장음표시 사용
161쪽
prie, sutura non sunt causa scientia Dei, neque scientia seiuncta a decreto Dei est causa futurorum , secus
coniuncta cum decreto Probatur matri futura lora
possunt influere eis increatum, Ic diuinum in scientiam Dei meque scientia Dei simplici notione futuro tu tribuit esse futuris, cum nouerit mala,quibus Deus esse non tribuit. At ver b scientia coniuncta decret Dei tribuit eue bonis, quae decernutu a Deo; ia 6 vero malis, quae a Deo decerni nequeunt. Qilod argumenta prime sententiae probant, Ausu u. confirmat. Secunda conclutio: Si causa sumatur improprie pro conditione antecedenti, possunt sutura else eau - 1a solius scientiae seiuncte a decreto,& non e contra simplex scientia causa futurorum. Hoc probatur argumentis secundae sententiae. Neque Augustinus adductus pro prima sententia repugnat, cum disserat de scient in bonorum, prout coniuncta beneplacito Dei, deriuri iam diximus, causam esse futurorum 1 neque
ideo praesciri futura tali scientia, qtii sunt futura; sed ideo ei futura, quia scientia approbationis, d bene placiti praesciuntur. Solum superest dilui prima probatio, quomodo , scilicet, scientia Dei non sit ansa necessitans libera contingentia Respondetur: Libera contingentia pota sunt aliter euenire, quatri praescita sunt in sensu diuiso scientiar, quamuis non in sensu composito , ne di-nina scientia redirin falsa. Neque haec necessitas insensu composito libertati creatae repugnat qui suppositio solius scientiae a decreto ieiunctae non ante-eedit, sed subsequitur sum suturum libertatis creatae si quidem, ut praemisimus conclusione secunda, futura sunt causa, sine qua non,antecedens scien- tiam,
162쪽
tiam, d non e contra. At necessitas ex sensu composito subsequenti sum libertatis non praeiudieat li
Quest Q. An futura contingentia habeant determinatam veritatem in se me quo hic Aureol art. 3 Gieg. Gab. Sco . Bona u. q. i. Interpretes Sa Thom Nazar Gongat. Molin. Uaz q. Arrub. FasoL p. q.
Quaest. II. An,in quomodo tit in Deo scientia
I p. . Da .art. 3. Aliique relati ut 3 s. q. . Quaest. II l. An quomodo sit in Deo scientia futurorum sub conditiones De quo hic Fab. .s . aliique relati dist. 33 q. 8. Quaest. IV. An scientia visionis sit causa futurorum, an futura causa scientiae me quo hic S.Th. q. i.
163쪽
Quaest. v. An scientia visi otiis , aut quaevis alia suppositio antecedens causalitate futura deroget libertati creatae. De quo hic Greg. q. t. art. a. q. a. art. s. Gab. cimo kam G.unica Faber cum Scoto d.
aeth. V I. An scientia simplicis intelligentiae sit causa futurorum, tractica De quo hic S. Th. B
Quaest. Uri I. An Deus cognoscat futura praesentia in aeternitate sua De quo hic Aureol. r. ivitem, relati dist. 8. . . Quist VIII. An de quomodo sit in Dro scientia priuAtaonum, entium rationis,& malorum culpae Doquo hic S.Th. q. I. ar. . Alij relati . 6. q. a. sinaest. IX. An Deus cognoscat futura componendo.& diuidendo De quo hic Dur. q. 2. Richard. Q. I.
Quaest. X. An Deus sit causa malorum culpae Denuo relati dilis iλ,9. Τ. 9.
164쪽
mrum scientia Dei sit Augeri, verminui vel
aliquo modo mutari PCOnelusio est Scientia Dei nullius mutationis,
augmenti, aut diminutionis capax est. Tum, quia Augusti intis ait, scientiam Dei esse in amittibilem , de invariabilem si autem mutationis esset capax, posset variari, amitti. Tuai, quia scientia Dei est eius essentia Abessentia Dei expers est mutationis. Ergo etiarnscientia. Etenim scientia nullam fert mutationem; quia mutatio redolet imperfectionem in scientia identificata essentiae infinitae Dei nullam imperfectionem serre potest. Obiicitur primo Potuit Deus non scire sutura, quae nunc scit futura: nam futura potuerunt non esse futura, ac proinde neque praescit a Deo sutura. Ergdpotuit Deus amittere scientiam futurorum. Item, potuit scire futura plura, quam nunc sunt futura. Nam ex possibilibus potuerunt futura eis plura, quam nunc sunt futura, quae,si forent, scirentur a Deo. Ergo augeri potuit in Deo futurorum scientia. Respondet: Deficientibus futuris quae nunc sunt futura, aut existentibus aliis quae non sunt futura , nulla foret mutatio intrinseca Dei, sed extrinseca creaturarum. Nam infinitas scientiae diuinae exigit , ut potuerit ferri, non ferti ad haec calia futura absque diminutione.& augmento entitatis . persectionis scientia pro sola diminutione, & augmento obiecti Latias scientia Dei impersectionibus nostrae scientiae subjaceret.
