Breuis expositio litterae magistri sentent. Cum quaestionibus, quae circa ipsam moueri possunt, & authoribus, qui de illis disserunt. Authore P. Ioan. Martinez de Ripalda Societatis Iesu, ..

발행: 1676년

분량: 824페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

idis De Angelis, homini

hi gratia operans non est a libero albes

m tiris statem arbitrii, praeueniatque omni actionstra ipsus. Vnde colligitur, virtutem

Drepi. acceptam non esse assectnm tib Nam virtus a solo Deo est,& non a libero pselus arbitri ab arbitrio est Secunda conclusio omnis motus eritqrius est a virtute se gratia, simul obero arbitrio , sicut germen est a pluvia desuper estiari αβ musa terra cooperant euelesti pluuiae. Primo exa-lo prima Corinth. I. Gratia Delsum I.

sed gratia ei in me vacua non Dit, Abundantius e teris laboraui. Non autem ego sed gratia Dς ' u . Labores enim salutares prim,refert in gratiam Deu einde in arbitrium: qnia, neqne sola gratia sine arbitrio , neque arbitrium se in m sine gratia eos peritem e potest. Sic exprimi Augusti inc e libero arbitrio, ast 3. 4. Item epistola os ad Sixtum , docet ex gratia, Hibero arbitrio procreari in anima bonum affectum. Τertib, quia omnis actetit ita donum Dei est, meritum hominis quare Arign stinus in eadem epistola ait,eum coronat Deus merita nostra, nihil aliud coronare, quam muner sua At --nus affectus, nates donum est , procedit a gratia qua ver4 meritum hominis est, proeedit a libero arishitrio. Sed obseruanda sunt duo. Alterum , gratiam, qua meri in hominis est, non essh gratis dantem, qua Deus est;sed gratis datam quae arbitrio in hae rens yx, illudqne praeuenit ad agendum. Nam a Deo effexommune est omnibus effectibns creatis. Ergo sino sex ellentia meriti,in operis supernaturali s

332쪽

Lib. II. Dist. XXVII. 29 7

est , esse a Deo per auxiliu speciale gratiae arbitrio in sum. Alierum, causalitatem magis principalem tri-huendam gratiar,& minus principalem arbitrio. Tum qMi gratia excitat, meleuat arbitriurn ad agendum;

arbitrium vero non excitat, nec eleuat gratiam.Tum,

quia interdum merita ex sola gratia esse dicuntur; non vero esse e solo libero arbitrio. Quod verum esse non potest , nisi quia cause principalitas adscribitur

gratiae.

Tertia conclusio tractus M usus virtutis lata quadam significatione dicitur virtus, quamuis instricta, rigorosa non sit. Prior pars probatur. Primδ, Augustinus distincitione pracedenti bonum usum liberi arbitrii dixit virtutem Secundδ, quia interdum

apud sacros,& catholicos Scriptores actus fidei cha ritatis,4 institue dicuntur fides, charitas, iustitia. Dicitur enim homo mereri per fidem, per charitatem, per iustitiam squia per actus harum virtutum meretur. Posterior pars constat ex conclusione prima. Qua ulterius confirmat auia Augustinus lib. 2. . euari licarum,cap. 39. 9 lib. 3. de Trinitate, cap. a definit virtutem fidei esse , qua creduntur ea qua is viden- ur. At id, quo credimus, non est ipsum credere actuale. Ergo fidei virtus in stricta significatione non est ipse actus eredendi. At volunt aliqui,actus bonos internos animae esse virtutes pactiones verb externas esse opera virtutum eoque componi testimonia Augustini , quae contradicentia videntur. Nam Augustinus tract. o. in Ioannem , cap. 3 o. ait uides est credere , quod non vides. Credere autem actus est. Item , lib. a. de doctrina Christianam Charitatem voco motum ηim.

333쪽

αρ De Angelis,i hominibus.

