장음표시 사용
201쪽
stine rete in omnibus exemplaribus Grecis correctiorem . Ita denique scriptum est in omnibus Scriptum sacrae versionibus Latinis, quae ad normam versionis LXX. Interpretum sunt concinnatae, praesertim in Editione Italica, quae ante Hie- Tonymianam, seu vulgatam Editionem, publice in Ecclesia legebatur, δcquam doctillimuq Fluminius Nobilitis e tineis , cum quibus extremum agonem agebat , eruit, lucique denuo rellituit . Quod autem spectat tria illa exemplaria Graeca, in quibus S. AusHiiuus allerit, se legisle Matinitatem e vivis excellisse sex annis ante diluvium , dici 'oteli, tria illa exemplaria Graeca, quae sine hoe mendo extabant tem ore S. Augustui, suis se ex Textu Hebraeo correcta, & emendata . Nam quemadmodum Aoniti, Symmachus, Theodotiisu, Origenes, m Fchius, & Lucia-κus, Martyr, bene multa in versione LXX. Interpretum omissa addiderunt ex Textu Hebraeo, aut mutilata calfigarunt ad normam Textus Hebraei, ita non absimili ratione fieri potuit, ut nonnulli deprehensum in versione LXX. Interpretum
ei rea annos aetatis Mathusalem errorem, iuxta veritatem Hebraicam , in tribus illis exemplaribus Graeci correxerint, atque repurgarint .
Oppositae sententia argumenta.
ARguitur primo: Huie Chronologiae
standum non est, quam a Judaeis fuisse corruptam certis argumentis evinci potest, atqui certis argumentis evinci potest, sacri Textus Hebraei Chronol fiam fuisse a Judaeis vitiatam, ergo dcc. Prob. min. primo, quia constans est, &usu apud Iudaeos recepta haec traditio, sere ut Messias appareat in sexto mundi millenario, qua Iudaeorum traditione eum
Christiani in primis Ecclesiae temporitas uterentur ad probandum Christum esse Verum Messiam, utrete natum in sexto mundi millenario, Ahihah, famosus Ra hinus, qui sub Hadriano Imperatore, seu in secundo vivebat saeculo, ut se se facilius ab illo Christianorum argumento,
uod Iudaeorum iugulum petebat, expe- iret, mille ac qui eutos circiter annos ex Textuς Hebraei Chronologia de industria expunxit, ne Christum verum esse Messiam sateri cogeretur. Qua facta annorum detractione, accidit, ut fieri Textus Hebrii Chronologia modo contractior sit mille ac quingentis serme annis calculo LXX. Interpretum; hinc igitur prima labis origo. Semnda, Iudaei in primo, vel secundo taclesiae saeculo facile admodum depravare potuerunt Textus Hebraei Chronologiam , nam tum temporis seli Iudaei linguam Hebraicam eallebant ;Chri iliani vero, linguae Hebraicae penitus ignari, solam versionem LXX. Ια-teroretum legebant & sectabantur . Cum
igitur Christiani, ob linguae Hebraicae imperitiam , reclamare , & impiis Iudaeorum obsistere conatibus haud possent ; quid mirum, si Iudaei id temporis Textus Hebraei eorruperint Chrono. logiam, ex qua Chrilliani invi him m.
terant adverius illos petere argumentum ad probandum Christum esse verum Messiam a Respondeo: Has contemiras, quas aὸ saeri Textus Hebraei chronologiae au.
thoritatem elevandam adducunt modedini quidam Chronologi, non solum is, neς & futiles ella, verum etiam aper te falsas Primo squidem falsum est, hane traditionem, de nascituro Messia in sexto mundi millenario, suisse arud Judais pervulgatam, cum potius apud illos vigeret traditio hule olane oppositalcinserta in Talmude Trastatu Sanhedris, iuxta quam Messias nasciturus Et in quarto mundi millenario. Porro, antequam Talniud Babylonicum esset a Ra, binis septimo Ecclesiae eadente 'coloeditum, sicut ex Iudaeorum traditioni λς colligit Morinus lib. 2. Exercit . Scap. nulla erat apud Judeae traditio de nascituro Messa sive in quisto, sive in sexto mundi millenario . Preterea, falsum itidem, est Rabbinum, ibah e sacri Textuς Hebraei Chronologia mille &quingentos expunxisse annos, quo fac, lius ab eo se extricaret argumento, quod
in ipsum intorquebant Christiani , ad probandum Christ- in e verum Mel .
