장음표시 사용
191쪽
quique fratres habuit Ioach ιm , δε-isciam, es Sellam. Quando vero subditidem Evangelista r pos transmigrationem Babylonis Iechonias genuit Salathiel, his verbis delignat Matthaeus Iechoniam secundum, qui fuit filius Iechoniae primi, nepos Iosiae , Pater Salathielis , nullosque fratres habuit. Non ergo , inquit S. Ambrosius lib. a. in Lue. oppressit alterum Evangelisa, seu Mtrumqtie sis imit, quod uterque Iechonias ditius D. Idem docent M. Patres , Epiphanius haeresi vi. Hie-- mus in cap. I. Matthaei , & Mucius Thomas 3. parti qua it. 3I. art. R. ad 3.
ubi ararunt, in Jechoniam primum, qui fuit filius Iosiae , desinere secundam te
saredecadem , seu numerum quatu rdecim personarum , quas in secunda clasne
exhil t Matthaeus , & a Iechonia secunda , qui fuit filius Iechoniae 'imi ,& nepos sosae , tertiam incipere tes Iare-deeadem, quae desinit in Christum. Quapropter, audiri non debent moderni quidam Critiei , qui suspicantur mendosium esse indicem Matthaei , putantque Ioa-kimum , patrem Iechoniae , omissum esse in secunda eleste , ita ut vera sic debeat restitui lectio, Iosias genuit Ioahim , Ioahim senuit Iechoniam. Resellitur etiam coniectura Petri Pesui , qui existimat , Matthaeum unius duntaxat Iechoniae , patris Salathielis , mentionem secisse , alterum vero silentio penitus obruisse . Resellitur , inquam , haec vana Possini coniectura , nam si Mattharastinius tantum Ieclaoniae , patriς Salathielis, mentionem fecisset , tredecim solum
personae reperirentur in tertia classe , seu in tertia tessaredecade a transmigratione Babylonis , usque ad Christum ,
cum tamen certum sit, quatuordecim numerari a Matthaeo. Nec valet, quod riponit Pofluus, ad complendum numerum quatuordenarium in tertia classe , praeter Josephum numerari debere etiam Mariam , Matrem Christi: futilis, inquam,
est haec responsio ; nam primo , moris non erat apud Hebraeos, sicut antea o servavimus , ut foeminae in genealogiis
hominum censerentur . Secundo , cum pater , & mater unius duntaxat generationis sint authores , Iosephus , A Maria non potuerunt, respectu Christi, nisi
unius generationis numerum conficere
Non potuit ergo Lucas, ad complendum it
tertia classe numerum quatuordenarium , Mariae generationem computare quasi diversam a teneratione Iosephi . Quapro ter, ut plenae, &integraestent tres Hasses, seu tres tessaredecades , quas in penesogia Christi exhibet Matthaeus , necessario dicendum est: eum utriusque Iechoniae mentionem fecisse , idque I eElor facile intelliget ex ordine geneali giae
Christi secundum Matthaeum , quem in
fine huius Dissertationis attexam. Arguitur quinto: Matthaeus in genea
logia Christi ait, Aeliarum, Regem Iuda , genuisse Ezechiam , atqui tamen Achis non fuit pater naturalis Ezechiae , ergo inithaeus, in describenda genealogia Christi, non est securus Naturalis benerationis ordinem , sed solum succellionem . seu ordinem iuris ad Regiam dignitatem . Prob. min. Legitur lib. q. Reg. cap. I 6. Achaetum , R em Iuda , Ioathami filium, regnare caepisse anno aetatis suae vigesimo , eumque sexdecim annis Regnum oecudasse, sicque in integrum vixiste triginta sex annis. Et cap. I 8. eiusdem libri dicitur: Εχechiam, Achazi filium, & immediatum in Regno sucein
rem, viginti quinque fuisse annorum cum regnare ccxpit; si ergo viginti ouinque anni, quos natus erat grechiaes, dum Regni habenas moderari coepit, detrahantur de
annis triginta sex, quos habebat Achazus luando mortuus est, constabit Euchiam
uisse conceptum ab Achaeto dum adhuc puerulus decennis erat , & anno undecimo vitae Achati natum esse Ezechiam, uod sane tam experientiae , quam con
ueto naturae ordini omnino repugnarae
videtur , nemo quippe in tota historia , seu sacra, seu exoti ea , auditus est , qui genuerit decennis. Longe ergo vero similius est, Acharum non fuisse verum, Mnaturalem patrem Ezechiae, sed Achazo absque liberi; mortuo , proximum Regii sanguinis Principem , seu Ezechiam , ritu generis , & jure recenta , successis
se. Quod quidem ius ad Regiam dignitatem attendens Matthaeus , dicit ,
192쪽
thia; in Regia dignitate sueressit Achino,
quamvis non esset filius ipsius naturalis. Praeterea , lib. . Reg. e. I 6. legitur, Aehatum transtulisse filium suum per Ignem, secundum Idola gentium, idest, eum flammis combussisse saerilego gentium ritu , ergo Achaetus nullum tuum post obitum reliquit superstitem filium , se subinde esse non potuit pater naturalis Erechiae. Hule obiectioni respondet S. Hieron istis Epist. reta ad Uitalem, Achazum Mino decimo aetatis suae revera genuisse Erachiam , pleraque adducit exempla , ut probet , Acharum, impotentiς libidinis aestu abreptum, hae in iuvenili aetate procreare potuisse Ezectiam tanquam praecocem protervae , & luxuriantis pue- vitiae fructum . Hule S. Hieron. responsioni subseribit Hidericus Danhemius P. I. Dubiorum Evangelicorum, Dubio ubi
aetatem undecim annorum quandoque