I laec sententia omnino non repellitur , quia solum videtur statuere, M probare primam partem superioris conclusionis de fusa usurpatione virtutis. Caeterum , quia etiam videtur negare aliam usurpationem strictam virtutis a solo Deo procedentis, M ab actibus bonis distinctae, ideo neque omnino probatur. Respondeturque, Augustinum in eis locis nomine fidei, de charitatis fusa fignificatione intelligere actus. At aliis in locis strictius significare earum mmine principia actumn vi ex superioribus notum est.

334쪽

Lib. II. mist. XXVII. 99

Conrad. Medi na, Zum.& Curiel. I. 2.q. 63. art. 3. 94. Nos fuse de supernat. disp. 7 3,Qn:est, II. An actibus virtutum infusarum com Paxentur aliquae virtutes acquisitae supernaturales, ut naturales Suar. lib. 6.de gratia. V., Coninc a. Σ.di .7.dub. s. Salas tom. a. in . a. tract. Io .dit'. is.

dub. 9. Lorca . t .de virtutibus, diff. 10. Hurtado de anima, dis8.46 sent. 8.Quaest. III. An virtus insus , seu gratia, si cania Partialis agens cum anima actum meritorium De quo relati s L . q. 9. Quaest. IV. An victutis actu possimus male uti, referendo eum in malum finem Hic S. Th. art. a. Alij relati di i .praeced. q. 2 O. Qilaest. V. An voluntas agens cum gratia actum supernaturalem, si causa principalis an instrumentalis 3 Nos fuse desupernat. disp. LI. Ban. I p. . I 2.art. S. duo. . TurneLibuem,d p. 2. I. a. q. IS9.art. I. d. I

Quaest,

335쪽

3o De Angelii, Iominibus

Quest.VI. An ratio meriti sit actibus sus 'libus intrinseca seorsim a lege Dei Hic S.Th.

Aliij relati lib. r.distin i q. s. gaest. I X. Anactibus e

Quaest. X. An actibus elieitis sine gratia dispona mur ad Iratiam ZHic S.ThAn. . Alii relati Io.Lῶν Quaest. XI. Qua ratione sit verum, T se est, non denegati gratiam Hic Gab.qar quast.

336쪽

Lib. II. mist. XXVII. oi

Quaest XII. An actus inere naturales eliciti sine gratia, possint eleuati diuinitus ad merendum de condigno gratiam ξHic Scot. q. r. Nos fused.16. de super-

Quaest XIII. An actibus procedentib se gratia possimus mereri saltem diuini ius ipsam gratiam

Quaest XV. An gratia iustificans sit distincta a charitateΘHic Scor.q. t. Alij relati di et s. q. a. Quaest XVI. An sint possibiles varia species gra

Quaest XVII. An virtutes in suis essiciantur quoad primam productionem , vel quoad intensionem actibus praeuiis ipsarum i Cate Conrad Medina. Lorca, Vaz q. alij eum S. Thom. i. a. .. Q art. 2. - . Cordub.

337쪽

3o a me Angelis, homini

Quaest XVIII. An actus virtutum infusarnm possint habere obiectum formale naturales M virtutum acquisitarum actias obiecin formale supernaturale De quo nos fuse .. .desuper Suar lib. a in

pradicta reperis, ut alia addat de gratia,

libero arbitrio contra Pelagianos.

Doctrina huius distinctionis eadem est cum pri

cedenti scilicet, liberum arbitrium sine gratia praeueniente, de adiuuante mei superaddita natara , nullum agere posse simpliciter meritum sal tis ratque ade ante gratiam Dei nullum elIe meritum, quo advocemus gratiam Conita satis ex praefis

338쪽

Lib. II. Dist. XXVIII 3o 3

Maecedentibus. Item , quia oppositum fuit haeresis Pelagiana ab Augustino M uniuersa Ecclesia dam.

Data.

