Breuis expositio litterae magistri sentent. Cum quaestionibus, quae circa ipsam moueri possunt, & authoribus, qui de illis disserunt. Authore P. Ioan. Martinez de Ripalda Societatis Iesu, ..

발행: 1676년

분량: 824페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

Um De Angelis, de hominibus.

Quaest. Ul. An in statu innocentiae posset arbitrium absque auxilio gratia vitare peccatum , legemque naturalem implere absque merito salutis 3 Hic S. Th. q. r. arr. 4. Bellarm. lib. de graterim hom. c. . lib. s.

Quaest. VII. An id posset absque auxilio gratiar

cum merito salutis mic S. Thomas q. I .art. . Beli. lib.degrat. primi homin .c. . sequenti, lib.6. de lib.

312쪽

, Lib. II mist. XXIV. 77

. Quaest. III. An auxilium gratiae necessarium ad meritum salutis debeat esse intrinsece supernatu-xale me quo relati tib i dist. I 6. q. 6. Quaest. IX. An pura omitato libera peccati possit esse moraliter bona, & meritoria salutis mic Bon. in

nult. Nos copiose d. o. cente supernat cum aliis, quos referimus sect r. Quaest. X. An Adamus in primo instanti potuit peccare me quo videantur relati dist. s. q. . Quaest. I. An Adamus in primo instanti creatus fuit cum gratian Hic Albertus art. i. Bellar m. lib. de graterim homin.c. i. seq. Vins Didius sect i de sa-

Quaest XII. An in motu concupiscentiae possit eis peccatum absque consensu rationis, cum solo de

313쪽

r de peccati/,d. .sea. 6. Quaest XIII. A delectatio morosa, c

DISTINCTIO XXV.

a 4, seri arbitri consideratione Rima xhnctiis, Liberum arbitrium estias 'th Aus,ri ratipnis, indifferens ad o

314쪽

aextrema vi amorem boni, Modium mali. Nam, seclusa facultate ad extrema opposita indisserenti, non aeri potentia libera, sed necessaria. Vnde primo ad liberum arbitrium requiritur iudicium rationis indis ferens, scilicet, proponens bonum, d malum, aut sic Proponens bonum, ut illud possit voluntas amare,&non amare. Secundb liberum arbitrium non est ad extrema opposita iam praesentia, aut praeterita, sed futura;scilicet, non est ad ea extrema in sensu composito, seu ex suppositione, qudd praesentia sunt, aut fuerunt; sed in sensu diuis seorsim ab existentia

Praesenti, seu praetor ita iam ex suppositione, quod est , aut fuit in voluntate amor , non est facultas ut voluntate, ut is amor non sit, aut cum eo sit odium quia,scilicet, amare,& non amare, aut amare, moicisse simul repugnat. Atque ita iacultas libertatis non supponit extrema praesentia, aut praeterita sed respicit contingenter titur pro posteriori naturae Die-quiritur enim ad illam indifferentia antecedens, non consequens. Tertio , Mnparatur libertas ad extre-1rra contingenter futura, quae causalitate voluntatis possunt fieri praesentia mam, si a causalitate voluntatis independentia sunt , non erit eorum existentia

in liberae potestate voluntatis , prout exigit arbitrii

Secunda conclusio Liberum arbitrium in diversis subiectis, diuersa quoque conditionis est. Nam in Deo est liberum arbitrium , ut docet Augusti mistib. ia.de Trinitate, eap.olt. Ambrosius lib.de fide, cap. 3.cum Paulo L. Cor. I a. Tamen alia est ratio libeari arbitrisin Deo, ac est in creaturis rationalibus, ut tradit Hieronymus ιο m. in epist.ad Damasimis nam

315쪽

h80 De Angelis, hominibus.

