장음표시 사용
151쪽
essentia Dei, vel in Deo per essentiam. Nam ea dicraniatur esse in ei lentia Dei, vel in Deo per elsentiam, quae sunt eiusdem essentiae cum Deo. At omnia non sunt eiusdem et sentiae en Deo. Ide Augustinus dixit, Deum ante mundi constitutionem habuisse apud seipsum electos mon in natura sua , sed in sua cognitatione .praescientia. Secunda conclutio : Quamuis mala culpae sint in cognitione Dei, non sunt in Deo sicut bona. tria haec iunt per ae probationem, secus mala. Item, peccata dicuntur a lacris Scriptoribus esse longe a Deo Deo abscondita scilicet, quia fugiunt scientiam approbationis, quam bona non fugiunt. Ergo aliter sone in Deo mala, quam bona. Rursus, quia teste Ambrosio, idem est realiter,amno esse in morae tis ex ipso, Oper Usum. At mala non sunt ex ipso, per ipsum,cum
Deus eorum author non sit. Ergo nec sunt in ipso. Confirmatur ex Augustino, qui omnia, quae sunt in ipso, exponit ella, quae sunt iuxta rationalem naturam Dei; non verb, quae sunt contra naturam rationalem, qualia sunt peccata. Animaduertit duo. Primo , cum omni dicun-int esse ex ipso,in ipso Q per ipsum , non constitui discrimen inter Patrem,& Filiu,& Spiritum sanctum:
quia omnia creata aequaliter sunt in tribus personis, ex illis, e per illas, cum omnibus communis sit eadescienti Approbationis,& virtus creativa, per quam in Deo , ex Deo, de Delim eis creaturae dicuntur. Secundb, omnia, quae sunt de ipso , eme etiam ex ipso; non vero omnia, quae sunt ex ipso, esse etiam de ipso. Nam omnia creata sunt ex ipso,& non de ipso: personae ver diuinae sunt a Patre productae, o sunt
152쪽
ex ipso, de ipso.Nam, ut res sit ex ipso, sussi ei procedere ab ipso, tanquam a principio ut autem sit de ipso, ulterius exigitur, esse eiusdem substantiae cum
Quaest. III. An Deus cognoscat entia rationis De quo Interpr. S. h. L. . q. t .are 9. Rui de scientia, dis .i sec2.1. 3. Heri cedis . 8. c. .Tan I. . . a. quast. 8 M. 8 Gran. 3 p.conir a tr. . dist. 3. Alarcon I. p.rr. a.dis'. Quaest. IV. An Rinra sint praesentia Deo in arternitate realiter .an solum intentionaliter me quo hic Aor.& Bonan .art. r. Alis dist. 8.q. . Quaeri, An creaturae cognoscantur a Deo, quia continetu in eo3 De quo Anthores relatissi'. H. . .
