장음표시 사용
51쪽
ibidem . idi .eap. . desalij,quos ipsi reserunt. Quaest. V. An principium generans constituatur Deitate, an relationes De quo Interpretes D. Thom. Caiet Banez, Zum uterque Orres, Mol. VaΣq.
Quaest. VI. An terminus genitus sit natura diuinna, an persona Verbi aut Spiritus sancti me quo siti
Quaest. VII. An Deitas sit una De quo vad distinctionem secundam, . I. Quaest VIII. An Deus generet Deum, talium Deum me quo hic omnes Interpretes Magistri. Et
DISTINCTI V. Pater, siue sisentia genuit ipsam essentiam, vel ipsa essenii genuit Filium'
DV quaestiones complectitur. Prima est :An Pater, aut essentia generet ipsam essentiam
52쪽
itam Et equitur partem negantem. Prinab, qui es sentia non opponitur relauue cum Patre Opponereatur autem, si generaretur a Patre. Secundo, quia nulla res seipsam gignere potest. Gigneret autem seipsa si Pater gigneret ementiam Tertio, quia Pater non eonstituitur in suo est per terminum genitum , tum terminus potius accipiat esse a principio producente. quam principium producens a termino. Pater autem constituitur in suo esse per elsentiam diuinam. Obiicit Augultinum aientem, Patrem genitisse
idem, quod ipse est. Estentia autem est idem, quod Pater. Respondet Pater genuit idem, quod ipse /st, non adaequate , sed inadaequale nempe , Verbuni quoad solain personalitatem productum , quoat
Secunda quaestio est:An assientia genuit illum; Etiam negat quia essentia non est distincta a Filis. Generans autem,&genitum distincta sunt. . Obiiei primo Augustinum dicentem .sapientiam esse de sapientia essentiam de essentia, substan tiam de substalitia. Respondet: Haec non sunt intellia genda in sensu formali, sed identieo,& maletiali hoc est,Filium, qui est sapientia,essentia,& substantia Dei, esse a Patre, qui est eiusdem sapientiae,essentiae, atque substantiae. Secundo osiicit Ailarium licentem, nihil esse in Filio, nisi natum. In Filio autem essentia est. Ergo nata , genita est. Respondet sensus Hilari est; hihil esse in Filio, quod non sit per natiuitatem ac ceptum, ut ostenderet,etiam quoad essentialia aliquissilierimen Filii a Patre, qui ea non habet accepi abulo, sicut Filius.
53쪽
E dictis ad haec argumenta colligit duo. Pri-mδ, Filium non esse ex nihilo, neque ex materia; cum sit de substantia Patris, quae aliquid est 6 non materia, aut subiectum Filij, seu Filiationis. Secundo, solum verbum esse natura Filium quia solum Verbum suapte origine habet eandem naturam, atque substantiam cum Patre, ut ait Hilarius.
Qi aest. I. An inter principium producens, terminum productum requiratu distinctio realis me quo dist. . . A. Quaest. II. An principium generans constituatur aliquo absoluto, an etiam relativo De quo dist. 4.q. . Quaest. III. An sol nm Verbum, an etiam Spiritus sanctus sit natura genitus,6 Filius De quo dist. 4. q. 6. Quaest. IV. An Filius, seu Verbum , procedat immediate per naturam Patris etiam sepposita distinctione naturae ab intellectu merino Interpretes .
Quaest. v. An absolute verum sit, naturam diuinam generares De quo hic S. Thom Bonau. Dur. Ocam.& alij Interpretes Magistri. Item, Caiet. BanezZum. Naz Mol. Vaet q. Arrub. alij Interpretes D. Thom Il.q. 9.ara. F. Suar. lib. 6.de Irin.c. 7. Zunig. d. amb. o.memb.4 8. RuiZ d. H. Valent i l .d. R. q. s.
54쪽
maest. VI. An Pater,sive natura se gerat tanquaru Principium materiale, Tubiectum generationis in manentis Filij De quo hic S.Thom qua a .artie. 1.
55쪽
nem cogente. Quare negat, tum genuissePatrem voluntatri tum genuisse necessitate Voluntate quidem
quia principium verbi non est voluntas sed , teste
Orosio , sapientia; s Augustino teste, natura , seu substantia Patris. Necessitate ver, quia in Deo summe: spontaneo, atque persecto nulla est coactio. Obiicit primo In Deo voluntas est natura. Ergo,si Pater genuit natura, genuit voluntate. Negat consequentiam : quia ea, qua realiter sunt idem a d. mittunt distinctionem virtualem in rationis, qua possunt illis conuenire opposita praedicata; ut voluntas, cicientia sunt realiter idem tamen de scientia dicitur praescire mala, & non dicitur de voluntate
Obiicit secundo Pater non genuit nolens, quia alias ellet miser. Ergo genuit volens, atque Medvoluntate. Instat argumentum : Pater non est Deus nolens, cum non sit miser. Ergo volens, atque adeo est Deus voluntate , tanquam principio Deitatis. Deinde respondet later genuit volens, non voluntate antecedenti generationem , tanquam principio generandi,sed voluntate comitanti, quae non est generationis principium. Vnde reiicit Eunomium Haereticum, dicentem, Vetbum Dei esse Filium voluntatis liberae Patris, quae non fuit ab aeterno, sed accedens in tempore: tum, quia alias Deus esset mutabilis per accedentem voluntatem:tum,quia ait Hieronymus, Verbum semper fuisse cum Patre,& nullam , ut esset, voluntatem
56쪽
rum' De quo Interpretes D.Thoma, Pri . '
tum principruin verbi me quo hie s. Thori
57쪽
naturam potius, quam Spiritus sanctus, quia non est per voluntatem, sed per intellectum 3 De quo hietv n,' a. Aureo art. i. Alij distinctionem a. 6.
