Breuis expositio litterae magistri sentent. Cum quaestionibus, quae circa ipsam moueri possunt, & authoribus, qui de illis disserunt. Authore P. Ioan. Martinez de Ripalda Societatis Iesu, ..

발행: 1676년

분량: 824페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

3 6 De Angelis,&hominibus.

reliquis 3 Hic S.Thom art. 2.Bonau art. I. q. E. Scor AEgid. Richard Argent. Gabr. Durand.q. I. Caiet de alii Interpret. S.Thomae a. 2.que i. I .uri . . Quaest. III. An possit voluntas peccare in Spiritum sanctum speciali malitia, qua non peccet contra Patrem,& Filium Hic Aureol .arm. Dur.& SCOt.q. . Caiet mali Interpretes S.Thom. 2.2.qua Τ.Iq.σν r. 2.

Quaest. IV. An peccans ex malitia contra Spiritum sanctum possit ferri in malum sub ratione mali 3 Hic Scor . . . Gabriel q. a. Alij relati dist. . . . Quaest. V. An obduratis negentur auxilia gratiae, quibus possint conuerti me quo nos suse . s. de sepeνnat. Ruiet deprades. Quaest. VI. An sit aliquod peccatum grauius peccato in Spiritum sanctum irremissibili a Deo 3 Hie

DISTINCTIO XLIV.

Te potentia escandi, is sit homini,

Diabolo a Deo. SVpponitur, potentiam recte agendi nobis esse a

Deo. Nam ait August. lib. desde ad Petrum , . . neque Angelom habere a se bonae voluntatis initium , sed illud a Deo tribui. Ergo etiam homo illud habet a Deo δε non a se , cum natura ange liea ex se liberior potentior sit ad bonum, quam natura humana , quae passionibus corporeis in mal Im inducitur. Dissiculias igitur est,an similiter

potent Ia

412쪽

Lib. II. Dist XLIV. 3 7

potentia peccandi sit a Deo riunt enim, qui volunt, Potentiam peccandi non esse a Deo, sed a nobis, sicut

ipsum peccatum a nobis est. non a Deo. Verior tamen , sacris Litteris, ac sanctis Patribus consor mior sententia est , potentiam peccandi esse a Deo. Primo ex sacris Litteris. Nam Apostolus Rom. 3. ait: Non es potestas, nis a Deo. Neque haec

potestas intelligenda est de sola potestate boni. Nam Ioan. 19. dixit Christus Pilatori Non haberes in me potestatem , nisi datum essc tibi desuper. At potestas

condemnandi Christum, est potestas in malum. Item

ob primo deprecatur Diabolus Deum , ut sibi tribuat potestatem nocendi Iobo. Haec autem potestas 1aon erat ad bonum, sed ad malum. Secundo ex Patribus. Nam Aug. om. s.conc. a. ad Psal. 2. docet, ex malitia hominum esse cupiditatem nocendi iotestatem vero esse a Deo. Item, Gregorius in lib. 26. Aforalium, cap. 24 ait, potentiam clationis a Deo tribui; elationem vero nostra malitiae adscribi. Tertio , ra-

tiones quia potentia peccandi nullam continet malitiam, sicut peccatum. Ergo nihil prohibet eam polentiam esse a Deo, sicut prohibet malitia , ne a Deo

peccatum sit.

Obiicitur Apostolus ait Rom. 13. Qui potestβt resistit, Dei ordinationi resistis. Ergo , si potestas O- cendi data est Diabolo I Deo , non erit licitum resistere potestati Diaboli. Respondetur Apostolus lo- quitur de potestate iurisdictionis , cui non licet resi, stere in his, quae iusta sunt quia Deus iubet obedire omnibus Superioribus in his , quae legitime inferio xibus praecipiuntur secus , si illis iniqua praecipian-

413쪽

3 8 De Angelis,&hominibus.

iurisdictionem Dei, cui prae omnibus parendum est, ut rectissim monet Augustinus sermone 6 de verbis Domini. At potestas diaboli non est iurisdictionis potestas, sed physica; neque eam exercet in rebus iustis, sed iniustis, quae Dei legibus,&ordinationibus reputamur. Ideo potestari Diaboli patendum non est.

Q V AESTIONES.

Quaest. I. An homo habeat potestatem bene moraliter operandi a Deo creante naturam , an a Deo rouidente auxilia gratiae te quo relati dis. 18.e'. i. Quaest. II. An potentia peceandi sit a Deo a te

Quaest. III. An similiter peccatum si a Deo 3 De quo relati ia .r .disi. 29.quast. 9. Quaest. IV. An potentia peccandi sit essentialitet annexa creaturae rationali, liberae , quin ea possit esse ex se impeccabilis vite Aureol mi. i. Alij telati .s.1.33 p. I 2.