202쪽
Enimvero , Christiani & antiqui Patres
nunquam contra Judaeos calculatoriis diasputarunt argumentis. sed potitu clarissima usassarunt Prophetarum Vaticinia , quae in Christum Dominum mirum in modum quadrant, & ad quae Iudaei, licet in
omne latus se se versent, ac misere to queant, nihil hactenus solidi hiscere, atque mussitare potuerunt . Unde , si1 Judaei, ut Sanctorum Patrum eluderent a zomenta , Scripturas ipse, depravare voluistent, promi omni dubio non in Chro- nologia veterum Patriarcharum primae&secundae ariatis, quae ad eorum disputationem nihil omnino conserebant, sed in prophetiis Isaiae, Danielis, &aliorum id tentassent, quod tamen eos nunquam tentasse compertum est . Tertio , Rabbinus in ubah quemdani nomine Barcochebam tanquam verum Messiam, propalavit, sevi testatur S. Hiem mus in eap. 8. Isaiae,
at ricui selum imprudens , sed mit homines natos stultissimus ibisset Rabbinus inibah, s , dum Barcochebam tanquam Messiam Iudaeis obtrudebat , detraxi cset e Chronologia Hebraeorum mille &Pingentos annos , ne fateri cogeretur Christum elle verum Messiam ; facta . quidem illa annorum detractione , ludibrium dedisset Rabbinus Ahihah , seque una eum sto Pseudo ema Iudaeis perinde ae Christianis plenis buceis deridendum propinasset . Denique , s. Aufusinus cap. I r. lib. I . de Civitate Dei , ait i Hane distrepantiam , quae Codices
Hebrem inter & Grases reneritur inputatione annorum , non esse refund&ndam in malitiam Iudamrum , sed a ceptam reserri debere huic Scriptori , nisi e Bibliotheea Ptolomaei Phliadelphi , , yotiorum Regis , sacriam Codicem ,
seu versionem aὸornatam a LXX. Ιnterpretibu et describendam primus accepit . Ille quippe Scriptor persuadere Volens Agyptiis , annos quibus genu runt , vel vixerunt Patriarchae primae &secundae aetatis , non suisse Solares , qui
constant diebus 363. & horis sex, sed pitius a Mose Meipi tanquam menstruos; noe est Lunae senio definitos, quales ita gyptii numerabant uti asserunt Censori nus cap. 19. lib. de die Nat. Mambias
cap. Ιχ. lib. I. Saturnal. Plutarchus in lib. 7. S. Diodorus Siculus in Bibliotheca multis centenariis P triarcharum ante & post diluvium vitas auxit , in eorum aetas habilis , seu te pestiva ad generandum inveniretur, tu ta supputationem brevium illorum ann rum. Nimirum , inquit Sanctus ille P ter , eum vellet persuadere, qui hoc Deir, eo numerosissimos annos vixissse antiqκυ , qtiod eos semiissimos nuncupabant, o hoc de maturitate pubertatis, qua idonea filigi erentur, conaretur Uenue; altie in inlis emtum annis decem noyseros insenuandos: ν'credulis , ne homines tancilia viaxisse reri ne in fidem nolleui; addidit cem tum , usi habilem gigendis filiis non imisuit aetatem ', eosdemque , pos genit fims ut conqueret summa , detraxit. Sic quippe credibiles voluit facere idonemum generande
prolis remententias aetatum, ut tamen nu mero non fraudaret numersas aetates υ---
rium singulorum . Quod atitem in sexta generatione id non fecit , hoe ipsum est , quod magis moetet illum ideo fecisse, cum
' , quam dicimus, postuloιt, quia non fecit M. non postulisit . Invenis nanque ιn eadem generatione apud Hebraeos eqse Iared , antequam genu et Enoch, eentum Iexaginta duos annos, qui fecundum illam rat/onem brevium annorum fiunt anni feri
decim , m aliquid minus fuam menses duo: quae iam aetas apta es ad gignendtim:
stri viginti sex ferent , necesse non Dis .
Ex quibus S. AM. verbis ex sumatur inanis illa coniectura , qua nituntur m demi quidam Chronologi asserentes :Rabbinum Codices Hebraeos in annis Patriarcharum primae & secundae aetatis interpolasse , eumque mille &n ingentos annos a sacri Textus Hebraei Chronologia expunxisse , ne fateri eneretur, Christum esse verum Messiam. Ad alteram obiectionis partem re
pondeo r Falso ab adversariis se poni , nec in primo , nec in secundo Ecclesiaesaeeulo misse christianos , qui linguam Hebraicam callerent , & impiis Iudaeorum possent intercedere conatibus intemerandis Scripturis Sacris . Legimus quippe apud Eusebium lib. p. Hist.
203쪽
Eccl. eap. & lib. r. capit. I. Ju-iin Genesim, ait: se legisse in Pentatis. doeox, qui a passione Clarii ii Domini adleho Samaritanoriun , Mathusalem κε
tembus usque Rabbini inibah Christia- nuisse Lamechum anno aetatis tae 18 .nae Religioni nomen dederunt, in maxi-i& tamen Morinus specimen exhibet S mo numero suisse, adeo ut universa Ec- maritani Codicis , ubi Mathusalem vi ebesia Hierosolymitana ex solis Hebraeis xii se dicitur annis &7. antequam genuit ad Fidem Christi conversis ei set consta-xLamechum ; Iosephus etiam Gallare aseia ; sie enim loquitur Eusebius : Tumifirmat in exemplari Samaritano , quod tem=Mis umisma Himsiolymitana EHesia prae manibus habebat, reperiri annos rentata erat ex Hebraeis tutelibus, qui iam nempe quos habebat Mathualem quan- inde ab Apostilisum aetate ad illam usqueido genuit Lamechum. Quae proiecto imebsedicinem permanserunt , una Iudaei 3te-igendi varietas plurimum derogat Codi--m a Romanis deficientes, maximis prae- cis Samaritani sinceritati , immo apertesiis domiti sunt atque exmguati. Fueruntidemon lirat eum fuisse vitiatum. Oportet ergo tam in primo , quam in secundorsiquidem , ut aliud laetit exemplar Eecles ae μeulo bene multi Christiani , maritanum Sansit Hieronmmi, aliud Patris qui Hebraicae lingui notitia erant ex-xMorini, aliud Sestiori . Non me latet, tulit , utpote genere Flebraei , quiquetSelaenum Pragatione in Marmora Aram in Ecclesia Hierosolymitana permanse-idelliana, memoriae Iaptan impingere nrunt usque ad Imperatorem Hadrianum, Hierrumo , quod in Textu timaritano qui in secundo Ecclesiae iaculo Civita-lsectatus fuerit numeros diversos ab illigiem Hierosolymitanam armis occupavit, quos ante ipsum sequutus suerat Euse-8c ex ea bidaeoς . R Christianos expu-ibius, at inanem esse hane Seldeni eonte lit, sicut refert Baronius ad annum Chri-icturam , ex eo maxime eonstat , quod
