Breuis expositio litterae magistri sentent. Cum quaestionibus, quae circa ipsam moueri possunt, & authoribus, qui de illis disserunt. Authore P. Ioan. Martinez de Ripalda Societatis Iesu, ..

발행: 1676년

분량: 824페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

dic De Mysterio Trinitatis.

Ioentiones humanis; non vero per comparationem ad durationem intrinsecam aeternitatis diuinae , quae

absque motu intrinseco, e successivo constituit Deum semper praesentem, atque adeo suilla , c fore Dei non est accipiendum, quasi nunc .semper non sit. Secundo statuit, solius Dei esse immutabilisa tem. Primb, aut horitate Augustini. Secundo , quia, cum Deus semper idem sit, nec aliter unquam sit

quoad esse intrinsecum , quam antea erat, proprie mutari non potest. Aliunde creaturae mutantur loco, tempore, mecato, affectu, cognitione , dc aliis acci-, gentibus, quorum mutatio in Deum non cadit.

Tettib statuit, Dei sol incesse summam simplieitatem. Primo authoritate Augustini, WHilarij. Se

eundb: quia in Deo non est compositio accidentis,&subiecti; neque materiae , formae neque partium integralium, neque alicuius perfectionis, seu formae distinctae ab habente illam. In creaturis autem , tam corporeis, quam spiritualibus aliqua harum compositionum inuenitur, ut inductione illarnm probat.

Vnde colligit primo , praedicamenta dialectica

esse extranea Deo innia accidentia sub eis comprehensa a Deo aliena sunt, ut facta cum Augustino indoctione per omnia ostedit. secundo, Deo non convenire proprie rationem substantia eo genere proprietatis, quo conuenit creaturisci quia non substat accidentibus, quibus substat creatura, a quo substantia dicta est Tettio , nihil esse in Deo, quod non sit Deus meque in eo id, quod habet,ab eo , quod habe- in , distingui alias enim excinderein limplicitas. Quarto, multiplicitatem personarum in Deo apprehendendam

62쪽

m Dist. VIII.

hendendam sine compositione quia earn distinctio, seu multiplicitas , non est partium componentisim unum tertium, sed proprietatum identificatarum

sum tertio.

Quaest. I. Quaenam sit essentia Dei me quo hie S. h. .i Oxam. Gab. q. s. dc alij spud dis. 2. . . Quaest.II, An existentia Dei possit ratione praescindi ab eius essentia me'no hic Aureol art. 4. Inter

Quaest. III. An essentia, .exi stentia disserant in re creataὶ De quo hic Aureol Arm. θ' a. Durand. q. 2. Capreol. . r. Interpretes D rhomae I .p. . . arris. 4. Calet.riente, Messentia,cap. 4.Suar. 2.rom. Metaph.d. 3I. Valent. I p. d. . q. 3 p. 4. Albertinus tom si dic. substantia, d. i. q. i. a Fonseca ib. . Metaph. p. a. quaest. 4. Auertarom. i. P0flet. 1 I9. Hurvado disp. 8.sect. . Metaph. Arriaga disp. L. t aph. Molina t. q. .art. 4.d.2.4 communiter recentiores apud Physicam,& Metaphysicam, Quaest. I v. An Deus sit praesens simul in aeternitate omnibus futuris me quo hic S.Thomas quast. a.

63쪽

De Mysterio Trinitatis.

disput. 6sect. d. Valentia i l .disp. i. quast. r . puncto Quaest. V. An inter attributa, relationes, 45ntiam Dei detur aliqua distinctio rationis, aut ex natura rei 3 De quo hic Aureol. t. s. scol. 3. . alij apud distinct. a. q.6. T. Quaest. I. An detur in Deo compositio rationis De quo hic Aureol. p. 4. Interpretes D.Thomae in.

Quaest VIII. An solius Da sit non posse mu

64쪽

Quaest. I X. An solius Dei sit non posse,ntari

DISTINCTIO X.

De distinctione trium personarum. SCopus huius distinctionis est, componere distin A

ctionem personarum per processionem v nrus ab alia cum coaeternitate i piarum. Quod tribus propositionibns sibi cohaerentibus, comprehendit. Prima est , personas diuinas eme distinctas personalitatibus, de indistinctas Deitate: quia Pater non est Filius neque Pater, Filius sunt Spiritus anctus. Tamen omnes sunt unus Deus. Secunda est , persona diuinas esse coaeternas, quin una sit prior duratione, quam alia, quia nulli potest deficere aeternitas, cui non deficit Diuinitas, cuius propria est aeternitas. TA tiae , non obstare Filio processionem , natiuitatem a Patre, ut sit coaeternus Patri Quod fusius

65쪽

go De Mysterio Trinitatis.

fusus probat contra Arrium asserentem, Patrem MD se duratione priorem Filio. Primb, quia Filius est

Deus, sicut Pater. Ergo etiam aeternus, sicut Pater.

