장음표시 사용
181쪽
duntava sensu Deus dicitur omnipotens riviai test, quidquid vult nam aliis duobus etiam Beatias potest, quidquid vult iam, cum eius voluntas recta iit nihil vult se posse, aut facere, nisi qua re ipsa potest sacere Tertio autem sensu duae perfectiones omnipotentiae significantur. Prima est,efficacia ageridi, qua a nullo potest impediri effectus a Deo efficaciter volitus Secunda est extenso virtutis ad omnia, quae vel ab ipso solo, vel ab ipso cum creaturis fieri possunt: nam, cum voluntas ad omnia possit extendi, omnipotentiae est, posse quoque essicaciam virtutis extendi ad omnia. Concluso sic exposita traditur expresse ab Augustino , dc Chrysostomo , adductis a Magistro. At notat, ut aliquis sit omisipotens, non requiri, ut omnia possit a se .sed ex se , vel per se. Nam secnndum Hilarium Filius, Epiritus sanctus non possitnt a se , quae Pater potest, quamuis sint omnipotentesci quia non habent omnipotentiam a se , sed a Patre Suffcit ergo habere omnipotentiam sibi naturalem,in propriam, quamuis communicatam ab alio.
Quaest. I. An omnipotentia Dei demonstretur euidenter ratione naturali me quo hic Scot d Gabr.
P. s. Gran. 3.par. de potentia Dei, di p. s. Quaest. II. An omnipotentia sit attributum ratione distinctum a voluntates, Messentia Dei me quo hic S.Th. q. I.art. I. Aureol. 8.1.art. 2. Interpr. S. Th.
182쪽
Qia test. III. An omnipotentia Dei influat immediate in omnes effectus creatos De quo hic S. Thom. quaest.2.art. I. Scot. q. I. Gab quast. I. art. a. Alij relatius. 37. quaest. a. Quaest. IV. Aesoninipotentia Dei sit causa peccati rDe quo lucri. Thom. q. a. art. I. Gabr. q. l .art. i. Greg.
q. i. Ali relati ill 9. q. 9. Quaest. V. An omnipotentia possit sacere , quid, quid non implicat contradictionem rat an si ab om
Quaest Vi An omnipotentia reseratur ordinetranicendentali ad creaturas possibiles amplicite hie Interpretes Magistri relati quast.praecedenti explicite ver b relati dist. O.q. 3. Quaest. VII. An omnipotentia possit ficere ne causa creata, quidquid potest cum illa De quo hic
Q aest.VIII. An auxilia gratia debeant esse intrinsece et scacia, ut integra sit perfectio omnipotentiis ad K agenduint
183쪽
agendum de arbitrio creato, quidquid voluerit quo relati dist. I 6. q. T. Quaest. IX. An omnipotentiae Dei correstex parte creaturarum potentia obedientialis de illis effectus supra virtutem naturalem it De quo Aur. hic P. I art. 3 Bonau. . . Dur. q. 2. Nos fuse de entesupernaturali disp. o. r. VaZq. r. P. d. 36.c. 3. in 3 p. 4. 17.c. s. d. xa .a c. 3 Ragusalom. I. in .p. d. C7.a g. 6. Conin chol.q. 62. arr. 4.dκb. et co. Fonseca 9. Metaph.c. I q. 4seu. 3. est . Suar. rom. t in . p. detp. I. Ledesina se perfectione Des,q. S. Di suo articulo Ioannes Vincetitius relatione de oratia Christi, q. 6. Nauarietet Om. 2.coutroua 33. GCabrer 3I.q. 62.art. a.disp. . V M.tom 4. ff. quast. 3. puncto .Tan. s.f.dist. i. q. s. dub. 7. Bellarm. romo . lib. 1. de effectu Sacrament. cap. II. Praepositus 3.p. q. 1 3. art. r. AEgid .de Praesent. lib. ro. de beatitudine q. a. Aliaberi.princip. z.yhilosophico,q. i theologica, dubit r. a.23. Interpretes S. Th. 3. p. quast. 3.art. a. quast. 6 a. art i s seq.
Opinio quorundam dicentium, Deum nihil posse nisi quod facit.