sti ia . Quo anno etiam Rabbinus Sanctus ille Doctor tamosam illam quae-hah, una eum suo insigni impoliore Bar-xstionem de annis Mathusale enodaturus, cheia , pseudo-Messia , fuit ab exerci-ilibros non tam Hebraeorum , quam S tu Imperatoris Hadriani occisus , vel ,imaritanorum indefesso labore , & ac- ut alii reserunt Hiil oriet , in angustis- eurato eriterio examinaverit . Potius e smum ac te terrimum coniectus earee-lgo dicendum est , apud Samaritanos varem , in quo paulo post scietidam ani- ria & discrepantia extitisse exemplaria , mam exspuit . Nullam ergo vel levisi praesertim in numeris ; adeoque aliud simam veritatis umbram habet haec ad-iEusebium, aliud Hieranstmum nactos esse versarioriam eon1ectura. exemplar Samaritanum . Secundo , G- Arguitur secundo : Textus Samarita-idicem Samaritanum in annis Patriarch nus a diluvio usque ad Abrahamum , rum ante diluvium filisse vitiatum nul- excepta generatione secundi Cainanis ,llus negare potes , quandoquidem a cre quam omittit , aliorum Patriarchammitione mundi usque ad diluvium in Co- numerat annos iuxta ealculum LXX. dice Samaritano numerantur duntaxat Interpretum , erao praeserendus est epi- anni I;o7. quem quidem nnmerum n-lo ismus Septuaginta Interpretum cal- tractiorem esse convenit inter omneSeulo Hebraeorum . Chronologos . Sicut ergo in annis Pa-Reso deo , Pentateuchum Samarit M triarcharum ante diluvium depravatus rum , quem doctissimus Ioannes Mork est Text. Samarit. ita & in annis Pavus post tot annorum silentium e tene- triarcharum post diluvium potuit eo hriet eruit , eruditis Exercitationibus il- rumpi. Nec desunt viri eruditi, qui a lustravit , ipsumque ceteris antiquiori- tumant, Samaritanos vel propter idolol
bus versonisus admiscuit in Heptaplis triam, vel propter vatinianum illud oelium,P1risensibuς , & in Bibliis Polyglottisiquo Iudaeos prosequebantur, eosque cane I.ondinensibus , fuisse in annis patria imius & angue oderant , suum Penta-ebarum mutilatum . Id constat primo , teuchum etiam in annis Patriarcharum
quia T. Hiem mus in lib. Quaest. Hebr. interpolasse . Ut ut sit , inconsessis ust
204쪽
apud omnes , non aliam Pentaleircho Samaritano authoritatem concedi debere , quam aliis antiquis exemplaribus , quae injuria temporum , vel negligentia Scribatum, vel ignorantia Sciolorum naevos & maculas quasdam contrahunt , quae ex aliorum primigeniorum, seu Hebraicorum Codicum collatione corrigi &emendari debent . Cum igitur hodie nus Samaritanus Peruateuchus in annis Patriarcharum primae & secundae aet tis sit mendosus , ad normam Textus Hebraei origenarii Codicis est eastigandus .
Arguitur tertio : in serie Chronologica Pariarcharum post diluvium nulla in Textu Hebraeo Cainanis fit mentio, cujus tamen meminit verso LXXo Interpretum , atqui Cainanem verum fuisse Patriarcham, & filium Arphaxad, aperte tellatur S. Lucas cap. i. sui Evans
lii, ubi hie habet: qui fuit Sati, qui uit ita ara, qui fuit Arphaxad ; ergo in Interpret. Chronologia praeponenda est Textus Hebraei ealculo. Respqndent huic obiectioni periti quidam huius temporis Critici 1 Cainanem juniorem esse Patriarcham insititium, idque probat primo , quia illius Cainanis ,
ne vota , ne vel igium quidem extat in Textu tam Hebnaeo, quam Samaritano , nee in antiquis Scriptum sacrae versonibus , Syriaca., Arabica, Chaldaira, Uulgata , & LXX. Interpretum versone , quae extabat in Hexaptis Origenis , &uae teste S. Hieronymo Epist. I 3 s. ad utiniam & Fretellam erat emendati Lsima. Secundo, quia Pilo, & josephus, peritissimi Iudaei , necnon authores prophani, Bemfus Chaldaeus, Graecis In te pretibus antiquior, & Eupolemur, citatus ab Alexandro Polysiliore apud Eusebium lib. . Prip. Eva g. p dictum Cainanem
alto silentio praetermittunt. Tertio, quia Sancti Patres illius Cainanis nullam mentionem faciunt . Densus lib. I. adversus
haereis cap. 33. Theophylus Antioch nus lib. 3i ad Autolycum, Epiphanius haeresi 33. quae est Melchisedechianorum, Origenes , Iulius Amemus, & Eus bius Cisariensis , qui in suo Chronico , a Soligero ediis , . veterum Pktriarch
rum ante, &. post diluuium annos ex tripli et Texta, Hebraeo nimirum, Grico ,& Samaritano recensens, in nullo eorum iuniorem Cainane eponit, unde Geo gius Syncellus earpit Iulium Africanum ti Eusebium ,. quod Cainanem. in serie Patriarcharum , qui post diluvium vixe re non numerando , centum ti triginta annis in suo calculo fuerint hallucinati : Denique certum est, inquiunt illi aut horri , Mosem temporum historias,& Parriarcharum annos integre , examcte , ac persecte in libro Genesios deseribere voluisse , porro , si Cainan tu.