165쪽
Obiicit secundo Ii potest Deus scire ab aeterno
alia futura, quam nunc sciti absque mutatione intrin-1eca Dei,etiam poterit in tempore scire, quae non sciuit ab aeterno absque sui intrinseca mutatione. Nam, si Deus iciens ab alterno alia , quam nunc scit , non
esset intrinsece alius ab eo, qui nunc ex ergo neque sciens in tempore alia, quam scivit ab aeterno , erit in tempore alius intrinlece ab eo, qui fuit ab aeterno. Confirmatur: Dixit Hieronymus, absurdum esse ad hoc deducere Dei maiestatem, quod sciat per momenta , quot culices nasiantur quotve moriantur,ia c. Ergo Deus noscit semper , dc singulis momentis omnia, quae scit. Respondet: Deus potest in tepore scire,quae ab aeterno non sciuit, in sensu diuiso, non ver,in sensu composito; repugnat enim coponi, Deum ab aeterno non iciuisse aliquid fiaturu,& in tempore scire illud futurum: quia Deus in tempore neque scit, neque non scit, nisi ea, quae ab arierno sciuit,aut nosciuit: Quidquid enim in tepore scibile est. scibile fuit ab aeterno:eo autem ipso, quod ab alterno scibile fuit, non potuit illud latere
scientiam infinitam Dei, cuius et se in pei sectio obiectum scibile ignorare. Ad confirmationem Hieronymus non negat notitiam ab aeterno , dc simultaneam irrationalium , sed notitiam successivam tantum,
quam indicat illud, per momenta singula. Deinde non
negat omnem notitiam sed notitiam prouidentiae omnino aequalem cum illa, quam habet creaturarum rationalium. Ideo mox addit mon simus iam fartii adulatores Dei, ut dux prourdentiam eius ad ima detrudimus, in nos ipse iniuriosi simus , eadem rationalium, irrationalium prouidentiam esse dicentes.
166쪽
Quaest. I. An contingentia habeant determinatatri veritatem 3 De quo hic col. i. Aureo . GGregreto .aci 1.Αlij relati dist. 3 8 4. Quaest. Il. An scientia Deilit inmutabilis 3 De quo
Alui tr. ita io fect smetice disp. o. cap. 3. Ruisis scientia, dis8.37. 9i Suar auro cap. s. sydiss. o. Metaph.secl. 9. laest. III. An Deus cognoscat praesentia eadem indivisibili visione, qua ipsa prae nouit futurai Dc quo
Quaest. IV. An, S quomodo Deus Hagnoscat creaἀturas possibiles,& suturas, absolutas,& conditio nata, Hic. 8o m. i. O a. Scol. φ . Alὶ relati dist i s. q. Dio a Quatur. V. An cum certitudine scientiae Dei componatur libertas contingentium De quo hic Scottit. Aureol. ar. i. Alii relati dist. 38. . . Quaest. I. An Deus cognoseat componendo de diuidendo3 De quo hic Gab. I .ar. X. Gr g. ar. 24 A il
167쪽
tiam simplicis intelligentiae,& visionis me quo hic
dio. 3.c. 3. Herice tr. I disp. F. c. 6. Montepilos. I .parr.dιθ. a .art. 8 Alui tradi i disp. .sect. . sequent. Suar tom. i. in . p. d. 26sct. 3. Quaest VIII. An Deus eadem cognitione se , dccreaturas cognoscat De quo hic Bonau .art. a. q. I. Quaest. IX. An prouidentia Dei sit actus scientiae 3 De quo hic S.Th. q. a. arici Interpretes ipsius, Caiet. Banea, umel, Nauarrete Nazar Ripa Gonqale E, Molina, Va Eq. Fasol. Arrub. alij .p. q. a 2.art. I. Valent. .p. d. D. q. a.8. a Bel tarm. lib. a.de gratia, lib. arbitrio, α'. ann. I.p. c. 3. q. I. dub. I. q. a. ub. a.
