장음표시 사용
391쪽
fiuo Stanteii Opus illustratur, castigatur, ac suppletur.
unde forte natum in Oraculis nomen Hecates. Tua Hecate.
Adad Assyrius Deus. L. I. S. 2. c. XXXV. ADONIs Assyrius Deus. Lib. I. c. Sedi. a. XXXV. Vel potius prius. Vide explicationem Histo ibcam Fabulae Adonidis, initio Gm. III. Bibliothecae Univers. AE G Y Ρ T II adsimilabant Solem Regi cir dextra oculo, Regina cr sinistro oculo Lunam : licitoribus
autem er satellitibus quinque reliquos Planetas; ora denique non errantia populo, ut docet Sextus Empiricus contra Mathematrcos, p. II 4. Ed. Gene v. Hinc illusratur quod ex eo habetur L. l. C. XVIII. S. 2. Inde videtur nata Hebraica phrasis qua occurrit Gen. I, I 6. etsi non consat an H brat astris mentes inesse crediderint. At Linguam Chananaarn, qua vulgo Hebraica dicitur, non invenerunt , sed didicerunt apud Paloinos. Si credimus tamen Origeni de prece f. 24. non Chaldaei modo aut Platonici Mentes Stellis tribuebant, sed etiam Hebrai, unde Psaltes, Ρs. CXLVII, 3. hortatur Solem er Lunam ad laudandum Deum. Ipse
392쪽
ΡMILOL OGICUS. Origenes iis adiribuit το ἐφ' ἡμιν, non minus ac Homerus his verbis, qua Apollini, Menti Solis,
tribuit: δυσομαι εἰς αισαε ε εν νεκυετσι ,
Occidam, in inferos, dc mortuis splendebo; quibus in verbis, ut observat Scriptor vita Homeri, largitur Soli κιvmιυ αυτοπροαιρετον , motum V luntarium. Certe ut qui Mentes A si1 is tribuerunt dixerunt quod ipsis non constitit, ita hodie negantes non minus ignota loquuntur.
AER ab Actriis cultus Lib. I. Sedi. 2. cap. XXXVI. XXXIX. Videtur hoo A17Briis tributum , quos Persa negarent Deos esse humana forma , fatuis carerent, ac sub dio quasi aeri sacra facerent, Vide vocem Coelum) unde Graci estituerunt ab iis aerem coli. Idem erga Iudaeos commiserunt , a quibus nubes . coelum , simili de ratione, adorari crediderunt. Viri Joan. Seldenum de D. S. Synt. 2. Cap. ultimo. AEtherei mundi quales secundum Chaldaeos. Lib. I. SJΣ. c. XIV. viterna res, secundum Chaldaos, Lib. I. S. 2. C. III.
Alilath. Amria Dea Lib. I. S. r. c. XXXVII. Viri Selden. de D. S. Synt. 2. c. II. Altaria non fuisse apud Persas. Lib. 2. cap. VIII. Vide Statuae. Amilieti, qui apud Chaldaes. L. I. S. 2. c. VI.RNAΓΩΓΟΣ dicebatur Daemon, qui credebatur Mentem ex corpore αναγειν ad superiora ducere, de quo Stanteius L. I. S. 2. c. IX. quasi ex oraculis Zoroaltris ; qua tamen nihil hujusmodi habent Fuis nihilominus doctrina Orientalium, si Platonicis credimus. Iamblichus Seet. VIII. c. 8. ait,
ubi agitur de Diis, doceri αλε τέ urιν ἀναγωγοὶ
393쪽
κἀτα 2ro 'ας αυτων δυναρισις qui sint Dii reductores , secundum quas ipsorum potentias & quomodo fatum solvant; hoc es, ut adparet ex toto Capite , qua ratione animas corpore liberent. Omn-dere nititur quἱ Dii , qui demittunt animas in corpora , possint sine mutatione eas rursus e corporibus educere : atque inter alia hoc habet : απο
scensu propterea demisit Deus animas, ut rursus in ipsum revertantur; neque igitur mutatio alia qua fit , per ejusmodi reductionem , neque pugnant descensus & adscensus animarum. David censu Cr Daemone q/υχοπομπω legi etiam potes Plato in Phaedone. Pet. Dan. Huetius in Origemianis, non Origenem modo , sied Cr veteres Iu-ἀaos Ur Christianos similia sensisse Vendit. Proclus
Theol. Lib. VI. c. H. constituit Triadem unam Σωογονικων Θεων. Deorum qui animas in corpora demittunt, eosque Cererem , Iunonem & Dianam vocat: alteram ριναγωγικων reductoriorum , qu4Mercurio, Venere σ Apolline consat; qua in re observandum eum , more Platonico , Chaldaicis Diis nomina Graca imponere. . Angeli , quo ordine a Chaldais collocati. Lib.I. Sect. Σ. cap. IX.