nior , euius generationem praetermisidΜoses ,. verus esset Patriarcha , pertu batam , ae confusam Clitonologiam reddidisset ΜΟΩς , & sus deque miscuissed historias temporum , nemo quippe inficias ire potis , iunioris Cainanis adiectione , vel detractione haud parum variari Chronologiam ; quae diluvium inter & Abrahamum a Mose descit
Huie responsoni , quae multis probatur viris doctissimis, quominus calculum adiiciam, verat auisoritas S. I.ucq , . qui capit. 3. Evanselii texens Genealogiam. Christi Domini diserte Cainanem inter Salem , & Arphaxad medium reponit Nemini igitur fas esse puto , Cainanem. iuniorem velut Patriareham supposititium
ex Evangelio expungere . quem Vetullis,
pturarum Interpretes, potissimum Augu itinus libro Io. de Civit. Dei capit. IO .& S. Hieronymus in translatione Euan. gelii seeundum Lucam, legerunt , agnoverunt , retinuerunt , quemque etiam
Romana, rest sacrorum Codicum emen. dationem , iussu Summorum Pontificum Sixti V.& Clementis VIII. adomatam, legit, agnoscit, & retinet Ecclesia. Scio , . laudari a peritissimis quibusdam Critieis vetullissimum. Codicem manuscriptum Graeco latinum B. Lucae Evangelistae in antiquissimis membranis litteris maiusculis sine spiritibus , &Meentibus descriptum , in quo Cainanis illius iunioris retieetur generatio . Hic autem Codex quatuor Evangeliorum& Actuum Apostolorum complectiture histo.
205쪽
& ex Graecis olim in Galli ut credibile nanque est Providentiam Diqi Irenaei in s nam permisiste unquam , ut siliaretur S.
ibi-: Lucae Evangelium, quod eo fine conkribi voluit , ut ex illo sacro fonte omnes 82 historias ,
asportatus in Monasterio S. suburbio Lugdunensi repositus est que asservaturi donec exorto ei vili bello anno repertus est a Theodoro Ber za, qui eum Cantabrigensis Academiae Bibliothecae dono dedit anno I 8 I. Sed , ut eandide fatear , huic manuscripto Codiei, cui maiorem , quam parsit , authoritatem quidam Critici e ciliare moliuntur, duo gravistima momenta fidem derogare deiant . Primo , quia Codex ille nullo. pacto praeponi poteti editioni vulgatae a sacrocincto , & cccumenico Tridentino Concilio , & a Sede Apostolica probatae , & emendatae , in
qua e. Evangelii S. Lucae conceptis
verbis legitur Cainan insertus Arphaxad inter & Salem : vetoli milius siquidem ess neglidentia alicuius Amanuensis iuniorem Cainanem suisse omissum in illo
manuscripto codice , quam ipsum , nemine reclamante , irrepsilla in Evangelium S. Luci , eumque sic intrusiam 4esi, & retineri ab Ecclesia Romana. S cundo hic manuscriptus Codex suit duntaxat exaratus circa sextum saeculum ,
sicut probant eruditi Critiei Richardux Simon cap. o. hiil. Textus novi Teitamenti, & Elias Dupin 1. cap. q. lib. 2. Tom. 3. Dissert. praelim. in sacra Biblia , adeoque manuscriptus ille Codex pulterior est translatione , quam lucubravit S. Hieronymus, Evangelii secundum Lucam, in qua S. Doctor , post accuratam antiquorum Scripture faerae Codi eum lectionem , Cainanem reposuit Arphaxad inter & Salem . Nee ullam veri speciem habet coniectura Frideriei Span, mii , qui in prima parte Dubiorum Evang. Inbio 23. ariolatur, Cainanem in Evangelium S. Lucae suisse intrusem a quodam stiolo hisce temporibus , quibus Ecclesa sub Imperatoribus Decio , Ualeriano , Dioc tiano, & Tyrannis aliis exagitata, vexata, & dissipata suit, atque non solum in Corpora Chri litan rum, sed & in libros saeros , praesertim sub Diocletiano , & Maximiano Coli gis , serto flammaque id aetatis saevi tum est . Haec inquam Spanhemii eouic bira. nullam Veri speciem habet ; ingentes salutares Chri ilianae Religionis, vi-it, & doctrint Chri ili haurirent aquM . Ad objectionem itaque breviter ipse respondeo Molem mulam quidem in
Textu Hebraeo Genesis cap. II. Cainanis junioris mentionem fecisse, inde mmen inserri haud posse , Cainanem enumero Patriarcharum fuisse a Mose sublatum , alioqui, quia S. Matthςus in Genealopia Chri iti tres omisit Reces Iuda , dicendum itidem esset , tres illos
Reges ab Evangelista omittis , nunquam in rerum natura extitisse , sed plane commentitios esse , quod tamen tam salsum est , quam quod maxime . Nemini autem mirum videri debet , uod in antiquis Scripturae Sacrae versionibus Cainanis iunioris reticeatur generatio ; illae siqitidem Scripturae Sacrae
versiones exactae sisnt ad normam Textus Hebraei , in quo Moses Cainanem illum praetermisit. Idem iudicium serendum est de his SL PP. & de Seripicui bus tam Judaeis , quam prosanis , qui
Cainanis iunioris non meminerunt hi quidem omnes Scriptores Textum H braeum , in quo ἡesideratur Cainanis generatio , festati sunt . Ceterum , inter M. Patres , & Scriptorus , seu Judaeos , seu profanos , nullum reperiri eth, qui disertis verbis Cainanem ex albo Patriarcharum, pol diluvianorum expungat , & ex advers. multi sunt Sa cti Patres , & Scriptores Ecclesiasti ei , qui poli S. Lucam cap. 3. Evangelii .
Cainanem iuniorem inter Patriarchas I ponendum esse autumant
Ut autem Cainanis iunioriς ita jectio non variet Chronologi M, quae diluvium inter & Abrahamum a Mose in Genesi describitur, dicendum est eum Gene ia dci l. I. Chronographiae,. quod Arphaxad
genuit Cain tem amo aetatis suae I 8. &quod Cainam genuit Salem Uno aetatis suae II qua ratione dici potest, Salem natum esse ipsi Arphaxad , eum Arphaxad
annum aetatiς sitae ageret trigesimum quintum, sicut digitur in Textu Hebrara, actu Edit.
