Breuis expositio litterae magistri sentent. Cum quaestionibus, quae circa ipsam moueri possunt, & authoribus, qui de illis disserunt. Authore P. Ioan. Martinez de Ripalda Societatis Iesu, ..

발행: 1676년

분량: 824페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

Quaest i l. An peccatum originale tollatur. ite Baptismi Mic S. Thom. ari. i. Bonaii K ci.

disp. sect. s. valent. .p. io .quo. At L. Maera triri aptismo Alf. sectU Quaest, III. An suscipiens Baptisnum cum fictio. ae mundetur peccato originali per Baptismum vite

r,s,dil. s. Hei riq. c. 27. Maerarius tract. de Baptismo, ins', sedi .s, Quaest. I V. An deleri potuit peccatum originali

Quaest. V. A qua causa efficiente sit originale me-

362쪽

Lib. II. Dist. XXXIII. et

Quaest. I. An δ quomodo voluntarium sit nobis originale peccatum Hic Scot. q. Caiet. Conrad.

Medina, uinet, Curiel, Montesinus, Lorca, a Zq. Scalij cum S. Thom. r. a. quasi 8 L art. I. Valent. I. i. d. 6. q. .p. I. Cuneru de peccat. original. c. 6Jicinus de Christiana relig. c. m. Salas I. a. tr. 3 A. II sect. 4. q. V. V. V. Bellarm. .ri amiggrat .c.. o. obiect. 3. AZor.

DISTINCTIO XXXIII

An peccata omnium praecedentium patrum paruuli originaliter trahant, ut peccatum Adae' P Rima conclusio est Filii non contrahunt peccata

aliorum parentum , sed solum primi parentis peccatum. Prim b, quia Ezechielis 18 ait Deus iliu non portabit iniquitatem patris, ct pater non portabit iniquitatemflli'. Iustitia iusti super eum erit, ct impie- tW mph erit super eum. Vbi satis exprimitur, filio non imputari iniquitatem patris, sicut non imputatur iustitia. Secundb, quia Augustinus in Enchiridio,c. 9 3. docet,mitissimam fore eorum poenam , qui prater peccμ- tum quod origine contraxerunt, nullum insuper addiderunt. Si autem filiis imputarentur parentum peccata, leuior non esset poena paruulorum riui nullo actuali peccato deliquerunt, quam suorum parentum.. X Huic

363쪽

3αν De Angelis, & hominibus.

amni doctrinae aduersantur nonnulli apud Angustinum in Encraridio,c. 7. Primo, quia paruuli di cuntur bapii Imus remissonem peccatorum. At , si so lum contraheren peccatum Adami, non bapta Earentur i, remi non peccatoram in plurali: sed in reinis. sone peccati, in ingulari,cum peccatum Adami nufuerit singulare. Confirmatur ex illo Psal, so. In iniquitatibus conceptus sum, 1n peccatι concepit me a rermo, Vbi peccata conceptione contracta plurali numero significantur, Secundo quia Exodicio ait Deus : Ego sum Drus visitas in qu r te sat mm, uein tertiam, quartam generationem. Nam, si filiis non imputarentur iniquitates patruin inique ulcisceretur Deus in filiis iniquitates patrum Limitat autem us que in tertiam,& quartam generationem trita mise xatio Dei moderatur iram suam,ne importabili istarnia sarcina peccatorum paruuli grauarentur. Quae sententia videtur elle Augustini; tr. 44ucentis, de

non soluentis argumenta.

Respondetur In primis superior sententia non est Augustini.Tum , quia oppositum docet locosuperius adducto pro sententia Magistri. Tum, quia arguanent pro secunda sententia non e sua , sed aliorum opinione proponit. Quare eis propositis concludit, se

eam sententiam temere affirmare non audere. Ad primum, respondetur: Peccatuli, Adae significatur plurali numery, Tum, quia, ut docet Augustinus in Enchiaridio, cap. s. num Adae peccatum cominet plura peccata, seu pliares species peccatorum , scilicet, suis

perbiae, sacrilegii auaritiae, Laliorum. Tum, quia usus est frequens in Scriptura , plurali numero si-xnificat sinsul iein, ut Matthaeus cap. a. loquens

364쪽

Lib. I Dist. XXXIII. 329

de Herodes: Mortui sunt, qui quarebant ammam puertii Et Exod 3 .fecerunt Deo aureo1.cum Vnum fecerint vitulum. Ergo similiter num riginale peccatum potet plurali numςro significari. Ad secundum Hie onymus respondet tom. F. in V. 8.hiacchielu. Visitat Deus iniquitates patrum in filiis, non quia eos puniat propter iniquitates patrum sed propter iniquitates. ipsorum filiorum, imitantium iniquitatem patrum, ut colligitur ex verbis testimonio obiecto adiunctis, et, que in tertiarn, quartamgenerationem eorum qui ode t runt me. Quibus innuitur, ipsos filios odio haeredita rio parentum odisse Deum, ideoque comminari Deum in eos vindictam.

