장음표시 사용
81쪽
iij, altera visibilis, quae semel tantum facta fuit Incaf- nationes altera inuisibilis, qliae saepe contingit hominibus, cu Filius mente creatura rationalis pcrcipitiar.
Obiicitur prim, quia Filius et missus a Patre. Ergo non a se becundue, ipse Filius ait de se A meino
non em. Respondet ad prirnum: Componitur Filium esse missum a Patre,& simul a se, quia utraque Cominmunis est eadem voluntas a te ut componitur, Filium esse sanctificatum, Qtraditum 4 Patre, simul a se, 'texprimit sacer Textus. Ad secundum : Filius non venit a seipso, qua homines secus cro, qua Deo. Tertia conclusio : Pater non est missus, aut donatus a se, vel ab aba pei sona. Tum, quia reserente Augustino , nulli bi in iacro ex in legitur Pater mi Lias aut datus. Tum, quia missio, donatio,innat est temporalis processio, importat processionem ariernam. Pater autem , cum sit fons totius Trinitatis, a nulla
persona a ternaliter procedit.
obiicitur primo : Pater percipi in mente, scut Filius. Ergo mi isone, saltem inuisibili mittitur, sicut
Filius, ii dieitur inuisibiliter millus, quia me te crea tiarae perceptus. Seeundo, quia, si Pater est mittens,&non mittitur, erit authorltate in Mor, quam Filius. Q piritias sanctiis, ut voluerunt plerique Haeretici. Respondet ad primum : Filin non mittitur missione inuisibili solum, quia mente nostra percipit urci sed etiam quia procedens ab alio supponitur, quod Patri extraneum est. Ad secnndum mittere in non mitti non denotat in P atre auctoritatem in praeliantiam , sed personalem proprietatem , qua origo est totius Trinitatis, nullam supponens personam priorem, aqua procedat, mittatur.
82쪽
IN hanc distinctionem moueri possunt Omnes quaestiones praecedentes. Item, an possit esse missio aeterna secundo,an possit ei se missio Fili Dabique missione Spiritus lancti Tertio, an sit misito inuisibilis Fi-
DISTINC IO XVI. De duplici missione Spiritus sancti,visebili,
cti, sicut Fili j: altera vili bilis, altera innis bilis. Nam Filius dicitur inuisibiliter missus;quia mente fidelium percipitur: missus visibiliter; luia apparuit in signo visibili. Sed etiam Spiritus lanctus apparuit in signo visibili, ut die Pentecostes in pecte ignis, apud Iordanem iri specie columbaeci item,quotidie inuisibiliter mentibus fidelium illabitur. Ergo etiam Spiritus sanctus vili bilis, inuisibilis mittitur. Secunda concluso missio visibilis Spiritus
sancti non fecit eius substantiam visibilem;sed signis
83쪽
tantum externis , operationibusque cordi hominum internis illam demonstrauit. Nam Spiritus sanctus natura inuisibilis, immutabilis elici quanquam possit nouis signis absque ullo sui motu, quali de nouo veniens significari, operari. Tertia conclusi, Est discrimen inter missionem visibilem Spiritus sancti J missionem Fili j. Primo, qud Filius est missus in natura creata sibi realiter unitari a Spiritus sanctus non est missus in natura creata sibi realiter unita,quippe non niuit sibi naturam columbae, neque veru fuit columba, sicut Filius fuit homo Secundo, quia,teste Augustino, Filius, quamissus est minor Patres; nam qua homo , minor est Patre: at Spiritus sanctus Ana millias, non est minor Patres; quia mis Itone non est factus aliquid, quod sit minus Patre. Vnde notat Filium, qua missum, scilicet, qua hominem, etiam esse minorem se ipso, Spiritu sanctori quia, teste Augustino, Chistus in forma serui minor est Deo : Filius autem,& Spiritus sanctus sunt Deus, sicut Pater. At obiicit Hilarium negantem, Filium esse minorem Patre, quamuis Patrem concedat maiorem. Sed admonet,pi legendiam Hilarium quia
te intelligi negare , Filium esse minorem Patre. illum qua Deum in Patrem admittere maiorem Filio, solum qua homine.
ET iam in hane distinctionem veni nnt ex phcandae quaestiones distinctionis i . e i . Videntur Authores ibi relati etiam in quaestiones sequen
84쪽
est: I. An missio visibilis conueniat Spiti tui
Quaest DL An missio visibilis Spiritus sancti na
quaest. IV. An pecies missionis visibilis sint lamatae ministerio Angelorum me quo Si Thom biduis . . Rui et de bimtaietatio sectito. . Quaest. U. An Spiritus sanctus possit rivisibilite millia inhabitare atii mam, constituens illam iustactu6c acceptam in gloriam,absque aliquo dono in hae tetia
85쪽
ωnos lib. s. cente βρernat sus e. Quaest. II. An missio inuisibilis Spiritus sancti moueat mentes hominum per auxilia gratiae intrinsece efficacia 3 De quo relati lib.
