장음표시 사용
381쪽
Symmetriam tantum eorum admirabilem se credere , hisce, similibusque vocibus, signifiearint. Vide vers. χs . ubi Harmonia metaphorice sumitur, quam significationem hic praetulerim. Consule &Proclum in Theol. Lib. V. c. 36.
2I4 CTfontanum alium J Platonici duas durati nis species esse dicebant, quarum altera VO-catur αἰ- aternitas, quae L Dὶ ρι ει, ut loquitur Plato in Timaeo, hoc est, successione caret; altera proprie χρονος tempus , ' quod est alterius εικωvκ τὸ imago mobilis, quia cum successione elabitur. Vide Proclum Lib. III. cap. I 6. AEternitas videtur hic vocari or ηγαῖος χρDος fontanum tempus, quia est ita proprie dicti παράδειγμα.
2Ie r Portet te festinare cire. J Vide Seet. 2. Lib. I. cap. IO. Ad hunc versum adludere Vbdetur Iamblichus Seel. II. Cap. 6. ubi dicit a Daemonibus corpus gravari, morbisque adfiigi, mentem ad materiam trahi, cri' ἐπι το σπεύσοῆας μυχμη -ρὶ τ τεῖδε τοπον, eosque qui festinant adignam retineri circa huncce locum. . 226 Multam induta mentem J Crediderim po-fius hic legendum πολ- ισσαμεm', si Veseius hoc pateretur , animam multam induta mens, nam supra ri. I 2. M infra Σχo. νgo dicitur esse ..
apud hos Scriptores , id quod in nobis ratiocinatur ,ει ut plurimum significat.1I8 S3mbola J Pletha de Psellus interpretantur
382쪽
νοητων cum sticoνας imagines intelligibilium speri rum , aut essentiam ipsam Mentium, qua ab aliis differunt. Philus, in libello de Daemonibus, struebit Euchitas quodam unguento Magico, quod describit , conatos esse expellere animo ρεῖα συμβολα , quae dicit animis nostris non aliter inhaerentia, quam Sigillum aliquod regium in aedibus, Daemonibus terrori esse. Sed quid sint illa Symbola non
χχo Κατῖθετο &c. J Emendatius haec habentur ers. Is 2. & IS 3. 224. Cum non posentJ Legendum μη δυναμένων, ut reseratur ad Vocem σωματ- , quod sen- . sus manifesto postulat , non δυναμένους , ut legit Patricius. 227 A quibus descendentibus J Dona Varia descendentium Deorum memorat Iamblichus Sect. χοῦ Cap. VI.23 o Parca fatalis J Plato, in Timaeo, essentiam mentis ait esse εἰμαρμευ επέκεινα , ultra fatum,& similia adfirmat Iamblichus Sect. 8, Cap. VII. Σ3I Animam redeuntem J Restitutionem hanc animae & reditum in prilcas sedes vocant Platonici αποκατατασιν, & απολυσιν Vide Iamblichum Sect. I. Cap. IO. 232 in numerum impleat J Videntur credidisse Platonici, una anima adscendente, aliam demitti, ut certus numerus animarum hic versantium se per esset. 233 Cerne Ge. ' Hic & quatuor sequentes Versus leguntur apua Synesium de insomniis. p. II 3. Ed. ΡetaVianae. 237 MihiJ Ita scripseramus, non Miti μιτου ,quasi esset pura puta vox Chaldaica, quae mortem .ugni ficat. Chaldaei ουπο milha mortem vocant , at que oraculorum Inte res eam vocem immuta
383쪽
tam , nisi quod terminationem Graecam ei addidit, servasse. Vocabula κρατερῆ ανάγκη apud Graecos Poetas passim morti conjunguntur, & in hisce Oraculis Vs. 263. 1 mortem denotat. Ceterum notum est Chaldaeos credidisse per mor-.tem homines ad superiora redire , quod sequenti
bus verbis hic describitur. Attamen maluimus Graecam vocem Arum hic quaerere, & fataleslum intelligere. 24o Ne deorsum pronus Is J Hi versus exstant apud
Srnesium de insomniis, P. I 4o. Edit. Petavianae, &cum contineant eumdem senium qui exprimitur verss. s I, s 2, & 43. haud eit absimile vero eamdem sententiam Chaldaicam ab Interpretibus Gret cis fuisse vario modo expressam. Monet oraculum homines debere ad superiora loca mente tendere , dc id facere quod ad ea loca adsequenda postulatur , ne detrudantur in inferiora. Describuntur autem Inferi infra terram , quae fuit etiam opinio non Graecorum modo , sed quoque Judaeorum , circa Christi tempora , ut docebit Iosephus Ant. Jud. Lib. XVI li, cap. 3. Videtur tamen hoc fullse memorandum inter Graecos & Cha daeos discrimen , quod Chaldaei locum beatitudinis non infra collocarent , ut Graeci , sed supra mundum. Hinc infra terram nihil praeter horrorem& tenebras esse intelligunt, ut apparet ex Ulce versibus.
