장음표시 사용
371쪽
mini ses ejus odor : ita mentis flos erit facultas subtilissima cogitandi, aut intelligendi res mere intelligibiles, aut quid simile.. Vide Portum in. Lex. DOr.
34 Opera intelligens enim Gre. J Existimabant Pla- tonici secundam Mentem omnium rerum exemplaria νοηρα apud se formare , quibus deinde similes creaturas extra se ederet. Hinc eam ἰδέαν ἰδιω9 vocant. Vide Philonem περὶ κοσμοπο ιας initio.
A Ie genita J Hoc Epitheton proprie Principio
summo convenit, . nam secundum a primo genitum est. Sed cum tribuitur secundo , videtur αυτογDε significare Principium omnis procreationis ex pers, respectu aliarum inferiorum Naturarum : ut a Proclo Dii dicuntur αυτοκιυητοι , quod sint πασης κινησεως , principia omnis motus. Lib. I. c. I g. Iamblichus Sedi. VIII. c. a. Deum secundum, quo luperiorem . qui fuit ejus παράδειγμαα, agnoscit, Ocat αυτοπάτορα & αὐτογουρν , cujus adpellationis hanc profert rationem: I ζ ἐν ις τήτου ὁ ἀμα
ab hoc uno Deus per se sinciens Iponte emicuit , unde sui Pater er sibi hinciens dicitur. Hinc intelligere Iicet qui fieri possit , ut quidam Veteres , Ariani . dogmatis insimulati, nec immerito, dicerent Λόγον esse αὐτοθεογ, quod viros eruditos fefellit. 34 in omnia maneantJ Videtur hoc velle oracu- Ium , . ita omnia a Mente connexa esse & aptata inter se, ut se invicem conservent & tueantur; sed aliquid arcanius dicit Versu 3 s. 3s Neque omnibus Patris contexta J Quod potest unum , in obscuris hisce placitis, fieri praestabo; nempe, Lectorem ad Iamblichum, hac de re agentem, de Myst. Sest. IV. c. 7. amandabo. Docet quaedam elle απορρητα μυτημα quae cust diuntur a Daemonibus ne ijs revelatis mundi compages dimue-
372쪽
set. Tantum abest ut quid velit intelligam , ut ne iplum quidem Iamblichum mentem suam potuisse perspicue explicare mihi persuasum sit. 39 Finis paterna profunditatis J Quia, scilicet, Pater solam Mentem ipse genuit , & in procreando in ea substitit. Vide not. ad us. 29. Profunditas autem dicitur Natura Patris ignota , ut quae in profundo Hari latent. Valentiniani , qui multa a Platonicis desumserant βυθὸν quoque inter Principia
4o Neque progressus es. J Ηoc Versu verba co tineri Damascii , ex quo sequens petitus est , non Oraculi, observavit Thom. Galejam laudatus pag. 3OI. Observ. in Iamblichum. Ceterum hic & tres sequentes versus Videntur ad primum Principium pertinere , quod non progressus est in operando ultra Mentis procreationem. 41 In Addito ' Significat Dei primi naturam omnibus ignotam esse, neque enim eam cuiquam communem fecisse : ideoque silentio potius colendam , quam temere describendam. Eumdem magnifico verborum apparatu ita laudat Proclus Lib. II. c. II.
ta , aut animas , . animalia progenita : nam hac quidem progenuit, sed inter ultima. Laudemus eum , quod ante hac omne Deorum intelligibilium, omne intellectualium Ianus, omnes Iura mundum, Deos omnes
373쪽
in mundo creaverit; quippe qui es Deorum omni Deus , Unitas Unitatum , supra prima impossibilia , omni flentio ineffabilior, omni exi dientia ignotior ,sanetus in sanctis, cir ipsis intelligibilibus absconditus Diis.