isturae habilem esse probat exemplo , quod natiemus memoria sua contigisse narrat in Civitate Lectoratensi Novem- populaniae , in qua puer minor ann rum undecim genuit ex puella consobrina sua , quae nondum decimum annum expleverat . Uerum , quia.dis ieile creditu est , Achaz ante pubertatis annos genuisse Mechiam, ideo. Res ndeo eum multis Scripturae Sa- erae Interpretibus : Acharum suisse quatuordecim annorum quando genuit grachiam. Ratio est, quia in seriptura S era tacentur anni incompleti Achaeti , erat enim Achaz , eum regnare coepit . , viginti abnorum , .& unius incompleti , quem non numerat Scriptura : rursiam Achaz . regnavit sexdecim ansis scilicet integris , & deeimo septimo incompleto : quare , iuxta hunc computum , Achra mortuus est anno aetatis trigesimo octavo. Similiter, Ezechias erat tantum viginti quatuor annorum completorum cum regnare carpit , sed inehoarat annum vigesimum quinrum . Si ergo nu
merus viginti quatuor annorum completorum, quos natus erat Ezechias, quando Regnum rapessivit , detrahatur de annis triginta octo , quos habebat chaz, quando e vivis excessit , perspi-Grane de inseriis. Tom. 1.
enum erit , Achazum anno ineunte d ei mo quarto aetatis suae genuisse Ea ctiam , quod sane non est ineredibile ,
utpote nec experientiae , nec naturae odidini eontrarium.
Ad aliam obiectionis partem respond. Aeharum eon combussisse filium suum, sed illum duntaxat traduxisse per ignem, hoe est, filium suum, iuxta sacrilegum gentium ritum, lustrasse & consecraue Idolo Moloch. Hine lib. 1. Paral. c. 28. dicitur de eodem Achaeto , quod lustravit filiog suos in igne. Non est autem verosimile, Achaetum truculenta superstitione & seritate plusquam Scythica in honorem Idoli Moloch filios suos holocausto consumpsisse.
Atruitur sexto Marti cur in genealogia Chri iti asserit Zorobabelem genuisse Abiu-dem, atqui tamen lib. I. Paralip. c. 3. inter filios Zorobabelis nullus nominatur A iud, igitur Zorobabel non fiali pater naturalis Abiudis, ae proinde Mattiaus non est secutus naturalis generationis ordinem . Resp. Matthaeum non ex libris Paralip.
recensuisse in genealogia Christi Abiu-dem Zoroba is filium , ejusque posterus usque ad Iosephum , sed hane seriem genealesti eam Abiudis , filii Zorobabelis, legisse Matthaeum in Tabulis genealogicis , quae , ut superius diximus , maxima cura & religione apud Judios
servabantur , & quς nunc omnino perierunt . Cur autem haee series genealogica Abiudis non fuerit a Scriptore Sacro lib. Paral. observata Hanc rationem p babilem assignant Scripturae Sacri Inte pretes ἰ dicunt enim , genealogiam a LMatthaeo contextam , & ad Iosephum , per Abiudem perductam , suisse quidem sominum e Davidis familia progenit rum , sed obscuri admodum conditi nis , & singulari Dei dispensatione . ad statum privatum, vilem & abjectum redactorum; & quia illa declinatio in ΑΚ iude , filio Zorobabelis , facta est, inde
sorte contigisse, ut Aulsor librorum P rati p. nec Abiudis, nec posterorum eius, Maiorum Iosephi obscuram vitam agentium , meminerit , sed eos duntaxat Glios Zorobabelis , illorumque .posteros
memoravit , quorum tum temporis v
193쪽
Arguitur septimo e in genealogia Chri ili scribit , Ioramum genui itein iam , atqui tamen Ioram non genuit in iam , sed potius Ioram genuit Octi iam, Ochosias genuit Ioasum , Ioasus genuit Quam , Amaetias genuit in iam , ut constat ex libri; Regum L dc Paralip. emo
Matthaeus treI generationes praetermisit, cuius omisi onis alia nequit afferri ratio,
nisi quia Matthaeus in genealogia Christi
non naturalem successionem exhibere voluit , sed solum proponere ordinem iuris,& iuccessionis ad regiam dignitatem. Praeterea, Matthaeus in geneah gia Christi a Saimone , filio Naa Ion , usque ad nativitatem Davidis Regis, quatuor tantummodo numerat penerationes , videlicet Booz, Obed, dc Iesse, atqui
plures quam quatuor debuerunt este generationes a Salmone usque ad nativi- tuem Davidis Regis , nam Salmon , postquam Israelitat ingressi simi in terram Chanaan , seu paulo post excidium Urbis Ierico , uxorem duxit Rahab , e genui t Bonetum . Chronologi autem ab ingressu Israelitarum in terram Chanaam usque ad nativitatem Davidis Regis numerant ad minus trecentos sexaginta sex annos ; porro , crudibile non est , qua. tuor tantummodo generationes implere potuisse spatium trecentorum sexaginta lex annorum, debuissent enim Salmon , Boin. , & Obed in affecta , & decrepita senectute , immo ultra centesimum aetatis annum 'ocreandis liberis operam dare. Sed quis non videt, ablurdum esse in tribus persenis eiusdem familiae sibi incieem succedentibus tam tardas , R intempestivas ponere generationes , iis prope temporibus , 'uibus dies anno- uim hominis septuaginta aiunt , s autem in potentatibtis toginta anui, CT amplius eorum labis , O dolor, ut habetur Ulai. 8ς. Constat igitur, MartLeum a Salmone usque ad ortum Davidis Regis aliquas reticuisse penerationes , ae proinde illiam naturalis generationis ordinem non Dis e secutum.