206쪽
Edit. euig. Genesis cap. I. V. 22. Nam& more loquendi sacris literisnon inuislato genuisse nepotem a s vere dieitur,uamvis cum immediate non genuerit .n eamdem Genebrardi sententiam de-stendit P. Io: Harduinus , recens So Jesu Ariptor, in Chronologia Vet. Testam. ad Uulgatam Versionem exacta ,
inter clina illius opera edita Amste- dami anno MDCCIX. Hune igitiuCenebrardi modum conciliandi generationem Cainanis iunioris cum Cnronologia Textus Hebraei , & editionis vulgatae, obviis ulnis ipse amplector, quandoquidem ad illam concordiam ineundam, nulla alia, mea quidem sententia, expeditior suppetit via. Arguitur quarto: Bene multi SS. Patres , quos laudant Baron. in , ad
Annal. Eccles. Morinita cap. I. EXercit. V. lib. I. de Hebraei , Gruique Textus linteritate , metronus in lib. de otiquitate temporum restituta annos ab
origine mundi juxta LXX. Interpretum calculum subduxerunt , ergo potius sta dum est LXX. Interpretum Chronol piae , quam fieri Textus Hebraei calculo . Praeterea, Ecclesia Romana sua authoritate etiamnum approbat Chronolo
iam LXX. Interpretum , quippe quae singulis annis in pervigilio Natalis Cnristi in Martyrologio , quod publice recitatur , numerat annm ab exordio Mundi usque ad Natale Christi Dom. iuxta
calculum LXX. Interpri quem sequitur Euseb. in suo Chronii , a S. Hiercu mo latinitate' donato . Denique ; sexta Synodus oecumenica Constantinopoli e
lebrata , iisdem numeris sua Acta eons, gnavit , a mundi siquidem origine usque ad illud tempus celebrati Concilii, anni
numerantiar sex mille centum nonaginta novem anni. Ergo tam ex M. PP. quam
ex Tabulis Ecclesiasticis constat , Chro- nologiam LXX. Interpr. anteponendam esse iacti Textus Hebraei Chronologiae. Respond. ad singula illa momenta, &primo, duod spectat M. PP. dico : E
rum authoritati praeponendam esse authoritatem Ecclesiae , quia , ut optime
observat L Thomas a. a. q. I . art. 12.
Doctrina Catholicorum Doctorum ab E ilesia auctoritatem habet , ad oque flis saudum es auctoritati Ecclesiae, quam atictoritati Aue ini, vel Hieronomi , intcui cum ue notioris. Quapropter , cum Eeelesia Catholiea , ut supra probatum est, Hebraeorum Chronologiam in nostra Editione vulgata approbaverit , authori-ixti Ecclesiae , velut sacrae anchorae , in- divulse adhaerere debemuς, & ab ea ne latum quidem unguem desciscere. Nemini autem mirum videri debet, quod SLPP. in primis Ecclesiae temporibus Chro. nologiam LXX. Interpretum sectati suerint , nam Ecclesia id aetatis nulla alia Scripturae sacrae versione utebatur praete quam versione LXX. Internetum . suae proinde , ut ait Morinus , Ecclesiam Christianam peperit, lactavit , educavit, sevit, ac initituit. Quapropter, M. PRtempori servientes , & Fidelium utilitati eonsulere volentes , versionem , &Chrones. LXX. In te . in tanto tum temporis pretio habitam immutare , aut non sequi religioni duxerunt . At , propagata semel Christiana Religione, San- in Patres , & praecipue Hieronymus ,& Augustinus , postquam hane quaestionem maturo, & acturato criterio examinassent , Textum Hebraeum , eiusque Chronologiam vesioni, & ealculo L .
Interpr. praeponi debere esiserte pronun-eiarunt , multisque argumentis comprobarunt ; quorum iudieio stetit Ecclesia
Latina , quae , repudiata versione LXX. Interpretum , quam olim in Editione , vulgo dicta Itala, sequebatur, obviis ulnis amplexa est editionem vulgatam , quam Sanctus Hieronymus ad mormam
Laeri, & primigenii Textus Hebraei eoncinnavit.
Secundo , quod attinet ad Μartyrolo. gium Romanum, quod in pervigilio Natalis Christi Domini recitari solet , bre-
l xii ex respondeo : Hoc inrtyrologium in
Ecclesia reeitari iuxta Chronologiam LXX. Interpretum , non quod Veram , t & ineorruptam eam esse Chronologiam tenseat Eeelesia, cum potius huie 'e diametro adversantem, ut veram, & genuinam, quae in Editione vulgata consignata est i omnibus recipiendam proponat ;sed quia vult Ecelesia, ut ait noster mu
207쪽
menda lib. a. de Antichristo cap 6. vi aliquod exhibere venerandae antiquitatis monumentum, tametsi lacerum, aedesernae, & pannis, annisque obsitum ;omnibusque palam sacere , quam olim Scriptura: sacrae versionem secuti fuerint antiqui Patres in numerandis annis ab Orbe condito ad Christum nascentem . Solem enim vetera antiquitatis monumenta , quantumvis corroba , & attrita , gratum inspectantibus pnxstare intuitum Addo etiam , Ecelesam non multo abhine tempore uti praedicto Martyrologio, nam olim Ecclesia utebatur alio Martyrologio, quod is Heriberto Resum eicio Pa-xistis anno Isr3. suit typis excutium , in
quo, absque annorum numero, haec tantummodo verba leguntur : mitas I ο-m mi seiundum carnem.