Seeundo, quia Filius est sapientia Patris: Pater autein nullam acquiliuit tempore lapientiam Tertio, quia aut prima persona suit ab aeterno Pater , aut in tem-Cre. Si ab aeternosuit Pater, etiam ab aeterno fuit Fitas, cum Pater non possit esse absque Filio. Si in tem pore. Ergo Pater subiit in tempore aliquam mutatimnem intrinsecam,cum Patri non sit extrinsecum, sed intrinsecum,esse Patrem. Quarto,quia produeens, productum possunt esse coaeva , hoc est, eiusdem durationis simultaneae: nam Sol non est anterior luce, neque ignis splendore. Ergo persona generans, genita possunt esse in eadem duratione coasternae. Quasvrobationes depromit Magistere Augustino, Ambrosio, Hieronymo. Sed obiiciunt Arriani primδ Filius, qui nasciatur, principium habet. Ergo ineeptionem supponentem tempus interius. Respondet : Filius non habet principium inceptionis, sed natiuitatis solius muta ipsum nasci sine inceptione est simul cum principio, ut quarta probatione praemisimus. Obiieiunt seeundb. Filius fuit natus, ut esset. Ergo praecessit non esse, a quo transferretur ad esse. Respondet Filius diuinus natus est a principio necessario,& sempiterno, dc ut esset simul cum illo, aliaque aded necessario,& sempiterne fuit. Quo differt a Filio creato, qui nascitur a principio, quod non est necessarid, ac sempiterne Pater, Deque ut sit semper cum illo. At quaerit primo, an haec coaeternitas Fili, com

66쪽

patre possit plene, Meuidenter ostendi DNegat cum Ambrosiori quia, sicut non potest generatio Filii plene in euidenter ostendi ratione naturali,ita nae eius

coaeternitas cum Patre.

Quaerit secund&, an rectius dicatur Filius semper nalci, an semper natus Gregorius ait, verius dici, Filium semper natum Origenes,& Hilarius, semper nasci Hos Patres sic componit. Dicitur Filius semper inatus , ut ostendatur eius aeternitas sine initio semper nasci, ut ostendatur eius aeternitas sine fine At prior locutio utenda est Dium , quia magis discedis ab Haereticis Arrianisci tum, quia positiue excludit natiuitatem impersectam, significat positive Filium Perfecte,&omnin&natum.

Quaest. I. An sint tres aeternitates, seu durationes aeternae in personis me quo hic Duran.q. . Aureol. p. a. arr. 3.Interpretes D.Thom. IV. . a s .arm. Suar. Lib. 3. de Fimr. p. ir. Rui de sinit.d 18. unis. d. 3Aub. I . Granad tract 3.d. . sect. a. Aluia r. q. a. Iosect. 3.

Quaest. H. An Filius coexistat simul in aeternitate omnibus futuri quo hic Durand. . . Aureol part a articui. 4 dc alij apud di actionem 3. quast. q. Quaest. III. An generatio activa sit alictui intrinsecum Patri, distinctum realiter a passiua, ratiorae cuius mutaretur Pater intrinsece, si esset temporalisa De quo distinct. 3.s.7.

Quaest. IV. Ante sonae distinguantur personalia

67쪽

31 De Mysterio Trinitatis.

latibus, relationibus, aut originibus me quo Ast quast. I aest. V. An possit euidenter demonstrati processio personarum me quo hic Aureol.'t. Τ.art. q. malis dist. a. q. a Quaest. I. An Pater lit prior natura, aut origine, quam Filius me quo hic Aureolus art. Ba L qu .umca Interprete D. Thomara part. q. 3 3. art.