Respondeo ad primam obiectionis partem t Matruum quidem in genealogia Christi tres praetermisisse Reges, Ochinam ,
tanaen non sequi .' Matthaeum in genealogia Christi naturalem parentum I sephi successionem non exhibuisse. Ratio est , quia licet as immediate non secta serit Ioramo, ei tamen mediate & secundum naturam, utpote ipsius nepos, su est sit . Nec Matthaeo vitio verti debet , auod in genealogia Christi aliquas Ombserit generationes , in genealogiis namque aliquas personas reticeri poese fatentur omnes , quia sidua recli sermonis proprietate dici potest , filium a patre , nepotem ab avo, & pronepotem a proavo genitum Risse , unde , seut nepotes di euntur filii apud Hebraeos , ita. avi , proavi , & atavi , patres appellantur , qui censeri possunt nepotes nuisse , generatione videlicet mediata , qua revera ab illis genus ducunt . Cur autem Matthm in texenda genealraia Christi tres illos Reges praetermiserit Z 'Haee ratio afferri potest , voluit quippe Matthaeus totam seriem progenito riChristi tribus tessaredriadibus , hoe est ,
quatuordecim persenarum numero ter repetito , sive rotundandi numeri , vesmemoriae juvandae causa , complecti . Cum igitur in secunda classe maiorum Christi septemdecim occurrerent generationes, ut numerus quatuordenarius sibi iaconstare pollet , tres illos RVes praete
misi Evangelista , ob peculiarem Dei maledictionem domui Achab , scelestisis mi Israel Regis , per Eliam Prophetam 7. Reg. cap. 3I. & q. Reg. cap. 94praedictam , & quia Deus , solito surora exardescens , in calligandis filiis ob peccata parentum ultra tertiam , vel qua tam generationem poenam protendere non consuevit , sicut legitur Exodi cap. 2
ideo Matthaeus, omissis tribus illis Regibus recenset alios Reges , qui in eadem linea ab Achabo per idemineum genus , ideli , per Athaliam , Jorami uxorem , & filiam Achaia , t genus ducebant . Sunt nonnulli Authores , qui dicunt . iMote .cum . ideo tres illos Reges , inchoZiam, Jonum , & Amasiam silentio damnasse, quia in Tabulis genealogicis, quas Iudaei maxima religione asservabant, trium illorum Regum nomina desiderabamur , utpote per quamdam veluti
194쪽
exeommunieationis , quam viventes incurrerant , sententiam, ex iisdem Sace dotali expuncta iudieio , ignominis eausa, non secus ac deinde in Ecclesia Catholica mos userpatus est , nomina quorumdam Episcoporum mortuorum , qui ob fidem male audiebant , & graviori macula notati erant , e sacris dyptichis eradendi . Sed haec coniectura , ut Uerum fatear , precaria est, nulliusque antiqui & probatae Fidei Authoris testimonia nixa iaAd alteram obiectionis partem respondeo : Matthaeum , a tempore , quo Salmon duxit uxorem Rahab , hoc est , ab ingressu Israelitarum in terram Ch naan usque ad ortum Davidis Resis , aliquas generationes silentio praeteritis e.
