장음표시 사용
511쪽
inter Deum δε homines mediator est. Unde secundum humanitatem mediare dicitur : quia secundum illam a Deo distinguitur,4 hominibus accedit. Etiam Christus reconciliator dicitur : nam , ut ait Apostolus Rom. F. Reconciliati sumus per morum Christi Quippe peccatum inimicitias intulit inter Deum,& homines; Christus ablato per suam moria tem peccato, eas inimicitias subuertit, hominemque in amicitiam cum Deo restituit. Caetersim haec reis Conciliatoris praerogatiua non ita est propria Christi, ut toti etiam Trinitati non conueniat , iuxta illud a. Corinth. s. Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi. Quia tota Trinitas operatur iustificationem , aqua reconciliatio consistit. Sola igitur mediatoris conditio propria Christi est, quin carietis personis sit
ficiens satisfactio pro peccato Hiera Thoan ara. MBonau in lit..ub. 1 ctari. I. qitas. r. Richard Gabr. Brules Scot Paludan. murand. i. Ali rein lati dip. i8.q-s. I. Quaest. Il. An mestum passionis Christi uerit necessarium ad satisfactionem pro peccato , quin pu ra creatura potuerit pro illo satisfacere 3 1 S. Titi t. I. Scot. q. L.Fab A. 47. Item relati dis. 18.ρον agis. Ruaest. III. An meritum passionis Chtisti laetie infinitum Mic Gabr. Scol. q.I. Fab. d. F. Item relati dis. I 8 quas . I.
512쪽
itistitia' Hic Bonau tu littera, dub. . art. I quast. 2. Gabr. q. l. Faber d. 6. Item relati disi. I 8. q. I . Quaest. V. An passioni externae competat meristum distinctum a merito assi ctus interni Hic Bonavent in litte=a, dub. 2. Mart. I. q. I. Paludan. q. 2.
Ali relati dist. i. quot. 9.Qtiaest. I. Quanam potestate, Geruitute Dia
bolo subdantur peccatores 3 Hic S. Thomas int. 2. Bonavent in littera ub. D art. r.q. 1.Vasque isto n. I.
3 p. disp.ricv- iij clari lib. a.dis. 8 quast. 7. Quaest. VII. An dilectio Dei excitata per passionem Christi sit forma iustificans 3 De quo relati lib. i
dist. 17.quast. F. Quaest. VIII. An sola fides passionis suffeta ad iustificationem me quo Bellarm. lib. i. de iustisicat. c. iχ. seq. Val. om. disse. m. p. 6. Tania tom. 2.disp. 6 . .dub. tom. 3. diis. I. q. 6 dub. 2. Vasque ΣΙ. 2.di'. Io Castro de hares verbo , Fides et Sotus lib. a. de natura, gratia, ct seq. Vega in opus culo de iustisicat. q. l. 4. Ruardus art. 8. Hosius in confer, cap. 6o suar. lib. 8. c. I T. Pet. Hurtad 2.2. di p. sa. Quaest. IX. An forma iustificans sit nobis inhaerens , an sola extrinseca iustitiae, lassionis Christi deputatio De quo relati lib. I dis. Ia.q. f. Quaest. X. An formae inhaerenti, qua per passio-em Christi iustificamur, sit annexa necessario remis io peccatio an illi ad remissionem peccati nouus fauor Dei per applicationem passionis Christi necessiarius sit 3 Hic Pilud. q. i. an. i. dc Durand. c. I. Caiet. Mcdina, Curiel, Zumet, Lorca, Conrad. Vasq. alij cum S.Thoma I. 1.ς s. ιι 3. art. a. Suar. lib. . de
513쪽
trari. 8. disp. 4. Quaest. I. An solus Christus sit mediator Inter Deum, hominem , vel an id munus conueniat aliis personis Trinitatis Hic S. Thom in .d incor . q. a. Richard. . . rules . 6. Gabr. 1., dab.4. Durand. q. 2 Caiet.Cabrera, Medi na, Alvareet, Lorca suar. Vas'. Sylu Praepost malit cum S. h.
bd alio modo potuit liberare hominem , qu re potius isto '
ΡRima conclusiori Potuit Deus alio modo redimere hominem tamen redemptio per Christum facta conuenientior fuit. Prima pars probatur quia potestati infinitae Dei cuncta subiacent, quae non repugnant. Probatur posterior : Tim, quia modus redemptionis per Christum fuit aptior ad excitandam hominum charitatem spem, quae
514쪽
Crucis pretium redemptionis nostrae. Haec tamen hostia, licet fuerit sussiciens ad salutem omnium hominum , tamen omnibus hominibus disca non fuit, sed tantum praedestinatis , qui re ipsa consequuntur
Vtile Christus non solum traditus sui in mortem a Indaeis, auda seu etiam a seipso, iatre. Rseipso fuit traditus quia Sacerdos fuit sponte se offerens hostiam redemptionis nostrae a Patre verδ,quia volente Patre,& tota Trinitate passus est. Traditus est a Iuda ipsum prodendo in Iudaeis ver d tortores instigando Quo passio Cluisti, teste Augustino hora. . in ca8. .eps. I. DAEnnis, Vnum fuit opus Patris, Christi, Iudaeorum,.iudae i quamuis voluntates, quibus peractum est, fuerint diuersae. Quippe voluntas Christi,& Patris bona fuit Iudaeorum vero in Iudae mala. Quocirca potest esse voluntas mala circa bonum: bonum enim erat , quod Iudaei , Iudas amabant; cum idem fuerit, quod Christus & Pater amauerunt, nempe , passionem Christi in se nobis bonam: caeterum , quia iniquo affectu ferebant ut in illud; ideo eo tum voluntas mala suit.