Sed urgebit aliquis meus propter peccata personalia filiorum non irascitur solum in tertiam ,

quartam generationem, Verum etiam in omnes oene

rationes usque ad finem futuras. Item, peccata perso alia filiorum non solum imitantur iniquitates patrii; sed aliorum quoque peccantium. Ergo, cum Deus visitare dicitur iniquitates patrum in te retiam, quartam generationem, non sunt peccata personalia filiorum, quae prouocant iram Dei. Respondetur Visitat Deus iniquitates patrum, potius quam aliorum in filiis: quia fili imitari solent iniquitates patrii, potius quam aliorum, quibus neque sanguine, neque dilectione ad ebconiuncti sunt. Item in tertiam, c quartam generationem tantum muta parentes an diu vivunt, quandiu filios tertios, quartos habeant, qui cernentes iniquitates patrum, haeredes impietatis paternae imitatione fiunt.

Haec de superiori testimonio in sensu iterati. At,n enlu mystico parentes sunt motus primi sugge- ue .one,

365쪽

3 De Angelis,i hominibus.

stione, vel cogitatione excitati iij sunt consenses

deliberatus voluntatic nepotes pertinentes ad tertiam generationem sunt opera externa,quibus affectus interni complentur; pronepotes ver,ad'Dartam generationem spectantes sunt morosae delectationes praeteritorum operum. Sed obseruandum est, primos cogi, rationum pulsus non esse peccata, neque obiecta visi. tationis diuinae,quia libertate carent. Iam difficulias occurrit,an peccatum Adae grauitate malitiae superet omnia aliorum hominum peccata DNam aliorum hominum peccata non attulerunt tantum damnum toti generi humano, quantum attulit peccatum Adae. At grauitas peccati augescit ex damno, quod insert. Item, quia aliorum peccatorum malitia minuitur ex difficultate, qua eis resistitur. At Adamus facillime potuit suo reccato reniti,cum nulla eupiditate impelleretur in illud Propterea plerique affirmanti sententiae suffragium inierunt. Secunda tamen conclusio est Peccatum Adat glanitate malitiae non excedit caetera peccata Primo,

quia peccatum Adae remissibile fuit , siquidem de se ho fuit Adamo remissum,ut tradit Augustinus lib. a.

de aptismo paruulorum, cap. . Peccatum ver,in Spiritum sanctum remissibile non est , neque in hoe saeculo, neque in suturo, ut tradit Matth ra. At pee- eatis te missibile minus graue est,quam peccatum contra Spiritum sanctum Secundo, quia peccatum, quo granius est, grauior poena punitur. At peccatum Adeno punitur grauior poena, quam reliqua peccata, cum peccatum originale paruulorum , quod secum trahit malitiam illius peccati, non puniatur tanta poena neque Adam,si damnationem subiret, tanta punitetur, quanta

366쪽

Lib. II. mist. XXXIII. 33r

quanta plures alij puniti sunt. Ergo peccatum Adae

caeteris aliis grauius non est. Ad argumentum oppo situm respondetur Damnum illatum ex peccato Adam non fuit per se ex grauitate peccati , sed per accidens ex conditione subiecti, in quo, tanquam in capite, ex lege extrinseca Dei tota operabatur natura Quare tale damnum non sui maius caeteris intensiue, sed extensiue is cilicet, quia in plures diffusa est malitia illius peccati, quam aliorum non verb, quia viai, eidem subiecto v. g. Adamo magis nocuerit, quam aliorum peccatorum malitia nocuisse po- tuisset.

R AESTIONE .

Quaest. I. An peccata personalia proximorum parentum transeant in filio. Hic S.Thomas art. I. Bonavent.art. L. q. L. Gabr. q. I. Durand.qint'. I. Caietan. Conrad. Medi na, Zumet, Curiel Montes nus, Lorca, Vag quea&ali cum S. Thoma cap. a. q. 8 I. art. 2.2

Quaest. II. An poster Adae, seu peccauerunt in Adam , sic potuerunt mereri, aut satisfacere in illo 3Hic Bonavent .arm.q. a. Alij relati dist. 3 o. q. 6. Quaest. III. An peccatum Adae fuerit omnium grauissimum me quo relati dist. a Quaest. LV. An peccatum originale aequaliter inficiat omnes posteros Adae mici Onauent .arm. q. I. Alii relati dist. a. q. T. Quaest. V. An peccatum originale contineat plu

367쪽

3 3 De Angelis, hominibus.

Tu mel, Curiel, Lorca Montesinus, Va et queet, alij cum S. Thom. 1.1.q. 84.art. a. Quaest. I. An peccato originali debeatur poena

Quaest. Ull. An poena damni possit esse inaequalis

Quaest. VIII. Quinam sit status paruulorum decedentium cum peccato originali Mic S. Tho m. q. r.

Quaest. I X. An paruuli decedentes cum peccato originali possint assequi cognitione naturali suam beatitudinem supernaturalem possibilem mic Scot. q. i. Alij relati d. ao. q. T.