Denique , ad authorilaum sextae Synodi generalis, dico : Concilia cucumentea e voeari ad dirimendas emergentes tam circa fidem , quam circa mores
Controversias , in quibus definiendis in- fallibili pollent authoritate, at non congregari Concilia ad expendendas Chro nologicas quaestiones, de quibus salva fi- ldei regula hine inde disceptari potest .l Praeterquamquod , oppido falluntur ad- iversarii , dum hane Synodum appellant sextam generalem , quae tamen revera non suit sexta Synodus generalis . sed potius Pseud Synodus , dicta Trullana vel Quintinena, tempore Iustiniani Imperatoris celebrata ; quae nullam prorsis in Ecclesa Latina , ut multis probat no- iter Melchior Canus lib. 3. de Locis, o ltinet authoritatem.
Arguitur quinto : Iosephus, peritissimus Iudaeus, lib. I. Antiq. cap. q. &cap. T. annos Patriarcharum ante dii vium recenset iuxta Chronologiam LXX. Interpretum . Philo etiam, Iudaeus, annos a creatione mundi numerat iuxta calculum LXX. Interpretum , eruo pra I onenda est LXX. Interpretum Chrono-oma calculo Hebraeorum. iRes ndeo: Josephum in putatione annorum non aliam, quam sacri Textus Hebraei Chrenologiam es e sectatum , sicut lex multis locis operum Iosephi evineunt periti hujus temporis Chronolosi, potio l
senum doctissinius P. Ie Quim q. patiatis a. Defensionis Textus Hebraei, erdericus is hemitis Chromtos. Sae. par. a. cap. 3. idque probant viri illi eruditi primo, quia si annos,. quos Iosephus in fib. 7. Antiq. cap. a. & in lib. Io. Antim
cap. II. numerat a creatione mundi ub
que ad fabricam Templi , quae ficta est
anno quarto Salomonis , accurate quis supputare velit , reperiet a creatione
mundi usque ad stru ram Templi e fluxisse duntaxat, iuxta ealeulum Iosephi, ter mille & quadraginta quinque annos , qui Iosephi ealculus optime consentit eum epilogismo Hebraeorum . Secundo , idem sosephus lib. r. contra Appionem cap. 2. ab exordio mundi usque ad m- sis obitum seribit interfluxisse tria prope
annorum millia, sic enim loquitur : Ne-ἐπnumera apud nos habentum volum
na , inter se invicem discorvantia, Bd duo tantum o viginti sunt libri , ex quibus quinque sunt Moyses continentes Le es, ia- ω , Iuccessionis humanae prosapiam .
quod quidem reueus tria prope annorum millia comprehendit. Porro , si Iosephus in putatione annorum sequutus fuisset LXA. Interpretum Chronolobiam , n merasset a creatione inudi usque ad Mosis obitum Mon tantum tria pmpe annorum millia, sed quatuor annorum millia , nam iuxta ealculum LXX. Inter. pretum , sicut fatetur doctissimus Pera nus, a creatione Μundi usque ad Mosis obitum numerantur anni ter mille nongenti octoginta tres . His , & aliis momentis , quae adducunt viri eruditi , liisquet , Iosephum annos Mundi iuxta sa-eri Textus Hebraei Chronologiam subduxisse. Fateor tamen , Iosephi Chronol giam , in annis Patriarcharum ante M post diluvium , seisse diande a Graecis da- ita opera 4nterpolatam, ut tanti viri patrocinio in sabulosa sua antiquitate gloriari possent. Huius eorruptionis sectae a GKeis multa deprehenduntur vestigia . Duo hic duntaxat , brevitatis ergo , indicabo, ut prudens Lector, tanquam ex ungue leonem , 'praedictae labis originem compertam habuere possit . In primis , c. q. lib. I. Antiqv. scriptum legimus ,
a creatione Mundi ad diluvium usque
208쪽
Muxisse annos bis mille sexeentos quinquaginta sex , & tamen si anni Patria charum in eodem capite, & Textu hodiereo Iosephi ad ealculum revocentur ,simmam duntaxat , a creatione Μundiusque ad diluvium , eonficient bis mille dueentorum quinquaginta sex annorum . Quis autem non videt, Iosephum revera scripsisse a creatione Mundi usque ad diluvium mille sexcentoς quinquaginta sex interfluxisse annos , & postea a Gmeis hune Iosephi calentum in annis Patria
charum ante diluvium interpolatrice manu tuisse depravatum, ita ut tamen ape tum reliquerint suae corruptionis vestigium ὶ Non enim qui ad fraudem ollidi sunt, tantum audent, quantum excinitant; saepeque accidit, ut hi , qui au-acia ceteris eminent , imprudentia i tantur; Deinde , Iosesius a diluvio usque ad ortum Abrahami ait: se numerare duntaxat annos. ducentos nonaginta
duos , & tamen si anni Patriarcharum
stdiluvianorum accurate computentur,
si eut in hodiemo Iosephi Textu sunt deseripti, summam dabunt a diluvio usque
ad ortum Abrabami annorum nongentorum nonaginta. duorum. Hinc Clar. 63--lutis Dandilo in sua Gallica versione Dperum Iosephi fatetur ingenue, Iosephi
calculum , in annis Patriarcharum ante ,
& post diluvium , fuisse de industria a
Graecis vitiatum Immo, Morinus cap. I. Exere. 7. lib. I. de Hebraei, Graeci erim rus sinceritate , asserit, a quodam stiolo multos Textvi Iosephi additos esse centenarios : Nam, inquit, eum vi rea ille
sciolus , Iosephum in priori di iributione
me dii iam vitas Patriarcharum, L . Intemretibus aequales fetisse , idem existiarnmit in posteriori distributione post di-ι-ium esse Iaetendtim. Haec habet Morinus , i qui tamen falso supponit , Iosephum in priori dii tributione ante diluvium vitas Patriarcharum calculo LXX. Interpretum aequales secisse , cum potius dicere debuisset , Textum Iosephi tam in priori distributione ante diluvium , quam in posteriori poli diluvium , fuisse a Graecis in annorum numeris interpolatum , sicut mox ostendi. mus , idque etiam averte declarant in- Graissim de B seriis Tom. I.
numerae contradictiones, quibut , in an norum numeris , scatet hodiernus Iosephi Textus ; neque enim credibile est ,1 osephum, in scribendo diligentissimum, atque gravissimum Authorem , tot contradictionibus in notandis temporibus Ω- se implieuisse , ut observat noster MeIehior Canus lib. II. de Locis c. s. ada gum. 9. Sed in numeris Iosephi lib/i mεuda habent ianumera, qua ego menda υiro
diligentissimo , atque omissimo assi are
Quod spectat Philonem , Iudaeum, testantur Sisitis Senensi ς lib. s. Bibliothe. ei Sanfir , & Riceiosius cap. a. lib. 7.