243 Idolis gaudens J EAωλα καμον τωὐ idem esse
apud Homerum ac Umbras mortuorum satis notum
est. Credebant Graeci animabus superesse corpus tenue , quod referret pristinum , seu esset ejus suωλον, imago. Chaldaei etiam existimabant Mentiadesse semper corporeum .insetae vehiculum, quod eorum Philosophiae Graeci Interpp. eodem appellarunt nomine. Videntur Iudaei de Christiani Scriptores ,
384쪽
tores , qui Numina Ethnicorum nomine εἰδωλωψ adfecerunt, non tantiim respexisse ad eorum imagines, sed ea etiam adpellatione usi, quod Ethnici νεκυωv, qualia erant pleraque ficta Numina , sacra facerent. Hinc videtur etiam Paulusi, Cor. Vt II. Vs. q. dixisse εἰδωλον esse οιδῆν, idolum esse nihil, hoc est, evanidam umbram. Ph lo Lib de Monarchia, p. 6I8. Ed. Genev. ait divitias dici ειδωλα ιιαῖς ἐοικεο και φασμασιν ουλνεινκτημενα ὀχυρῶ καὶ βεύκιου, idola umbris similia, ea
Destiris aqua nihil habent solidi neque firmi. 147 Paradisum J Notum est hanc vocem esse Pei sicam, qua significatur locus arboribus consitus. Inde metaphorice dictus est locus, ubi animae beatae morantur, qui a Poetis Graecis & Romanis describitur etiam instar Paradisi :
Fortunatorum nemorum , sedesque beata.
Forth antiquissimi Graeci sub imaginibus , desumtis ex iis quae maxime hac in vita nobis placent, descripserunt beatitudinem futuram ; non quoleam talem putarent, sed quod nonnisi notis coloribus ignota pingere nobis liceat. Saltem Chaldaei Paradisum proprie dictum non intellexerunt, quippe qui sedes beatas supra omnes mundos collocarent. Hinc Pletho interpretatur αμφισαῆ et χωρον undequaque splendentem anima locum , & mellua
τ περο Πατερα χορον v Θείων λεναρρεων καὶ τα εμπυρια καλλη τ δεμ αργικων πιγων, omnem chorum diu narum Potentiarum , qui es circa Patrem, . igneas pulchritudines creatorum fontium.
χη8 Anima canalem J Hoc est, quaere unde Mens tua venerit, ut, postquam servierit corpori per aliquod tempus, eo rurius contendat unde venit. Pseia ius & Pletho aiunt ανώασιν de qua Vers 2SO. Ope riarim. II. R tuum
385쪽
tuum quorumdam procurari creditam a Chaldaeis:& similia apud Iamblichum occurrunt. Vide Lib. I.
Seet. 2. cap. 29.2so Sacro Sermoni circ. J Pletho intelligit precibus esse conjungendam operam, hoc est, τὴν τελ2- τὴν sacros ritus. Suspicor hoc in loco esse aliquot verba corrupta , & respici potius conjunctionem Mentis cum Ratione aterna , de qua Iamblichus
Seet. X. cap. 6. ubi Mentem ὲκlος πασης υλης extra omnem materiam, Ope Theurgiae, κτῶ αιλω λογωσυνεωμι- , cum sola aterna Ratione unitam delcribit.
2s 2 Septemvios gradus J Pletho hic respici fatum quod pendet a septem Planetis, & cui subjectum est corpus, atque hoc designari Voce terra, monerique putat homines ne nimium corporea curent. Crediderim designari potius Tartara , quae ab hominibus vitari vult oraculum ; ita se gerendo , ut eos se gerere oportet, qui ad αμφιφαῆ locum pervenire cupiunt. Numerus I renarius graduum , per quos illuc descendi dicebant , sumitur pro quolibet alio : ut passim sit apud Orientales, qui septies pro multoties dicunt. 3s 9 Corpus servabis J Quid intelligat oraculum,
per salutem corporis, satis adparet ex versu sequente . Vide Stanteium Lib. I. Sest. I. χ.c. x. ubi verba melli, quibus lioc Oraculum explicatur. 26O Nec materia cire. J Hunc versum hic inseruimus ex Sγnem de insomniis p. 242.
