장음표시 사용
431쪽
de incarn disp. 3.sect. 6. disp. 2Doct. . Quaest. V. An incarnationem Verbi promerue tint antiqui Patres,& Virgo Beati Hic S.Thom.q. 3.
in 3 . d. s. sedi. 3 ct seq. Maerat de incam di . II. Quaest. I. An dignitas Matris Dei aequi ualeat dignitati iustitiae sufficiatque , Virginem iustificare, seclusa gratia habituali λ Hanc dissicultatem nullus, ciuem viderim, examinat Plura tamen illustrare possunt, praesertim in sententia negante gratiae habituali oppositionem physicam eum peceatori, solam tribuente moralem ex condignitate iustitiae,ut non comiungatur spurcitiae peccati,quam moralem condignitatem praeseserre videtur supernaturalis excellentia Matris Dei, ut arguere est ex iis , quae ob illam tibi. rant Mariam a peccato originali. Quaest. VII. An Virgo Beata praestiterit concurissum efficientem in unionem hypostaticam Christia
Maerat de incarnation disp. I 3 sect.1.
432쪽
Si persona, vel natura, personam, vel naturam
assumpsit, eses natura Dei incarnata ste
d Am ex parte hominis , quam ex parte Dei conis siderare est, tum naturam, tum personalitatem, seu personam. Iam triplex comparatio, seu quaestio est. Prima, an personalitas Verbi assumpsit, seu uniuit sibi naturam hominis Secunda,an natura Verbi eandem hominis naturam assumpsita Ac per consequens etiam, an natura Dei incarnata sit 3 Tertia, an personalitas , seu natura verbi assumpsit personalitatem naturalem hominis. a Prima conclusio: Persona Verbi assumpsit naturam humanam. Hac de re nullus Catholicus ambigit. Expressit Augustinus in lib.de fide ad Petrum, eap.2. post medium et Deus unigenitus veritatem carnis accepit. Et continu, Hic Deus humanam narinam in is tinem persona suscepit. Item et Deus Verbum non accepispersonam hominis sed naturam. 3 Secunda conclusio: Etiam natura Dei assumpsit naturam humanam. Haec conclusio inter Catholicos omninδ constans non est.Sed probatur primis ex Augustino.Nam lis.do fide ad Petrum,cap. 2it: Ilia natura, qua sempergenita manet ex Patre raturam nostram sine peccato suscepit. Caeterum in hoc testimonio natura Dei semper genita intelligi potest persona Verbi: quia proprie natura diuina non generatur, sed persona, ut M. I. traditum est, ne eadem res admittatur generare
433쪽
generare seipsam Clarius id habet lib. I de THnitale, cap. a. ibi : Forma Dei accepit formam serui. Formae enim nomine natura significatur , docente ipso Augustino deside ad Petrum,supra, Nilari tib Let. vinitate. ron longe a principio Accedit illud in eodem libro de fide ad Petrum, cap. 1. Humanitatem sibi unitam summa Diuinitas gerit. Secundo ex Hieronymo rom. . in explanationem Symboli ad Damaseum bi: Passis est, non secundum istam substantiam qua assumpsit; sed secundum uiam , qua assumpta es. Quid enim substantia ibi, nisi natura intelligitur Vnde colligitur,naturam diuinam esse incarnatam. Nam natura diuina assumpsit carnem humanam. Assiumere autem , incarnari ex id ed enim persona Verbi incarnata est invia carnem assumpsit. Qusdeon firmat Damascenus lib. 3. de orthodoxa fide, cap. 6. dicens: In humanatione Dei Verbi Heimi omnem, stperfectam naturam Deitatis in una ivi vos renincarnatam esse, id est, unitam humana natura. Rursus cap. . Quando dicimin naturam Verbi incamatam esse, fecundum Athanasium, σή rillum ieitatem diciminos unitam carni, Munaxis naturam Dei Verbi incaris natam confitemur. Quibus satis exprimit, Deitatem esse incarnatam in rationem esse, quia sibi uniuit
Aduersiis hane doctrinam objiciuntur , primὁ
Concilium Toletanum sextum, indecimum, asserentia, solum Filium accepisse hominem in singularisarem persona, non in vinitate diuina natura , id est,id quod es roprium fli , non quod commune est Trinitati. Vbi exeluditu assumptio secundum naturam diuinam toti Trinitati communem. Confirmatur: quia,si natu
434쪽
ra diuina esset incarnata, etiam Pater, ripiritus san- stus essent incarnati, cum natura diuina omnibus pet- sonis communis sit. Hoc autem catholice admitti non Potest. Secundd, quia natura diuina non dicitur facta caro. Ergo neque incarnari, seu uniri carni.Terti ὁ,n tura diuina non dicitur esse homo, vel facta homo,
cui persona Verbi. Ergo non assiimpsit humanitatem, sicut persona Verbi. Ad primum respondetur: Clim dicitur, proprium Fili j,non quod commune est Trinitati, accepisse naturam humanam, sic debet intelligi, ut non sola natura, sed etiam h postasis propria Fili, abGque hypostasi aliarum personarum humanitatem assumpserit. Unde ad confirmationem respondetur ut Pater, Epiritus sanctus dicerentur incarnari oportebat,ut natura diuina asTumeret humanitatem, etiam secundum hyposta se Patris,& Spiritus sancta Adi Cundum Natura diuina non dicitur caro facta, sicut incarnata , ne ansa detur Haereticis cogitandi , naturam diuinam fuisse conuersiam in carnem, ut sonat is modus loquendi. Ad tertium matura non dicitur facta homo, sicut persona Uetbici quia natura diuina non est facta una natura cum humana , sicut homo factus est una persona cum diuina. Quam unitatem
significaret modus ille loquendi. Tertia conclusio me persona, nec natura Verbi assumpsit personam hominis. Primo ex illo Augustini supra tem Verbum non accepit personam hominis i d naturam. Secundd, quia corpus in anima Christi non subsistunt in se, sed in Verbo,cui sunt via ita unione distincta ab ea , qua uniuntur inter se. At si in seipsis subsisterent in personam compone
rent excluderent unionem cum alio.
