장음표시 사용
361쪽
362쪽
Natura suadet esse Damonas puros, 29sEt mala materia germina utilia Cr bona. Sed hae in abditis septis Mentis evolvo. Ignem similem saliuatim in aeris fluctum extendens , Vel etiam ignem e figura, atque hinc vocem emanan
int lumen dives, circumquaque radians, streperum, 3
Sed in equum videre, late magis fulgurantem , Aut etiam puerum suis humeris vectum equo , Ignitum, vel auro disinctum, vel nudum , Vel sagittantem e santem super humeris Sape si mihi dixeris, videbis omnia quasi leonem , 3or Neque enim coeli rotunda moles tunc adparet, ra non solendent, Luna lumen occultatum es , Terra non sat, videntur omnia ope fulminum. Ne natura voces ipsum per se conspicuumsimulacrum, Non enim oportet te ab illis cerni, priusquam corpus 3IO sacrificiis sit purgatum. Animas mulcentes semper a Sacris abducunt. Sane ex sinubus
Terra exsiliunt terrefres canes, numquam verum Corpus auisignum σημ α mortali monserantes. Operare circa Hecaticum frophalum. 3ISNomina barbara numquam mutaveris,
Sunt enim nomina apud sintulas a Deo data, Vim in sacris arcanam habentia. Quando videris sine forma sacrum ignem Splendentem saltuatim,per profunditates totius mun- 32 Audi vocem ignis. di, stuando accedentem Damonem terrestrem consspexeris, Sacrifica lapidem, inclamando Muigurim.
363쪽
legit, Franciscus Patricius dignus sit, duo tamen hic peccata commisit, quibus hactenus medelam invenire non licuit. Pri- mum Scriptores unde ea hausit non indi eavit , aut indiligenter, non addito loco, laudavit; deinde una serie haec ἀποσπασμάτια, cum dillingui deberent, descripsit. Non dissimulandum tamen ante Patricium in fragmenta , eodem modo coacervata , scripsisse Phletonem & Nellum ; unde integram collectionem , ab aliquot saeculis, interiisse apparet. Hinc fit ut ex Scriptoribus, ex quibus desumta sunt , explicari nequeant , quod ut, lissimum esset; neque etiam, quibusdam in locis, quae conjungenda, quae divellenda , satis intelligere possit Lector. Huc accedit tertium incommodum , quod cum occasio dictorum , & series rerum ignotae sint , ex vitiosis versibus menda vix tolliqueant. Conjecturis enim indulgere, in his Sibyl-Iae foliis, temerarium prorsus esset: nec collector ipse multum ausus est , seu prudentia ejus fuerit. seu minus adcurata Linguae Graecae cognitio, quam exi
364쪽
ex multis ejus Transsationis locis colligere est , si quis adeat Sianthii , aut Patricii ipsius Editionem: multa enim evidentia menda sustulimus, cum nulla esset ratio ob quam mala Translatio sacrosancta haberetur. Ceterum sequentes Notulae unde petitae sint, ex lectione satis apparebit.
TTBi paterna me. J Est nomen Nelli in margine . M sed non exstat in eo Nelli in haec Oracula Commentario, quem editum habemus. apud Platonicos dicitur supremum illud Numen, ex quo omnes Dii inferiores processerunt; de quo plurima, sequo etiam subtiliora, invenire est apud Proclum, in Theologia Platonica passim, & Lib. V. c. 34. p.
I UnitasJ Proclus, in Theologia Platonica, passim νοναδα, & Evaδα summum ac primum Ρrincipium appellat, ut necesse non sit loca proferre. Vide &Iamblichum Seet. VIII. c. a. de Ust. Aurat. χο Duo generat J Hoc est, Mentem & Animam, Nodυ και de quibus Plotinus Lib. IX. En-nead. Σ. Haec clim nihil affine habeant Graecae mythologiae , admodum verisimile est ab iis populis, qui sublimius de Deo philosophabantur , eumque ανθρωποφυῆ esse negabant, ad Platonem ejusque dis eipulos manasse.
