장음표시 사용
411쪽
Tapud barbaros eadem diversis nominibus signifi
Uκατην, primam enim Unitatem illi vocant Hecaten , secundam Animam , tertiam Virtutem. Verum hoc in hisce observandum , ordinem hujus Trinitatis non esse eumdem qui a Psello describitur, quod forte ex variis sententiis, aut alterutrius non satis fida memoria fluxit. Ceterum mendum es in Ptello ad oracula p. 96. ubi dicit de Hecate : εν
dum es , ut apparet ex pagina sequente , ευ αφι-ςερῶ. In hoc negotio, ubi agitur de ordine, quem inter Deos consituebant Chaldai ,sermo es de dextra est sinfra . quod hi Scriptores videantur respicere ad aliquod Schema, tabula illitum , in quo nomina Deorum ordine Chaldaico erant di posita ; adeo tit ad simiseram nominis Hecates esset Fons viri tum , ad dextram Fons animarum. Hecaticus Sirophalus quid. Lib. I. Seet. 2. c. XXIX. De eo vide Joan. Seldenum de D. S. Synt. I. cap. L.
Uliartumta unde dicti. Lib. I. Sed . a. c. X. Verisimiliora de significatu hujus vocis scripsimus ad
Gen. XLI, RHOMERUS, quia antiquismus Graecorum Scriptorum , crediIur a Graeculis Disciplinarum Auditor , cum contra quidquid es in eo adlusiontim ad varias Artes, id potius sendat, eas ante illum fuisse noras. Ita perperam voluere quidam Grammatici, quorum meminit Eustathius in Iliad. A. Vs. 9OT. p. I 62. Edit. Rom. Homerum occasionem dedisse Mathematitis dicendi Planetis suas esse domos , eoquὸd dixisset a Vulcano domum unicuique Deorum faeIam es e. Ceterum de duodecim dierum mora, apud AEthiopas , vide eumdem , p. I 28. Mal equorue deducit vocem ἀποτίλισμα ex Homerico versu a
412쪽
versu , ubi Poeta , verba de augurio faciens, nIι- tur verbo τελεσαι, Vide p. 9oo. π Stanteium L. I. Seet. L cap. XIX. Deae, an seorsim ex ant. ad Or. Vs Io . : Idola, umbra, . imagines falsorum Deorum , ad
IDOLOLATRIA antiqui ima es cultus An
gelorum , quibus paullatim cultus aequalis aut frequentior , quam summo Deo , exhibitus est; consi tutis etiam satuis quibus inesse , γ' unde vota audire existimabantur. Hominum mentes iis admissa, sunt , Or apud Gentes plurimas mentem hominis fato funditi miscuerunt cum summi Dei notione eique adeo summi Numinis cultum praebuerunt. iNam cultus ille , qui supremus vulgo dicitur, μtus est prunum in animi opinione , qua credimus Naturam , quam colimus, omnium summam esse; secundo in ejus opinionis consentariis, quorum praeci puum est quod eam poti mum colamst qkippa quae sola nos possit in omnibus pro arbitrio juvare; tertio in earum animi opinionum professione extern eum in verbis , tum in ritibus posta. Haec de Idololatria paucis , quod vulgo res sit non satis nota. Vide voces Astra cir Belus. IGNIs a Chaldaeis cultus. Lib. L Seet. h. c. XXXIX'
non quasi Deus ,sed quasi Dei Sγmbolum , seu imago , ut ex eorum Theologia satis adparet. Lib. I Seet. 2. c. XXXIX. Ignis sacra facientibus, saltuatim per coelum profundum adparens, Sγmbolum Numinis praesentis Lib. I. Seet. 1. c. XXX. Talis erat ignis, qui in Monte Sinai apparuit, ut colligere egi ex Exod. XIX, XX. ubi dicuntur fuisfaces er fulgetra. Faces Heb. dicunt, Iap-
413쪽
phidim, qua vox videtur significare eo in loco exiskalationes Iulsureas , qua σκιρτηδον, ut loquitur Graculum, per coeli profunda micabant. Hac de re consulendus vir eruditissimus Thom. 'da in Historia Persarum, quos negat igni divinum cultum tribuisse. Ignis Dmbolum Numinis apud Chaldaeos. Lib. I. Seet. 2.c. e r ab eo emanans. Ib. C. II. Ignis vis procreandi in Deo. ad Or. Vs 2 s. In corporea quae L. L Seet. 2. c. III. ea IV. INFANS immolatus dicitur a Sabaeis Cy carnes eius
misiae placentis. p. 3I3. Simile quid Psellus, in Li-ιro de Operatione Daemonum , tribuit Euchitis Ea-. Ioniis, ZManichaeorum prosapia , nisi quod ritus disserunt. Sed similiora de Gnosiicis tradit Epiphamus Haer. XXVI. p. 8L Ed. Petavianae. Erant quoque hi in Lab lonia plurimi, ut ex Epiphanio
liquet. Inferi, ubi secundum Chaldaeos. ad Or. 24 . Intellectuales res qua sint Chaldais. Lib. L S. 2. c. IV. Vide Nοερος. ιιlligibiles res , qua sint Chaldais. Lib. I. S. 2. c. IV. Vide in Indice Nοητος.