Quaest. I. An ade fuerit congrua Deo reparationaturae humanae per incarnationem, ut non fuerit libera Deo vile S.Tho m. q. I. art. I. Bonau. rm. . I. Scoti Gabr. Richard.Durand.Arules'. I. Matron Di.
Alii relati I. quast. 3. Q uest. II. An satisfactio Christi pro peccato hominis laetis ex iustiti, Hic S.Th. q. I. ari . Bonau.
515쪽
Quaest. II l. An pura creatura possit satisfacere pro peccato proprio,vel alienon Hic S. Th. q. r. ar . F. . art. i. Scot. q. I. Richard. q. . b. Brules. q. 3 ση Durand. q. r. Alij relati dist. 38. qua l. s. Quaest. Iv. Quo iure Daemon subdat suae potestati peccatorem De quo relati dist. praced qu . 6: Quaest. v. An Christus fuerit verus Sacerdos in hostia pro peccato Gaiet Medina , Aluar Cabrera, Lorca, Sylv. Suar.Va'. Praepos Malij eum S.Thom
incarnat disp. Jo Lugo tomi ιν 3.p. disp. 19. Bellar min. lib. i. de Missa, cap. 6. Quaest. VI. An Pater voluerit tradere Christum passioni ante praeuisum peccatum Iudaeorum te Bonau in littera ub. . Carthusian. q. a. S. Th. quae i. I. 'rt. s. Alij relativibra.disi. o. quas. 8. Quaest. VII. An voluntas , qua Chlistus voluit radere se Iudaeis , abstulerit a peccato Iudaeorum rationem iniuriae strictae me quo Lugo tom. I. in 3 p. disp. 3. sct . . Legius lib. r. de insista, cap. . dubio 3 Vad. 2.2.dio. s.cy. l. 2. Solus lib. 3. de iustitia, quast. 3.art. 3. Molina tom. I de iustitia,tracd. I diis. D. Aragon . . qaas.s9.art. . Mae . de iusilia , disp.7.sLI. i
516쪽
di in Christo liuilio fuit animia , vel
carnis a Verbo. SCilicet, an dissoluta unione corporis
per mortem , dissoluta duoque fuerit cum anima per mortem , cilloluta quoque taerit unio corporis, aut animae cum Verbo DFuerunt enim,qui volueriint in morte Christi dissolutam esse unionem corinporis eum Verbo, licet uni animae cum Verbo integra permanserit Primδ, quia corpus unitum est cum Verbo, mediante unione corporis cum anima. At in morte facta est separatio corporis ab anima, ut docet Augustinus tom.8.conclus. M in Psalm. 8. Ergo etiam separatio corporis a Verbo. Quod Ambrosus tom. . in cap. 23. Luce expendens clamorem Christici Deus, Deas meus,ut quid dereliquistimes confirmare videtur: clamat homo separatione Diuinitatis moriturin Nam mors ibi esse non poterat , nisi vita discederet quia vitai Diuinitas est. Ergo separatione Diuinitatis vita di Dcessit.Respondetur unio corporis cum Verbo pependit ab unione eiusdem corporis cum anima quoad primam productionemri secus verδ quoad conseruationem , ut euincet inferior conclusio Ambr. ver non iuuat quia separatio Diuinitatis apud illum exinponenda est, sicut derelictio Diuinitatis Derelictio autem Diuinitatis in Christo pendente in Cruce non fuit di Glutio unionis cum Diuinitate. Nam, si ea derelictio esset unionis cum Deo di Glutio , prius esset
dissoluta humanitatis ni cum Deo, quam unio
517쪽
Corporis cum animo siquidem ante mortem, Vin solutionem unionis corporis eum animo , clamauit
Christus se derelictum a Deo. At hoc dici non potesta quia alias aliquo tempore esset Christus vivus, qui elim esset homo, non esset Deus. Ea igitur derelictio,& Diuinitatis separatio, non fuit unionis solutio; sed diuinae protectionis subtractio qua Christum furori Iudaeorum reliquit. Quare dixit Hesychius apud Glossam, cap. 6.Leuit. In caelum tempore passionis Dioinitas abiisse dicisur quodammodo virtutem cohibem. ωρ Fen impi cmsummam passonem. Absentia igitur,m separatio Diuinitatis tempore passionis, cohibitio fuit diuinae protectionis. Secundo argutini ex Athanasio lib. 6 de Beati russine ij Dei, sic aientes: Maledictas quietotum homi nem,quem assumsit Dei Filius , denuo assumptum , dies liberaram, tertia die a mortuis resurrexiste non confiteturi Si enim in resurrectione homo denu assumptus suit. Ergo in morte fuit 1 Deo dimissus. In primis hoe argumentum non solum probat corpus esse in morte dimissum a Verbo ; sed etiam animum quia totus homo, qui in incarnatrone suit assumptus,denuo suit assumptus in resurrectiones; quod tamen aduersarii