3 Dγas J Mens & Anima, quae sunt
τριαδος υποςασεις prima Triaris persiona , ut loquitur Proetus loco laudato. Vel etiam hoc nomine intelligendum secundum Principium , quod mundum creavit. Proclus in eodem opere Lib. V. c. 23. ita de primo Deo loquutus pergit : παρ αὐτῶνα ἡ Δυὰς ιhυται καγ' -- τα παστα γεννα - κα
365쪽
αυται την Δυάδα κατὰ την παλαιαν φημίω ἀφιερῶν
apud eum constituta es Dγas, per quam omnia gene rat , producit , vivificat. Oportet ergo , etiam per nomina ei Dγadem , secundum antiquam famam , consecrare. Deinde ad haec verba adludens. addit: νοεζαις γαρ α ραπτει τομαὶς , γε al μιρεῖ τα ολα καὶ
intelleritualibus 'lgurat seditionibus , . universa dividit , cogis , er unum ordinem indissolubilem ex multis consituit.
Intellectualibus dissonibus J De voce νοερος dicemus in Indice. Tομαὶ hic dicuntur proprietates, quibus una ὐποςασις ab alia dii linguitur, seu species diversae Naturarum. Eodem modo sumitur, apud Pr clum , Theol. Plat. Lib. V. c. 3. & alibi. Igitur νοεραὶ τομαὶ sunt διακρΘεως νοερaς συμβολα, ut idem loquitur, seu Sγmbola intellestiualis discriminis quod est inter duas hasce Hypollases. Qua in re situm fit id discrimen , docebit pistinus loco laudato.s Toto in mundo J Vel, in omni mundo, hoc est, quolibet. Dubium an hic intelligatur 11 των νοητων πρωτι η τριας intelligibilium prima Trinitas ; a qua Cum omnia manaverint, dici potest ubique splendere; an vero cuique mundo tribuatur sua Trinitas, seu ex intellectualibus, seu ex intelligibilibus; de quibus consulendus Proetus, in Theol. Plat. Lib. III. c. I 2, & I3. Lib. IV. c. 27. 6 Metionis J Hoc est, generum & specierum in quae res, secundum differentias suas , divisae sunt. Saepe hanc doctrinam habet Proclus , cujus haec sunt Verba Lib. c. 2. μία s σα-χὸμ εσιν η π μν
-τλς: unus continuus e i Deorum progressus superno manans ab intelligibiuibus latentibus Unitatibus, inultis
366쪽
ultimam diυina causa partitionem desinens; hoc est, in infimas species, ut loquuntur Logici. ordo J Existimabant ab occultissima Unitate i testigibili, hoc est , a summo Deo, per Varios gradus proprietatum manasse Naturas omnes, adeo ut minus praestantes praestantioribus subjacerent. Idem :
unica catena cir ordo indissolubilis superne descendit, propάer eximiam prima causa bonitatem , ein singularem ejus potentiam. Vide Indicem, in Osiridis Ca
7 in tria enim J Hoc est, omnium rerum Princis pia taplicia esse, qua de re vide Lib. I. Seet. a. c. q.& P otium locis laudatis, ac Libro praesertim III. ruens Patris J Dubium an Pater ipse intelligatur, an secunda Natura, quae Mens dicitur. Quid significetur voce ειπε docet verius 89: qua Mens dicit intdligendo sanis dicit. Nempe , Ratio, aut Mens triplicia esie voluit Principia, ex quibus Omnia manarent , ut docet V. 8.s In tria enim J Videtur idem esse oraculum,qucd est versu septimo repetitum a Franc. Patricio, quit aliter expressum, seu pauculis aliis conjune tum invenit. Fortasse fuere variae translationeS eorum-dere oraculorum , nam apud Onesium , & alios alite: quaedam concepta simi, atque in Plethonis &letu collectaneis. IO Mente omnia Dibernans J Crediderunt Platonici sunmam illam Μονίδα, ex qua Omnia fluxerunt , erum administrationem secundae Menti potissimis tradidisse, ut habetur in Oraculoium Versu 16. Socrates in Philebo , ut verbis Procli Theol. Lib. V. cap. 23. utar , NOTN τα