J O B U S a Stan'eio haud procul ab antiquissimorum
Sabaeoram aetate vixisse dicitur. Lib. Ill. cap. P.
Sed consulendus H. Grotius in Praef. ad Iobum, ubi eum a Scriptore Asinouit. IUPI TER, secundum Stanteium , vocatur a Pavolo verus Deus , eo quod dixerit Apostolus Athenisse eum Deum nunciare ; cujus Aratus scripserat Bumanum genus esse prosapiam , . quem Δiα vocarat. Lib. I. S. 2. cap. XXXII. Sed obervandum vocis Jupiter non die simplicem significationem,
sed ex duabus misam. Poeta enim de eo nunc loquuntur , ut de Saturni er Rheae filio, homiua in Γιοι relato; nunc ut de praestantiore mulio Natura;
414쪽
PAILOLOGICUS. . p sim hac miscent. Aratus autem voce mi rio φαινομένων intelligit non Cretensem illum Iovem. sed δημιουργον coelo . sellis priorem , ut observat Theon. Itaque Paulus cum dicit se eum Deum nunciare , de quo loquutus esset Aratus , Iovem hominem non intelligit, sed aternum Numen , cui interdum Cretensis viri nomen καταχρης κως tr.
Iupiter Heliopolites. Lib. I. Sect. a. c. XXXV. Iynges qua simi Chaldais. Lib. I. cap. V. Seet. a. o ad Or. Vs. LII.
T ELIU RIUS Damon igneus ditisur Lib. I. Sere 2. cap. XVl I. Recte vidit Gaulminus, ad uel . tum , compositam hanc esse vocem ex ,, i ii ιιι
let, nox, e 'riR Our, ignis, aut lux, quasi nocte. lucens. Sed nescio quare dicat Hebraeos er SIros non admittere in formatione nominum , cum contrarium manifestum sit vel ex Indicibus nominum propriorum in Scriptura occurrentium. Videtur porro hoc nomen natum ex opinione eorum , qui putant flammas illas noeturnas, qua vulgo ignes fatui dicuntur . esse Daemonas.