ΡRoponit sententium aliquorum dicentium, spharis
ram omnipotentiae diuinae non porrigi ultra ea. quae facit; nec alia esse possibilia, praeter ea, quae duratione temporali existentia sunt. Primo, quia Deus
facere non potest, nisi quod bonum est. Non est
184쪽
autem bonum, nisi quod re ipsa facit: nam , si aliud esset bonum, etiam illud Deus faceret, tum non possit non facere, quod bonum est. Respondet. Vt Deus
possit aliquid facere, non est opus, ut illud sit absoluta existentia bonum .sed , ut esset bonum , si re ipsa
existeret. At plura sunt praeter existentia, & futura, quae si re ipsi existerent, bona essent. Secundo, quia Deus non potest facere, nisi quod iustitia,aut ratio exigit, seu debet. At iustitia, aut ratio non exigit , seu debet efficere alia quam existentia alias Deus praetermitteret illa contra iustivam, contra rationem, debitum. Respondet: In Deo non est proprie debitum , nec exigentia quidquam agendi. Item, non est alia ratio, neque institia, nisi ipsius voluntas. Vnde potest Deus facere alia, quam ea, quae nunc aibsolute eius iustitia, seu ratio exigit, seu debet: quia, ut alia possit,sufficit, ut ea exigeret, seu deberet facere iustitia,& rationabilis voluntas Dei, si re ipsa
Terti b, quia Augustinus ait, Deum id solum non
posse, quod non vult. At non vult alia, quam ea, quae facit. Ergo non potest facere alia. Item,ait, voluntatem non esse maiorem, quam potentiam, neque potentiam
maiorem, quam voluntatem. Esset autem maior potentia, quam voluntas, si posset plura, quam vult. Ad pri-mnm respondet Deus non potest faceres, quod iacit vult, scilicet, posse isecus quod non vult se facere; nam non velle facere plura , quam existentia, potest oriri ex libertate Dei, non ex impotentia, ut oritur in nobis, qui plura possumus, quae non voliamus. Ad seis eundum : Potentia non est maior , quam voluntas ex parte Dei, cum utraque sit una,&eadem
185쪽
res; secus ex parte obiecti actualiter voliti, quia prosia libertate non vuli Deus plura, quae posset velle, Scsacere, ut tarn probauimus. Igitur conclusio est Deus potest producere plura, quam ea, qua recipia producit. A priori, quia omnipotentia Dei est infinita , quae termino finito quoad entitatem cumulum exhauriri non potest. ei posteriori, quia Deus potuit iustificare saluare plures homines , quam ultificat, saluat potuit pnim iustificare, Taluare Iudam. Denique ex sacris Literis tum, quia Matth. 26. dicitur, potuisse Patrem exhibere Filio in sui defensionem , plus nam duodecim legiones Angelorum, quas re ipsa non exhibuit: tum , quia iuxta eundem Matth potuit Deus facere apud Tyrios , de Sidonios virtutes, quae factae sunt apud Iudaeos, quamuis re ipsa non fecerit. Ergo plura praetermisit Deus, quae agere posset, si vellet. Consequentia manifesta est, ab Augustino colligitur ex iuperioribus.
Quaest. I. An potentia Dei sit infinita,& eius infiniatas demonstretur ratione naturali, tam a priori, quam posteriori De quo hic S. h. q. .art. I. Dur. q. r. Alveol. art. t .ssequentib. Greg. q. 3. Bonau. q. I. a. Alberi. tom...princip. I corol. 4. N om. 2.pradic. quantitatu corol. 6. Suar. lib. 3 de attributis,c. 9. Granad. I. f. tr. de potentia Dri . . Tann. .p. s. a. . I.dub. . . Montepil. .p. d. φὶ.art. 3. Val. .P.d. . q. 2 .p. a. Fa l. l.y. q. 7.art. . Ab Interpr. S. Th. Caiet. BaneZ, Zum.
186쪽
Quaest. I I. An Deus possit facere aliquod infinitus in adhu De quo hic Durand. q. a. Greg. . . Gab. q. I. art. . Bonau Art. I. q. . Maiora. IO Interpr. S. Thom. IJ. q. T. art. 3. A. Vbi Caiet Banez, Zumel, Nauarret. Nazar Mol. va Eq. Maa l. Item Fonseca a Metaph. c. a. qu . r. Valent. I.p. q. T. p. a. s. Astuticensis de gratia Christi, q. 3. art. 2. Conimb. 3. P sic. c. 8.q.1.Trigos. l. q. . art. Alberi. tom. a. praedic quantitat diff. 4. q. . s. Suar rom. . tuo.
