장음표시 사용
321쪽
De gratia operant , ct eo voranιe,
P Rrima eunclusio: cratia operans,&aeo perans necessaria est ad volendum is agendum bonurn opus salutare Gratia operans est , quae praeneriit voluntatem, ut velit opus salutis, v.g. credere: Cooperans vero quae iuuatis Muntatem ut opus volitum agat. Conclusio proba in ex Angustino pinribus statuente necessitatem gratiae contra Pelagianos, qui tuebammarbitrium sine gratia posse velle, agere opus filmtis in contra Semipelagianos, qui velle, cinciperetribuebant arbitrio , agere vero in perficere auxilio gratia . Prim in lib. de gratia, lib. arbitrio, cap. I .
Hi velimus, Deus operatur scum autem volumus in se volumus, viperficiamus, nobis cooperatur: tamen μι illo operante, ut vi velimus, vel coperate, cum volinni
bona pietatis opera , nihil salemus. Secundi illustrat Angustinus Lb. contra Iulianum , illo Prouerbiornmic Paratur voluntas hominis a Deo, a Domino gressus bominis diriguntar.Vbi omnis bonus affectus,omnisque motus,seu gressus, in Deum praeuenientem reuocatur. Item, duobus testimoniis Pauli Alterum est illud t. Corinth. is. Non autem ego sedgrat sarrimo cum ubi Paulus non negat, se plura salutaria velle,&agere
322쪽
agere ised ea neque velle, neque agere solum arbitrium , sed adiutum gratia Dei Alterum est illud
Rom. 9. Non est volentis, neque currentis; sed miserentis Dei. Non enim ideb miseretur Deus, quia homo voluit, cucurritised ideo voluit,& cucurrit, quia misertus est Deus. Si autem dicatur, ideδ opus salutare,
scilieet, fidem, eis miserentis Deia quia, licet possit
arbitrium incipere suis viribus volendo, non potest illud perficere sine auxilio misericordiae Dei sic redarguit in En hiridio, cap. 34. Ergo eodem modo potest dici non ella Dei miserentis, sed hominis volentis. Nam, sicut voluntas sola suis viribus non peragit totum opus; ita neque solus Deus sine voluntate peragit illud nam, sicut auxilio gratia Deus peragitio stremas partes;ita volutas suis viribus incipit primas. Ergo, cum Apostolus dicat, opus esse Dei miserentis, non hominis volentis,totum'nidem opus quoad initium,& finem auxilio Dei adscribendum est, quatenus Deus praeparat voluntatem, uet velit, adiuuat,
ut perficiat. Vnde epist. ios decernit, ante gratiam Dei nihil meriti hnmani praeire, neque voluntatem humanam ducere, sed comitari gratiam δε pedissς- quam esse, non praeuiam illius. Secunda conclusio Inter gratias operantes,&praeuenientes numeranda est fides, quae per dilectionem operatur. Hoc etiam probatur ex Aug. in epist. io6. Prim, quia Roman. 3. dicimur iustificari ex
fide, hoc est , ad opera iustitiae promoueri ex fide. Aliunde Laeorinth. . dicimur iustificari per prati m. Ergo fides, gratia est,qua ad opera iustitiae promouemur. Secundo, fides est donum Dei, princi
pium operum iustiti quare gratis datur, quidquid
323쪽
propter fidem datur. Ergo fides est auxilium praeue . niens gratiae. Nam donum Dei, quod est principium operum iustitiae,auxilium est gratiae ι Tertio Lb. . Retract. cap. s. ait, fidem Christi esse beneficium praeneniens voluntatem oti caueat peccata,& recte vivat.
At hoc est,& non aliud auxitium praeueniens gratiae Ergo fides est auxilium praeueniens gratiae. Tertia conclusi, Non solum actus fidei , sed
etiam plures astectus deliberati virtutum, qui praeueniuntur auxilio gratiae , possunt referri inter gratias praeuepientes comparatione aliorum. Nam affectus boni sunt dona Dei mouentia voluntatem ad opera bona. At dona Dei mouentia voluntatem ad opera bona sunt auxilia praeuenientia gratiae Assumptum probatur: Primo, quia fides per dilectionem charitatis operatur plures actus virtutum. Ergo non solum fides , sed etiam dilectio charitatis est donum operansactus virtutum Secundbex Augustino in Enchiridis cap. 3 1 4si ait, plures a flectus bonos numerari inter dona Dei, quae ipsos praeueniunt, quia iuuat ad alios,
quos ipsi praecedunt. Qub adducit illud Psalm.18.Et
misericordia eius prauem et meis illud Psalm .aa. Et misericordia Dei subsequetur me. Quippe quia priusquam velim praeuenit, ut velim i si deinde me iam volentem subiequitur, ut praecedens affectus mouens ad ulteriora opera iustitiae non flustretur effectu, quem voluit. Quarta conclusiori Fides est gratia piaeueniens opera , quae iustificationem assequuntur vitam
aeternam promerentur non vero omnia opera bona.