lib. I. de Prad.c. i . Ruri Ede prouid. d. s. de praedestinatione, d. I. Alarco I .p. tr. 4. d. I c. a. Monte Pllos. I. p. d. in .art. 3. Herice, La. Alui et r. 3. d. 3. Quaest. X. An Deus omnibus creatis in singulari,& immediate prouideatὶDe quo hic S. Th. q. a. art. 2. Dur.q. s. Interpr. S.Th.q. T. relati J. q. 22. Art. 2. Valaa.8. d. I. q. .p. 2. Tannerusci in disp. 3.quast. r. ub. 3. Granad. I. p.conrr. q. tr. a.disp. i. 2. SuareZ lib. a. de atιribui. cap. o. Rui de prouidentia,d. I. Alarcon .p.
Qiicest XI. An existente obiecto pro solo imperio voluntatis diuinae possit non eme in Deo aliquis actus scientiae diuino intellectui possibilis De quo nullus
168쪽
nullus seribit,is plures mihi dubitandi rationes ocia
currunt, Miarte consideranti occurrent, quae explicationem desiderant.
DIs TINCTIO XL. Σ.idsi pradesinatio, o in qu disserat
a praescientiae ΡRima conclusi, Praedestinatio est praescientia,
praeparatio gratiae, ionorum, quibus homines saluandi sunt. Vnde eo differt a praescientia, quod pras destinatio complectitur scientiam : scientia verbion complectitur praedestinationem. Praedestinari enim non possunt nisi bona, homines saluandi praesciri autem possunt mala,& homines re ipsa damnandi. Ita Angustinu S. Secunda concluso Praedestinatus non potest damnari, nec reprobus saluari, coniunctim, hoc est,insensu composito;sed disi-ctim, hoc est, in sensu diuiso Quo etiam sensu numerus electorum dicitur certus. Nam haec duo repugnant componi,& hominem esse ptaedestinatum, damnari item,esse reprobum, salvari Petro tamen praedestinato potuerunt subtrahi a Deo auxilia essicacia gratiae, solis susticientibus relictis, quo casu non esset praedestinatus item Iudae reprobo disponi auxilia efficacia gratiae, cum quibus non esset reprobus.
At obiicies: In sensu composito, seu ex suppositione praedestinationis non potest homo damnari. At non est in potestate praedestinati, ut non sit talis sup- positio
169쪽
positio praedestinationis. Ergo non est in potestate
iraedestinati, ut sit damnatio, atque aded non erit li-:ra, sed nec usaria praedellinato consequutio salutis. Respondet, se in hac difficultate malle doceri, quam docere Tamen ait, eandem difficultatem esse de prae scientia salutis , quae est de pia dei linatione. Itaqlie, sicut est in potestate hominas, ut Deus ab aetemo non
praescierit salutem futuram ; quia, ut dictum est as,3 8. non ideo est saliis futui a quia praescuur a Deo;sed
ideo prae citur, quia futura est cita etiam est in potestate nominis , ut non sit ab aeterno praedestinatus, eum piae destinatio praescientiam complectatur. Cae-teium ex suppositione, quod ab aeterno salus prae se ita, bc praedestinatae non est in potestate hominis, vino in aesciatur , aut praedestinetur in tempore' quia praescientia,& praedestinatio, quae ab aeterno fuit, non Dotest in tempore non esse, aut e contra.
Tertia conclusi, Sicut praedestinatio est praescientia, praeparatio gratiae δε bonorum, quibus homines certissime liberantur;ita reprobatio est praestientia malitiae, praeparatio poenae eorum, qui in aeternum damnantur. Unde differt praedestinatio a reprobationes, quod praedestinatione praesciuntur me praeparantur a Deo non solum gloria , sed etiam me
di a qui bias homines illas consequuntnr; reprobatione vero solum praeparatur poena; praesciuntur vero, Mnon praeparantur mcdia, scilicet, peccata, quibus homo perducitur in poenam , ut illustrant optime Au'sustinus, Fulgentius. Quarta conclusio Effectus praedestinationis sui dona gratiar, tam actualia, quam habitualia , quibus prirniim uilificationem, deinde perseuerantiam , ac tandem