Quaest. III. An supposito possibili infinito in actu
possit Deus producere simul omne creabile, aut intra rationem entis, aut intra idem genus, speciem De quo hic Alberi art. a. Mayron. q. Io .art. a. di c. q. Item, Vaetque I .p. d. 26. cap. 3. FasOl. .p. q. T.art. 3. 4.dub.ls. Nauarrete, bid. f. 3. Asturicensis degra
Tanne r. r. p. disp. a. q. II dub. 4 assert. I I. Capreol. Aureol. Dur. Conimb. Cabrera, dc alij plures relati a Fasolo supra. Quaest. I V. An Deus agat ex necessitate naturae
Quaest. V. An si Deus ageret ex necessitate natu-
187쪽
hiarcon . p. tract. 3. disp. 8 capit. . ma Lugus Quaest VII. An impossibilitas, aut possibilitas intrinseca rerum pendeat ab omnipotentia Dei, tanquam
188쪽
a principio 3 De quo lii Gab. quast. 2. Scol. 7. Unica, Alij relati dist.praecedenti, Quaest. III. An omnipotentia Dei sit connexa ordine transcendenti cum possibilitate intrinseca creaturarum se quo hic Scot q, unica at 3. Alij relati dist. 3 o. q. 3 Quaest. IX. An omnipotentia possit communicari creaturae me quo hic S. Thom. q. I .art. 2. Dur. φ. Item, Monte p. I p. disp. 2.art. q. Aluare Gabr. uare Z, UaZqueZ, Ragusa, orca 3 alij Interpretes
DISTINCTIO XLIV. possit facere aliquid melius qua alii '
QVi distina .pr/cedenti arbitrati sunt, Deum non posse producere alia, quam re ipsa existentia, &futura ramul arbitrantur, neque ea, neque alia posse producere meliora, neque modo meliori. Nam si posset, fit non fecisset , inuidus esset. Quo argumento probauit Magister cum Augustino dist. ro Patrem genuisse Filium sibi aequalem quia, si potens non genuisset aequalem, inuidia esset non genuisse. Respondet Discrimen est inter Filium Dei, de creaturam quia Filius est de substantia Patris, hoc est, per com-imunicationem sebstantia Patris, atque adeo aut non potnit, aut debuit illum gignere aequalem;& non genuisse aequalem esset iniquum S inuidiosum Patri.
Caeterum, creatura non producitur per communica-
189쪽
tionem substantiae Dei , atque ade potest illam pro-
docere meliorem,& meliorem, qui exhauriatur tota persectio, quam Deus potet creaturae conferre.
Ergo prima conclusio est meus potest producetare; tum ea, quae producitu tum alia meliora , quam sunt. Primo, quia uniuersitas rerum creatarum non est summe bona, alias aequaretur summa bonitati Creatoris. Ergo haec uniuersitas non consummat, seu exhaurit totum virtutem Dei. Ergo manet Deo potestas ad eadem,& alia producenda meliora. Neque satisficies , si dicas , impossibilitatem non oriri ex defectu virtutis Dei, sed ex desectu capacitatis creaturarum. Quia, sicut spectat ad infinitam virtutem Dei tribuere illis bonitatem; itai tribuere capacitatem. Ergo per capacitatem finitam non est exhausta , econsummua virtus Dei. Secundb, quia Angustinus
ait Deum potuisse producere creaturam rationalem, quae nec peccare posset, nec vellet. Talis autem crea tui melior esset,quam omnes nunc productae. Secunda conclusio : Si modus producendi consideretur ex parte scientiae diuinae, non potest esse melior; secus vero ex parte rei creatae quia scientia
Dei non potest esse maior, nec melior, quam est. At ver,media in alia, quae Deus assequitur possibilia per scientiam, meliora sunt. Quare dixit Augustinus, multiplicem modum reparandi hominem fuisse Deo possibilem. Tertia concluso Ad ea, quae praeterita sunt,manet in Deo eadem potentia, quae erat ad eadem futura, atque praesentia Nam potantia non destruitur peracti ci sicut enim prius quam esset, eum respiciebat futurum in cum esset , respiciebat praesentem Lita, postquam
190쪽
postquam fuerit, eadem potentia respicit praeteritum. Explicatur exemplo voluntatis, scientiae, quae semper eadem obiecta respiciunt iam futura, iam praesentia, iam praeterita. Itaque, licet tempora varientur,& propterea comparatio potentiae cum effectu diuersa sit potentia tamen eadem manet in ordine ad effetaehum, quem semel potuit produces. Vnde Deus mo- db potest mortuum fuisse, resur exisse pro tempore, pro quo mortuus fuit, resurrexit raeut modδvult, scit resurrectionem,& mortem pro eo tempore existentem Carierum, sicut Deus non vult, nequescit se modo mori, atque resurgere , sed pro tempore praeterit, ita neque potest nunc prim mori, primoque resurgere in iens composito, quo mors,& resurrectio prauerita iam est.
Quaest. I. An Deus teneatur velle, producere optimum, quod potest De quo hic Scot. q. t. Rui de
Quaest. II. An Deus possit producere orbem mea
Ilorem, quam productu mi De quo hic S. Th. q. I. ar. r. Gab. q. . Dur. q. 3. Bonatu .ar. i. q. I. ct M. Aureol ars. Interpretes S:Th. Caiet. bane E, Zum Nazar. Nauarr.
Ripa, Pesantius, Molina, a Zq. alij .p. q. 23. r. 6. Tanneruit p. z. q. M. dub. . assert. 6. sequentib. Granadus