ΛNIMA hostia sila a Diis, secundum Persas, pe-
rebatur. Lib Σ cap. VIII. Dubium autem esau voce anima intellexerint vitam , an sanguinem Hoc crediderim potius , quod sanguis eo in Ioco remaneret , ubi sacra fecerant : neque enim Herodotus aut Strabo ablatum dicunt , cir Strabo etiam , si fonti sacra facerent, in scrobem effUiem testatur, Lib. XV. pag. so4. Edit. Gen.
394쪽
Sio etiam apud Hebreos Sanguis anima dicitur, edi in honorem Dei totus efundebatur. Gen. IX, A. Levit. XVlI, I 4. Anima mundi, eum Cratere , animarum singularum procreatrix. ad Orac. vs. 82. Vide Potentia. Anima restitutio. ad Orac. Vs 2.3I. ANIMI, qui Cr unde, secundum Chaldaeos. Lib. 2. Seet. 2. cap. X qua eorum conditiones. Ibid. Observatu digna sunt Pausania, viri infinitae lectionis , & diligentissimi , verba, Messeniacor. IV pag. 277. E'γὼ 3 Xαλδαους κῆ 'Dδων μαγους
Magos primos scio dixisse , immortalem esse hominum mentem. Illis autem adsenserunt , cum alii
Graci, tum potissimum Plato Aristonis Ilius.
Animorum fons. Lib. I. Seet. 2. cap. VII. Sie vocabane Platonici aut Numen peculiari υποτα σει praditum , aut divinam potentiam inharentem summo Numini neque enim satis clare loquuntur cujus erat animas procreare. Hanc potentiam interdum Craterem vocant : συναπογεννα τῶ Διμιουeγῶ, inquit , Proclus , τας ψυχας ό πολυυμ- ' νητω κρα ορ, gignit , una cum Deo creatore.
animas laudatissimus Crater , Theol. Lib. V. cap. 3O. . Idπαξ ἐπ&υνα semel ulterior, secundum Chalda os quis. Lib. I. Seet. Σ. cap. VI. otelematum discrimen. Lib. I. Seet. 2.. c. XXII. Aqua Sacra, apud Persas. Lib. 2. c. IX. Arabes ab antiquis temporibus eruditi. Lib. 3. cap. II. Erant, ut auctor est Cicero, auguriorum&auspiciorum peritissimi. Lib. I. de Divin. c. 4 I. Phr -' ges , er Pisida or Cilices O A R Λ ο υ es natio
395쪽
avium significationibus plurimum obtemperant: M.
ΑΣ. Arabes autem e r Phrries . Cilices, quod pasu pecudum maxime utuntur, campos . montes hieme e asiate peragrantes, facilius cantus avium m volatus notaverunt. Arabia, quam late pateat hoc nomen. Lib. 3. Prooemium.
ARABIA υidetur dicta απὸ του Iu ereb, mistura , propter varias gentes qua illuc confluxerunt; u de non satis mihi consul quare nolit Arabes proprie dixi Nabataeos Petra incolas Stanteius Lib. III vide Specimen His. Arabum, Eduardi Pocockii stib initium. Aras Vett. Persis non fuisse Lib. 2. cap.. VIII. ARI MANES dieitur apud Persas Principium malum , ut Oromares bonum. Lib. 2. c. VI. Ariis manes autem forte compositum ex vocibus 'nar Ari, hastis e r IRn man vas , quod metaphorice sumi queat pro homine ,. vel hominis corpore, ut sumi tur apud Paulum I Thes . IV, 4. Vel si quis malit hanc unam esse vocem, eampotes deducere a arim, astutus , qua, si in fine Arabico more pronuncietur , esserri poterit Ariman, aut Arimon. Eo autem Epitheto Serpens adscitur Gen. III, I.
Vide & quae de hoc habet Thom. Hγde de Rel.
Persarum Cap. IX.. 1 Arimanis pugna cum Oromaee, Lib. 2. c. VI.
ARTIFICES. Nescio quam Curiit editionem sit se quutus Stanteius qui Lib. I. Sect. I. c. VII.) citat, . ex Curtior Chaldaei non modo vates, sed artifices Babyloniorum, cum habeatur: Chaldaei, Babyloniorumque non vates modo, sed artifices, cum fidibus sui generis ; unde adparet hos artifices Chaldaeis distingia quod ptiam ex sequentibus manifesum. Nempe , intelligunt ιr a Curtio fidicines. η- Chaldai. Da Niuriones vocavit Cicero, pro
396쪽
P Π r L o L O G I C US. Archia, artifices scenicos. Ovidius tibicines eodem vocabulo sient avit Fas. VI. Adde quod AEdilis , pompam qui funeris irent, Artifices solos jusserit esse decem.
