장음표시 사용
201쪽
Quaest X, An possit esse in Deo pura omissio et r. a peccatum,i aliud obiectum, absque volita one, de
202쪽
incest XI. Quam a sit in Deo voluntas permittens Zie quo relati dist soluenri,q.6.
DISTINCTI XLVI ιαιοd voluntas Dei semper impletur de homine,
quocunque se vertat. Conclusio ex Voluntas Dei semper impletur, non solum in agentibus necessariis; sed etiam in
liberis, quocunque se vertant, sine in bonum, siue in malum. Primo, quia id pertinet ad efficaciam omnis potentis voluntatis Dei. Secundo , qui , ut docet Augustinus, voluntas Dei impletur, non solum quando homo operatur bene , sed etiam quand operatur male contra eius voluntatem. Nam cum operatur bene , peragit homo , quod a Deo volitum est cum vero operatur male , agit Deus de homine pecta cante, quod vult, vel ipsi condanando peccatum, vel ipsum castigando. Dicitur autem, hominem peccantem agere contra Dei voluntatem , quod praeter eam non est quia. ut prae simus dist. s. voluntas Dei alia est beneplaciti, quae est decretum emcax Dei de opere oendo, aut non agendo alia signi, quae est prae pium, aut prohibitio obligans ad agendum,uci non agenduquamuis non habeat decretum de Operi agcndo Pee cata ergo dicuntur esse praeter voluntatem benepla citi quia nulla est volitio, aut nolitio ostiua peccati agendi cesse vero contra volunta cim signi; quia sunt contra praeceptum, aut prohibiticalem Dei.
203쪽
unaest. I. An omnis voluntas beneplaciti in Deo sit absoluta, .esticax me quo laic S.Thom arma. Ssot. q. mi M. Alij relati dist. s. q. 8. Quaest. II. An voluntas absoluta rac efficax possit frui: iari me quo hic S.Thom arti . Scor. . ia. ahur.art. a. Alij relati dist.Pracedenti. . . Quaest. Il. An voluntas libera , lassica sit acl- squale identificata Deo , an inadaequat importet astionem extrinsecam Dei aut quid ea sit me quo ille Aur. art. i, r. Alij relati dist. 3.q. 3. Quaest. IV. An Deus praefiniat essicaciter actus no-pror, quos praecipit me quo hi e S.Th. - . . Dur. et s. Abi relati inst. 4s. q. T. Qiiaest. V. An Deus possit praecipere actus malos' De quo Dur. q. . Gabriel cy.unica Bonavent are. 2. vi de voluntate, diffl. .set2.3. de pronidentia,
Quaest. VII. An in Deo possit eme pura omissio Actus absque volitisne, nolitione positiuat De quotlic Saliomas art. a. Scot quaest. Unica Durarad. q. I. Valent. p. disputat. i. quot a, parte a punctori./ ertinus omo agrine. , quast. a. dubio a Rui de
204쪽
Eus aliquando homo bona voluntate, aliud vult, quam Deus est aliquando mali, id quod Deus bon4 moluntate vi u. P Rim propositi, Potest esse mala voluntas, quae
conformatur diuinae in volito materiali. Nam malus filius vult mala voluntate mortem patris , quam Deus decernit. Tum, quia ad bonam volnntatem non
sussici velle bonum ted etiam ex fine bono. Tum, quia Deus potest velle aliquid fieri a se, aut alia causa , simul prohibere, ut alius id velit quia Dominum supremum plura decere possunt, quae non decent alios sibi inferiores. Secunda propositio iotest esse bona voluntas,
quae non conformatur diuinae in volito materiali. Nam bonus filius bona voluntate desiderat vitam patris, Deo volente mortem ipsius : nam ea,quae honestant voluntatem Dei, possunt non honestare voluntate ira hominis. Tertia propositio Voluntas exequens obiectum volitum a Deo potest esse mala Nam voluntas inserens Christo naortem erat mala in tamen exequeba-
205쪽
tui obiectum volitum a Deo. Ratio est qui , licet
Deus volebat,ut Iudeis inferentibus mortem, Christus aeceptaret illam riuia ea acceptatio conserebat in redemptionem generis humani caeterum non volebat, ut Iudaei illam inferrent. Neque refert,noni tuisse mortem acceptari, nisi illatam ab aliquo, sciliacet Iudaeis squia ea acceptatio erat volita sub conditione, quos inferretur mors a Iudaeis paut potuit esse volita absolute , quin vellet, sed tantum permitteret actionem malam Iudaeorum:s quidem volitio peccati Iudaeorum non erat necessaria;led sufficiebat permissio, ut ellet mors,& acceptatio bona Redemptoris.
