장음표시 사용
131쪽
pore non est. Ergo relatio Domini non connenit Deo in tempore. Rei pondet: Licet Deus non caeperit in tempore ominus eis temporis i coepit tamen cum tempore Dominus eis temporis latin, cum tempus
non semper fuerit, neque Deus semper fuit Dominus temporis;atque ita talis relatio non est vere aeteriana; sed temporalis. Secunda propositi, Relatio temporalis non in portat mutationem aliquam intrinsec. im Deo, sed intrinlecam creaturae extrinsecam Deo tum, quia Deus immutabilis est tum, quia sussicit mutatio creaturae, ut Deus acquirat nouas denominationes relatiuas, licui nummus accipit valorem ablque mittatione
sibi intrinleca; de unus homo fir amiciis alterius sola mutatione voluntatis alterius. Sic igitur Deus dicitur refugium nostrum, solum , quia nos confugimus ad eum; ater noster, quin per gratiam nobis intrinsecam regeneramur in filios Creator Dominus , quia, cum nondum essemus , ab ipso creamur, & sub eius potuitate constituimur. Tertia propositi, Cum Spiritus sanctus dicitur donatus, re fartur ad eum, qui donat, de ait eo , cui donatur. Donatus enim appretiam di non potest, quin ab aliq io , c alicui donetur. Qui vero non olum donatura Datre: S Filio, set etiam a se refertur etiam ad se tamen . quia ut donatus importa relationem, de processionem ideb non refertur ad se secundum substantia D mernam. sed tan um secundum invi tionem temporalem factam in creatiara , cni donat uici quam donatio elisentialiter comprehendi r.
132쪽
Quaest. i. An Deus referatur relatione piaegieaainentali ad creaturas existentes me quo hic S. Thi
aes . I L An relatio praedicamentalis Dei gereaturas sit realis, an rationis Lintrinseca, aut extrinseca me quo hic S. Th.art. 3. Aureol arta Diaranda q. a. E 3. Gabr.& Oham. q. 3. . s. Bonaliis In terpretes S. Th. cum Valent. Fasol. Tannero, Hiberturro, Suario,, aliis ubi q. r.
Quaest. III. Aniens referatur ordine transiena dentali ad creaturas possibiles me quo hic Greg.q.
Q iaest. I V. An relationes aeretriae sienngum est ad . sint in Deo realec De quo his Anteol art. Alii di t. 26. q. s.
133쪽
Quaest. V. Anioisit ei se in Deo aliqua relatio aeterna,& contingens Item, V l. An aliqua personarum possit terminare relationem praedicamentalem , aut transcendentalem , quam aliae non terminent' Haeqnaestiones a Scriptoribus in disputatione non sunt; indigent tamen examine Theologorum.
diuomodo dieatur Filius aqualis, o similis emtri an secundum sub tantiam an se
cundum relationem ZPRima conclusio: Inter personas diuinas daturis latio aequalitatis, x similitudinis. Nam datur vera aequalitas, similitudo. AEqualitas autem, similitudo, secundum Hilarium, relativa est ad aliud ma nulla res est sibi aequalis,in similis ; sed alteri ab ipsa distincto A priori quia ad relationem aequalitatis, similitudinis duo suificiunt: primum , distinctio realis extremorum: secundum, eorum unitas,d conuenientia. Inter personas autem datur distinctio realis cum summa unitate,&ὰ nuenientia. Secunda conclus, Persona diuinae non sunt aequales,& similes in proprietate relativa, sed in natu ra diuina. Ita Angustinus asseres Ratre noesse aequale Filio secundis esse relatinu, sed secundum esse abse lutu substatiae. Na, in eo diculur extrema aequalia,&smilia, in quo sunt conuenientia. At summa nitas, conuenientia personarum non est in proprietaIe.