161. EἰδωλωJ Videtur intelligi subtilissimum οχημα animi. At irrisor Platonicorum Lucianus in inferos detrudit LGωλου in Dialogo Diogenis &Herculis, quod est huic doctrinae contrarium. Ibid. Pars est J Potest hic obiter observari phrasis Orientalis. Vide Aet. VIII, 2I. 262 Inficta Anima J Hoc est, interprete Psello, figura carenti. Idem igneas habenas tendere, divinis adtentum esse explicat. 267 Spes
386쪽
267 Spes nutriat J Hoc ex versu videtur Io-quutiones, quibus utitur Iamblichus Sesst. Σ. c. VI. mutuatus esse, ubi dicit conspeetum animarum p rarum τάξει ἱhυμένων in angelorum orndine collocatarum , salutiferum esse γ' reductorium .
spem sacram ostendere ἐπ' ἐλπίδι kρα εκφ ι , er dare bona quorum spem faciunt. Σ68 Non admittit ero. J Hoc est , non probat. non grata sunt ei animae desideria, priusquam oblita fuerit terrenorum. Sequentia vocabula clare ex plicare sorte ne ii quidem , qui ea excogitaverunt. possent. χ ο Sγnthematis ' Haec vox te iseram significat, videturque idem elle ac Symbolum ; hoc est, ritum sacrum, vel evocationem, certis verbis, iisque mysticis, conceptam designare. Vide Iamblich. Sect. I. Capp. XII. & XXI. 27r Hii quidem circ. J Hi duo versus laudantur a Sγnesio , Lib. de insomniis, p. I 37. Edit. Pet
274 Neque materia quisquilias J Pletho, & Psellus hunc & sequentem versum explicant de corpore. cui ante fatum valedici nolebant Chaldaei, uti ne Platonici. 27s Ne educas J Est hic aliquid corruptum, ut Mapud Plotinum, ubi haec verba exstant, Ennead. DLib. p. initio. Ficinus sensum Plotini ne paraphrasi quidem satis audaci expressit. 276 Vi eorpus relinquentium J Nempe, vi aliena nam sibi vim inferre vetabant Ρlatonici, post Cha ldaeos, ut adparet ex antecedentibus versibus. HOC autem dici putat Psellus , quod Mens quae corpus cum dolore deserit vitam abominetur, & ad superiora libens revolet. 277 Faciles solutu suntJ Vocem ευλυτοι Phtho Iraelius interpretantur liberas, nec ab alia Potentia coercitas. R Σ χ78 In
387쪽
et 8 In ilibus Hecates J Pletho legit κοιτης & interpretatur sedem anima, ac sensum invenit nescio quem. Nempe , qui hic ingenium exercere voluerit numquam explicatione carebit a sed nihil debet adferri , quod non auctoritate prisca perspicua nitatur; alioqui, pro Chaldaeorum doctrina, nostram Lectori propinabimus. Nellus legit Heca. res. Vide Indicem in ea Voce.. 28I Neque ingentes mensuras J Hic versus &sequentes ad 288. plane sunt contrarii doctrinae Chaldaeorum Genethliacorum : sed consentanei iis , quae Lucretius prodidit de Babyloniis , qui
Asrologorum artem convincere tendebant; & Strabo
de iis Babyloniae Sapientibus , qui Genethliacos
288 AEtherea avium ala J Hic versus & quatuor sequentes, contra auspicia & sacrificia, ab aliquo Sapientum genere , a Vulgaribus opinionibus alieno, an anasse videntur. Atque hos quidem cum primum expendere coepi, paene suspicabar a Christiano profectos, propter id quod habetur Ps. L. de Sacrificiis. unde videri possit desumtum initium Versus 289. nec
sacrificia, nec viscera curo. Sed cum antecedentes Versusi, qui omnino ex eadem Vena fluxerunt, non
sint Christiani , neque hos Christiani esse puto. Deinde videtur hic esse mendum. Est autem similis huic sententiae oracul. Sibyll. Lib. III. p. 36o.