Enim vero, a tempore, quo Salmon m trimonium inivit eum Rahab usque ad ortum Davidis Regis , non solum interfluxere treeenti sexaginta sex anni ,
ut vulgo opinari solent Chronologi, sed potius elapsi sunt quadringenti nonaginta duo anni , supputando videlicet annoς servitutunu Israelitarum distinctos ab annis praefecturet Iudicum , sicut revera distingui debere , insta in Canone Chronologico probatis ex libro Judibeum , in quo anni servitutum Israesitarum, qui mit obitum Iosue, alienis interdum servierunt Regibus , accurate re censentur distincti ab annis Prisecturi Iudicum . Si ergo a tempore , quo Salmon sibi matrimonio Rahab sociavit ,
usque ad ortum Davidis Regiς ,. quadringentῖ nonaginta duo interfluxerunt anni , impossibile est ut quatuor tantummodo generationeς tam diuturnum impleverin d temporis interealium , nisi dieatur Salmonem, speciali miraculo ultrae centesimum & vigesimum quintum statis annum genuisse Booetum t iden sue miraculum in eadem familia suille in mora, Obeda, & Isidi iteratum, quod sine assis eredi, ae multo dissicilius de suaderi potest . Quam ter, standum est sententiae virorum eruditorum , qui 'docent , musicum , a Salmonis temi ore iisque ad nativitatem, Davidis Regiς , aliquas praetermisisse generationes ,. sive ut in cunni classet numerum quatuorde-
e im personarum sibi praefixum retineret, sive ob aliam rationem, quam Deus nobis ignotam & occultam esse voluit ;quod tamen non impedit , quin Mat- Ihaeus , sicut mox exposuimus , naturalis generationis ordinem fuerit secutus.
Arguitur ultimo: Ideo Julitis Ayricanus asserit, Josephum filium sati se naturalem Iacob, & filium letalem Heli, quia supponit, quod defuncto Heli absque liberis,
Iacob, qui erat frater ipsius uterinuς, ei, juxta legem Deuteronomii eap. 24. suscit
vit semen , & genuit Iosephum naturali uidem ratione filium suum , sed secunum legem filium Heli , atqui lex, qua
iubetur Deuteronomii e. 23- ut frater demortui fratris uxorem viduam ducat, atque prolem suscito , non intelligitur de fratribus uterinis , sed selum de fratribus consanguineis , ad eonservanda scilicet Lmiliarum, iura, quae ex sola agnatio ne censentur ; fratres autem uterini non sunt inter agnatos, imo possunt esse ex diversa Tribu & familia orti : igitur Julii
Africani ratio fallo nititur fundamento . Respondeo: Legem latam Deutero inmii cap. 23. esse intelligendam , . iuxta Sanctos Patre; qui Iulis Africani rati nem secuti sunt, non solum de fratribus germanis , sed. etiam de fratribus uterinis , qui tenebantur uxorem ducere fratris defuncti absque liberis, eique iure levi ratus suscitare prolem. Quocirca, cum in hoc consentiam M. Patres, flocci fieri debet haec recentium Criticorum con ieissura L . Praeterea , negari non potest hane '-
em, de sit scitando semine statris absque iberis demortui ,. extendi etiam ad propinquos , ut constat ex facto Ruth , qui in matrimonium ducta fuit a mora, ut hie suscitaret semen Mahalon , pro Isin- qtio suo salsum igitur eli, hanc legem restringi ad solos fratres , qui ex eodem
patre genit, sunt .. εDenique , quamvis haec lex Deuter nomii cap. 23 fratres uterinoς ab h. er ditate- fratris ,. & ah uxoris eius viduae nuptii et removeret; necessario tamen huiuς legis excentio esset admittenda in sive te oro sita Iacio, qui erant
duo fratres uterint . Ratio ei , quia Heth L a. sui L
195쪽
stit ultimus eorum , qui ex Davide per i Resp. eum S. Augusti ν q. 46. in Nathanem descendebant ; mortuo ira-thae lege Leviratus praxiri non ut fioue Heli absque liberis , & in eo extin-llius procreatus nomen defiancti Patith per , hae- eui suscitatur, obtineat , sed quod illo' reditas Heli devoluta ibit ad Jacobum , non sine posteritate mortuus esse videa fratrem ipsus uterinum , qui ex Davide tur, & ideo permaneat eius nomen, hoe per Salomonem descendebat ἔ quamo :est, memoria. Neque etiam si isse diiurirem , Jacob ad eapessendam ' genuisset, inquit Aquilinus ille Doctor .
Heli fratris sui uterini absque liberis de- omen hum et I erat impositime iniuncti , fuit lege Deuteronomii adactus men eius non deleretur ex Mael - Ked ei inire eum vidua Heli Matrimonium ,lhoc utique non deleretur, ςMia non sine licuius matrimonii onus , una cum hare-sberis ex hac vita emigraret. Et M tabe- coniunctum , & sc ,itur in eius uxore frater eius implere , qucutineae postremus , conservata est in sa-Iqu1 sne sitis mortuus esset ad sucitan- milia Iacob , qui ex Davide per lineamidum fem/n fratri suo ; ruisi fri: Bbo Salomonis orisinem ducebat ducendo Ruth ut semen tacitaret propinquo
galis Heli , debuisset eius nomine a iuxor . nee de illo pepererat , taminpellari , nam Deuteri cap. 23. in descri- qui a illa natias est , ex nomine quidem 'ione auris, & exercitu ravi rarus pra lisu Miti constitutus es, quia flius eiuscipitur, ut primogenitus suscitatus sta-ld 'us , astia ita factum es , ut no-m defuncto nomen eius suscipiat , at-imen defuis non deseretur ex I et . nee qui constat , Iosephum non fuisse ap-itamen eius nomine appellatus Gi . sed
ia Obed Jella. . David. Secunda Tessa Hecas 1 Salomon. a Roboam .
ia Iosias. 34. lechonias primus. Tertia Tessarederas. 1 Iechonias secundus. a Salathiel . a Zorobabel.