153쪽
Quaest. VI, An Deus si causa peccati me quo relati as, 9. q. . Quatit, VII. An sint in Deo in quid aequo tu
ciuibus modis dicatu Deu esse in rebus. QVia distinctione pr cedenti exposuit , quomodo res creatae sint in Deo proximum sibi visum est exponere, quomodo Deus in rebus sit' Quod tribus propositionibus trademus. Prima propositio est meus est in omnibus rebus per potentiam, praeseiatiam, is essentiam. Per po-sennam est; quia omnia producit per praesentiam, qui omnia cygnoscit per essentiam riuia sua immensitate replet omnia, ubique totus existens in ab semni loco,& creatura indistans. Id probat authoritate Iugustini, Gregorij, Hilarit,in Ambrosij. Augustinus gni inint, ternastabilitate inseipso manente οιῶ adessera ui omnibus, ct singuli tomm, Gregorius, Dcum com--η nuvi, fies rebui inesse pragemia potenti , Dbstantia,
154쪽
tantia Hilarius immensa virtutis viventipotestare is quam non adesse, non deesse usquam bisuas ν, ipsum esse Ambrosius vero , Spiritum sanctum Deum esse auia in omnibus, ct ubiquesemper est , cr
a Secunda propositio meus speciali modo est in rustis , scilicet, eos inhabitans per gratiam. Itaque, quamuis Deus in omnibus sit tamen non habitat in omnibus unde excellentiori modo est inhabitans in Christo,cum in eo habitet per gratiam substantialem, de infinitam unionis. Hanc doctrinam probat primo : quia iusti Esaiae 66 dicuntur esse sedes Dei, peccatores verb scabellum pedum eius Secund5. Sapient .d '. dicuntur esse thronia Dei. Terti b, aliis in locis di cniatur esse Dei tomplum. At haec manifeste arguunt modum aliquem peculiarem essendi in iustis,
quo Deus in peccatoribus in aliis rebus non sit Quod confirmat pluribus Augustini testimoniis. Tertia propositiori Quamuis Deus sit in loco, tempore Mocalis tamen , temporalis non est
sicii lusit omnes substatia creatae, spirituales,4 corporeae. Prim b, quia Deus non mouetur loco tempore, sicut substantiae creatae, cum immutabilis sit. Secundo,quia Deus, neque loces, aut tempore circun-lcribitur, aut definitur, sicut illae Circunscribi enim loco quod de corporibus dicitur)est esse in loco cum distantia partis in locati, S loci : unde dimensiones Iatitudinis, longitudinis profunditatis in eis cogitamus. Definiri vero loco quod de spuitibus dicitur est esse in definito loco , quin sit in omnibus. ho proportion explicandum de tempore. At Deus non occupat ho p cto locum, aut tempus,
155쪽
Dcus enim non habet distantiam partium , neque ni,nter post in ne eam cantat in loco; iaeque ita est in ioboco, ut ranania non repleat creatura verbion sol unicolpore , sed Etiam spirituales, prim mouenti, te cundum I ci m. vi testantur Ambrosius, de Beda, cum transeantiae loco in locum, adeoque mittant ut iri in xl loca. ,ecundo ocis determ maris continentiar, cuna
ubiqi e non sint. Ergo Dei proprium est non esse loca
Accbi ieies Deus incipit esse in rebus, quae de-nno iunt, cum antea in eis non esset. Ergo Deus, Detni secundum locum. Negatur consequentia quia Deum incipere, aut desinere esse in rebus creatis, non est denominati intrinseca, sed extrinseca Deo , quae non exigit mutationem Dei led mutationem solius
L Ad exactam superiornm lucem duo hic Magister inquirit. Primo quomodo Deus ubique sit peressentiam 3 Respondet enm Chrysost difficuliatem esse insuperabilem. Quod enim quidam dicunt, Deiam ef- facin omnibus per eisentiam ; quia producit omnia ioca 3 locata non satisfacies quoniam Pa res distin suuiu inter esse per potentiam δε esse per essentiam δε omnia producere pertinet ad esse per potentiam: aliud ergo est esse per essentiam. Nihilominus dis onrsu distinctionis , id per aliqnas negationes declarat prim b, dicens , Deum esse ui rebus distinctis, Bedistantibns absque distinctione, distantia partium ipsius Dei; secundo, esse quin causet distantiam inter partes loci, interpositione sui tertio, quin eius esic'ntia mnietur sinitarib, quin locis definiatur culti- , quin corum sordibus inquinetur,
156쪽
s Inquirit secundo, ubinam erat Deus, antequam fierent cre turae 3 Respondet cum Augustino Deum eme, I habitare in se ipso. Nam Deus, ut sit, non indiget loco,& habitaculo creaturarum, ut eis cadentibus cadat , sicut domus cadit fundamento cadente Deus erit m non innititur creaturis, sed creaturae potius innituntur Deo,
Quaest. I. An,& quid sit, Deum esse in rebus, peresseritiam praesentiam, iotentiam me quo hie S.