Vnde prim potuerunt iusti complacere in paD sione Christi, quatenus nobis salutifera;quamuis non possent in ea complacere, quatenus a Iudaeis illata,&Christo nocina; quas assiictio,& nocumentum Christi esset motivum placendi,sed sola redemptio. Secundo, plura esse, propter quae possimus velle passionem Christi, quam passionem Martvrum cum plura sint bona, quae nobis attulerit passim, quam Martyrum passio quanquam martyrum passionem gratam habere nobis liceat propter bona, quae ipsis Martyri-hus in Ecclesiae uniuersae aecrescunt.
Qiiaest. I. An rectitudo moralis creaturae ratio natis sumatur ex conformitate cum voluntate diuiana 3 De quo hic Scot quast. I. Granad. . 1 contr. a. tract. I .disP. . Suar. i. 2.disp. i de actibus humanis. Salas I. a.tract. 7. disp. s. ann. I. 2 risp. a. qus. 6. b. 6. alant. I. a. in p. a. lus. Ia l. 8. Raynaudus
206쪽
disciplina moralAisp. . num. 7. Interpretes S.Thomae Caiet. Conrad. Medi na, Zumet, Lorca, a Zq. alij. a. quaest. 9.art,9. 9 C. Quaest. II. Aia,&quomodo teneamur conser mare nostram voluntatem diuinae me quo hic omnes Interpretes Magistri. Item , Granad . . p. tr. 8.da praedestinatione, a num .so fusius I .contr. 2,tract. 13. a dist. i. Suar i. i. 4'. ii . de actibus humanis S lasci I tr. 7.disp. c. Tann. l . a. disp. a. quast. 6.dub. 6. Val. i. a.disp. a. quast .i .p. 8 Maynaud .disciplina motarat .disp. . num. 8. Interpretes S.Thom. Caiet. Conrad. Medi na, Zumel, orca, vaetque , tali I. a.
Qia aest. III. Aia Deus velit, ante praeuisum peccatum, passionem Christi,aut aliud obiectum connexum cum peccato me quo relati dist. AC. q. 8. Quaest. IV. An possimus velle damnationem nostram , aut alienam, saltem post reuelationem illius Derino hic Gregor. quast.υnica, art. i. Gabriel ibidem, mali Interpretes. Gran ad I p. tract. 8.depradestinat. in .so. Suar. I. a disp. Ii de actibus humanis, sect .vit. Lore 1.1.de actibus humanis. disp. 4. memb. 3. Salas
207쪽
LIBER SECUNDUS.In hoc Libro agit Magister de operibus Dei, praesertim creaturis rationalibus, Angelis, scilicet, dc homi
nibus. DISTINCTIO I. Vnum es rerum prineipium ostendit,
non plura. x, conclusio Deus est primum rerum creatarum efficiens principium. Probatur ex illo Genes. r. In principio creauit Deus caelum , ct terram. Vbi notanda sunt duo , quibus Deus agens ad extradit Fert ab Angelis, dc hominibus ad extra agentibus. Primo , Deus creare potest Angeli vero, de homines non creare, sed facere, aut agere possunt. Creare enim est , quidpiam ex nihilo producere. Facer verb, seu agere est producere quidpiam ex praesuppo-
208쪽
sto subiecto. At solus Deus potest quidpiam ex nihilo produceres Angeli vero, homines indigent subiecto, in quo, aut ex quo quidpiam producant. Unde solus Deus dicitur proprie, stricte Creatorci quanquam interdum fusa significatione etiam ea, quae in subiecto fiunt, creari dicantur. Secundo , Deus in tempore incipit agere abique mutatione intrinsecas uiri Angeli ver δ ει homines cum mutatione sui.Nam Angeli, homines nequeunt ad extra agere, quin praecedat in ipsis, aut noua volitio, aut agitatio , seu
