장음표시 사용
211쪽
suod aeternum illud lumen non videatur a nobis intuitiva visione. I. CEo merito inquiritur utrumo lux illa incommutabilis a nobis videatur; an potius ut in lumine solari varios quibus tinguntur corpora, colores, ita in aeterno lumine rationes rerum distinctas conspiciamus: ita ut lumen aeternum sit ratio , seu medium visionis nostrae , non objectum. In eam sane videtur inclinare sententiam S. Aug. lucem incommutabilem quandoque a nobis acie directa instar solis perspici , nosque invisibili inen- 'I ,, tis , & rationis intentione conspicereseoxiu. ,, ipsium lumen, quo cuncta ista cerni- mus , quod tam nobis certum est, quam nobis essicit certa, quae secundum ipsum cernimus. Hac igitur luce per ,, flisus animus, δc lumen videt, de quo se dicitur, erat lumen Verum ; dc Ver
se 'bum audit, de quo dicitur, in prinis cipio erat verbum ; & odorem capit ,
212쪽
L1BER SsCuNDus.' i de quo dicitur , post odorem unguen- torum tuorum currimus ; dc fontem
bibit de quo dicitur , apud te est fons vitae; Sc tactu fruitur, de quo dicitur, mihi autem adhaerere Deo bonum est: ς nec aliud atque aliud, sed una intelli- ες
gentia tot sensuum nominibus nuncu- patur.
II. Quod sit ita sit, merito inquir, tur , quid causis sit, cur mens illud tu men quo aspergitur, non percipiat;curea tam saepe fallitur 3 Responsio in
promptu est. Primum enim artifex eum juxta artis rationes , Sc ideas manus movet, hoc ipsum non animadvertit. Tum vero decipimur cum de rebus secundum phantalmata , Scspecies a rebus haustas judicat af,non
autem cum superno lumine irradiati ipsam consulimus veritatem quod se ne perpaucorum est, adeo ut plerique errores nostri ex ipsa imaginatione ducantur. Nam omnes fere sen suum praejudiciis abrepti circa res coriaporeas haerent, nec altius esseruntur. Nec mirum si lux in tenebris luceat,& tenebrae eam non comprehendant
Atque ut nihil prodest aperire oculos,
213쪽
in DE MENTE HuMANA si quis sit in tenebris : ita nihil prodest esse in luce , si clausi sunt oculi
Ita quidem sententiam suam defendunt , qui nos conversa in Deum mentis acie veritatem intueri, & dijudicare existimant. III. Enim vem istae mihi non omnino probantur. Nam ut divino lumine nos irradiari, cum sinceram veritatem conspicimus, ac judicia nostra ad aeternas regulas quandoque dirigere non inficior; ita vel divinam essentiam , vel ipsas ideas immediata, & intuitiva cognitione a nobis percipi, vix in animum induco meum. Per me licet Platonicis formas sensibiles rerum umbras , & simulachra appellare , quod in ijs sta veritatis inulta caligine obscuretur : necminus ab ipsa Neritate ,
quam ab essentiae perfectione degenerent. Addant illas umbras dijudicari, cum ad aliud quoddam lumen tamquam ad solem comparantur. At nescio an illud lumen quo mens illusitratur, a nobis cerni possit. In eo fortate cuncta discernimus , sed lux ipsa sub obtutum mentis non cadit. Hanc
habent beati praerogativam ut in Deci
214쪽
LIBER SE CuNtus. 18 tamquam in exemplari , rerum omnium formas contemplentur e nos in ipsis rationibus, ut in lumine easdem formas contuemur : sed ideae ipsae mentis conspectum fortasse non ustunt. Exemplaria,ut ita dicam, primigenia per varias imagineS, ac Deum per creaturas amigmatica, δc nebulosa quadam cognitione attingimus. Hinc quoque conscendimus ad scientiam , ut loquuntur mystici, specularem , qua Deus sine ullo phantasmate, ut prima veritas vel ipsum esse ab omni loco, & tempore independens cognoscitur. At nemini ni si forte Paulo , Sc Moysi concessum est , ut in Deum directo , & intuitivo feratur aspectu . Nec forte haec sententia Augustino est tribuenda, qui ubique de cognitione speculari, ad quam perpauci in hac vita perveniunt, nusquam ut ego arbitror, de intuitiva loquitur visione, qua mens objectum praesens immediate dc directa acie percipit: imo contrarium docere passim videtur. Tua, inquit, essentia , & species po
test dici dc focina, & est id quod est treliqua autem non sunt id quod sunt.