196쪽
ra Arphaxad. is Cainan. a 4 Sale. is Heber. 16 Phaleg.
4i Joseph. a Iuda. 43 Simeon, 44 Levi. 4s intactia P Iorim. 47 Eliezer.
3 inthat. 4 Heli. 3 Ioseph - νε CHRISTUS. In hae Geneticinia CHRUTI, qnam
texit S. Lucas , septuaginta sex enum rantur generationes . At , si Deus , ad 'quem s. Lueas generationum numerum perducit , his generationibus accenseatur , erunt generationes soluaginta septem, ut optime observat X. TLmas 3 paria quaest. 3I. ari. 3. ad a. ubi mysticam illius numeri septuaginta septem generationum expositionem vadit.
197쪽
In qua rem itiιν, in putat nue an rem, qui a sutandi primordio ad Natale u qtie
Hebraei Chronologiam , cui apprime consona eth nos lia Editio migata , pro
aris ae socis tuentur, eamque in putandis annis, qui a mundi creatione usque
ad Natale Christi elapsi sunt, LXX. ln- Chrsi Donatis iis termiserum, sialudum I terpretum Chronologiae anteponendam esse Lacri Textus HebMi , σ Eὰitionis
Uamvis tam ex sacra, quam ex λ prophana historia fit putari misint i annis Patriarcharum ante, I, qui a mundi exordio ad Natale vium . Graecuq siquidem ii illi Domini ui luxerant , fateri ta- Versio LXX. Interpretum,
men necesse eli, hanc rem arum noti
tiam hisce praesertim temporihus lubricam nimis, implexam, & operosim vasisse, ob incredibilem Chronolgorum opinandi diversitatem, & pene inexpli- dissultateseabileς , quas invexerunt quae plurimum laboris & negotii etiam i nentibus, alii g stantibnet pro uiris doliis exhibere solent. Alii siqui-i LXX. Interpretum. Accedit ad dem, quos inter hae tem dilate cele-l tatis cumulum, quod eorum, qui briores fuerunt Ioanues M riuus in suis i LXX. Interpretum, vel Hebraeorum se-Εxercitationibus Biblicis , Ioactis Vsius, i quiantur Chronologiam, non una stom- Uintoniensis in Anglia Canonicus, in i nium sententia. Nam primo, in t meos ,
esse alserunt . Haec autem Chronolog rum opinandi diversitas nata est ex discrepantia Hebmorum, Graecorumque Codicum in numerandis annis primae,& secundae aetatis, seu in recensendis
Textus Hebraei ealculum mille serme,& quinpentos annos, quae discrepantia multos huius temporis doctissimos Chro- nologos ad scribendum impulit , aliis calculum Hebreorum , calculo G Rc rum . seu LXX. Interpretum, ante' ealculo difficulis Uel Butaemare de LXX. Iure retibus, Pater Paulus Petron:ιs, ordini et Cillere tensis, saerae iacultatis Parisiensis Dosior, in Gallico libro, anno 3678. edim, cui titulus est : Autiqtiiras temporum restit ιι-ra, oe propugnata adversus Iudaeos , σreucetiores Chronologos, contendunt, LXX. Interpretum Chmnologiam , in putandis annis, qui a eonditu mundi ad Natale usque Christi interfluxere , longe praeserendam esse sacri Textus Hebraici,& editionis vulgatae Chronologiae r id- ciue pol illimum probant ex Chaldaeorum , AEgyptiorum , Sinarumque antiquitati-hus , quae cum sacri Textus Heb Chronologia, ut pote contractiori, nullo pacto cohaerere possunt. Seo non ad- qui LXX. Interpretii in sectantur Chro- nologiam, alii sunt, qui a creatiori emundi usque ad Natale vulgare Christi numerant annos 3403. scut Graeci Antiocheni, alii numerant annos 33o I. Deut Graeci Alexindrini , alii recensent annos s . ut Greci Constantinopolitani, alii denique eum Patiis Per Ono , mox citato, computant a conditu mundi usque ad Natale Dionysianum, seu vulgare Christi, annos 387ῖ. Secundo, non minus inter se dissident hi, quibus probitur sacri Textus Hebraei Chmnologia. Sunt etenim, qui cum voctissimo subducunt a creatione mundi usque ad Natale vulgare Christi, annos 398ῖ. Sunt alii, qui cum numerant ann DO . vertunt sagacissimi illi antiquitatis m- uno verbo, quilibet Chronologus in condagatores , nationum Orientalium ρο - ' signando anno mundi, quo natus est Chri-los ignorantiae , & idololatriae tenebris stus Dominus, suis indulget conjeriuris , immer ς, ut gentis mae primordia au- adeo ut in re tam obscura quid 'iam certi gustiora redderent, splendida mendacia adornasse , nullaique, praeter Sacram , esse Historias, quae primas suas origines fabulis permixtas non habeant. Alii ex aduerso viri doctissimi sacri Textus definiri posse non videatur. Verum, ut quod ipse probabilius esse censeo, aperiam multis argumenti; hae in Dissertatione probandum aggredior, sacri Textus Hebraei Chronologiam in consignando an