Graeci Musicos interdum vocabant. Vide Menagium ad Diogenem Laert. pag. 69. col. 2. Sed ipse Cunius Artifices vocat Cantores Lib. VI. cap. 2. f. s. Aschaphim unde dicti Lib. I. Sect. a. c. X. Astra, Vide Stella. ra non esse spectanda, nec hominum eausa facta. .
Asrologia a Chaldaeis inventa Ο culta, Lib. I. Seet.
2. cap. XVII. ASTROLOGIA, qua vocatur αποτελήσμιατι-
hoc est, qua docet effectus sellarum , dicitur inventa a Chaldais longa observatione siderum. Lib. I. S. Σ. cap. XVII. Dicebant Chaldai , ut verbis utar Phavorini apud Gellium. Lib. XIV. eap. I. iso modo eo tam fieri observationem , ut animadverteretur quo habitu , quaque positura
Stellarum, aliquis nasceretur; tum deinceps , ab ineunte vita, fortuna ejus er mores er ingenium , er circumstantia rerum , negotiorumque , . ad postremum finis etiam vita exspeetaretur ; eάque, omnia . ut usu venerant, litteris mandarentur; ac posea longis temporibus , cum ipse illo eodem in loco eod/mque habitu forent, eadem ceteris quoquo eventura exsimarentur , qui eodem illo tempore
nati fuissent. Atque hae eadem fusiore paraphrasi expressit vir dodiis imus H. Dod ellus , in Append. Differt. Cyprianicarum, er ex observationibus Planetarum, cum eventibus collatis , conflatas
fuisse vult regulas generales de sellarum escaria ,
397쪽
vita casibus. Verum quamvis concederetur quasi verum quod dicitur de studio Chaldaeorum , in oribendis vita sua Ephemeridibus , quas ad Sacerdores deferren/, ut eas cum observationibus compararent; attamen nemini persuaderetur, nisi qui vellet 1 ponte decipi , inde ullos formari Canonas, vel propter hoc solum , quod manifesum es ; hominibus, nempe, eodem momento natis non esse eadem fata. Vide Claud. Salmasium, in opere de annis Chima
ASTRORUM eultum antiquissimum. esse Idololatria genus docuit Mai monices , initio libri riCultu peregrino. Multi eadem dixerunt, iis adsentiri videtur Stanteius Lib. L Seet. Σ. cap. XXXII. At tamen hoc, sine historia fide, dic tur , σ, nisi fallor , verisimilius est cir Historia
convenientius , primum Angelos Dei Mini os nimio honore fuisse adfeetos ; deinde inter eos mortuorum Principum mentibus relatis similem adtributum cultum ; ac denique aliquot Angelos , aut fato fundiorum Animos creditos praesse sellis , qua
rum propterea non tam corpus , quam mens, cuia
tu religioso adfutum fuerit. Sane constat , ex Hi-soria Hebraeorum , Angelos antiquissimis temporibus notos fuisse ; er fragmenta Veterum Orientalium Theolagia , quam pythagoras er Plato Graria intulere , idem suadent. Hi quoque existimabant bonorum Animos repetere loca υπερκόσμια , unde descenderant. Sacra his spiritibus, cum inferioribus , tum superioribus, fecerunt, e r e caelaeos elici posse crediderunt. Denique exsimarunt Stellis inesse Animos, ut sendimus, in voce Stella. Sic videtur Idololatria. orta , non ratiocinationibus ex Afrorum pra flantia , . militate de
398쪽
Αυτογένεθλος quid significet, ubi de secunda 'φο si
Αυτόθιος , quid ubi de secunda 'postasi usurpatur. ad Or. Vers 32. Aetietus Solis Edesse adsessor Lib. I. Seet. 2. c. XXXVII. Cujuscumque Dei nomen hoc sit, Pry Aaig Syriace
fortem sionat, a radice ny fortis fuit. Hinc videtur collegisse Iamblichus hoc numen idem esse ae id, quod Graci μην vocabant. Apud Homerum viri fortes dicuntur,ubi crediderim vocem significare fortem potius quam ramum , ut verti solet. Αχonaces Magus. Lib. I. Sest. I. cap. V. Aroni Dii qui sint , secundum Chaldaeos. Lib. I. Seet. 2. cap. VIII. Servius in haec verba AEneidos x II. Diis communibus aras Vs II 8. Ut altioris , inquit , scientia hominibus placet , Dii communes sunt qui αζωνοι dicuntur, hoc es . qui coeli certas non habent partes , sed generaliter cunctis coluntur. Hic altioris scientia homines omnino videntur esse Chaldaei, aut eorum disciapuli. Vide etiam Ioan. Seldenum de J. N. & G. Lib. III. cap. 2O. p. 432.