44 Sγmbola J Intelligit Pleiho non ideas intelligibilium rerum animis nostris inditas; sed formas potius , vel differentias omnium generum intellexerim , hoc saltem in loco. Alioqui σύμβολα sunt mysticae imagines, vel mystici ritus, cum apud Pri)clum, tum apud bamblichum. 47 Integra partitio J Hoc est, qui integer remansit , & tamen multiplices rerum species procreavit. Nam Platonici vocant species Me & μερισ- μους, & haec cum crederent ab indivisibilibus Diis originem ducere, non mirum si ita loquantur, ut videantur sibi contradicere. Vide Proclum Lib. VI. cap. 2. & 3. & 6. & alibi. 47 Sensum addit mundis J Mundos animalia effecredebant , quod Deos qtiosdam quasi eorum animas intelligerent, ut ostensum in Chaldaica doctri na. Hos autem Deos omnes processisse putabanta Secundo & Tertio Principiis. Vide Proclum Lib. I. cap. I 3. pag. 37
On enim sine intellitibili De conjunctione intima Mentis cum primo principio , te
gendus Plotinus, Enn. V. Lib. I. cap. q. qui docet haec σαωνπαρπειν η' ἀπολείπειν αδ λἀ, una exsiste re, neque se ιnvicem relinquere , & Mentem quidem totam occupatam esse is τῆ νοὐ το o ν in contem
374쪽
set Alimentum J Vide Indicem Ibid. & proclum
Lib. IV. c. 16. ubi ostendit το μὲν τρεφιιιν νοητης sum τελειοτητ ν, alere esse perfectionis intelligitilis.
S Profunditatem Icilis J Alii etiam pro λε, habent εςε sitis. 67 Omnis sectionis prinσeps est i Omnes species' procreavit Natura aliqua intelligibilis, & ad hanctamquam ad Principium illae referuntur. 68 Flora mentis J Acutissima intelligendi facu tate , quae vocatur flamma mentis Vs. 64. Proclus interpretatur ἁκΗΦητα ζ να Lib. I. c. 3 Idem Lib. V. c. 33. Patrem vocat -- ακλινὴς π ἔλών φυλακης, forem immutabilis custodia universi. 6I Es enim roboris 4 Hic clim essent manifesti Versus inter se conjuncti sensu, & male divulsi in lineas ad quas non pertinebant, eos melius distinguendos judicavimus, Stanteii notas sequuti. Potuisset & 7o conjungi cum sequente hoc modo eo φρα μαρης το νοητ.ν ἐα,ὶ-ιξι Sed quia Vs. 63. haec verba aliter citantur, intacta reliqui
8I Sub duabus mentibus J Sub prima & secunda Mente est Anima Mundi, unde animae omnes pro nuxerunt , ut passim docet Proclus. 82 Opifex qui ipse agens J Haec omnia de Anima Mundi intelligenda quae Mundum procreavit, δύrerum συνησμους, connexionem & symmetriam, tuetur. Crateres Animarum fontes conjunguntur cum Anima . quod una cum illa individuas Ani mas procreent. Vide Proclum Lib. V. c. 3 o. initio ubi ττι es κρασιως , quae sit ab Anima &a Cratere , ut hic us. 86. Animam autem Mundi a Mente generatam fuisse docebit inter alios Plotinus it.
83. 2ui primua ex Menta J Est tertium Principium p.
375쪽
pium, quod Plato κόσμου vocat in Timaeo 9o Potentia J Quamvis melius Δυναμιν Velit esse secundam Principium , & Nουν tertium , ut observatum ainta uleio Lib. I. Seet. 2. cap. 4. attamen Nους a Plotino constanter dicitur secundum, & φυ- χἡ tertium a Sc cum ex antecedentibus , tum ex hoc versu adparet Δυναὶ civ dici tertium , Mi v secundum , in hisce Oraculis.
92 C mmitates J Hic ακροτροτες eadem Vocantur quae πέρατα, hoc est, summae quaedam N turae , ex quibus Omnes, secundum certos ordines, processerunt , & in quibus tandem, ab infimis ad summa si adscendas , enumerando Naturarum varios ordines, desines. Passim ea voce utitur Proclus. Ita Cap. XV l. Lib. 4. η νοητη, inquit, πνεεeῶν ἀκροτης trias intelligibilis essummitas intellestiualium. Videntur eaedem esse de quibus Oraculum. 93 Principati pratum Aut haec sunt e Platone petita , aut Plato sua hinc petiit ; quippe quin se, campum Cr pratum v ritatis , in Phadro memoret. Quid sit explicat Pr crus Lib. IV. Cap. Ιχ. & seqq. Atque hoc pacto id definit Cap. XV. facultatem genitricem vita , Crrationum omnigenarum, . comprehensionem primariarum etita causarum, Cr varietatis Cr generationis specierum causam. Hinc adparet quare dicatur hic , cum inter Principia fit numerandus. 94. Principia J Hic intelligunt oracula Principia νMρα, seu inferiora, quae in contemplatione πνιη νοῦν occupantur.