. . .

414쪽

LIBER TERTIVS

Hic libet eo lectitur Incarnationem Dei , per quam instauratus est mundus per peccatum Corruptus Me quo ruperiori libro dissertum est.

DIs TINCTIO I. De persona incarnata.

Rima conclusiora illiis Dei inea natus est. Est de fide ex illo Galat. 4. Cum plenitudo temporis Dem Hlium απ muliere, ant, redimeret. Vbi Filius dieitur missus is ex muliere factus , quia incarnatus. Item, venisse plenitudinem temporis, quia eius aduentu gratia, oe

xitas adimpleta est. Gratia , quia post Christum

415쪽

3 8 De Incarnatione.

tiae,AE charitatis Veritas, quia per aduentum Christi impleta sunt promissa diuina de redimendo genere

humano a

Secunda conclusio: Congruum fuit , ut Filius assumeret carnem , potius qu m Pater Spiritus sanctus Prim ,,quia Filius est Sapientia Patris, in qua omnia condita sunt. Ergo eadem Sapientia omnia reparari expediebat. Quare ea comparatur molieri euangelicae, quae accendens lucerna reperit drach mam perditam. Secundo , quia Filius est prima persona procedens a Patre. At, quia a Patre procedit, expediebat, Filium mitti, potius quam Patrem , ne si

pater mitteretur, putaretur Pater ab alio procedere, ut August. admonuit tomu . lib. 4. de Trinitate,cap. Io.Quia ver Filius est primis procedens, debuit prius,&potius mitti, quam Spiritus sanctus quia ordo congruus missionis temporalis sectatur ordinem proces- sonis aeternae Tertio, quia congruebat, ut idem esset Dei,& hominis filius,ne si esset filius temporalis, qui non esset Filius aeternus , filiatio aetetna Dei confunderetur cum temporali, ut Augustinus de ecci fasticis

dogmatibM, tom. 34 cap. 2. Tertia conclusio Poterant Pater, rapiritus sanctus incarnari, sicut Filius. Probatur, quia omnia, quae reddunt Filium capaeem inearnationi , Conueniunt Patri, ripiritui sanctois omnia, quae Patri,& Spiritu sancto obesse potant , obstant similitetrilio. 4 Quarta conelusio: Quamuis solus Filius est incarnatus , omnes tres personae operatae sunt incarnationem. Probatur cum Augustino lib. I . de Trinitate, cap. II. Quia incarnatio est opus ad extra opera au

tem Diuilia 'ν orat.

416쪽

tem ad extra indiuisa sunt toti Trinitati. Ergo tota Trinitas operata est incarnationem Caeter dira , tota Trinitas non est incarnata inui personam incarnati

non est operari incarnationem, sed terminare unionem cum carne humana At quamuis omnes tres per . sonae operatae sint incarnationem, non tamen omnes terminant unionem cum carne humana sicut neque

omnes tres personae descenderunt in specie columbae; sed solus Spiritus sanctus, quamuis descensus,i motus columbae indiuidue factus sit a tota Trinitate.

QVAESTIONES. Quaest.I. An sit possibile Deum hypostatic uniti

tract. I. d. a. Becari tom. q. cap. I. U. I. Tannerus .p rt. d. I. q. I. Ab. I. Lugo rom. I. in .part. d. l.

Quaest. II. An possibilitas huius unionis possit ostendi ratione naturali vile S.Thomas arto. Gabr,

Nos d. O .d ento sapernat. Alii relati lib. 2.dis. Io. q. . Quaest. III. An fuerit Deo libera inearuatio ex eo, quod non sit liberum Deo velle optimum , quod potest me quo relati lib. r. disinct. .qμυ. r. Quaest. I v. An cuilibet personae diuinae sit pon

sibile

417쪽

3 8 De Incarnatione.

sibile, niti eum natura humana 3 Hie S.Thomas '. 2.

a t. F. Bonavent art. I. . . Gabr. q. 2. Calet Cabrera,

418쪽

Lib. III. mist L 383

δ. I.q. I. . 8.Lugo tom. I. in 3 p. disp. 26. Moncaeus, disp. s. aerat de incarnat. disp. H. Alij relati disinct.