134쪽
sed in naturaci prouenit quidem a proprietate distin- unitas vero . conuenientia a naturari ea ipsε tu est summa aequalitas in similitudo personarum Tertia conclusori Relatio aequalitatis,4 similia tu dinis inter personas diuinas non denotat aliquidio sitiuum distinctum a natura, o proprietatibus pers arratibus sed sola negatione excessis, distantiae in te illas. Nam eo ipso, qh. bd apprehendamus disti tactionέ personar per retatuas proprietates, Learum unita id per natura cum negatione maioris, o minoris perfiactionis, diu retisque naturae secluso quouis alio potiativo apprehenduntur personae omnino mi uales, Nmiles. Ergo talis relatio non ex git aliquid positiuum a natura, uec proprietatibus distinctum. Obiicit prim obscura quaedam verba Hilatii dicentis, in patre esse aternitatem, feciem in imagine hoc est, in Filio, ut in munere, hoc est in Spiritu fana icto quae videntur denotare aliquato inaequalitatem, diis militudine in personarum quoad essentiali aptam dicata Exponi cu Augustino Hilari uinci quippe ait, his, , minibus n6 explicari essentialia,sed ei sonalia. relativa personaru Scilicet, aternitas approtriata Patri significat proprietaten ingeniti, qua Patet non est ab alio prancipio, sicut aeternitas sine principio est. Deces alitibuta Filio denotat proptactate imaginis,
qua Patris pulchritudin repraesenta ij sui Vero pi titui sancto adscriptus ignificat proprietatem dcini, quo pater, Filius fruuntur,& alia dona in noli ramutilitatem largiuntur
135쪽
stinus nullam insinuat inaequalitatem, aut dissimilitudinem personarum sed per attributionem declarat proprietates earum . ni sigitur tribuitur Patri quia est primum Trinitatis principium. sicut unitas numeralis est primum numeri principium . . qualitas adscribitur Filio invia est imago adaequata omnino P tri. Concordia verb Spiritu sanctori quia ei amoris nexus, Qvnio inter Patrem, o Filium. Qitaria conclusio Ratione unitatis essentiae, qua perionae sunt similes, is quales, pollunt dici Pater, Filius esse unum , non vero elle unus substantiue,sed tantum adiective unus Deus, unus Creator. ia, Pater, Filius sunt unum , significat unitatem
naturae; at vero unus, denotat unitatem suppositi. At Pater, Filius , quamuis sint unius natariae, non sunt unius suppositi.
obseruatio. IN hac distinctione non probatur Parisiensibus ,
aliis communiter, quod a Magistro asseritur, aequalitatem similitudinem in personis non importare positiuum, sed negativum Uerum eo modo, quo a nobis conclusione tertia explicatu est, non est improba bile videlicet, no importare aliquid positi ut a natura, proprietatibus di itinctu ; sed positiuu ab eis indistinctum simul cum eratione diuerstatis, atque distratia pei senarii nam in s. Hoc idem. ubi ea coclusio traditur, manifeste docet Magister, nomine aeqitalitatis. ωs militudinis importari nitatem elsentiae,& sciadum negat , supra illam nihil postinum poni, sed re-imoueri videlicet, dόuersitaturi,atque distantiam.
136쪽
Quaest. I. An ic quaenam sit relatio similitudinis, War qualitatis inter personas diuinas me quo lite Dur. OKam. Gab. Sc Scot. a. i. Aureol ab art. i. Alii Quaestri I. An similitudo,& aequalitas in diuinis importet positivum,an negatiuum ξ De quo hic S. Th.
ia Trino io 3s in. s. Quaest. III. An similitudo, Maequalitas personarum iit in relationibus 3 De quo hic Bon. art. I. . Interpr.
q. Alui tr. . t. i n. s. a n. 3. Quaest. I V. An essentialia debeant appropriari personis me quo hic Dux.qua'. 3. Gabr6. i. dub. s.
Quaest. V. An imago in diuinis sit essentialis, annotionalis' De quo hic Bbnau. p. a. art. i. Alij dist. 28.q. 6. Qinest. v I. An imago dicatur de Filio potius, quam de Spiritu sancto me quo hic Bonau. r. q. 3. Alij dist. a 8.q. 7.
137쪽
ro Mysterio Trinitatis. DI STtNCTIO XXXII.