Prior pars probatur Primo , quia Augustinus βρο ιlm. 66 ari, fide per dilectionem iustificari impium,
324쪽
oc eae illa omnia merita inciperes SecundM, quia iis epistola L .is Anastasium , notu esse liberam a pee, Cato voluntatem, nisi eam liberet gratia per legem fidei , seu des operans per dilestionem charitatis: Dosterior pars probatur in uia ante fidem praecedune aliqua opera bona elicita auxilio gratiar quae tamen.
quia impiorum sunt, vitam non promerentur aeternam. Primbenim praecedit affectus fidei i qui ad eledendum Deo per se necessarius esti Secundo, quia Praecedit cogitatio , qua fidei mysteria credibilia approbamus, quae viribus arbitra j haberi non potest, vecolligit Augustinus de pradestinatione Sanctorum, eq. a. ex illo Pauli a Corinth qu. Emms sta cientes cogitare aliquid ex nobis, quali ex nobis imbcredere per fidem, ideo probatiesse ex gratia Dei quia Cogitare, quod fidem praecedit, non susticit arbitrium sine gratia Dei. Tertio, quia Augustinus ad illud Psalm iis Concupiuit anima mea desiderare iustificiationes tuas obseruat Lunc ordinem gratiarum , t Prius praecurrant ante assensum persectum fidei , de opera iustificationis affectus aliqui impei secti amotis efficacis ipsornmideinde sequatur amori& postrea in is ipsum opus.
Quinta conclusio tradem gratia potest esse
Operans, AOOperatas. Nam eadem gratia potest ob ire munus utrunque operandi, cooperandici potes enim praeuenire voluntatem mouendo velit Oceandem postea iuuare, ne si ustia velit, ted essi eaciteit
Sexta conclusiori Gratia operans,is usus isellat bit iij, elicitus ex gratia,inter virtutes animae,& a gna bona hominis referri possunt. Nam Augustinii
325쪽
tibro primo Retraei. cap. lib. a. de libero arbitrio. cap. 9. docet, virtutem eista qua nemo male utitur. At gratia operante,& bono usu liberi arbitri, nemo a te utitur. Ergo virtutes sunt. Hoc tamen discrimine,
quδd gratia operans potest esse virtus, quin sit opus
morale virtutis ivsus vero bonus arbitrij virtus est, opus virtutis. Vnde utrumque inter magna bona hominis recensetur. Nam docente Augustino sipia, bona hominis sunt magna, minima,& media Magna sunt quibus recte vivimus male uti non possurnus, ut virtutes. Minima, quibus male uti postumus, sine quibus bene vivimus, ut bona corporis. Media, quibus male uti possumus,& sine quibus noni ue viuirnus, ut liberum arbitrium. At gratia operans. bonus usus arbitrii sunt bona, quibus recte vinimus , .male uti non possumus. Ergo inter magna bona reserri debent.
Qnaest. I. An gratia iust ficans sit animo inhae.
326쪽
Quaest. 1L An gratia iustificans sit distincta ab
Qu est. III. An gratia auxilians actualis si distim sta ab illustrationibus intellectus, affectionibus, luntatis De quo relati libra.d. s. q. . Quaest. IV. An gratia sanctae affectionis sit noti una beneficium a gratia illustrationis distinctum 3 Derius
nos tantum ιb. s. de ente supcrnaturati copiose. Qiiaest. V. An gratia sanctae affectionis , praelat ita Iustrationis gratiam , ad omnem consensu in merito rium necessaria sit 3 De quo rari ex professo. Attingunt Varque i .p.disf. 88. n. ΣΑ. O I. a Mil'. I s.cv. 6 in
ct cam. n. 8. Lorca de gratia, diris i 8 ne Copiosus
a. Nos latissiriae lib. s. desupςrnat . . Quaest. I. An iniet illustrationes , 3 affectiones gratiae recenseri debeant assensus M affectus abs M.ti & deliberatici an solum simplices in deliberisi De quo et professo nullus Attingit Suare lib. 3. 4 m uis, cap . num s. tanum 3 re sine s
327쪽
de auxiliis isp. 4 n. L. Nos abunde lib., desuper est. Huc adduci possunt , qui gratiam subsequentem in
cooperantem indistinctam tuentur a consensu absoluto voluntatis inducente ipsam ad operis externi , vel alterius interni persectionem. Quaest. VII. An gratia actualis influat in genere causae meientis in consensum ZBellarm. 5b ι .ae gratia cap. L . ad primum Molina in concord . 44. -- thul. Di dist. 37. Lessius de auxiliis,cap. I.n. 3. CN.