DISTINCTI XUII. De miμου inmisibin Spiritus sancti.
Tota doctrina huius distinctionis duabus propositionibus comprehenditur. Prima est Spiritus sanctus non solum et charitas , qua Pater,in Filius se,& homines diligunt, quod omnes concedunt sed etiam est charitas, qua nos diligimus Deum. Secundae, Spiritus sanctus tunc dicitur inuis biliter mitti.& dati nobis, cum nos diligimus Deum, qui per hanc dilectionem manet in nobis, nos in Deo. Prima propositio probatur primis Ioannes, MAugustinus vocant Deum dilectionem, qua ex charitate diligimus fratrem. At Deus , qui et dilectio, non est Pater, neque Filius, quorum propria non sunt attributa amoris. Ergo erit Spiritus sanctus Secundo, Augustinus ait, inter dona Dei nullum esse maius charitate. At Spiritus sanctus est donum Dei, quonihil est maius. Ergo Spiritus sanctiis est charitas. Te tio, secundum Ioannem dilectio nostra, qua manemus in Deo, QDeus in nobis . dicitur esle Deus ex Deo. At dilectio, quae est Deus ex Deo,est Spiritus sanctus, viridem Ioannes declarat addens: Quia de suo viritu dedit nobis. Ergo dilectio nostra est Spiritus sanctus.
86쪽
4 Si autem dicas, dilectionem nostram dici Deurn, solum causaliter, non identice; sicut Deus dieitur patientia nostra, spes nostra , quia ab illo procedunt contra est quia Augustinus doeet, Deum non dici charitatem, licui patientiam,in spem nostram riuia haec dicuntur de Deo solum quia a Deo sunt illud verb, quia Deus est quare Deus non dicitui chalitas mea, sicut patientia mea ised absolute Deus charitas est. Ergo Deus non est charitas solum causaliter, sed etiam identice. Neque obstat, spiritum sanctum esis identice charitatem , qua Deus diligit nos. Nam ea cyndam diuersas conliderationes dicitur Spiritus sanctus charitas , qua Deus diligit nos in charitas/eva nos diligimus Deum is ni enim, eidem ellari.
tati pol sunt munia conuenire diuersa , tum reddenad Deum diligentem nostri , tum nos diligentes Dei. Opponit primδ: Charitas minuitur, Sc augetur. At Spiritum sanctum minui, & augeri repugnat. Secundo, charitas datur de nouo non habentibus illam.
At Spiritus sanctus nulli aduenit de nouo cum semisper, ubique praesens sit. Tertiδ,secundum Apost Ium,& Augustinum, charitas nostra est ab Spiritu sanocto , sicut fides. At Spiritus sanctus non est a se ipso. Quarib, charitas est affectus,in motus animae secundum Augustinum rapiritus sanctus vero non est a
1 Ad primnm respondet Spiritus sanctns, chaoritas non minuitur, neque augetur in se Dat augetur. 8c minuitur,prout est in nobis,seu prout parti ei patura nobis. Sic Dens evastat ut .magnificatur in nobis, quamuis in se exaltati,in magnificari repugnato
87쪽
Quod testimoniis Augustini illustrat. Ad secundum: Ahiud est, Spiritu sanctu adesse omnibus;aliud haberi, participari ab omnibus;adest enim Spiritus sanctus
creaturis irrationalibus, a quibus no habetur, nec paT-ticipatur. Primum igitur nunquam est nousi; secus ve-r,fecundu Ad tertium: Charitas est ab Spiritu sancto; quia datur ab Spiritu sancto, qui se ipsum dare potest: tuo diiser charitas a fide quae etiam datur ab Spiritu ancto , sed non est Spiritus sanctus donans se ipsumenni fide. Ad quartu: Spiritus sanctus dicitur affectus, molns animae: quia operatur affectum in motum
quo anima diligit Deum;sicut ea ratione Deus dicitur patientia mea ' spes mea. Si autem urgeas: Ergo non alio modo tribuitur Spiritui sancto charitas actualis, quam actualis fides,& spes. Sed negat quia
actum fidei, e spei operatur Spiritus sanctus mediis
virtutibus achiam charitatis vero non operatur media virtute creata ised per seipsum immediate. Iam secunda proposito tacitis probatu est. Na,si charitas, qua diligimus, Spiritus sanctus est. Ergo,cum nobis donatur charitas, Spiritus sanctus donatur. Secund&, quia ait Angustinus . charitatem eme donum piae stantissimum omnium, quae homini donantur, sine quo caetera nihil prosunt, cum quo omnia prosunt. Donum autem omnium praestantissimum est Spiritus sanctus. Ergo donata charitate donatur Spiritus sanctus unde, cum Spiritus sanctus sit donum in per Spiritum sanctum distribuantur singui shominibus dona, conredendum est , per unum donum omnibus commune distribui hominibus varia, ac multiplicia dona. Dabitationes
88쪽
Dubitationes circa literam pracedentem.