Levitici ritus Sabaeis contrarii. Lib. 3. c. V. ΔΟΓΟΣ εἰσεβείας. Ita vocatur Religio Chrisiana a Psello , in loco citato in medio Cap. XXVIII. Lib. L Sect. 2. Is locus in Anglico Stanteii opere mutile citatur, adeo ut videatur verbis adlatis intelligere Chaldaicam Religionem, sed nos pleniorem expressimus. Vide Psellum p. 9o. Ed Amsiel. LUMEN Supramundanum Daniel quidem cap. II. 2 dicit lucem cum Deo habitare , sed videtur hoc metaphorice intelligendum , quia agitur eo in Ioco de cognitione Dei; verum proprie loquutum cndi
415쪽
derit quis Paulum , ex opinione Chaldaica similibI Tim. VI, I6, ubi Deus illi dicitur ψως οδειεινα προσιτοs inaccessam lucem incolere, nec ab ullo mortali conspici posse, qua de re alibi diximus. Lumen Supra mundanum , sedes Intellectualium Natu- rarum. Lib. I. Seet. 2. c. II. LUMA ab Assyriis culta. Lib. I. Sest. 2. c. XXXVI. Putabant Chaldai altero hemisphaerio Lunam esse fulgidam , altero fulgore destitutam, quomodo phases ejus explicabant. Apuleius de Deo Socratis, initio di Proprio, seu perpeti candore, ut Chaldaei arbitrantur , parte luminis compos , parte altera cassa fulgoris, circumversione oris discoloris multivaga pollens speciem sui variat.14 Achagistia. Vide Magia Persarum
-δ Iagia Chaldaeorum naturalis. Lib. I. S.2. c. XXIV. est seqq-Nagia Persarum. Lib. 2. c. VIII. Magorum origo, sem, ac insituta Lib. a. c. IV. ONagus apud Persas quid significet. Lib. 2. c. IV. MAGUS. Nise Herodotus de re antiquiore, ex semquentium aetatum sermone, loquutus sit, seu de rebus Medicis ex Persarum loquela, Magi dicebantur omniorum conjectores apud Medos , ante conditam Persicam Monarchiam. De Astyagis enim somnio verba faciens. L. L cap. IO . ait Medum Regem exposui se somnium F μανω τοῖσι Βειροπόλοισι iis ex Magis , qui somnia interpretabantur. Ita etiam loquitur , cap. Od. Credibile est Persarum Reges, qui Medii juccesserunt , er consuetudinem consulandorum semulorum Interpretum, nomen
Magi in Arabia. Lib. 3. c, II.
416쪽
PHILOLOGICUS. Magorum Medis accepta tulisse. Credibile es etiam antiquam Medorum linguam Chaldaica ad emfuisse, unde conjecerim Asagos dietos Us απο του arnm Oug, quod in Participio habet an Mag, L disso, vens, liquefaciens, quod apud Hebraeos metaphorice sumitur αντι του VireS frangens , debilitanserc Magia autem ope vires exercitus frangi, eidemque terrorem immitti credidere Veteres , ea arte .usus in bello dicitur Magorum antiquissimus Bais etrianus Zoroastres. Arnobius adversus mentes
' Lib. I. p. 6 Ed. Heratri. Inter Assyrios & B ctrianos , Nino quondam Zoroastreque duetor,bus , non tantum ferro dimicatum & viribus, verum etiam Magicis & Chaldaeorum ex reconditis disciplinis. Non adferam Recentiores , qui
imaginibus 8 atheticis ex cera confectis , tabem arte Magica induci censent, ne videar in re antiqua temere recentiore opinione Ziti. Plurimi qui-dem ex Vett. exsimarunt hac voce Sacerdotem
significari , verum hoc vidantur inde collegisse Pquod Magi Sacerdotio fungereritur apud Persas. Via de Lib. II. cap. IV. Stanteii. Post haec edita ,.succurrit mihi Magos dictos potius fuisse manumhagim , murmuratores, quod sacra facerent murmurando preces nescio quas. Nomen hoc exstat Esaiae cap. VII, ut alibi monuimus.