367쪽
βερνῶν, statuit a Mente omnia disponi , ut sapientes
qui ante eum fuerunt, er Solem , er Lunam em unim ersam circumactionem ab eodem regι.I3 Triaris corpus Forte υλ, seu ουσιαν essentiam Trinitatis secundae intelligunt oracula voce Antequam esset J Ita Verto πρὸ της ου 1ς ante et eam quae es , quasi elset προ τού εἶναι. Vult Draculum antequam exsisteret secanda Trias, hoc eis, antequam peculiarem haberet ι αρξιν, seu i πόςασιν diversam ab υτάρξει primae Trinitatis; in ima ουσιωδως secundam fuisse , ut effectum in causa, antequam seorsim causa exsistat. Existinabant Platonici in prima causa in seriores omnes fuse ab aeterno , atque inde προελθειν. Vide verss. t 8 &I9, Sc Plotinum Enneade V. Lib. III. cap. I 2. Christiani πλατωνiζοντίς dicebant similiter de Ratriae,
aut Verbo: πρὶν Ἀργεία γεννηγηναι, δαυαμει ἐν ei τῶ πατρι α. πιότως, pr ι quam aetu generaretur, eras in Patre , ingenita ratione. Ariani hoc negabant,
quod Verbum , aut Rationem non ex ipsa divina essentia manasse , sed e nihilo prodiisse , volente Patre, censerent; quod damnarunt Nicaeni uita copi, quando eos qui de Verbo dicerent: πριν τευ-
vMῆναι Ουκ ῆν, antequam generaretur non erat, 2na
themate percussierunt. Vide Theodoret. Lib. I. Hili.
Cujus qua metiuntur J Verba haec videntur cor Iupta , nec a nobis emendari possunt, quia Damascius, ex quo hausta sunt , nondum editis eli ;sine quo conjecturis indulgere , sine temmtate, nemini licuerit. I 6 Sacrum primum curriculum J Patriciis hosce duos versiculos interpretatus non est , cim Verba non sint dissi filiora aliis; forte quood nihi) faciant ad Sectionis huius titulum , neque enim ad Triadem
368쪽
1N ORACULA.dem ullatenus pertinere videntur ; sed potitis ad multiplices mundos, quibus tamen quomodo pose sint adcommodari non satis video. Vide Lib. I. Seet. 2. cap. I 2. & seqq. I 8 Fons fontium J Hic πηγὴ idem est ac causa cum essiciens, tum materialis, ut loquuntur. Vult ergo Oraculum , summam Monadem esse causam causarum omnium. Sed Fontes peculiari vocabulo certa quaedam Principia adpellabant, de quibus vide Lib. I. Seet. 2. c. 7. Proclus quidem in Philosophia Platonica , πηγαῖον κρατηροι peculiariter vocat τηυ ψυχωυ πρωτουργον αἰτιαν praecipuam animarum causam. L. V. c. 34. Ceterum Thom. Gale Vir eruditus , atque in Platonicorum Scriptis Versatus, laudat hunc versum integrum p. 299. Notarum in Iamblichum, addens πεῖρας ante απα-ν , ut Deus dicatur sinis omnium fontium, hoc est, in quo desinit omnium causarum enumeratio, quando ab inferioribus ad superiores recensentur. Eo cum per-- ventum est, Mens nostra habet πτο α κροτατον θεωριας, supremum contemplationis terminum, ut lo- quitur Proclus Lib. I. c. 3. pag. 6.χr Tractus Prester J In his versibus, haud semel Deus igni confertur , quod Deum sub specie ignis
adparere crederent Chaldaei,. ut alibi diximus: unde ejus adparitiones Voce Presteris eleganter exprimuntur. Seneca Lib. V. Natur. Quasi Cap. I 3. Tentus circumactus er eumdem ambiens locum, er se in ipsa vertigine conctitans, turbo est. Lui si pugna-eior es em diutius volutatur , inflammatur em sicis quem πρηβρα Graeci vocant. Hic est igneus turbo.