435쪽
Obiicitur primo et Quia persona definitur,at;/nalis natura indiuidua substantia. At eiusmodi est anima Christi assumpta a Verbo. Ergo a Verbo assumpta est persona Secundd,quia ut ait Augustinus plinisus in eis, Verbum assumpsit hominem, cinnuit Ptopheta Psal.64 ibi et Beatus, quem elegisti, Messums- si Ergo assumpsit personam.Nam homo in concreto persona est. Ad primum respondetur Anima,dum est
alteri unita, non est persona , neque indiuidua ratio, natis naturae substantia , sed par constituens indiuiduam rationalis naturae substantiam. Igitur solum, quando est per se separata a corpor persena est, non vero quando est corpori unita. Ad secundum serisbum dieitur assumpsisse hominem secundum naturam, non ver secundum personam. Quae natura, licet integraliter non sit homo, est tamen substantialia ter messentialiter homo.
Hle annotandum est, inter propositiones a Patiis
siensibus improbatas in Magistro , nam esse eam , qua in hac distinctione, num. 7. dicitur anima a corpore separata esse persona. Nam etiam separata a corpore non est substantia completa, prout esse debet persona Ied incompleta, quippe pars ex se constituatiua substantiae humanae completae. Verum id a Mais gistro non negatura sed solum allatitur, separatam 1 corpore subsistere per se , tanquam substantiam , se a Personam completam. Quod etiam , nemine improiabatur. Vnde in Magistro vox potius, quam res improbanda est.
436쪽
Quaest. I. An natura diuina immediate simul eum personalitate, aut seorsim ab illa assumpserit,assume-
Aldi relati dist. i. 'us Io.Quae HII. An persona diuina assumpserit,assume reve possit personam creatam Mic S.Thom quaest. . Bonau art. 2. Richard Gabr. Mayron, Baccon quas. rico t. mur quast. Σ. Fab.disp. 3 Alij relati dist. I.qaras. m. Quaest. III. An uni hypostatica sit ab extremis distincta,& quid ea sit 3 Hic S.Thom. q. i. m. I. Alij relati dist. i.PU-I-Q'aest. IV. An ea vini sit unionum maxima , centitate nobilissima mica.Thom.q. I. N. 1.Durand.
De intelligentia harum loquutionum: Deus factus est homo, Deus est homo.
DVo quaeruntur. Primδ,an sensus harum propo fi-tionum,Dein est homo, dc Deus factus es homo, sit Deum esse , aut factiim esse aliquid , quod prius non erat Secundo an e cotra in eo sensu vetae sint hae propositiones: Homo est Deus in Hom. Dctus est Deus
437쪽
Conclusio. Non est constans omnino de re proposita iudicium. Nam in ea tres fuerunt variantes sententiae pluribus Patrum testimoniis munitae. Quarum resolutio Lectoris iudicio relinquitur. Prima sententia affirmat primo corpus, Manimam prius natura, quam uniantur cum Verbo, uniri inter se ad constituendam humanitatem subsistentem , seu hominem δε posterius natura eum hominem , seu humanitatem subsistentem miri cum Verbo Secundo negat eum hominem subsistentem es. personam , sed constitui pei sonam per unionem , cpersonalitatem Verbi ; sicut natura diuina subsistens subsistentia absoluta est Deus,& non persona, seconstituitur persona per subsistentiam relativam Tertibnegat, hominem in Christo esse compositum ex natura diuina,& humana sed tantum ex corpore , animara quia homo in Christo non complectitnt essentialiter personam Verbi, sed humanitatem subsistentem ante unionem cum Verbo. Quarto denique assirmat, ideo Deum esse, seu factum esse hominem . e contra hominem ideδ esse, seu factum esse Deum: quia Deus unione cum homine coepit esse homo subsistens, quod ab aeterno non erat; homo subsistens coepit esse Deus, quod non erat pro priori naturae, in
4 Haec sententia pluribus Augustini testimoniis innititur. Quae ad quatuor propositiones reuocantur. Prima est lib. Istae Trinitate, . I'. cum verbum caro factum est, Deum coniunctum esse cum homine, &homine coniunctum cum Deo. Secunda est ibid.cap.