nyμm Pater, mel Filius, Spiritusancto diligat Ἀώm drigere idem Deo δει quod se ZAP plen in lucem eorum, quae per approbation εdjcuntur de personis, exponit agri ter an Pater
diligat Spirito lancto, de sapiat Filio A rima conclu-lio : Pater,& Filius diligunt e Spiritu sancto, S perii piritum sanctum, Quia Augustinus ait , Spitatum sanctum esse quo uterque comμngitur, qu geniimia dignem di igitur,gem torόmque diligιt, obiicit, in Deo, diligere perimere ad ei se Ergo pater, MFilius habent esse per Spiritum sanctum Respondet eatim Augiastino latera Filius diligunt se, tum amore ementiali, turn notionali; quia dii gere sumitur et selut ili tri,d notionaliter: ellentialiter sumia Iur pro amore communi tribus perionis , qui solum pertinet ad esse commune notionaliter vero, proteria
mill , aut nexu producto , qui non pertinet ad esIesommune, sed ad proprii tatem Spiritus sancti. Secunda conclusio Pater non est sapiens sa benitam, haberet esse per illam Ncque obstat, Filium esse sapientiam Patrisci quia Patris sapientia non disitur 'ubd Pater reddatur sapiens per Filium .sed quod Pater sit principium produinens illius. 4 Sed in promptu est obiectio:Pater diligit Spiritu
138쪽
sancto, quin habeat esse per Spiritum sanctum. Ergo potest sapere Filio, quin habeat esse per Filium. Respondet, difficultatem esse insuperabilem. Discrimen
tamen est muta diligere , apud Ecclesia i atres non solum accipitur essentialiter , sed etiam notionaliter Propter inopiam vocum, quibus exprimimus processionem nexus voluntari,a Patre, MFilio, quo uterque coniungitur sapere vero tantestigere accipitur tantum estentialiteri quia alia sunt voces, quibus notionalis productio verbi exprimitur, ut loqui, dicere, exprimere, quibus dicimus, Patrem exprimere se, dicere
se, de loqui se verbo producto. His ergo vocibus respondet diligeres in Spiritu sancto. His annectit duas quaestiones Prima est, an Filiussit sapiens sapientia genita, an ingenita Respondet: Si sapientia absolute sumatur, Se absque addito, ea dem sapientia sapietes sunt tres personae diuinae; quia sapietia absolute & absque addito Utat sapientia sapientiale,& comunem si verbia pientia sumatur cuni addito genita, aut ingenita, significat personalitate Patris, aut Filiy; sicut Deus absoluti notat Deitate communem Deus verδ ingenitus personam Patris , cinus genitus personam iiij. Sicut ergo Deus absolute est unus, Videm, quamuis Dens genitus, cinge nitus sint personae distinctae ita sapientia absolute est eadem, quamuis sapientia genita, Wingenita sint proprietates distinctae. Hac ergo ratione Filius est sapiens sapientia genita , tanquam principio formali Montrinseco , cum sapientia genita a Filio indistincta sit; non vero tanquam principio producente is extrinseco, quia a seipso genita, de communicata sapientia non est , sed a Patre E contra vel MFilius est apiens
139쪽
sapientia ingentia, tanquam principio producente, Scextrinseco , non vero tanquam principio formali, delatrinseco Vnde Filius seipso, Wper se plum sapiens est quia id denotat identitatem rimalem aptetitiae: non vero est sapiens a se in de se quia id denotat communicationem dc productionem, qualet a se non habet. Secunda quaestio est, an sit una sapientia Patris Respondet, unam esses quia sapientia absolute, sine addito exprimit scientiam communem unde non obstat, sapientiam genitam, cingenitam diit ingui: quia sapientia cum addito genita, ιufeyma, exprimit Irpprietate generantis,in geniti, quas sapientia ab-o,ute,4 sine addito non e primit.
una st, I An Pater,& Filius se diligant Spiritu sancto me quo hic S. Thom, Durand Bonau WScor, , i Gab q, a, Aureoliari. i. Ali dist. io. q. s. Qua Hai. An Pater,& Filius diligant Spiritu sancto creaturas De quo Authores superius relati, desitan detrin.tra I. iota. I TMma.'art.d. q. P . .
dab. 8 Quaest. III. An Pater, aut Filius sit sapiens sapientia genita me quo hic S. Thom. Dur. I t. q. a.
140쪽
Virum proprietates personarum sint ipsa pers-
, vel diuina essentia 'Conclusio est: Proprietates ab inuicem distinctae.
non sunt distinctie a natura me a personis Primo, quia proprietates sunt intrinsecae personis , eum personae per eas constituantur, distinguantur. At quidquid est Personis intrinsecum , constitutivumque personarum, ab ipsis indistinctum est. Se db, quia proprietates sunt ab aeterno. At nihil distinctum a Deo, de personis est ab aeterno , quidquid enim non est Deus, aut persona diuina, creatum est , ac per conis sequens in tempore existens Terti, quia Hieronymus proprietates vocat personas, hypostases in subsistentias. arib, quias ius diit. 8. aut horitate Patrum statutum est meum esse summe simplicem. Si autem esset dii inctio proprietatum a natura , esset in Deo compositio Confirmaturi Ratione summae simplieitatis est in Deo identitas inter id , quod habetur, de habet nisi obstet relationis oppositio. At inter naturam δε proprietates non obstat relationis oppositio. Denique, quia Hilarius,natiuitatem Filij, dicit,
1 bile it a ratione Prim, Personae eonstituuntur. distinguuntur proprietatibus. Ergo non sunt proprietates: quia nulla res potest eonstitui, distin-gni se ipse. Secundo Troprietates distinguuntur inter se. Ergo non sunt idem cum natura , nam si essent eadeni