Nane species quaedam Presteris describitur ab Mehielo Cap. I, 4. ubi quomodo Gloria Dei sibi conspecta sit
memorat: Ecce ventus turbinis veniebat ab Aquilone, er nubes magna, e ignis involvens er splendor in cim
369쪽
Obscurat J Legendum, nempe, ἀμυδροῖ, non ἀμιδροῖο, ut versus docet & Proclus, qui haec verba profert Theol. Lib. III. c. I9. atque eadem μυτικωτερως explicat, de Naturis divinis a summa Nonade procreatis, αἱ ειαδὶς αἱ inquit, κατα
έ τὰ Unitates divina brevi tempore progressa omnium in mundo comprehensorum multitudinem genuerunt. Es ergo Trias ipsa fons . causa omnium ,.&c. Vide vers. χs, Tq. & I3 S. Ignis florem πυβος ανθος est flamma. Homerus: Aυταρ ἐπεὶ απικτανε , παυσατο IDeinde eum flos ignis avolasset, desisses samma. Quod imitatus Lucretius Lib. I. -- fammai fulserunt flore coacto. Vult ergo oraculum ignem, quo Num indutum fadparet, fulgentiorem esse flamma..
- In Sectionem II. 24 CFipsum rapuii ' Hoc est, interprete Ρlemone
' ab omnibus subduxit m segregem fecit , quod es sentia supremae illius Unitatis sit plane αμετεκτος, imparticipabὶlis , ut toto Lib. II. Theologiae suae multis probat Proclus, qui post Parmenidem eam vocat T O E N , quod neque est in se ipso , neque
in alio : Eτa c. αυτα εσιν, ουτε ovi αχω. Hanc esse Platonicorum mentem certo norunt, qui eam inX-
penderunt, licet Omnes eorum ratiocinationes non adse-
370쪽
3N ORΛCULA. adsequamur; quod ne ipsi quidem , ut sit, prae nimia subtilitate, satis scirent quid sibi vellent. 2s Proprium ignem J Hic πυρ videtur designare
Vim procreandi. Nam quemadmodum Sol περιλάμ- ignem suum veluti flemittit, neque intra se continet : ita Deus summus inferiores Deos, quasi radios, ex se emisit, si Platonicis credimus. Hac enim comparatione utitur Plotinus Ennead. V. Lib. I. Cap. 6. Hic igitur Deus vim creaturas procreandi coha- huisse negatur.
26 Rotatur Verbum τροχαζεis hoc in loco videtur e figulina arte desumtum , Dexisque sub periti figuli imagine describi. 28 Luam primam e J Haec est Platonis sententia, qui a primo principio quidquam procreatum esse αριέσως negat, excepto secundo Principio: cum pleraeque Gentes id Principium , a quo mundus creatus ,est & regitur , primum existimarent. Hanc sententiam explicat Numenius , apud Eusebium Praep. Lib. XI. c. 18. ubi verba Philosophi ita
O homines, ea Mens prima non es quam conjicitis, sed alia Mens ante hanc antiquior e divinior. Hinc Proclus Origenem & alios vituperat; quod existimet ab Origena αρρητου illam Unitatis supremae οπεροχῆ vsecundae Μenti tributam , Lib. II. Theol. c. q. Vide & Iamblich. Sect. VI l I. c. 2.3O Multum enim solus. J Ita citatur hoc oraculum ab aliis , conjungentibus hunc Versum