31.Christum aliud esse propter Verbum,aliud propter hominem. Tertia ibid. cap. 36. hominem nulla opera
438쪽
egisse,quibus mereretur esse Deum. Quarta ii de Madesinatione Sanctorum, cάρ. II. O lib. 3.de Trinitate.
cap. II hominem gratia Dei factum esse Filium Dei, Nam si homo coniunctus est cum Deo ; si aliud est homo,aliud est Deus i homo potuit seorsima Deoi operari si homini gratiosi est filiario Dei.Ergo Christus, qu homo,non complectitur subsistentiam Verisbi sed aliam subsistentiam,qua in concreto sit homo i ibus accedit Hilar likio.de Trinit multo post medium,dicens, Filium hominis in Christo ex anima, iacorpore constiti me. Ergo non est compositus exi tura, aut persona Verbias Secunda sententia assirmat,corpus, lani matri priusquam uniantur cum Verbo, non constituere hominem ; sed naturam humalaam , quae unione cum verbo constituitur subsistens,& hominem constituit.
Vnde homo Christus subsistit personalitate Verbi,&compositus est ex natura humana , atque diuina;
quamuis Verbum in se sit omnino simplex. At tandem Deum esse , aut fieri hominem, non est esse, aut fieri absolute subsistentem: quia de nouo nulla ei subsistentia coniuncta est,ut adstruit prima sententia; sed esse, aut fieri subsistentem hominem cum addito, seu subsistere in natura humana, cum prius subsisteret
in sola diui in Haec sententia sulcitur aut horitate Pro speri, Damascent,in Augustini testantium expresse, Christum esse personam compositam ex duabus naturis Deitate,& humanitate. Quorum testimolita vi deri possiunt in textu. Tertia sententia tuetur , corpus , animam, priusquam uniantur cum verbo , non esse unita intre se ad. constituendum hominem . neque unione cunii
439쪽
Verbo hominem intrinsec constituere , sed ei tantum extrinsece accedere , sicut accedit vestis corpori, quod vestem induit atque adet, personam Verbi non componere hominem, neque intrinsece , sed exin arinsece tantum esse hominem.Dic tamen esse,&feri hominem, quia induit extrinsece humanitatem, qua apparet homo in forma visibili hominis. Probatur primo quia , si Deus assumens naturam humanam esset inirinsece homo : Ergo assumens sexum Demineum esset intrinsece Remina. Qiiod videtur absurdum Secundd, quia ad Philip .χ.Deus dicitur habit. inuentus ut io, licet,ut exponit Augustinus tom. lib. 83. quaestionum, quast. 3. quia secundum habitum tantum factus est homo atque ad et soldm extrinsece. Quem habitum ulterius comparat vesti, quae cum induitur,nouam accipit formam, quam ante, non habebat. Ergo figura solum is forma factus est homo. Idem explicat Augustinus tib 1. de Trinitate, cap. RI. dicens, Deum factum carnem , quia apparuit indutus membris camplibus, lib. 2.contra Maximinum,cap.Iy.
quia visibilis inter homines apparuit homo Similiter aliis in locis Hilarius quoque lib. Iotae Trinisate,ante medium, ait, Dei Filium esse Mariae Filium: quia forma, de habitu hominis repertus est homo. Ergo apparenter, Dextrinsece , non substantialiter, intrinsece homo fuit. Vide annotationes distinctionis se-
Quaest. l. Quo ordine assumptae sint , Verbo,& inter se niti partes humanitatis De quo relati d. T. q. .
440쪽
Quaest. II. An Verbum assumpserit, aut assumere potuerit humanitatem subsistentem personalitate creata' Hic S. Thom quast. I. art. 4 ct T. Bonavent. ara I qu . I .art. 2. q. I Palud. q. a. rand quast. i. Alij relati disi. I.quast. II. Quaest. III. An Christus sit persona composita, &ex quibus Nic S.Τhom quast. a. art. . Gabriel . I. Scol. quas. 3. Palud. quasi. .art. 2. Fab. i. 36. Durand. qua l. 3. Richard. q. 1. Caiet Medina, Cabrera , Alis UareT, Lorca, Suarez,Vasque et, Ragusa, Praeposi, alij
Quaest. VI. An quomodo uni humanitatis: cum verbo sit init inseca Verbo DVbi,quid, inuod sit subiectum in terminus eius unionis mic Bonainuent art. a. quast. . Palud.quali. I. uri. 3. Durand. q. . Granad rom. . tract. δίθ.vit .sct. a. Lugotom. I. in xl disp. itfect.6. Suar rom. I in 3φ.disp.8fect. 3. 4. Lorca in φ.d. s. Lessius de perfectione diu.e. 6.
tima. Alij relati dist.2.quast. F. Quaest. I. An esse existentiae in Christo sit unum
solum , eoque humanitas existat per .am existenatiam Verbi Mic S.Τho m. q. 2.art. 2. Scotus quast. r. Gabriel quast. 1. Paludan. quast. D Faber dis'. I 4. Durandus quast. et Caietan Medina, Cabrera , Aluareet, .