198쪽
no mundi, quo natus est Christus D minus , praeterendam esse LXX. Inte pretum inmologiae . Quoto autem mundi anno natus sit Chri ilus Dominus' o oportunius ostendam in Canone Chronologico, quem ad calcem huiusce Tractatus in rem Chronologiae iiiDdiosorum attexam, & in quo per si gulas mundi decurrendo aetates, & se putando annos servitutum Israelitarum
quos, nonnulli Chronologi , tempora
plus tuito contrahentes, cum annis prae inurae Iudicum perneram confundere
selent Natale vulgare Christi consignabo anno mundi 41 38. DICU ITAQUE: In putatione aunorum , clxi interfluxerunt a Gratiisne mundi usque
ad Natale Chrisi Domini praeferenaam esse sacri Textus Hebraei Chrenologiam calculo LXX. Interpretum , ae subinde Chrι-
flum Servatorem nosertim natum esse ex le-
eo quarto mundi millenario, sexta sacri xttis Hebraei ealculum, non vero infinio mundi millenario, sicut habent me in , inter lati Codices Graeci.
Haee allertio probatur Mimo, convel-Iendo praecipuum fundamentum, quo nituntur LXX. Interpretum Chronologiae patroni. Huic siquidem itandum est Chro- nologiae, quae a Molis tempore ad hanc usque aetatem semper pura, integraque permansit, nee a Judaeis suit unquam corrupta, atqui saeri Textus Hebraei Chro- nologia a insis tempore ad hane usque aetatem pura, integraque permansit, nec unquam Iudaeorum malitia suit corrupta, ergo standum est sacri primigenii Textu qHebraei Chronologiae- Prob. min. multis momentis . Primo, quia eredibile non
est Iudaeos, odio licet in Chri ilianos
percitos, in depravandam sacri Textus Hebraei chronologiam incumbere, & certatim conspirare potuisse . Quae enim , amabo, spes esse potuisset, neminem inter ipsos alieno animo scire, neminem intercessurum, neminem fraudem proditurum ρEcquis tam bonus , ut in animum inducat, Iudaeos, qui longe lareque ner Urbem terrarum erant distersi, inier se
factionibus divisi, qui etiam sacraq Litteras tanta veneratione prosequebantur,
ut earum causi, si opus esset, mortem Op-
petere non detrectassent, sicut testantur Philo apud Eusebium lib. 8. de Praeparat. rivangel. cap. a. & Iosephκs apud eumdem Eusebium lib. r. cap. Io. Hiltor. Ecclesial Lelam id laneiticon illii inire, tamque horribile potuisse patrare sacrilegium , quod si Christianis innotuisset, sicut erat necesse eum a Iudaeis ad Christiano; aliqui nullo non die perfugerent, ut prodit EM-febitis lib. a. Hii tori Eccles cap. 3 I.) nonne praevidebant Iudaei, scire, ut, cum
nihil omnino assequerentur, suae eraeterea parti praeiudicium asterrent, si se faterentur , eam defendere, &. vere ea iam , quam sibi conscii essent non aliter polle se quam sacrorum Codicum depravatione defendereὶ Secundo , quis credat, Judaeos tam effuse temerarios , dc audaciae tam projeltae fuisse, ut sacram immutarint Chronologiam, quae nihil, aut parum adiumenti hristianae Religioni afferebat, dum tamen sacra Proplaetarum Oracula, aliaque id genus luculentissima testimonia, qui bius Messiae adventus,& Christianae Religionis veritaῆ luce meridiana clariuς demonstrantur, nunquam
adulter. 1runt, sed teste S. Hieronymo, in , violabili temporum serie iugiter sarta tercta conterVarunt Certe , Judaeos ab hoc nefando crimine semper fuisse alienos liquido probat summa illa diligentia peritiorum Scholae Tyberiadis Rabbinoruin, qui vulgo Massoret hae nuncupratur, quique circa quintum Ecclesiae saeculum, ut volunt multi Critici, vel circa octavum faeculum, ut censet doctissimus Pater Th mai tutis in suo Glossaris Hebraico omnia
Scripturae Sacrae capita, vocabula, versi ,
accuratissimo Criterio censuerunt, ut genuinam Scripturae 4acrae lettionem ab omni corruntione servarent immunem, unde
Opus suum Maissoram ' appellarunt.' Massora nihil aliud es, quam Critica
Hebraeorum doctrina, tu Iacrae Scri'ura litteris, cibus, υresbia , accentibus, o punctis vocalibus occupata, ut*εenuina permaneat Scriminae Sacrae leZὶι o.
