

oculum serviamus. quasi hominibus plarentes. ad Ephaes. 6. sed ut servi Christi facientes voluntatem Dei ex animo, donec

eo perveniamus , ubi videbimus, quod

188쪽

-ditario VI. 339 nec oculus vidit, nec auris audivit. Cur denιque silet os aureum unde vitam hauriebamus λ Non enim in solo pane

vivit homo, sed de omni verbo, quod procedit de ore Dei. Numquid silet, quia non

audivimus p Et praecipue non audivimus, cum clamaret: Uenite ad me omnes , qui

laboratis, & onerati estis. & ego reficiam vos: omni videlicet verbo ex ore Dei procedente Non audivimus sane Te, non audivimus Verba tua, o Verbum Patris. & ideo a Te Veritate, & vita nostra defecimus. Non audivimus amantissimum Dominum loquentem . numquid etiam tacentem audiare detrectabimus Nimis alte silentium tuum intonat cordibus nostris . & non audire non possumus voces , quibus interiores aures nostras acutissime pervadis , & vul

neras.

Dicebat Augustinus ad Patrem tuum. Percussisti cor meum Verbo Tuo, & amavi Te. Idem Pater, eodem verbo percutiat nos, qui nec audivimus verba tua; neque nunc satis . neque ut par est audimus silentium tuum copiosissime loquens. Si percusiserit, amabimus illum. & amabimus Teo a quia audiemus Illum dicentem Te ; & a

diemus Te, per quem ab illo dictum, facta

sunt omnia.

189쪽

MEDITATIO VII.

De Christi Domino in Caelum

ficendente . 1 Duxit eos foras in Bethaniam : & elevatis manibus tuis benedixit cis Lucae 2 q. O.

ab . Cnm Dominus Apostolis in eq-naculo congregatis laeta facie se spectandum exhibuisset, cibumque in medio eois rum sumpsisset, ac dixi siet: Sedete in Civivitate, donec induamini virtute ex alto, eduxit cos in Bethaniam, atque hinc lino Montem Olivarum , ut unde coepit ignominia passionis. inde Gloria exaltationis inciperet. Igitur coram Apostolis, frequentiqui aliorum discipulorum coetu, una cum Ma tre sua. Alcendit Deus in jubilo, & Domi- nus in voce tubae, psalm. 46. s. Ascendit nimirum, ut D. ChryIostomus notat in jubilo Angelorum , & voce tubae non sensibiliter personantis. sed immateriali modo plaudentis,& Ascendentis Gloriam promulgantis. Non sunt enim auditi Angelorum Chori. celebrantium ascenis sum, sicut olim celebravere descensum in sNundum, & ideo auditi non sunt, ne mentes Apostolorum huc, illuc diviset , minus attenderent contemplationi speliaculi at.

190쪽

-ditae ἐο HL rq etentiohem omnem sibi vindicantis. Quid enim mirabilius primo, quam Naturam humanam, cui dicium fuerat Genes. 3. ro. Pulvis es , & in pulverem reverteris, super omnes Coelos . imo super omnia, quae Deus non sunt, exaltari Quid mirabilius secundo,quam ita exaltari, non solum postquam in mortis pulverem deducta fuerat, juxta illud: In pulverem mortis deduxisti me : Psalm. 2 r. Is.,

sed postquam Peccatorum pedibus fuerax

quasi lutum platearum aestu siccatum , proinculcata, contrita, in pulverem comminuta, ut ventorum facta ludibrium, a facie terrae proijceretur.

Quid mirabilius tertib, quam Christum

Raascendentem, esse nostrae, quis credat' futurae ascensionis exemplar, imo & sessionis λ Dicit enim Apocalyps. M. Qui vi cerit, dabo ei sedere mecum in Throno meo, sicut &ego vici, & sedi cum Patre meo in Throno ejuS. Singula recole, Anima mea, & e singulis ascensiones in corde tuo d iste disponere. ia hac lacrymarum valle , ubi haerere non dein bes, sed eo, ubi vera sunt gaudia per omnes virtutum graduS ascendere . , Videntibus illis elevatus est , & nubes suscepit eum ab oculis eorum. Cumque intuerentur in Coelum euntem illum: ecce

duo viri astiterunt juxta illos in vestibus albis , qui & dixerunt: Viri Galilei quid statis supicientes in Coelum λ Hie IEbUS

SEARCH

MENU NAVIGATION