Deus non potest flectere voluntatem in mali potest creatura rationalis Liber una ergo arbitcreati x est seculias ad bonum,& alii; in Lad bonii amum,m non ad maturi quia boni

lum, quod Deus amat, non necessitate aniat, c

set, si vellet quia inale . Rursis, Beati tibero praedi se ui t tamen peccare non pollunt, lici eo pos uni. Vtrunque tradit Augustinus lib. 1uitate, c. so. Enchirid. c. Os . Neque embertarem exigitur potestas peccandi tum ,

potestate peccandi potzst elle facultas bene coactione in necelsitate libera: tum , quia pirotius seruam; quim liberam reddit voluntatita illud Ican. 8. Qui Dei peccatum, seruus est Rilippe peccato minui ui libertas ad bonum, Princeps creaturae rationalis, clibera faculta Tertia cunclusio In eodem subiecto iirio status eiusdem, varia quoque est liberi conditio. Nam quadruplex fuit status naturae alis , B in singulis statibus diuersa fuit arbiti tu . Primus status fuit naturae integrae ante peiiii quo homo erat robustus in facilis ad sui omnia prouocabant ad bonum, nil quo impelleret ad malum. Secundus natur: post peccatum, in quo liqmo extitit adeo ii fit Prosectiundum dipnum , ut i pellente concusia in malum,& destitutus auxilio gratiae fue

aliter impotens cauere peccatum mortal C. Paturae reparatae, in quo, lic t manserit concup& dilhcialias ad ample endum bonum praer men auxilio gratiar, potest tiro taliter per teli Pescisto mosinii , quamuis sane veniali nor

316쪽

i artus denique est naturae beatae, confirmata in Bono, in quo nullum peccatum possibile est. Ergo ii Berias ad bonum v xia est naturae rationali in variis statibus ipsius. Quarta conclusori Liberum arbitrium corruptum, depressum fuit per peccatu Nam ad bonumi per naturale omnino periit ad donum vero natura te imminutum, deprauatum fuit. Etenim per peccatum amisit omnia principia supernaturalia, tam

habitualia, qnam actualia, sine quibus nullus potest

fieri actus supernaturalis. Ergo ad actus stipernaturales omnine deperdita fuit libertas arbitrij. Item, per peccatum amisit integritatem naturae obediet iam partis inferioris ad superiore, qua facile poterat pro- 1 equi naturalia bona Leontraxitque rebellionem concupiscentiar, qua dissicilis facta est prosequutio illotu

Ergo in ordine ad bona naturalia imminuit,& depres sit peccatum libertatem arbitrii. Vtrumque significae homo ille, qui Luc. a. proponitur a latronibus vulne ratus,& spoliatus;scilicet,in naturalibus bonis vulne ratus: quia, licet mansit cum vita ad ea agenda isdeis tamen debilis,& infirmus , ut vix in bonum aliqvod surgere possit. Spoliatus ver,donis supernaturalibus omnino gramitis, quia omnino eis destitutus fuit. Quare Augustinus in Enchiridio dixit, hominem male tentem libero arbitrio,.se,&libςrum arbitrium Perdidisse. Porro libertas arbitrii, quam per peccatum perdidit homo , non est omnis libertas a nocessitate an- ecedenti sed libertas a peccato, a miseria Nam,si

anteeedentem necessitatem contraheret per pecca

arim, nullum esset peccatum post lapsum quia sine

317쪽

18 De Angelis, & hominibus

libertate fieri peccatum non potest. Caeterum a Pee. cato non mansit liberri quia contraxit seruituto illius.

Item, miseriae subiectus extitit Ium, quia subiacuit peccato, quod est summa miserias tum poenis debitis

peccato.

Quinta conelusii, Liberum arbitrium instauravit pet Christum libertatem, quam amisit per peccatum. Nam in primis instaurauit libertatem a peccato, cum per Christum redemptus sit a seruitute peccati, iuxta illud Ioan . S. Si filius vos liberauerit,vere liberi eritu. Et Rom. 1 Cum serui essetis peccato, liber esis itistitia. Seeundd , reparata est homini libertas a necessitate; non omnimoda , quia omnimoda libertas deperdita non fuit;sed libertas antecedens ad bona opera supennaturalia,& libertas eonsequens ,seu moralis possibili. tas ad naturalia , quae per peccatum fuerunt amisse. Etenim per Christum concessa sunt homini auxilia gratiae, quibus potes absolute agere opera supernatu. ralia.&inperare difficultatem ad opera naturalia. Tet. tib liberatur a miseria quia, licet in via subditus sit aerumnis contractis per peccatum; tamen in patria ab omni erit miseria immunis cum libertate gloriae filio. rum Dei, ut ait Apostolus Rom. 8. Sexta conclusi, Libertas ad malum , in quam deiecit hominem peccatnm, libertas ad bonunt,inquam extulit gratia, eade omninδ est. Nam voluntas hominis ex se aliquo modo libera est. Si per peccatum destituatur auxilio gratiae, erit libera ad malum: ve. ro eleuetnr per gratiam, eadem erit libera ad bonnm. Igitur, libertas ad peccatum, non est pronitas superaddita voluntati, ut quidam arbitrantur;neque libertas ad bonum est noua facultas. quet auxilio gratiae superadditur