Ceterum Magos quos cum aldaeis confundit Stan---
leius Lib. I. Seet. cap. XXIV.) distingula
diserte Curtius Lib. V. cap. L ubi describit eos . 'qui obviam proce sere Alexandro Babrionem eunti rbs agi deinde suo more patrium carmen, canen-- 'tes. Post hos Chaldaei , Babyloniorumque, nomvates mod6 , sed etiam artifices , cum fidibus. sui generis ibant. Laudes ii Regum: canere soliti, Chaldaei, siderum motus ti statas tempore mi ices ostendere. Distinguit quoque eosdem Orige
417쪽
nes eontra Celsum Lib. I. pag. . Q Edit. Cantireprehenditque Antagonistam, qui pro Magis Chaudaos dixerat, quasi non videntem eorum επαγγελίας
α φιρους ουσας professiones diversas. Chaldai, nempe, antiquis saltem temporibus , Asrologi tantum fuisse videntur ; Magi vero Sacrorum Antistites, seu rituum prasides. Vide ad vocem Genethliacus. Stanteius omisit notare L. Magos oportuisse ex Natris cum Filio concubitu progenitos esse , si Graecorum & Latinorum quam plurimis Scripto- Iibus credimus; quorum loca congessit auidius Menuius, in Praef. Diogenis Laertia r 2. locum Ciceronis de Divin. Lib. I. c. AI. ubi, divinant, inquit, . augurantur Magi, qui congregantur in fano commentandi causa , atque inter sese colloquendi : 3. morem Magorum in sepeliendo. C cero Tuscul. Quaest. Lib. I. c. gs. Persae cera circumlitos condunt , ut quam maxime permaneant diuturna sorpora. MA G O R U M mos non humare
corpora suorum, nisi a feris sint ante laniata. HARCUS fuit Monachus Mesopotamenus , qui, auctore Psello, de Dam. p. 2so eum MDies e inspector diabolicorum phantasmatum fuisset ea quidem , tamquam vana e alpa, flocci scit cir abiuravit , Palinodi que canens veris fidei Christa-ma placitis subscripsit, qua a Psello audita er pel cepta edidit studiose. Ea qua de Damonibus dicit, licet a Psello , qua fuit ejus eruditio , ornatius set prolata , non debent suspeeta esse ; quod nihil pane habeant, quod aliunde , ex scriptis Ethnicorum , comprobari nequeat. Sunt quidem multa valde ad lassis, qua in Evangeliis de Damonibus habentur ;sed, si quis probis advertat , clariora, . qua phrasibus
N. T. noni exiguam lucem interdum adfundant ,
. nedum inde hausia esse queant ; ut in Notii satis
418쪽
PHILOLOGI U S. Marmaridius Babylonius Lib. I. Sedi. I. c. V MARS a Babrionis cultus fuit ,si credimus Chroni- 'co Alexandrino. Lib. I. Seet. 2. cap. XXXVIII. Verum nihil inde pane colligi potest, an velit Stellam
qua Mρης dicebatur Grabs , an Thracem hominem aut ejus mentem qua illi Planeta prae sie credebatur.
Si posteriora , sunt sanὸ inania qua dicit; sin Planetam ipsum a Babyloniis cultum velit , possunt vera ese. Vide Ger. Joan. Vossum de Idol. Gentil. Lib. I. cap. I 6. Ut vanitatem Graecorum de oris talium opinionibus loquentium videas , audi Scholiastem Apollonii ad III. Arg. Vs. 33 s. ubi de Planeta Martis: Πεμγεν ς, ait, ἔν τω περὶ ρXαλ- ita legendum υidit J. Rutgers. Var. Leci'.
Ηγακλεους : Perigenes in libro de Chaldaicae regionis , aut Seetae Mathematicis, ait qui vocatur a Graecis Martis, eum Herculis Planetam a Chaldaeis dici. Duasi Hercules larius , aut Thebanus notus Babγloniis fueriti Poteli fieri tamen ut Cha dat Mathematici in Gratia viυentes voce Herculis usi sint, sed qui quid posteriores Graecis noti dice- bant, ideo non fuit veterum Babγloniorum opinio , . aut loquendi ratio. Martis Planeta praeses Deus AsBriis cultus. Lib. I. S. 2. . cap. XXXVII. Vide Aetieus. MATERIA dicitur odisse lucem a Chaldais, Lib. I. c. XVI. Seet. 2. quod intelligant voce crassam
ac vacam materiam , quomodo π veteres Hebraei 'loquebantur , si credimus Psello de Dam. καὶ τοῖς ἡμετεροις ρ τοις Θιραζε, α τοῖς ανωτερω e M'
419쪽
rea dicere p. 46. Ed. nupera I iloniensis. Vide& Origenianas Huetii notas. p. 8S. Nateriales mundi quales, secundum Chaldaeos Lib. I.