Quaest VIII. An gratia actualis sit motio intrinsece, quoad substantiam supernaturalis in solum extrinsece, quoad modum me lao relati lib. i. dist. i 6. quasi . 6. uaest. IX. An ad omnem actum meritorium gratia auxilians sit necessaria Hic Greg. g. i. Alij relati dist. 14. q. . dc relati lib. I .dist. i. q. 4. Quaest. X. An si necessaria gratia, ut homo se dis. ponat ad gratiami Hic Greg. q. i. Alij relati lib. I.Ast.
Quaest. XI. An ad agendum quodvis bonum morale,etiam naturale, si necessaria gratia. Hic Gregor.
328쪽
Quaest XII. An actus intrinsece naturalis consecat in salutem ZAut conferens in salutem sit intrinsece Lupernaturalis λ De quo nos fuse dii'. Aesente Ape nat .sent. 3.ct sequentib. Coninch. a. a. dio. Mis
Molina in concord. q. t .art. 3 At j. 6. UaZque i 2. Mi f. O . n. s . Item, qui disserunt, an iustus mei eatur per actus virtutum moralium elicitos sine gratia λZumel, I. a. q. VI .are. . . r. Veg q. isti, cat. Suar. lib. I a.degrat. V. 7. VaZque I. a.diff. 29. cap. 3.Torres demerito i f. . dub. I .ct diris. 6.n. I p. Solus natura. grat.cap. . S alij cum S. Thoma I. 2. us II . . . Necnon qui disserunt, an eiusmodi actus eliciti auxilio gratia intrinsece na-xuralis, aut mereri, aut disponere ad iustificationem queant Quaest XIII. An omnis actus salutaris procedat ex fide infusa Hic Bonau. in lite dub. De quo ex professe pauci. Attingunt a Zq. i. a. . 189. . t 37. oedi'. 2 o. cap. q. oedit'. 'o .n. iii Torrena. a.
Aub. s. Coninch. a. a. disp. I Aub. 6. Quaest. XIV. An dilectio supernaturalis Dei possit haberi sine fide infusa Sotus 1 de natura ingratia,
329쪽
Coni noli disp. i 3 v. s. Alberi. 3 principio philoseph.
Quaest XVI. An gratia operans Oucat volunt Drem, an physice praedeterminando Hic Bonavent. icra l. q. 6. Alij relati dist ι . q. s. Quaest XVII. Quo differant gratia operans,
Quaest XVII i. An praeter gratiam requisitam ad voluntatem efficacem operis sit necessaria gratia ad
Quaest. XIX. An voluntas creata sit causa immediata,& partialis simul cum gratia omnis actus meri, tori 3 Dein no relati iit a F. q. 9. iaest. XX. An actus virtutis supernaturalis procedens ex gratia possit infici malitia mos fuse disp.
330쪽
fiuare deside, Δ6sect. . lib. 2. de gratia, cap. I. π.I lib. ii cap. i. VaZqueZ I. 2 dis'. H. cap. 4. Mi p. 34. cap. s. d. 8 . cap. 3. M. I 86. Torres a. a.d.s .dub. I. 2. 3. Coninch. r. a.d. dub. s. Vega in inrident. lib. M. cap. 27 Corduba lib. 2. quaest. 3. Solusa de nat. 2grat cap. a. concl. a. in . inf. s. q. i.
De virtute, quid sit, o quid si actus eius '
PRima conclusio: Virtus proprie, viricte sumpta est bona qualitas mentis, qua recte luitur, inqua nullus male titur . quam Deus solus in homine operatur. Haec conclusio non indiget probatione , nisi quoad postremam partem Ea probatur. Primδ, quia haec definitio virtutis est Augustini lib. 1. de libero Arbitrio , cap. i8. Secund&, quia Augustinus to-m 8. Poncione 16 in Psalm. 18. exponens illa verbi: Reci iudicium , iustitiam ait, nomine institiae ibi non intelligendam virtutem iustitiae , sed eius actum , quia virtutem non facit homo. Tetaib, quia Apostolus Ephes 1 scribit, virtutem fidei non esse ex nobis sed esse pure donum Dei, ut ab Ecclesiae Patribus exponitur. Quarto, quia gratia operan est virtus anima vi praemisimus diuinis precedentis