215쪽
Dς Miueta HuMANA ,, Haec verissime potest dicere, ego suntis qui sum ; haec tanta, & talis est , ut ,, de eius visione nihil in hac vita sibis, usurpare mens humana audeat, quod
,, solis electis tuis praemium in sequenti,, remuneratione reservaS.I V. Deus igitur a nobis sub genera ii quadam notione,ut essentiae plenitui do , vita , sapientia increata concipit potest: sed essentiam divinam ut ini se est, vel artem si immam in rationii bus aeternis videre, ad summam fe- , licitatis pertinet. Quomodo igituri Deum videmus . aut potius quomodo in Deo tanquam in libro lucis aeternae veritatem cernimus Θ id sane explicatatu arduum est. An forte ideas in mente , tamquam stellas in aqua refulgentes contuemur3 Atque ut stellae eo ce nuntur distinctius, quo aqua est nitidior : ita rationes rerum hoc nobis pu- Tiores affulgent, quo major fuerit in
tellectus perspicacitas Θ Ita quidem sentiunt plerique Platonici. An potius ut erecta oculorum acie stellas per
proprias imagines, sed luce tamen, &mole diminutas suspicimus : ita & idea . divinae, non immediate quidem, sed
216쪽
tamen per proprias imagines mentibus . nostris imprimuntur Z Neque ut a be tis infinitae, absolutae , δε in seipsis percipiuntur tantum quippe fulgorem sustinere non pollumus. At in verbo mentis, aut perceptione nostra, tamquam in imagine, non intuitiva, sed abstractiva dumtaxat cognitione perspiciuntur. V. Hoc sane modo dc Platonici Sc . Aug. Sc Mystici fere omnes Theologi satis commode explicari possiant :dummodo intuitivam , de claram Dei visionem sanctis Angelis Sc beatis animis propriam relinquant, nOS Vero fateantur habere aciem mentis invali- s. Augidam , multa caligine circIm fusam , ' ' u quae in tam excellenti luce non figi tur, nisi per virtutem fidei nutrita ve- getetur. Hac porro perfecta, dc ab soluta sanitate nondum potimur : quidam veritatis splendot nunc subrutilat, sed veritatis faciem nondum intuemur. Cum autem venerit Dominus, Sc illum nabit abscondita tenebrarum, dc manifestabit cogitationes cordis ,
lux ipsa qua illuminabuntur haec Onania , qualis aut quanta sit, qui
217쪽
etyo Dr MENTE NUMANA . lingua proferat 3 quis saltem infirmais mente contingat Profecto lux Deus est. Erit ergo tunc mens idonea,quae illam ,, lucem Videat, quae nunc nondum est.
V I. Ouid igitur sibi vult Augustinus
Cum toties repetit, & inculcat, nos simplici mentis intentione consipicere ipsum lumen, in quo cuncta ista cernimus 3 An secum ipse pugnat, cum ,, asserit nos in illa arte qua temporalia ,, facta sunt omnia, formam secundum ,, quam furnus, Visse mentiS conspicere.,, aut lumen divinum alia demonstrare.