Chronologiae reformata , eum Patriarcha, rum annos numerasse iuxta calculum Hebraeorum, nec contrarium probari potet
ex libro , qui de temporibus inseribitur , & quem noster Ioannes Annius , Ut te biensa, Philoni Iudaeo perperam asserit. Constat enim apud viros eruditos, hunc
librum spurium esse Philonis Iudaei scetum, tum quia Eusebius lib. 2. Hist. ει- et. cap. IL & S. Hieronmmus in Catal go Seri 'torum Eccles Philouis Iudaei Ο-pera diligenti eriterio censuerunt, & tamen nullum memorant opus , in quo Pkilo res gestas Regni cuiusquam temporaque notarit; tum quia etiam liber ille multa salsa, multa absuta, nonnulla contra Scripturam sacram proseri , totque mendis , & anilibus sabulis a capite ad calcem reserrus est , ut nemo , si eum tantisper lectitare voluerit, 'eon sestim non fateatur , hunc librum male consarei
natum Philoui Iudaeo vindieari haud posse. Arguitur sexto : Multi Ethniei Hibstorici, qui ante Christum vixerunt, videliret Demetrias Phalereus, Evolemus, Philo senior , & Alexander Pol itie, ineonseribendis sitis Historiis , & numerandis anni ς, qui elapsi sunt ab exordio mundi , LXX. Interpretum Chronologiam sunt secuti, & ad eam aetatem, in qua floruerunt , quinque mille sepra ducentos , & amplius annos numerarunt , ut videre est apud Clementem Alexandrianum lib. I. promatum, &apud Morinum c. 2. Exere. 7. lib. r. de Hebraei Graciqua Tenus sinceritate , atqui ille annorum M n
209쪽
numerus, quem siemi sunt praedicti Historici Gratei, cohaerere non potest eum Hebreorum Chronoloma , bene tamen eum Chronologia LXX. Interpretum ;ergo potius standum est LXX. Interpretum Chronologiae, quam Hebraeorum cal-
Respondeo: Hoe argumentum petitum ex teitimoniis Historicorum Graecorum , elumbe , immo nullius esse momenti . Primo, quia illi Historici, utpote Graeci, gentis Iudaicae Chronologiam hauserunt ex versione LXX. Interpretum, quae tune in illa regione vulgata erat. Secundo, quia in hae causa audiri minime debent Histori ei illi prophani, qui in sacris Codicibus Hebraeis peregrini ia hospitessierunt , scut optime observat Iosephus
lib. I. contra Appionem e. 8. ubi sermonem habens δε Demetrio Phalereo, Phi- ne seniore& Eupolemo, hoe de illis sertiudicium: Plurima nanque praediturum virorum veritate quidem antiquarum ea arum frustrati sunt .... non rnιm inerat eis,
tit nostras Litteras posent omni scrupulo- state sequi. Quid igitur mirum, si errarint illi Historici Graeci, veram Codicum Hebraeorum ignorantes Chronologiam ,& ex ea , quae apud ipsos promulgata erat, LXX. Interpretum versionis Chr nologia, gentis Iudaicae historiam deseribentes Reiectis ergo horum Graecorum testimoniis , uni Textui Hebraeo , euie sinc est nostra Editio vulgata, modidicus adhaerere debemus , qui', ut ait Teritimanus in libro de Promptionibus Haereticoram eap. I a. Nemo ἐnda histrui potest unde domitur , nemo illuminatur,
a quo contenebratur quaeramus ergo in
mire, o a nostris, de nostra ; idque duntaxat quod DKa regula Dei potest in
quaestionem de nire. Arguitur septimo: Iuxta saeri Textus Hebraei Chronologiam Genesos cap. II. a diluvio usque ad ortum Phalio, filii Heberis , quo tempore iacta est ὀivisio
terrae, & dispersio hominum, centum tantummodo numerantur anni, atqui credibile non est, Sem , Cham , & Iapher ,
tres Noemi filios, tuisse intra centum annos tot gignere filios , ex quibus regna , populi niunerosae coloniae ad
universam terram incolendam formarentur; ergo sacri Textus Hebraei Chron logia paulo contractior esse videtur , ausubinde minus accurata in eo signati
Praeterea , a diluvio usque ad nativutatem Abrahae , ducenti nonaginta duo anni, iuxta calculum Hebraeorum , d taxat emuxerant , ver mile autem non est, in tam exiguo temporis intervallo tot Reges , qui Abrahamo fuerunt eoatanei, ex quatuor hominibus, Noemo videlicet , & tribus ejus filius a diluvio si perstiti Sus , prodire potuisse . Enim v ro , ut nihil diem ὸe Assyriorum , AEgyptiorumque Regibus , qui etiam ante ortum Abrahami amplissima iam regna