Ed. Amstet. nuperae. 289 Nec sacrificia, nec viscera curo J Pro τ οθομαι melius habet τε τομῶ, Et sacri ciorum viscerumque prosectiones, hac omnia ludibria sunt. Quae lectio si recta est, ut mihi quidem Videtur, Oracula hic auspicinam rejiciunt, ut in praecedenti Versu auguria. Ac sane potuere esse ex Babyloniis Sapientibus nonnulli, qui haec omnia repudiarent, ut ostendimua ad Vs 28 I. vix ulli qui omnia
388쪽
damnarent sacrificia, ctim toto Oriente semper omnes populi sacrifieiis deditissimi fuerint. Hac de ratione, melli lectionem Synesianae, quam sequutus est Patricius , praetulerim. Menander ἐυ ἱερεια de factis Martis Devin simile judicium tulit , Excerpt. Grotian. p. T S
Sed ista sunt eommenta confidentia Et impudentis ingens molimina, Ludibria vita denique humana, Rhode. 293 Tum enim vas J Pletho corpus mortale, quod
Vermes rodent, interpretatur; 'ellus vero vas κρE-μα, dispositionem ex temperatione ortam , feras Daemones terrestres esse vult.
294 Desset J Legit ita Psellus, at alii pro κατοδύρεται habent κατωρυκται sepultus est, quod sensu caret. Phellus vult significari veluti mugitus inferorum. malos, eorumque liberos poscentium. 3oo Convolutum J Clim agatur de adparitionibus divinis , hoc versu & duobus antecedentibus , Videntur oracula monere qua forma Dii adpareant. Conferri haec possunt cum vilione EZechielis Cap. I. qui ignis conυoluti etiam meminit. fVidendus hac de re Iamblichus Sest. 2. Capp. III.& IV. 3os Leonem J Haec Verba Videntur corrupta, nec tamen sensum P ellus illis deesse credidit. Putat Oraculum dicere, si inter sacra λεοντουχου hoc nomen esse Chaldaicum ait signi Zodiaci, quod vulgo Leo dicitur nomen protulisset quis, eum nihil viturum praeter Leonem. Alii legunt παντα λέγον-
389쪽
τοι, di sensum etiam inveniunt , nec mirum, ubi pro arbitrio fingitur. Sequentia suadent legendum hic φλεγοντα ardentia. 3 6 Neque enim coelestis J Iamblichus Seel. II. c. 4. docet splendidissimas eas esse adparationes , & tan tam fulgere lucem, ut aliquando totum a celum ab-ROnaat, neque Sol, neque Luna, neque Terra sta-τe amplius possint; quae descriptio optime cum hoc Oraculo consentit. 3o9 Ne Natura J PIetho voce Natura Deum intelligit , cujus verba adlata sunt a Stanteio Lib. I.
Seet. 2. cap. 3O. Facultates rerum explicat Psellus.
autem dicitur phasma Dei, Angeli, Archangeli &c. a Iamblicho , licet figura id velit ca
3II Duando animas mulcentes J Malos Daemonas notat, qui avertunt mentem a Sacris, ne per teletas purior facta ad superiora tendat. 3I3 Verum corpus Alii pro σωμα legunt σημοι, Minterpretantur falsa signa a Daemonibus Ostendi. Inter eos Psellus. 3I4 Hecaticum turbinem J Vide L. I. S. 2. c. XXIX. N Indicem nostrum.
319. Per profunda mundi J Videtur contrarium dicere Iamblichus , qui adfirmat Sedi. 2. IV. ignem Deorum esse individuum, α nam σκιρτηδο , DItuatim , divisionem aliquam notat. Sed ex metaphoricis vocibus vix quidquam certi elicere licet; nec me intelligere fateor quae sequuntur , apud eum. dem Scriptorem , quae tamen ad hoc Oraculum
adludere videntur: πληροῖ τα ολα κόπρου πυνι-ς ἀή ἡ meικοσμιωσ. Mendola exillimo , sed quae sine MSS. ope sanari nequeant. 32Ι Ωuando conspexeris J Hunc versum&sequens
390쪽
Femistichium , quod apud Psellum occurrebat, hie Edidimus. Plura oracula hic illic sparsa , apud
Proclum praesertim , possent inveniri. Hoc aliud igenti occurrit Theolog. Lib. V. c. 3 S. si δὴ παντευχω hοπλ - εικε Etenim omnibus armis infructa similis es Doa. Laudat etiam Oracula Hierocles ad Vs 67. Aureorum Carminum, ubi memorata cura splendidi nostri eorporis , subdit : ο ἀ-Mπτeν ἔπι μα οἱ 1σμοὶ ε ιλλι , quod anima subtile vehiculum oracula vo-
Procli scripta in Platonem potissimum essent legendi , ea sola de causa , ut excerperentur melius Oracria, quam factum a Patricio. Alia etiam forte ex Tamascii opere de Principiis etiamnum M S. peti possent. Interea dum hoc aliquis praestet, erimus hoc Catone contenti. Ceteriun quid videatur esse Mutaurin, in Indice diximus.