in Raetermitti non potest in hac distinistione ex- plicatio duorum dubiorum. Primum est Dan Magister disserat in ea de charitate actuali, an de habituali. Secundum Dan in ea neget charitatem habitualem , quae sit donum creatum nobis inhaerens Communis enim antiquorum,& recentiorum sententia, est disserere de charitate habituali; hanc negarriesse creatam,& nobis inhaerentem. Ideo communiter ab omnibus haec sententia deseritur vi ab aliis erronea, ab aliis temeraria censetur. Ego vero pro munere praesenti benignus sum
in Magiitru, duoque ab aliis leorsim censeo. Primu est Magistru agere indiscriminatim de charitate actuali, whabituali, seu agere de ciaritate prout ab actuali, dc habituali praescindit Sectandum est , improbabile non esse, Magistru neutiquam negare charitate habitualem creatam,nobisque inhaerentem sed tantuvelle, eam esse Spiritum sanctum per formalem participationem , aliis virtutibus minime conuenientem; prout nunc a plerisque Theologis doceretur,alserentibus, charitatem esisse prae aliis virtutibus sanctificantem, Divinitatisque participem. Cui sententiae ego quoque suffragium tuli tracttae gratia iustificante Primn igitur probo quia interdum agit Magister de charitate, quae est dilectio, interdu de charia tale qua facit,& operatur dilectione At charitas, quae est dilecti, est actualis charitas verb, quae facit, operatur dilectionem, est habitualis. Ergo agit inde terminat de charitate praeschidente ab actuali
89쪽
habituali. Confirmatur Magister differit de ea charitate, de qua sermo est Ioanni, Augustino, in testimoniis, quae adducit. At communi Theologorum, de Patrum iter pretatione in eis testimoniis sermo est potior de charit te actuali, quam habituali. Confit matur secundo Eodem modo vocat Magister Spiritum sanctum charitatem,qua nos diligimus, quo charitatem, qua Deus diligit. At Spiritus sanctus diciture haritas actualis, qua Deus diligit. Ergo etiam dieit ut pharitas actualis, qua nos diligimus. Secundum probori Cum Spiritus sanctus dici tur charita actualis, qua nos diligimus Deum mori negatur a Magistro charitas creata, quae sit actus elieitus a nostra voluntate distinctus ab Spiritu sancto incredibile enim est, a tanto viro negari, nos diligereret actum nobis inhaerentem. Ergo, qudd Spiritus sanctus dicatur charitas, non negatur habitualis, creata, Solum igitur intendit, charitatem creatam nobis inia haerentem esse Diuinitatis participem,& es e Spiritum sanctum per sormalem participationem sibi peculiare, aliis virtutibus alienam, Confirmatur iam, cum Magister sibi obiicit Spiritum sanctum non accipere e rementum, neque decrementum respondet, quam ui Spiritus sanctus non sit capax crementi, neque decrementi in se; tamen eius esse capacem, prout participatur a nobis per charitatem. Ergo praeter Spiritum sanctum in se aliud quid est nostra charitas, participans piritum sanctum. Est igitur donum creatum, quod participatione formali dieitur Spiritus sanctus obiicies, Magistrum supra ad quartu constituerebo discrimen inter dilectionem Dei, & actum fidei,
a pinei, quo ι dilectio Dei non efficitur a Soiritu sancto vinule
90쪽
virtute media,sicut actus pei, fidei Reip. Id se est eipiendum , ut actus fidei essiciatur virtute media,qnae non sit,in dicatur Spiritus sanctus in uia non participat formaliter Spiritum sanctum:dilectio veto efficiatur ea virtute creata, quae dicatur,& si Spiritus sanctus quia participat Spiritum sanctum, quod sufficiebat ad scopum Magistri. In no autem haec formalis participatio consistat, exposui tract de iustifca
e sane, ostendens, charitatem esse sanctificantem quo pertinet ea explicatio. Praesentis autem instituti erat
in re Theologi sole alsissima breuiter saltem Magistri mentem inuestigare, irobabilitate aliqua a censutis vindicare.
Quaest. I. An charitas habitualis si nobis in hinrens, cera Spiritu sancto distincta te quo hi e S.Th. Moti Durand Gregor. Aureol Oacam ωGabr. q. i. Alii relati dist. 4.quast i 3. Quaest. II. An charitas habitualis sit tota virtus agendi me quo hac cor. q. a. 3. Aureol. 3.p. sinctionis. Item, Atuare de auxIllis,di'. 6 .s s.Naz.