Quaest. II. An Deus sit in rebus influens immediat in omnes effectus creatos De quo hic S.Th. q. M
157쪽
Q laeti. IV. An eile ubique sit proprium Dei, quin vili creaturae possit concedi me quo hic S Th. q. 1.art. i. r. Durand. l. v. '. 2. Gabriel quast unica, ri. 3. Interpretes 5.Thomae q. I. se latim p. q. 8.ar. . Suar. .p. lib. 2. cap. 1. n. 2. Tanner . .'. in . a. q. .
diast. s. num. 4. Valent. .p. distra. sest. . . . Gran. I.8. controu. I tract. s. disp. .set . 7. Monte pilos . i p. d. θ. 18. art. . Qi aest. U. An Deus fuerit, junc sit in spatiis imaginariis extra mundum corporeum me quo hic
q. 1. Gillius lib. 2. tr. 9.c.48. Granad I .p. controu. I. tr.
.Hp. i. Monte pilos. .f. dii'. II. art. 3. Quaest. I. An Deus habitet modo speciali in tu stis absque gratia inhauenti me quo hic Aureol aris. Item, relati distinct. 6. q. s. Quaeli. VII. An esse ab aeterno sit proprium Dei, wnulli creaturae possibile De quo hic S. Th. q. ar. 3. Eis Interprezes Caiet. Banez, Eumel, Nazar. Gon cal. Molina,
158쪽
Quaest VIII. Aia,& quomodo Angelus sit in loco
Quaest. IX. An unus Angelus possit esse simul in
pluribus locis me quo hic S.Th. q. s. an. 2. Dur. 2
Quaest. X. An plures Angeli possint simul este in
159쪽
Quaest. XII. An Angelus moueatur ab extremo in extremum, quin pertranseat med in in me quo hic
Quaest XIII. An motus localis Angeli sit instantaneus, an successivus me quo hic S. T. q. 4 art.
Quaest. XIV. An substantia spiritualis,& corpore possit existere, quin sit alicubi Deqno Interpre
a. Moncaeus fuse diff. . cap. 8. seqq. Arriag.dis'. i . Fh fect. . cest X V. An possit esse substantia rationalis,qnae non possit moueri a se secundum locnis aut irrationalis ita essentialiter afixa determinato loco, ut neque ab alio dii noueri ab eo possit me quo nullusseribit; sed non lenis, cimportuna poterit hic esse disputatio.
Hic redit ad propositum. repetens superius dicta,
m addit alia. REdit ad disputationern de bivrorum scientia,& mouet quaestionem , an ea scientia sit ansa
160쪽
futurorum Pan futura causa scientiae mam pro sententia anfirmante, negante argumenta non desum. Scientiam esse futurorum causam in non e contra , suadetur primo , quia futura aliter euenire non pollunt, quam sciuntur a Deo: quia scientia Dei falli non potetici falleretur autem, si aliter euenire possent. At si scientia non esset causa futurorum , possent futura aliter euenire, quam praescita sunt quia non potest ex alia causa, quam ex icientia Dei, olis euenire necessitas existendi. Ergo futurorum scientia eorumdem cauta est. Secundo, quia,iuxta August. res non
ideo piaesciuntur a Deo, quia fututae sunt; sed ideo sunt futurae, quia praesciuntur Tertio , quia scientis Dei est increata, dc diuina Atres creatae non possunt esse causa alicuius increati, diuini. Oppositum vero, scilicet, res futuras esse causam praescientiae Dei, mon praescientiam, causam futuroriam , probatur primo, quia scientia Dei aequaliter fertur in mala, ac in bona. At malorum causa non est. Ergo futurorum causa non est praescientia Dei. Secundo, quia, iuxta Origenem, Deus ideo praescit rein esse futuram , quia ipsa futura est non ver,ided est futura, quia praescitur a Deo. Vt tota lis dirimatur, praemittitur primδ, causam bifariam sumi tum proprie pro princi o influente esse rei tum improprie pro tota conditione antec denti, sine qua res esse non potest. Praemittitur secun-dd, etiam futurorum scientiam bifariam considerari; tum compositam δε coniunctam beneplacito, cdecreto Dei tum simplicem seorsim a beneplacito Dei.