occupabant, & multa sevissima bella movebant ; Seriptura Saera Genesis cap. I mentionem facit novem Regum , qui Abrahamo eoaevi & suppares fuerunt , quorum uni , scilicet Chodorlahomor , quinque Reges annis duodecim , servi runt, annosiue decimo quarto rejintegratum est bellum, quo tith raptus est,&ab Abrahamo servatus. Cum igitur, i vene adhue Abrahamo, tot extiterint Reges, multaque exarserint bella , inte, lectu difficillimum est, quomodo tot Reges , totque nationes longe a se invi. ccm separatae, ex quatuor hominibus intra spatium ducentorum nonaginta dum rum annorum pullulare , & exsurgere potuerint . Chronologia igitur Hebrae rum aequo brevior eit , ae proinde ipsi anteponenda est LXX. Interi . Chron logia , quae a diluvio usque ad nativit tem Abrahami numerat annos mille rentum & septuaginta tres. Facillime qui pe , iuxta hunc LXX. Interpri calculum , intelligitur tempore Abrahami seisis am-rissima R a , potentissimos extitisse .eges, consertisque inter se prastiis aeriter dimicuisse. Respondeo ad primam obtemonis pamtem e Scripturam Sacram non assignare eonfusionem linguarum, sint & divis nem terrae , ae dispersionem hominum nativitati Phale , sed tantum innuere , Patriarcham Heler filio filo indidisse nomen Phaleg, eo quod in diebus ejus divisa fuerit in terra. Ceterum, an in nativitate
210쪽
rate Phaleg, an vero in eius morte, an denique in medio ipsus vitae intervallo factum id fuerit Scriptura non indicat . Probabilius autem ipse existimo , eonfise sonem linguarum , ae terrae divisionem aecidisse anno nonagesimo secundo aetatis Phaleg, hoc est, anno mundi I 8 8. se enim fiet, ut a diluvio ad divisionem usique terrae anni sint I92. Non est autem in-eredibile intra spatium 192. annorum, tres
Noemi filio , divina maxime favente, aesceeundante boedictione, pares se isse pro-ereandis hominibus, qui ad Turrim Babylonicam struendam, & diversa regna, quae initio admodum angusta, & tenuia fuerunt eondenda , siissicere potuerunt ,
idque eo Reilius eredi potest, quod post diluvium fuerit a Deo permissa Polygamia ad sobolis humanae inermentum, ad orbis vastitatem instaurandam. Unde nomines id aetatis, cum propter kivax , &Vegetum corporis robur ad multos annos
superstites essent , multiet prooemdis liberis operam dederunt, & quotannis singulos filios sus perunt, aliquando geminos , nonnunquam tergeminin habuerunt.
Addo etiam , non nesse Authores graves , qui per regulas Arithmeticae evidenter probant, tempore , quo facta est orbis divisio , extare potuisse numerum trecentorum inoginta octo millium, sexcentorum & quinquaginta marium , totidemque sceminarum, quae demonstratio
legi potest apud Petavium, & alios Chr
nologos, qui hanc rem ex professo tractarunt .
Ad alteram obiectionis partem ; Respondeo: a diluvio usque aci ortum Abra. hami fluxisse annos 33 a. non vero annos tantum 292. ut constabit ex his, quae di-ehim; sum in Canone Chronologico , tibi ostendam , Abrahamum , iuxta calculum Hebraeorum , natum esse non anno septuagesimo aetatis Thare , ut nonnulli putant Chmnologi , sed anno emtesimo trigesimo vitae Thare prodiisse in lucem, ex quo, facta annorum supputatione, colligitur, a diluvio usque ia ortum Abrahami numerari debere annos 31. Et rursuq a diluvio usque ad vocationem Abrahami intercessula annos 426.
Non est autem eredita dissicile , intra
spatium 3 2. vel 426. annorum , a tribus filiis Noemi , eorumque posteris se homines suisse propagatos, ut Abrahami
Wmpore multi extiterint Reges, iamque conditae fuerint Assyriorum , AEgyptiorumque Monarchiae, quae tamen in ortu suo parvae fuerunt , tenues, & angustae.
Quo fit, ut fabulis accenseri debeat id , quod Diodorus de Assyriorum imperii amplitudine ac notentia sub Niuo refert Ii a. ubi ait r Ninum , amplissima sui nominis condita Urbe , Armeniam , Mediam , Syriam, Asam, fgyotum, Phinniciam, & Asanos tractus omne , prae ter Indiam , occupasse ; postremo B ctrianos infinitis copiis sui me aggressum , ita ut in eius exemitu peditum essent de-eies septies centena millia, equitum dueenta & decem millia , falcatorum tu ruum centum millia eum sexcentis Iuua narratione Diodoruς, ut Assyriorum mperii, cuius historiam deseribebat, ori
ginem augustiorem redderet, de Nini potentia ejusque Regni amplitudine multa finxit , & , ut vulgo aiunt , ex Musca Elephantem secit Arguitur ultimo : aegyptiorum DP nastiae , Assyriorum, seu Chaldaeorum ,
atque sinentium antiquitates , nullo pacto eonciliari possunt eum Textus Hebraei Chronologia, bene tamen cum catieulo LXX. Interpretum; ergo potius standum est LXX. Interori chronologiae . quam calculo Hebraeorum . Prob. ant Asisyriorum, seu Chcldaeorum Regnum cc it ter mille annis, & amplius ante Chrium. Regnum vero aegyptiorum conditum est annis plusquam 296o. ante Christum . Regnum denique Sinensium prae-eessit natale Christi annis plusquam 29 α atqui certum est a diluvio usque ad n tale Christi numerari non posse , iux ealculum Hebraeorum , nisi annos circiter bis mille , & quadringentos annos , eum tamen iuxta LXX. Interpri Chr nologiam , a diluvio usque ad ortum
Christi ter mille, & amplius effluxerint anni. Ergo Fgyptiorum , Assyriorum , seu Chaldaeorum , & Sinensium antiqui
tates eum arctiori Textus Hebraici earuculo cohaerere haud possunt, bene tamen cum LXX. Interpta Chronologia.