MAZZALOTH. Septuaginsa Init. legeranta. Reg. XXIII. s. cir Iob. XXXVIII, 32. scribitur per Resch in Hebraιco Codice , quod persuadet esse veram lectionem. Ac sanὸ origo vocis converit , nam cum nazar sit separare , Planeta luasi eximia stella dicuntur n in Magetaroth. Hinc iodorus ait Planetas dictos esse κυρως π Sεων, Dominos Deorum. Vide Lib. I. Seet. a. c. XIX. Mechaschephim unde dicti. Lib. I. Sed . r. c. X. MECHA SCHEΡHIM videntur sedem esse ac quos Graeci vocant Chaldeorum Prophetas. bam-bliehus S. 3. c. XXXI. qua dicit de malis vir ribus , Sacris non rite peractis praesentibus, ait se
ἀκοῦσαι χαλδαιών ποτε προφητων λεγοντων, audivisse
a Chaldaeis Prophetis dicentibus. Iulianus Orasione V. dicit conjungenda esse Aristotelis dogmata Platonicis, μοῦ Ἀον ταυla: ταῖς is Θεων δε κεναις προφητειας imo etiam haec prophetiis a Diis editis, quibus verbis oracula Chaldaica ab eo intelligi crediderim. Vide qua de hac voce ' issimus ad Exod. VII, II. NENS tertia, secundum Psellum , Triadum Chaiadaicarum Natura Lib. I. Seet. Σ. cap. IV. Hac vocatur a Platonicis ψυχρον em κοσμου, animRsimpliciter . anima mundi. Vide Plotinum En-nead V. Lib. I. a Cap. III. ad VIII. Hanc entem aiunt oracula remansisse ιν τῶ πατρικῶ βυθοῦ, tit o Plotinus, tria Principia σκυυπάρχών - λύπειν , una exsistere & se invicem non deserere. Vide laudati libri c. l V. er V. A
420쪽
ΡΠILOLOGICUS. xks conveniunt secunda hvosas, quam constanter
vocat NOUM Plotinus; atque hanc eo nomine intelligi potius crediderim. MITHRA, praefectus medii generis Entium , Lib. I. S. a. cap. III. Lib. 6. cap. VI. Cum hae vox non occurrat in Oraculis , Er aliunde constet esse vocem Persicam. Vide Ger. Joan. Vossum de Orig. Idololatriae Lib. II. c. IX. crediderim hic confundi Persarum opinionem cum Chaldaica ; ac sane , ubi Plutarchus has habet, loquitur de Per sarum opinione. Si quis adtente eo ideret Theologiam Persicam , videbit Mithram vocari Solem αἰ σθητι, , qui non potes inter res intelligibiles , de quibus hic agitur , collocari. Vicinarum opinionum confusio ingentes perperit in hisce rebus di cultates. Viise er Lib. 2. cap. IV. nn mihr, proprie amO- rem deinde Solem sonat apud Persas. Inde fa- istum nomen Mithra. Vide Thom. 'de Relig. pers. Cap. IV. Mithra dicebatur apud Persas , auctore Herodoto Lib. I. cap. I 3I. Venus , si Straboni Lib. XV. pag. SO3. credimus, Sol, quod alii etiam confirmant. Nempe, illi non ex certa cognitione, sed ex conjectura , numina Graeca cum Barbaris conferebant ; unde dii ent sententiis. Mithrae Sacra apud Persas. Lib. II. c. IX. Mitus , quid Chaldaeis. ad Or. Vs. 237. Nνιζουρῖν Oraculum scitatum Lib. I. S. 2. c. XXIX.
hanc vocem inclamandam , ad expellendos terre-sres Damonas, ait, sed quid signiscat non docuis Stanteius noster. Ρselliis Vendit ea elici prasantiorem Damonem, qui impedis ne qui Sacra facisa terrestre fallatur. Hoc fundamento nixus crediderim μνιζουρῖν idem esse ac μαααρω , quod significat Planetas, vel Mentes, quibus inhabitantur ; quarum opem adversus terrores Da nas