DISTIN

368쪽

Lib. II. Dii XXXIV. 333DISTINCTIO XXXIV.

uae de peccato animaduertenda sint ' Vnc aggreditur disserere de peccato actuali,

postquam de originali disseruit. Ac primum de Origine, iubiecto peccati. Quae tribus assertionibus

explanantur.

Prima est Origo prima peccati res bona fuit. Primo , quia ante peccatum nihil erat malum. At origo Peccati ante peccatum suit. Ergo res bona fuit. Confirmatur: Inter bonum,&-fflum non est medium. At origo peccati non fuit quidpiam malum, alias peccatim sui ipsius origo esset. Ergo fuit quidpiam bonum Iterum confirmatur . Prima causa peccati actualis fuit Angelus, homo: nam Deus eius causa non fuit. At Angelus, homo sunt natura boni, cum eorum a tura a Deo sit Ergo prima causa peccati bona natura fuit Secundo, quia Augustinus assertum ex professo probat contra Iulianum ib. I. cap. 3. lib. a. denupt. concupisc. cap. 18 qtii peccatum incepit cum prauo affectu Angeli, hominis. At hic assectus fuit ex praecedenti natura utriusque , quae bona fuit. At obiicit Iulianus apud Augustinum sust. Natura, quae peccat, mala est. At causa libera peccati peccat. Ergo n. ala est. Respondet Augustinus Natura peccans mala est ex superuenienti peccato. Non estimata ex se, prout antecedit peccarum. Atque adeo ex se bona est. Nam ex se est natura rationalis Natura

autem

369쪽

3 3 De Angelis, hominibus.

autem rationalis,cum sit opus Dei bona, & laudanda

natura est.

Seeunda affertio mansa secundaria maiornm culpae, poenae,mala est. Nam peccatum Angeli,4

primi hominis fuit initium, Je causa caeter rum eciscatornmin poenarum , quas homines patiuntur, ut docet Augustinus in Enchiridio,cap. 3. 24. At non fuit primaria, cuna primaria causa fuerit natura rationalis ipsius Angeli,& hominis , quae bona est. Ergo

peccatum fuit secundaria causa. Amettio tertia: Subiectit peccati est natura bonum. Primb,quia peccatum eatenus est malum naturae rationali, quatenus eam priuat aliquo bono: nam, ut ait Augustinus in Enchiridio. cap. Da sicut morbus est corpori malus, quia priuat sanitate, quae est bona: ita peccatum est animo malum quia eum priuat naturali bono. Etenim, si subiectum integrum relinqnitur suo bono, nihil patitur damni.Vbi autem nihil patitur damni per peccatum, non potest peccat tam subiecto eme malum. Ergo subiectnm peccati secundum se bonum est. Nam si secundum se bonum non esset, non posset pati diminutionem boni. SecundM, quia subiectum peccati est natura rationalis, ut rationalis est. At natura rationalis, ut rationalis est, bona est. Ergo subiectum peccati natura bonum est.

Unde colligitur primo , bonitatem naturalem subiecti coniungi eum malitia morali; nec aliud escinaturam esse malam , quam bonum subiectum esse malum. Nam sis biectum componitur cum forma inhaerente subiecto. t subiectum malitiae moralis

est natura bonum. Ergo bonum natura coniungitur cum malitia morali. Caeterum, si cum Augustino

370쪽

Lib. II. Dist. XXXIV. 33 ue

rio sup quaeras , quonam subiectum sit bonum , de quo malum , dil cernendum est iam non est malum eo , quo bonum est , neque eo bonum, quo malum; nam homo est bonus, quia homo, non quia peccator; malus verb quia peccator est , non quia homo. Secundo colligulari, bonitatem naturae rationalis, malitiam moralem non esse ex illis contrariis , quae mutuo se expellunt e subiecto, ut albedo , dc nigredo, amaritudo, & dulcedo. Nam bonum naturae,in malum peccati, ut videmus , componuntur inter se, imo unum aliud essentialiter supponit. Nec propterea nos comprehendit illa sententia Esaiae s. a his, qui dicunt bonum malum i malum bonum. Nam, ut Augustinus exponit sub cap. 3. L . intelligenda ea est de bono virtutis,& de malo viiij, quae accidentaliter,is tanqnam formae reddunt subiectii bonum, malum, hoc est, de iis, qui praedicant virtutem malam, vitium bonum. Non de bono naturae , quod ex parte subiecti supponitur ad bonum, d malum moris, hoc est, de iis , qui hominem natura bonum dicunt esse suo vitio moraliter malum.

QVAESTIONES.

Quaest. I. An possibilis sit natura rationalis

suapte natura mala, laeterminata ad solum turpe Hic Bonavent artic. i. quast. i. Althi elati distinet. .

Qi Dest. II. An peccatum, qua malum, si disconueniens natura rationali, in ea disconuenientia con

SEARCH

MENU NAVIGATION