Quaest. VI, An Deo possit accedere de nono aliqua volitio libera De quo Interpretes , Thom. 3.y.
. An Pater potuerit, vel voluerit gignere Filiamp
Conclusio est assirmans iam Pater generat Filium. Ergo potest generare; cum ab actu ad potentiam bona sit consequentia. Item, Pater generat Fi-ιium, Ergo vult generare,cum Pater velit, quidquid est in se,& agit circa Filium. Vbi nota duo. Alterum, posse istnd non esse aliquida sed ad aliquid thoe est, non est absolutum, sed relativum Alterum, posse, uelle istud, non esse ante generationem actualem, sed duratione coniunctum cum illa, cis Pater ab aetetnosenuerit Filium, Obiicit primori Pater non potest , neque vult ρ liquid, quod non possit, neque velit Filius. Sed Filius non potest, neque vult generare: quia Filius non potast, neque via severare se irium, cum seneratio versetur
58쪽
versetnr inter distincta realiter neque Patrem, cum
Pater sit ingenitus meque Spiritum sanctum , cum Spiritus sanctus non sit natus, Filius neque aliam personam itum,quia non est alia; tum, quia alia persona genita generaret aliam, Malia aliam in infinitum. Ergo Pater non potest, neque vult generare Filium. In primis instat argumentum Pater potest,& vult esse Pater;& Filius non potest, neque vult esse Pater; cum Pater,& Filius distinguantur proprietatibus generationis,& natiuitatis. Ergo aliquid potest, & vult Pater, quod non potest, & vult Filius. Deinde spondet, non posse Patrem, neque velle'aliquid absolutum, quod non conueniat Filio secus vero aliquid relativum at posse generare, esse relativum. Secundo,obiicit Augustinum, qui contra Maximinum Haereticum , asserentem , Patrem esse potentiorem Filio, quia Pater potest generare , quod non potest Filius , sic ait arae enim non potuit, sed non oportuit. Ergo potuit Filius generare , licet non oportuerit. Explicat Augustinum. Aliud est , non posse generare ex impotentia . limitatione essendi; aliud non posse ex proprietate personali cum infinitate essendi. Voluit igitur Augustinus, non posse Filium generare, non esse ex impotentia, climitatione essendi, quae denotat imperfectionem , sed ex proprietate personali, cum qua potest esse infinitas essendi, cin qua infinitate, idem est non oportere, ac non posse, cum ea infinitas non possit coniungi cum aliqua dedecentia. Tertio obiicit Pater natura est potens generare. Sed natura conuenit Filio. Ergo etiam posse generare. Respondet: Eadem natura tribuit Patri posse generares
59쪽
senerare , Filio posse generari; atque adeo eadem potentia abstrahens ab activa, passiua est in Patre, in Filio, cum sit eadem natura , quamuis ratione propcietatis personalis utriuique determinetur natura, vel ad generare, vel ad generari, Obricit quarto : Eadem potentia est in Patre, Minu illo. Ergo etiam idem posse. Respondet : Eadempsi potentia, quoad et se abiolutum , non vero quoadesse relativum, Item , eadem potentia potest esse in Filio, quae est in Patre,quamvis in Filio non exerceat senerationem activam, sed tantum passiuam ratione
prstprietatis pestionalis utriusque,
Quatit, i. An potentia generandi constituatur aliquo absoluto, an etiam relativo me quo hic S. Thomas, Scor Oxam, Gabr.& Gregor quast. l. Durand qalij apud dist. . auo. Quaest, II, An absolutum, quod constituit poten-φiam generandi sit immediate natura, an intellectius. aut voluntas me quo hic Oxam. J Gabriel. qua r. a.
Aureol,art i, Alij apud distinctis q. . Quaest, I II. An personae diuinae constituantur origine, an relatione te quo relati apud distinctio ηrmisH-Ax3Quaest, I V. An aliqua volitio praecedat in Patres enerationem Fili4ὶ De quo relati apud diltinctionem c , iaest v, An Spiritus sanctus sit Filius, De quo hic S. Thomas 3.1,σrt, a.dc alij via distinctionem .
60쪽
t quaest. I. An gener tio actina sit in Patre di illisina realiter a passiua Filii De quo hic G1egor. . ,
De meritate, o pro8rietate, de incommutabili
rate, O simplicitate essentia Dei.
OVia per .generationem diuinam, de qua Magustet
praecedentibus disserit, communicatur essentia; tria nunc de illa exponit primo, veritatem in proprietatem essentia : secundo immutabilitatqm:tertio, simplicitatem. Primo igitur statuit, Deo verissime,ac propriissimὲ conuenire essentiam. Nam essentia, teste Augustino, dicitur ab essendo, siue ab eo, quod est. At nulli rei, cum maiori proprietate, ac veritate conuenit esse, quam Deo. Ergo nulli cum maiori proprietate, ac veritate conuenit essentia. Probatur minor primδ:qnia Deus dixit de se Moysici Ego sim, qui sum.quasi comparatione Dei creaturae non sint. Secundo, qui , teste Hieronymo, Deo sic c*mpetit semper,ac necessari esse, vi in eo praeteritum , ac futurust non sit. Huic probationi obiicit, saepe in Scripturis in-nenit dictum de Deo, fuisse ab aeterno in futurum esse in aeternn m. Respondet cum Augustines Id intelligi debet de suisse, ac fore extrinseco, non intrin sem , hoc est, se comparationem ad nostra tempora praeterita, & futura, per ordinem ad quae signifieant B is locu .iones