376쪽
oue Saninibus J Intelligit Daemonas, quos male
riales creditos ostendit Stanteius Lib. I. Seet. Σ. C. 9. & II. quodi docet etiam Iamblichus Seet. I. c. 2O. ubi tradit Daemonas esse Deorum Ministros, in iis adminil randis quae ad materiam pertinent. 96 Transvectrices J Sensum hujus vocis ita expressit Apuleius , do Deo Socratis : Graco nomine
Δαιμονας nuncupant inter mortales caelicolasque Vectores : hinc precum , illinc donorum. 00 Indefesso J A,τι του ακμαλ , quae est VOX nihili, scripsimus ακ τι , quod optime convenit.. Verbum ροιζήω, quod hic S versu IO9. usurpatur, petitum a siridore Venti.
ico Idea J Plato ita loquitur de hisce Ideis, ut illas videatur facere Naturas seorsim exsilientes, non modo a substantiis individuis , sed etiam a Deo ipso , quam opinionem ei tribuit Aristoteles. Negant tamen hanc Magistri sui fuisse mentem recentiores Platonici, qui fatentur quidem Ideas seo tasini a substantiis, sed eas a Deo separatim esse negant , ut observavit Thom. Gale ad Iamblichum pag. 299. Et Proetus quidem , postquam , primo in Parmenidem libro, protulit ex Orpheo & Oraculis quae doctrinam de ideis confirment, addit de Pe
μουργίαν r parum curandi sunt eorum sophisici sermones, perspicue enim Dii dixerunt ideas esse cogitationes Patris, manent enim in intelleritu Patris, crsis progrediuntur a Patre ad Mundi creationem. Verum , licet negare nolim hanc forte fuisse Platonis mentem, attamen non ita facile crediderim Proclo,
aliisque ejus recentioribus discipulis : qui non tamquzerunt ,. quid Plato censuerit, quam quid sen-
377쪽
tire debuerit , ut Rationi consentanea loqueretur,& quasi indubitatum adsumunt , ita ejus interpretandam mentem , ut a Veritate non recedat. Sed δc hoc vitium eli plerorumque aliorum Interpretum. iret inges J Pletho interpretatur τα νενῆα 1, intelligibiles Decies. vellus δυναμεις τινας μετά ρ πα τρικον βυει'ν , potentias quasdam pos paternam profundisatem tribus Iriadibus constantes. Sane quod additur νοέουσι videtur ostendere hic agi de Naturis
quibusdam peculiari υπαρξει donatis.
I 2O I lacabilia fulmina. J Ita etiam videntur dici quaedam Naturae, seu quidam Dii, de quisbus vide Lib. I. Seel. II. c. 6. Sinus J Videntur hac voce designari quaedam
divinae Hypostas es , quae vim Creatoris excipiant. Proclus Lib. V. cap. 13. dicit a Creatore πολπους τ& υποσασιν λαχεῖν vita productore; snus ex entiam accepisse. I 2I Hecate J Vide Indicem in hac Voce. 124 Custodiendas Hoc velle videtur Oraculum , ἁκροτηταe , seu Naturas praestantes, quae in unΟ- quoque genere summae sunt, esse ignea veluti procella Vestitas, qua inferiores Naturas submovit. Ad hoc Oraculum respicit Proetus Theol. Plat. Lib. V. cap . 34. ubi haec Verba occurrunt : si Φα λιγια
celloso prasidio cingi : sic etiam Plato ait cusodias ipsum
378쪽
ipsum circum ere, aua indeclinabiliter summisarem illius omnibus secundis naturis exemtam cusodiunt. Custodia, de qua hic sermo est, videtur esse conservatio naturarum omnium , secundum species suas; cum omnibus, quibus praeditae sunt, proprietatibuS.Ias Sγnochibus J Dnoches videntur esse Numina quae caelis, quibus inferiora continentur συνεχοvτας, praesunt. Proclus Theol. Lib. IV. c. I 6. animas quae sunt ἐm τῆ ἔ supra caeli dorsum, ait esse exemtas primo Synochum , deinde addit: Παύα συνεχων τη εαυτῶ μία ἰοναρξεως ἀκρό τι,
unica ex entia, secundum Oraculum , summitate, ipse totus extra est. Respicit, ut videtur , ad albquod oraculum , quod non exstat; nam erravit Portus , qui λογιον Vertit celebre dictum. Paullo post, duos alios Synoches , secundum & tertium constituit, de quibus poterit consuli. Idem Lib. I. c. I 3. eX motu caelorum probat eos νουσας habere. 116 Susentores inflexos J Hi Anoches videntur iudem esse ac Synoches. Auctor est Hellus eos voca ri a Chaldaeis κοσμαγωγους, quod Mundum regant. Eosdem αρχοντας & κοσμοκροατορας vocat Iamblichus Seel. II. c. 3. ad quem Vide Th. Gale. 134 Teletarcha J Plato animas, quae in Deorum sedem admittuntur, ait την π τελεταν μακα ριώνατο , initiari bearissimo omnium sacro : ideoque Deos qui Teletis hisce praesunt, earumque auctores sunt, putat Proctus, cum bona Platonis venia, Tela trarchas vocari posse , licet summus ille Magister ea voce usus non esset. Lib. IV. c. I6. Theol.