318쪽

Lib. II. Dist. XXV.

additur voluntati , ut ali opinantur sed eadem omismino faculias voluntatis, num relicta seruituti pecca ti est libertas a malum, nunς eleuata per gratiam est libextas ad bonum.

in AESTIONES,

Quaest Q. An sit possibile liberum arbitxium ex se

determina turn ad honestum De quo relati . s. q. .

quaest. I I. An sit possibile ex se determinatum ad turpeὶ De quo relatiias. 7.q. qnaest i II. An liberum arbitrium eonveniat aliis,

nam utentibus ratione Hic Bonau. P. I, arr. I, , . ur. q. a. Alii relati dist. 24. q. 3, Quaest. IV, An libertas sormalis intellactni, aut soli voluntati conueniat Hic Bongui. I.art, , . s. Gaia' a. Alij relati Et a H. 3, Q gaest. U.An,& qua ratione Deo eonueniat libertast Hie S. Th q. .arm. Alij relatilis. . . sis. 3. Quaest. l. An suppositio physicae praedeterminatationis antecedens consensum arbitrii, destruat libertatem eiusdemὶ De quo relati dist. ι q. s. Quaest. VII. Annaturae rationali post peccatum, lictae sint vires ad cauendum peccata in quidquam boni agendum intra ordinem naturae sine auxilio gratiae,De quo relati dist. L. t σθε, Quaest VIII, An relictae sint vires ad merendum, seu impetrandum dona salutaria sine auxilio gratiae De quo relati dist. 14.q. 7, lib. I. s. r. q. q. s. Quaest LX. An liberaim arbitrium cum principioso pernaturali sit immediate activum actuum inpernaturalium mi in tota virtus agendi sit principium supernaturale Hic attingunt Gregorius Gabriel, de βςot. i. Aureol. a. I. Suar. lib. 6.degra ι.c. s. Fonseca

319쪽

28 De Angelis, hominibus.

ente supern cu pluribus aliis quos adducimus sect .ao. Quaest. X. An liberum arbitrium possit necessitati, stante iudicio indifferenti me quo relati dist. 4. . Quaest. XI. An possit cogi, vimque pati in agendo

violento, d. a.θα .ct seq. Quaest XII. An libertas possit exerceri per puram omissionem sine acti Caiet. Conrad. Medi na, Zu- mel, Lorca, Curiel, Va et q. alii . a. q. 6.art. 3. Oq. IL

Quaest XIII. An libertas sit intrinseca actibus liberis voluntatis, ut actus liber nequeat fieri necessarius, aut contra Suar.d. ho. Metaphoea. 2bib. 2 δε Angelis.

320쪽

Quaest. XIV. An liberum arbitrium ita sequatur rationis ductum, ut non possit elig te obiectum, quod illa remissius, idebilius proponio VaZq. t.ρ.d. 98.

c. 7. i. . a. 28. c. s. COuincti . a.d. a. b. s. Est ius in a. d. a. h. g. φ. . Suar. lib. I. degrat. c. I a. n. II.

Quaest XV. nisi liberum arbitrium eligata num , necessarium sit iudicium , an suffieiat simplex apprehensio illius Uaet q. i. a.d. 4.c. a. seq. Suared 1.2 d. 6 sect. s. 9 d. 1 3. Metaph. sect. Aib., HAM.

c. I O. a n. 2. c. I I. n. IO. c. I 2. n. II. Val. I. 2. d. a. q. .

Quaest XVI. An possit arbitrium eligere bonum absque iudicio practico, seu imperio illius DCaietan. Conrad. Medi na, Zumet, Lorca, VaetqueZ,4 alij cum

SisTh. I. 2. q. 3.art. 6. q. IT .art. 3. Val. I. a.d. a. q. - .p. I. q. l. I.Tannesus I. a. d. a. q. 3. Gran. I. E. tr. I 2. d. 3.num. I 2. Almain. s. Morat.c. 2. Fonseca 9. Motaph. c. a. q. I. sect. 3. ZOL tom. I.lib. I. c. 29. q. 2. Suar.

SEARCH

MENU NAVIGATION