δε V II. Parata est , & facilis responsio quam Henricus Gandavensis hujus quam tuemur opinionis inter scholasticos Princeps, adhibet: nos lumen divinum, dc formam secundum quam
sumus , ac lucem omnium artium immutabilem mente contingere, non pro
prie conspicere. Neque enim quod saepe dicendum est, lux illa est objectum quod mentis intuitum sistat, &terminet, sed est ratio in qua cuncta Cernuntur. Ad summum forma illa incommutabilis non in seipsa, sed in verbo.ain imagine,quam menti imprimit,
218쪽
LIEIR Speu NDuς rsi conspicitur.Cum enim Deum noVimus, fit aliqua Dei similitudo in nobis,inferior tamen, quia in inferiore natura. V ΙΙΙ. Id adeo manifestum erit, si cogitaverimus , ut Visionem corpoream , ita veritatis intuitum tribus potissimum rebus perfici. Est enim contemplatio in mentibus, quod in oculis aspectus. Tria porro ut sublimis Doctor Hemficus observat, ad visionem requiruntur; lux qua oculus, Scobjecta perfunduntur ; coloris species, qvie similitudinem quandam objecti licet confusam gerit, Sc figura qua potissimum objectum ab aliis disiccrnitur. Non enim est idem habere Oculos fanos quod aspicere ; aut idem hoc est aspicere quod videre. Oculus Vero mentis tum sanus est , cum luce divina purgatur acuitur, 3c robor tur , cum nebulis libidinum, de fumis phantasmatum discussis coecitas omnis expellitur. Nec inconvenienter dicitur si1c illuminari animam luce incor
porea simplicis sapientiae Dei , sicut
illuminatur aeris corpus luce corporea.
Lux porro illa, dc objecta, &mentem irradiat: secus enim sinceram verita-
219쪽
. x91 DE MENTE Hu MANAtem nobis intueri minime licet; nihil quippe conspicimus nisi lumine perfu- es sum.Nec disciplinarum spectamina sua D certitudine perspicuitate radiant,1ss1 suo velut sole illustrentur:& sane con- ,, venienter lucem hanc dici concedit , , , quisquis concedit recte dici lucem qua res quaeque manifesta est. Nec tamen lux illa ab omnibus aequaliter comprehenditur, sed quisque pro suo modulo eam percipit.Nam ut quemlibet sonum surdus non capit, surdaster non totum capit, atque in ijs qui audiunt, tanto magis alius alio capit, quanto est
accusatioris, tanto autem minuS,quan
to est obscurioris auditus : cum ille non Varie, magis minusve insonet. Ita recte dicuntur oculi mentis tanto esse
ab hac luce longius , quanto fuerint caeciores. Ubique lucet, ubique praento est , neque se dividit per hominum corda, aliam sui partem huic tribuens, illi aliam; sicut lux ista per aditus, &per fenestras domorum. Sed ut mentis Oculus aut exercitatior, aut liberior ab omni vitiorum Sc errorum labe, lucem quoque puriorem, vegetio
in percipit. Non quod illa lux impiorum
220쪽
geat. Nam si Philosophi reprehen- L. g. duntur ab Apostolo , quod veritatem in injustitia detinuerint, utique Veritatem agnoverunt : Sc si quod notarum est Dei, manifestum fuit illis &Deus illis manifestavit, negari non potest eos divino lumine idemtidem an persos fuisse: quis enim vel iniquus justum ab injusto non distinguit Z quan doquidem manu formatoris nostri in ς ipsis cordibus nostris veritas scripsit, ες quod tibi fieri non vis . ne facias al- ες
IX. Quamobrem ut in luce cuncta discernimus, licet ipsa non videatur; δc color confusam duntaxat rei cognitionem parit; sola demum figura nos ducit in absolutam objecti visibilis ii titiam: ita lux divina mentis aciem fugit ; tametsi eam purgat, acuit, & omnem caliginem amolitur. Veritas prima instar speciei intellectilis animum quodammodo informat, dc rei perceptae similitudine assicit; sed illa similitudo nondum concipitur absoluta, nec distinctam rei cognitionem ingenerat, donec eadem in quantum est ars, ut i