DISTINCTIO X. .avid Spiritus sanctussit amor Patris, ct HljρΡΟstquam egit de Patre allio , aggreditur agere

de Spiritu sancto, incipiens a nomines, quo nuncupatur,amor. Prima conclusi, Spiritus sanctus pro . prie dicitur amor,atque aded est in Deo amor notio natis,& personalis, tertiae personae proprius Primo. quia ab Augustino Spiritu runctus dicitur charitas,qubdab amore mutuo Patris, de Filij procedat. Secundb, quia a Ioanne dicitur esse dilectio in Deo, quisit Deus ex Deo. At haec dilectici, quae est Deus ex Deo, non significatur esse Pater, clim Pater non sit ex Deo neque Filius, eum mox addat Ioannescitiaia de

suo Spiritu dedit nobis. Ergo haec dilectio est Spiritus sanctus.Neque obstati quod a Ioanne Deus absolute sumpteis

68쪽

sum us dicatur, charitas nam etiam sapientia est absoluta, .communis i tamen notionaliter dicitur, appropriatur Verbo ; sicut alia nomina pluribus comis munia appropriantur particularibus, ut legis nomina interdum significantur omnia praecepta diiuna, intera dum sola lex Moysis. Secunda conclusio Spiritus sano us est amor substantialis, quo Pater aeternus,& Filius diuinus iliatii cem se diligunt. Nam Hieronum us, o Augustinus eum vocant amorem amborum aliunde ei amor eiuCiem substantiae , atque aritualitatis cum Patre, de Filio. Vnde recte etiam Spiritus sanctus dicitii turio, eharitaου,- sorte etiana amicitia utriusque, irae oaces in solum ainore cadunt. Item propierea vox spiritui sancti , quoad rem significatam communistribus personis adaptatur tertiae persona quia asseatente Angustino , amor communis congrue surpat

sibi vocem communem.

Quaest. i. n Spiritus sanctus procedat: ut amor

Quaest. I. An Spiritus sanctus procedat iam re Patris.&: Fiiij.& totius Trinitatis me quo Inter pretes D. Thomae biiupra. Item, Suat. lib. DA I ianit .ca8.1. 3. Rui G bia i Granauta ct ioidi stis,

69쪽

3 De Mysterio Trinitatis.

Quae it III. An Spiritus sanctus sit amor , no Pater, Filius se mutuo diligunt, ita ut ab Spiritu sancto constituantur diligentes me quo in S. Tho

Quaest. I V. An processio Spiritus sancti ex amore Patiis,& Fili sit libera me quo hic Scotus,& Greg.

q. t. Gabr. Sc Oicam quast. i. Aureol. an. s. dc Faber fuse dif=. . Item, interpretest. Thomae quast. I. reis Iati in .p. qua θ. 4. art. 2. Suare lib. 6 de franii. . . Rui disp. 91. Alij distinct. 6. u . . Quaest. V. An Spiritias sanctus procedat ut amor creaturaruit pol sibilium in existentium , ex amore

alij disti Oct. s.q. distinct. s. q. a. Quest VII. An principium Spiritus sancti sit sola voluntas absque aliquo relativi De quo di f. a.

70쪽

idiaeri III. An Spiritus sanctus non sit Filius,qubd procedat, ut amor De quo ἀφ-3 6.

Quaest. IX. An tantum sint tres periona m diu ianinis me quo hie S. Thomas art j. Dur a Malii dist. 1. Aa

DIS TINCTIO XI. f. Spiritussanctos procedit a Patre, se pilis.

I probat, quia sacra Eloquia Spiritu na sanctum in

terdum significant esse Spiritum Patris , interdum Spiritum Filii , interdum missum a Patre, interdurrinaillum a Filio. At Spiritus sanctus procedit abes, cuius est Spiritus M a quo est missus. Ergo non solum procedit a Patres, sed etiam a Filio. Huic doci rinae refragantur Graeci negantes proocedere Spiritum sanctum a Filio. Prinio, quia in Eniano gelio dicitur rapiritus qui a Patre procedit null f cta mentione Fili j. Secundo innia in symbolo Nicae 'ni Concilii Spiritus sanctus propimitur protedeo eae

patre, ct cum Patre i Filio coadorandus S in fina subiungitur anathema in eos, qvi Hiud docue in . Respondet In Euangelio. MindyiΜbolo Nieae. no , cum dicitur Spiritus sanctus procedere a Patre, non negatur procedereleriam a Fili, atque adch Latini addentes in symbolo Patre, Filioque procedere, non docent oppositum Euangelio , aut Symbolo se rearia o Neque Concilium anathematizat eos, qui exisplicant, aut addunt docarinam Catholicam risi eos,

qui contrarium quidpiam docent quod in viis tur

SEARCH

MENU NAVIGATION