Igitur lini doctrinae aduersarius fuit Pelagius, qui primo do euit, opera salutaria, ut credere, diligere Deum M praecepta diuina implere arbitrium posse sine gratia supernaturali, quamuis non possit sine gratia creationis naturali. Secundo, gratiam supernaturas lem cadere sub metitum operum naturalium praecedentium ipsam. Tertio eam gratiam nostris meritis aduocatam, non ad simpliciter, sed ad facile tantum posse esse necessariam. Quarto iam non in aliquo dono interno infuso a Deo; sed in externa solum instructione praedicationis, Megis esse constitutam. Ita Augustinus lib. i. Retract. cap. 9 s lib.de hares p. 8S. Ad quod muniendum, sequentes propositiones Rugustitii obiiciebant Pelagiani Prinaam ex lιb. 3. Hes lib. arb. cap. i8. non esse imputanda ad culpam ea, quae homo facere non potest. Secundam ex lib. de duabus animabria ast i a nullum hominem esse peccati reum quia non secit , quod facere non potuit. Tertiam ex Iib contra Adamantium, cap. a 6. in nostra positum esse potestate mutate in melius voluntatem. Quartam ex capit. 7 eiusdem libri, in nostra potestate esse, ut vel inseri bonitati Dei, vel excidi eius seueritate mereamur. Quintam ex lib.expost. Epist. Ad Rom. Art. 6 C. 6 I. nostrum esse credere, velle. Sextam ex lib. δε praedestinatione Sanctorum, cap. s. posse habere fidem,&charitatem, naturi esse hominum. Etenim his

omnibus propositionibus tribuitur homini posse ad opera salutaria largis adicis agere illa non indiget

auxilio grata T. Verum

339쪽

3oc De Angelis,&hominibus.

4 Verum omnes propositiones obieci, tu G.

lutione explicantur icilicet arbitrium habere pote statem ad illa δε sine illa nemineia praetermittentem ea oper a peccare posses caeterum , talem pol φ conuenire arbitrio praeuento δε adiuto gratia . non vero sine illa. Quia vero gratia semper adeli, ideo son. per adest ea potestas. Neque alicubi docuit Angusti. tius, talem potestatem inesse soli arbitrio seorsim agratia. Itaque Augustinus ea opera arbitrio tribuit, ut libertatem assereret nostrae voluntatis . At, quia simul cum libertate voluntas ex se infirma est ad ea opera ii deo aliis in locis auxilium gi aliae necessarium adstru. xit. Quod illustrator ex Hieronymo tam . in explanatione fidei asserente, liberum sic confitendum arbi. trium, ut ne celsa Dum Dei non hegetur auxilium. Erga duobus eontinetur doctrina Catholica: primδ, voluneati creatae libertatem adesses secundb, adesse quoque illi necessariam gratiam. Primum est coutra Manichaeum negantem, hominem peccatum cauere posse; de contra Iovinianum negantem, hominem possipeccare. Secundum ver contra Pelagium, negantem esse neeessarium auxilium superadditum gratiae, vi possit libertas arbitri eum salutis fructum, aut bonum opus etficere, aut peccatum aliquod cauere.

Qgaest. I. An sine gratia Dei possit fieri aliquod

bonum opus morales Hic S. Thomas art. l. Bonavent art. a. quast 3. Durand qmest.2. Gabr. quast. i. Gregor. qua l. i. Caiet. Medina, Conrad. Zomel, Lorca, Cutiel, Montesin. Va et q. alij cum b. ThOm. r. a.

340쪽

Lib. II. mist. XXVIII 3os

Quest. Iar An possimus sine gratia Dei tesistere

ratius G grat. d. . .

Quaest. Ili An possimus cauere peccata per ornis sionem meritorum ille quo dist. Quaest. IV. An possimus implere totam legem sis Iu

Qu.eli. U. An possimus in natura eleuariae Ripalda in I Q. Sris, V Dotin

SEARCH

MENU NAVIGATION