Inde Massora a Rabbinis sepimentum Legiς appellitatur.
199쪽
Evindem diligentiam in deseribendis Iibris saeris seinper adhibuerunt Iudaei ,
ut videre est in libro Sopherim, seu Seribarum , in quo de maximis & minimis
preceptis ad rectam Sacrorum librorum descriptionem mulsitis, de litteris maiusculis , & minusculis, suspensis , intortis , &e. strupulose, & tantum non superstitiose pertractatur, sicut observat clarissimus Pater Morinus, Hebraeis licetiissensus, cap. Exo. I lib. 2. de H Hai, Graecique Textas seceritare. Denique, si Iudaei sacri Textus Hebraei Chro-
nologiam de industria eorruperunt, si-εut contendunt moderni quidam Chrωnolceti, quotium igitur Christiani, quorum plurimi intererat Iudaeorum det gere, ac propalare fraudem, numquam
reclamarunt Quorsum Sancti Patres tam immane scelus ipsis nunquam exprobrarunt , sed potius illos Capsarios nostros, & librorum saerae Fidei Bajulos saepius appellant f Quare etiam S. Hi ronymus saeri Totus Hebraei Chronologiam se immutatam, & vitiatam in nova, quam lucubravit, Scripturae sacrae versione, sectatus est Ut quid Patre
Concilii Tridentini, Spiritus Sancti lumine, quo erant congregati , affusi , editionem vulgatam, quae acri Textus Hebraei Chronologiae adamus sm respondet, authenticam declararunt , suoque calculo eomprobarunt Addo etiam ,
nee addidisse pigebit, eredibile non esse, Providentiam Divinam permisisse , ut fieri libri , omniaque Aripturae sacrae
Exemplaria Iudaeorum malitia corrum- Perentur . Concidit ergo minosum fundamentum, quo , ceu baculo arundineo, nituntur LXX. Interpretum Chronolingiae de senseres. dum asserunt, sacri Textus Hebrei Chronologiam a Iudaeis d
ta opera suisse eorruptam. Probatur seeundo haee nostra assertio Min mento petito ex auctoritate Ecclesiae.
Huic standum est Chronologiae, quam sua
aufforitate approbat Romana, seu Catholica Ecclesia, atqui Ecclesia Romana sua auctoritate approbat saeti Textus Hebraei Chronologiam, eamque praeponit ealculo . LXX. Interpretum, ergo uia Textus lbraei ta nologiae standum est. Prob. min. l
s4primo, quia Ecelesia Romana Editionem,avulgatam a mille dc trecentis circiter an-- nis a S. Hieron='no concinnatam, atque aslsae. Tridentina Synodo approbatam, et-a iamnum retinet , & fideliter eustodit ;-sporro, Editio vulgata, nemine refra ny- te , in annorum calculo optime cohaereti eum si cri Textus Hebraei Chronologia, sct e contra ab epilogismo LXX. Interpretum liquam lisagissime dillat . Praeterea, hune sensum Ecclesiae Romanae expressa saerae Indicis Cong atio, quae, dum Censorio stigmate eonfixit tertium Socti Iuliari Archiepiscopi Toletani librum, declaravit certum , & exploratum omnibus ecl. debere, Ecclesiam Catholicam in edititio
ne vulgata approbare annorum rationem,
Cardinalium Congregationis censbria Nota legitur teste nolim misenda libro a. de Antichriuo eap. 8. in margine operiet Sotii Iuttiani in editione polleriori operum Bibliothecae Patrum. Eadem e iam Congregatio, damnando Annotati nes, quas Antonius Comitus, Doctor Bituricensis , in Chronologiam Nicephori Patriarchi Constantinopolitani edidit , hune Auitorem ideo censura perstrinxit, quod, dum nimio itudio LXX. Interprintum chronologiam tuebatur , non vid rei se incaute Hebraici fontis , & editionis vulcati Chronologiam labefactare, de Santicis Patres eorruptelam ChronoI gis LXX. Interpretum ingenue profit ri . Hse eenseria Nota Tomo septimo Bibliotheeae Patrum editionis Parisiensis anni is 8M in Chrono lopia Nicephori affixa est. Denique, si in Bibliorum Comgregatio sub Gregori IV. Summo Pontifice, euius Acta manuscripta Romae in Bibliotheca Angelica asservantur, sin xit, ut in emendandis sacris Bibliis , quotiescumque Codices Grteos inter &Hebr os aliqua occurrit dii sonantia, C dices Hebrii semper preponantur Gr eis, iuxta regulam, quam tradit S. Aurgustiuus cap. I 3. lib. is de Cisitate Dei. Patet itaque, calculo LXX. Interpretum sacri Textus Hebrii Chronologiam esse proerendam , quia Ecclesia Catholica , ut ait sacre Indicis Congregatio , in Editione vulgata approbat