D A A L Vide Belus. Theophilus ad Autobe. L. III sub finem, ait ob Orientalibus cultum esse Κροvον, Bel, aut Bes dictum; quod de Gracis intelligendum , qui Belum interpretabantur Κρονον, sine, dubio propter aliquam similitudinem. Sic enim solebant ex smilitudine judicare. Vide libellum de Dea, Syria. BABYLONICAE observationes , ut ad vocem, Berosus diximus , laterculis inscripta non supera bant
399쪽
bant 2Eram Nabon aream, unde merito pl. Doc wellus Append. ad Cypr. Dissert. f. 23. suspectum habet quod de Callisthene narrat Porphyrius.
-braieὸ Baalath, dominR, aut, cum Iod. Baalathi , domina mea. Crediderim esse Deum insessorem Luna. Belus Chaldaus Disciplinarum inventor Lib. I. Seet. L. cap. IV. Beli templum Bab une. Lib. I. Sect. a. c. XXXII. BELUS generale nomen Babyloniorum Numinum, Cr proprium summi κατ εξοχῆv. Lib. I. S. Σ. c. XXXII. de quo videndus Joan. Seldenus de D. S. Lib. II. cap. L Videtur quibusdam hoc fuisse nomen antiquissimi Regis, quod cum Dominum significaret , potuit tribui Numinibus , e praesertim
summo. Deinde cum Rex ille primum inter minora Numina, qualia erant Hominum mortuorum
Mentes, relatus esset; paullatim obliterat ἁ Historia. unius etiam Dei , nequaquam hominis , cognitione , confuderunt Regem defunditum cum altissimo Deo. Idem certe evenit apud Graecos Iovi , qui cum Rex antiqui mus esset , Cr in Heroum numerum relatus , paullatim cum summo Numine
confusus est. Hinc fit ut Graci Poeta de eodem illo Numine θεοπρεπως passim ἱoquantur , nec minus frequenter eum instar hominis , . quidem mali, describant, At aliis vix fit credibilo , antiqui Chaldaeorum temporibus, hominem pro Deo hab tum esse, Cr postea misium id Numen cum notione unius aterni Dei ; quia , etiam postremis temporibus , Perse negabant Deos esse insar hominum, ut adparet ex loco Herodoti, qui adfertur. Lib. II. cap. VIII. Praeterea tota Zoroastris Theologia Deos ἀνθρωποριόρφους, nedum homines, prorsus respuit ,
ut satis ex 2. Sectione , Lib. I. Stanteii adparet.
400쪽
PMILOLOGICUS. 2uidquid id es , pessime fecere Graci , qui Δία
verurunt vocem Belus; quia seu Rex fuerit, seu Deus , non potest idem ese ac homo in Creta Insula nasus Cr sepultus, quique in Gracia vixis; quod conflat de Graecorum Lane, seu Iove, ex antiauissima circonsantissima fama , quam incolumem Po eta Graeci servarunt. Sed Graeci Barbara Numina temere eadem ac sua esse credebant , eae ita Barbarorum opiniones exprimebant , quasi usi fuissent vocibus Graci Διὸς, σύ. Ita Herodotus dicit a
culum omnem coeli Jovem vocari. Lib. I. c. I 3I. Vide vocem Mars. Berosus , qui Chaldai eas disciplinas Gracos edocuit L. I. Sect. I. cap. VI. BEROSUS a comitibus laterculis edidit observationes 48O. annorum. Plinius. Hi i. mi. Lib. VII. c. s6. Epigenes apud Babylonios DCCXX. annorum observationes siderum coctilibus laterculis inscriptas docet , gravis auctor in primis : qui minimum, Berosus & Critodemus, CCCLXXX. annorum. I. Marshamus exi limat hunc annum esse Nabonassarea AEra , qui idem es cum LVI, post mortem Alexandri; unde colligit Berosum observationes ad Jam usque aetatem edidise. Epigenisatas non ita nota es , sed si temporibus Augusti
scripsit, anni ejus observationum erunt Nabon sa- rei, cum annus Nabonassari TEO. sit annus Augu-sorum secundus. Ad hac de Beroso obsiervat popu-ιaris Marshami H. Dodwellus , posito priore calculo , Antiocho tertio, ab Alexandro , Sγrie Regi libros rerum Chaldaicarum a Beroso fuisse dicatos; anno, nempe, et isdem Antiochi, qui Soter dicebatur , duodecimo; adeo ut Alexandro Berosus potuerit esse aqualis, quod testantur Tatianus atque Syncellus. Ita male Fubduxerit calculos G. Vossius qui di