motio localis interna. At Deus potest de nouo agere, quin de nouo incipiat velle, aut motu interno agistari, solum quia ab aeterno voluit, vitali tempore res inciperent eis de nouo : sicut Sol plura ad extra producit, quin vllam in se mutationem subeat. Vnde duo errores praeciduntur Primus est Platonis, constituentis tria principia, sine principio rerum, Deum, scilicet, exemplar materiam. Secundus est Aristotelis, volentis, mundum fui me ab aeterno, huius principia fui ille materiam , formam, Deum. Etenim constat ex facto Textu meum solum esse primum rerum principium , non ab aeterno, sed in tempore agens. Secunda conclusio monitas diuina est ultimus finis, seu prima causa finalis rerum creatarum. Nihil enim erat quod Deum impelleret ad creandum mundum iis lumina bonitas communicativa sui ' cuius infinitatem decebat esse primam cantam finalem
creaturarum, sicut omnipotentiam esse primam cauiam efficientem. Vnde dixit Augustinus, ide nos creatos bonos , quia Deus summe bonus cssi neque aliam quaerendam finalem causam , quare Deus
209쪽
nos creaverit, nisi propter suam bonitate Tertia conclusio 1 Finis secundarius creationis mundi sui creatura rationalis eanda pollessione Dei.Tum a priori: quia finis primamus Dei fuit, sum
mam suam Donitatem, beatitudinem aliis communieare. Nulla autem creatura est particeps eius sumnis bonitatis, ac beatitudinis, sicut creatura rationalis, quae intelligendi, o amando potest illam possidere,eaque frui. Tum a posterioriri quia omnia creata seruiui creaturae rationali, in eius utilitatem desti nata sunt , increata vero in eiusdem fiuitionem conceduntur. Unde superima, aequalia, cinferiora bona in eius utilitatem referunt. Superiora, scilicet, diuina, ut eis fruatur, aequalia, scilicet,aliae creaturae ratonales , ut cum eis possit conuiuere. In seriora verb, ilicet, irrationalia , ut eius seruitio incumbant. Quarta conclusio: Creaturam rationalem creauit Deos incorpoream corpoream Incorporea est
Angelus , qui pure spiritus est orporea est homo,
qui ex corpore spiritu est constitutus Creavit aratem spiritum corpori coniunctum. Tum , ut beatificam Dei cum homine unionem suaderet possibilen unam facilius creditu erit, diuinam euentiam nostris mentibns,niri posse, si consideremus , spiritum longe distantem a corpore , de stricte cum corpore
colligari, ut eo spoliari recuset, Paulo attestante, qui ait r. Corinth Ps. Nolumus spoliari, sed supervestiri. Tum, ut subditus passionibus corporeis, 'urnilem
corporis onditionem patienter ferens mereretur
in consortium aliorum spirituum, altissimamque sui, ε corporis gloriam subleuari Ergo, cum subiectum huius Libri sint opera creationis Dei; & omnium praestan
210쪽
praestantissima sint creaturae rationales in creaturarum rationalium Angeli; ide primum disputatumes aggreditur de Angelis.
Quaest. I. An sint plura principia prima' Hie S.
d. M. P0sic sct L. Pennot. lib. 8.de lib.arb.c. LA seq. Perer. lib. D Aeprimipiis rer. natur. Quaest. II. Aia creatura possit aliquid efficere Hic S. Tho m. q. l. art. I. Interprete S. Thomae Jart. q. r ς L. a. Strar.ris'. i. Metaph Oez2. i. Hur-eado . 9 Physic. se z. a. Montepilos tom. . dis'. s. Art. i. Fonseca lib. I. Metaph. cap. a. quast. . Auersa
Quaest. I . An creatio sit actio distincta a Deo, termino creatori Hic Scot. q. . Gabr. . . Gregor. q. . sis. Fab. 5θ'. 8. Aureol quast. r. art. . oe . Interpretes