200쪽
annorum rationem, unae est in Codici-hus Hebraeis, & Sancti Patres eorrupte-Iam Chronologiae LXX. Interpretum ingenue profitentur. Ρmbatur ultimor LXX. Interpretum Chronologia multis mendis scatet, quorum expers est sacri Textvs Hebraei Chronologia, ergo Textus Hebrei calculus anteponendus est ealculo LXX. Interpretum . Probatur ant. Primo in Chro- nologia LXX. Interpretum Patriarchis primae, & seeundae aetatis multae addun
tur annorum centuriae, quae non extant
in Editione vulgata Textui Hebraeo omnino consona. iacundo, LXX. Interpretum Chronol iam in eap. 4. Genesos sub mendo cubare observant periti Cfir nologi . Ibi nanque , iuxta ealeulum LXX. Virum, Mathusalem invenitur vita functum annis quatuordecim post diluvium , quod, ut nemo non videt, aperte adversatur Scripturae iacm , quae primae Epist. Petri cap. diserte asserit, octo tantum animas , Noemum scilicet& uxorem ejus, tres eius filios, eum tribus eorum uxoribus universalis dii
vii exitium evasisse Quod quidem, ut clarius intelligatur, stiendum est , Mathusalem, iuxta Chronologiam LXX.
Interpretum, genuisse Lamechum, eum esset annorum I 67. & rursus Lamechum, cum esset I 88. annorum , genuisse Noe-mum ; fiunt itaque ad diem nativitatis Noemi, anni vitae Mathusalem trecenti quinquaginta quinque, diluvium autem univeriale contigit anno sexcentesimo vutae Noemi, & ite habita supputatione per partes, anno nongentesimo quinquagesimo quinto vitae Mathusalem diluvium accidisse convincitur: eum autem Mathusalem, nemine reclamante , nongentis sexaginta novem annis vixerit, nulli dubium est, quin Mathusalem , iuxta Codices Gracos , quatuordecim annis vixerit post diluvium. At, ita saeri Textus HeόMi Chronologia omnia sunt plana,
xpedita, & optime sibi inhaerentia , nam 3uxta Hebreos Codices, sicut argume tatur L Hiem mus in lib. Quas. H .hraicarum in Gene1im Mathusalem genuit
Lamechum, cum esset . armorum 187.
Lamechus autem genui: Noemum, cum
esset annorum I 82. a die ergo nativit. tis Mathusalem usque ad nativitatem Noemi, sent trecenti sexaginta novem anni, quibus si addas sexcentos annos, quos natus erat Noemus, quando diluvium in totum, quo late patet, orbem grassari coepit, comperietur, Mathus lem anno vitae suae nongentesmo sex gesimo non obiisse, eodem videlicet a
no quo contigit diluvium . Hie est prinsecto nodus implicatissimus, in quo dis solvendo postquam S. Augustinus, Versoni LXX. Interpretum alioquin add,
Elissimus, cimnes ingenii sui vires ex euisset, ipsa tandem dissimitatis mole opprestus iateur eandide lib. 13. de CAvitatem Dei Cap. 13. LXX. Interp. Chro- nologiam fuisse adulteratam, & neratione Mathusalem eorrectione india gere, i mo ibidem asserit, hune errorem non est m redolere, seu inratistriam , & c. ii. eiusdem libri se loquiturctor. Sed, inouiunt , uias , dam vobis invident, quo ἱ Lex, r Prophetae ad nos interpretanuo transmiserunt, mutasse quadamia Codici s fuis, Mi nosri minueretur ara thoritas, hanc opinionem , vel suspicionem accipiat quisque ut patueterit, cretum estamen, non Uxiisse Mathusalem post ἁil vium, sed eodem anno stiisse defunctum- Respondent moderni quidam Ch'nologi: Hoe mendum circa amos Vitae Mathusalem iri eps sis quidem in nonnulla exemplaria Graca, sed non omnia. pervasisse . Testatur quippe S. Augustinus, se tria exemplaria Graea vidisi se, in quibus legebatur, Mathusalem vitae functum esse sex annis ante dilu,
Sed his responsio falsi convincitur E ebius siquidem Caesariensis in Chronico profitetur ,. se legisse in omnibus Codicibus Graecis Mathusalem genuisse Lamechum , cum esset annorum I 67. adeoque illum superstitem fuisse quatuoriacim annis post diluvium . Ita etiam eum Eusebio legerunt Theophylus Antiochenus, & Georgius Syncellus, ita etiam legitur is Versione LXX.
Interpretum, quae extat in Hexaptim oria
genis, & quam S uemvmus in Epist. 133. ad Stinniam σ Fretetiam scribit,