379쪽
364 No τα INTERPRETIS In Sectionem V L
Iqs C, od J Hoc οτι non pertinet ad versum , sed Scriptorem qui eum citavit. Hic autem voce πῖρ substantiam spiritualem intelligunt &Pletho Nellus; ac sane in hisce Oraculis spiritu lis natura passim ignea dicitur. I 63 Ne Naturam inspicias J Legendum est enim φωιν non φύσεως , nam ita legit Proclus Lib. V.C. 33. p. 3I9. & Vult Vocibus φυσις & εἰ μαρμένη intelligi Creatorem , seu secundam Hypostaan; sed quare eam inspici vetent Oracula, non docet.
IM Trae operans J Hac voce videntur uti oracula, - quod secunda Hypostasis, secundum ea, o Cerit ipsa mundum ; prima Vero non αυτουργων, sed agens per secundam. Hoc verbo eodem sensu uti Proclum in Theologia observavi, licet memoria locum non suppeditet.
I8a CDiem J Vide stanteium Lib. I. Sed . a. c. I L. o & seqq. Firmamenta J Στερεωματα. Videntur Chaldaei usi esse voce rasilah, quae ita a LXX. Init. vertitur , & hoc potest esse indicium haec Chaldaichscripta , quale postea proseremus. Ceterum coelos , seu mundos dici τερεωματα crediderim, non quod Chaldaei eos solidos esse existimarent, sed quod ςερεδει, firment, hoc est, constringant & im
380쪽
pediant quominlis dissuant ea quae ambiunt. Eadem de causa Dii horum praesides & Σi sis, &Α εχ ις άκαμπεις dicuntur. Proclus certe Lib. IV.
cap. I 6. caelum contendit συνεκτικον δεναι F ὐπ' ἀὐ τοῖ παντων, καὶ συνεχεiας αλ-ν, continere omnia
qua sunt sub se , Cr caulam esse cur continua sine. Cicero in 1. de Nat. Deor. de ultimo coelo ex Sto corum sententia , qui instar Chaldaeorum caelos i feriores superioribus involvi credebant : Restat u timus , cir a domiciliis nostris altissimus, omnia ci rens . COERCENs caeli complexus, qui idem ather vocatur. . Iidem , auctore Diogene Laertio in Zenone, seu Lib. VII. Segm. I 4o. negabant quidquam in mum do esse inane, atque omnia continua esse censebant,
183 Coetum J Sequentes versus valde sunt luxati& repetitionibus inquinati: sed restitui vix queant, cum forth meliores non exstent apud eos, ex quibus a Patricio hausti sunt. I9o Uxiona J Vox erat Genethliacorum propria. Scholiastes Ptolemai , apud Ias Scaligerum,
Dptii creationem mundi , etenim originem unam non habet, sed multas; ad partes vero quod adtinet, in multas m unam. Unam quidem er ab initio Er in origine Urorum mi iuram, quam solent Astrologi vocare infio.
ΣOI AEtheris eantus J Dubium est an Chaldaei cantum quemdam verum, qui audiri posset, a coelis, circumvolutionibus sati, editum esse; an Vero