Qiuest VIII. An potuisset uniri cum natura irrationalia Hic Gabr. quast.2. Caiet. Medina,Cabrera, Aluarez, Lorea, Suareet, Vasque et Ragus , Praepos. Sylu. Mali Deum S.Thoma qu/s. .art. I. s. 6. Val.

3 l. d. . . Al. I. Granad .lom. I .in 1 p. tract. 6. d. 3. Be-Can rom. 4. cap. F. . . Tanner. 3. ρ. d. . q. 4. Ab. 2. Mirandui vol. prop. a. Fab. 7 d. 8. cap. I. Maeratius incarnat. disp. I9. Quaest.IX. An potuisset uniri eum accidentia te Gabr. q. i. Aureol. q. 2 art. . Valent. .p. d. r. q.A. p. I. Gran ad rom. I. inulari trant. 6. disp. I. Recan. rom. q. cap. i. q. F. Tannerus 3 para.d. r. quaest. A dol. 2. Suar. min. i. in t. d. I . ιρα . Vasque d. o. cv. s. Cabrera notari quast. q. art. I. d. I. Fah. hiad. 6. cap. 2. Maeratius de incarn. d. 9. Quaest. X. An natura diuina unita sit, potuest voimmediate uniri cum natura humana seorsim a personalitate diuina, aut simul cum illa Z Hic Aureol .s. I.

crus.1 art. I. Gabr. q. I. Scot. q. F. Durand . . . Fab. disp.7 Caiet. Medina, abrera, Alvare E LOrca, Suarc Z,Vasque Z,Ragusa, alij lart. q. 3.βrt. . a. Valent. .part. d. I. quas. 3. pari. F. Graia ad tom. . iu3lari trμct. s. dio. I. Becan rom. l. V.4 qu . 2. Tanne r. furi disp. I. quas . . dub. I. Lugotom. I. m3 l. disp. I 2 Maeratius de incarnat. diis. I l. I 6. I 8. Quaest X L An natura creata possit assumi a persona diuina subsistens cum propria subsistentia creat 3 Hic Bonata arm. q. 3. Aureol. q. 3. art. 2. Caiet. Cabrera, Aluar. Suare a Vasque et Lorca, Ragusa, Sc

419쪽

38 De Incarnatione.

mi simul a pluribus personis diuinis Hieri, Thomas

Quaest. XIV. An Trinitas personarum sit principium essiciens incarnationis , n, Trinitas est Dan solum qua unus Deus est' Hic Bonavent in litt.dab. . Alij relati lib. I. dis. α'.qu . .

DISTINCTIO ILEuare totam humanam naturam accepit ρPRima conclusiori Filius Dei assumpsit totam na

turam humanam secundum corpus, manimam.

420쪽

Lib. III. Dist ii ,ss

primo , quia tota natura humana secundum earnem, animam corrupta fuit per peccatum. Congruum autem erat, ut Deus sanaret,& sanctificaret in homine totum , quod corruperat peccatum. Confirmat Damascenus lib. 3. de orthodoxa side, c. 6 dicens, Verinbum assiumpsisse omnia,quae in natura nostra plantauit,scilicet corpio,in animam intellectualem in eois

rum proprietates, ut assumens totum hominem , toti homini salutem conferret. Secundo, quia Verbum asesumpsit naturam humanam. At natura humana constat essentialiter ex corpore, lanima. Quae ratio colligitur ex Hieronymo tom. l. ad Damasum Papam, in explanatione d mboli. Vnde reiicitur eorum error , qui dicebant , humanitatem , quam Verbum assumpsit, non substantiam, sed hominis quandam proprietatem significare. Quod ulterius exploditur a Damasceano supra,cap. 4 asserente Diuinitatis, turnatiuatis nomen in Christo substantias, naturas reserrei Item c. 3. Verbum in Christo non assumpsisse naturam humanam, secundum quod una est unitate comis inuni speciei quia alias plures, imo omnes humania tales essent assumptaeci sed secundum quod una est unitate compositionis ex duabus substantiis diuersisscorpore scilicet, lanima coalescentis. Secunda conclusio : Dei Filius assumpsit cor. pus mediante anima Primo,quia Damascenus supra, c. 6. ait , Verbum suscepisse corpus per animam. Sechmdo , quia ut Verbum spiritualissimum vniretur corpori materialissimo, Mirationali,congruum erat, unionem Verbi prius natura fieri cum animo spirituali in intellectitati sibi simillimori nam qud animus est natura propinquior Deo , etiam est unioni Martino et in Met Sent. b aptiori

SEARCH

MENU NAVIGATION