dissilentur. Deinde, homo totus de nouo assumptus dicitur in resurrectiones quia ante illam solas partes humani aris retinebat assumptas non vero totam humanitatem squia partes humanitatis, scilicet corpus, anima, non constituunt totum, nisi inter se unitae. Quia igitur in resurrectione denuo illae partes inter se unitae sunt,& ideo denuo conuenerunt in Ompia insitionem totius hominis, ided vere Athanasius ait,dein
518쪽
Igitur conclusio est In morte Christi non est
facta diuisio corporis, aut animae a Verbo. Primo ex Augustino tractat 47. in cap. Io Ioannis Mors ad tempus carnem , ct animam separauit , sed neutrum a Verbo Dei. Item tomo 6. lib.de unit. Trinitat.cap. q. Chrstis in sepulcro carnem suam commoriendo non deferuit. Secundd ex Ambrosio tomo a in libro de Incarnationis Dominicae Sacramento, cap.f. spiritum,non a sit; pendebat in Cruce,& omnia commouebat , scilicet virtute Diuitatis sibi unitae. Tertio , ratione desumpta ex Augustino, Ambrosio Deus dicitur mortuus, sepultus in resurgens At non ratione Diuinitatis , quae in se mori, sepelirio resurgere non potest. Ergo ratione corporis , cui diuinitas erat unita. Nam animus mortuus non fuit, neque sepultus, aut resurgens, sed solum corpus Sicut ergo Deus passus dicitur ratione corporis sibi uniti, quod vivum cum animo patiebatur: sic mortuus, sepultus, & resurrexisse dicitur quia corpus, cui Deus erat unitus, mortuum, sepultum, resurrexisse dicitur. Sic Augustinus super Valm. 3 o. ct ferm. 3. in Carna Domini, Ambrosius in libro de incarnationis Dominica Sacramento, cap.F. Quare Christus mori, non mori; pati,& non pati sepeliri,& non sepeliri resurgere,&non resurgere dicitur: quia Diuinitate, carne constabat,in Diuinitas in se non moriebatur, patiebatur,sepeliebatur,aut resurgebat secus vero caro unita Deo, propter quam Deus etiam,& Christus ea idiomata admittebat.
519쪽
ETiam repellitur Magister, quod in hae distincti
ne doceat, posse dici de Christo,quod patiebatur, de non patiebatur moriebatur in non moriebatur: tiam, cum propositio negatiua su malignantis naturae, totum destiuens , admitti vere non potest. Tamen id est verum , com eius sensus non constat limitatus esse, non uniuersalis in absolutus, ut in praesenti, videlicet, Christum non pati,non mori secundum Diuinitatem , ut ipse Magister exponit. Quin eum loquendi modum decerpsit Magister ex Ambrosio libro de Incarnationis Dominica Sacramento , ωρ. F. initio, cuius haec adducit verba Idem ergo Chrsm patiebatur. non patiebaturi moriebatur . non morisbatur; sepeliebatur,o non sepeliebatur resurgebat, s non e-μVcbat. Resurgebat secuηdum carnem, qua mortua fuerat; non secundum Verbum, quod apud Deam manebat.
Excusabilis igitur Magister est. QV AEsTIONES.
Quaest. I. An mortuo Christo Diuinitas ab humanitate ditatuta sita Hieri. Thom. q. I. quodlibet. 2.
controuers. 2. trant. 2. comment. 22.
Quaest. II. An Diuinitas duplici unione, an Vniea
520쪽
tantum fuerit unita corpori, animae ξ Hie Bonau. art. I. quas . . Richard. q. . Brules quas. 3. Gabriel quas. i. Becan. tom. FV. a. quas. 2. Granadus tom.4. controuers. I. rarit. q. dis8.4.fect. 2. Quaest. III. An unio corporis,i animae inter se
fuerit prior , quam unio utriusque cum Verbo me quo relati dist. a. quast. . Quaest. IV. An corpus Christi in triduo mortis
diis. 7. Cabrer 3.ρ. q. q. art. I. disp. 2.9 Quaest. V. An mors Christi exterior fuerit eausa nostra salutis in ipso instant , quo unio animae cum corpore ditatuta est me quo Caietan .Medina Sylv. sua reet, Dalij cum S.Thoma . '.quast. O.art. 6.Val. rom. q. disp. a. quast. 3. parte 3. Tannerus tom. . disp. 2. quast. 3.dub. 2. Vbi expende, an extra statum vitae sit meritum me quo relati dist. 38. q. 6. Item , an opus externum augeat valorem affectui interno 3 De quo
relati lib. 1 diu. . A. Rursus, an mors Christi tuerit in genere causio efficientis operari nostram fa-lutem me quo relati lib. I. dist. 2.q. 9. Quaest. I. An anima in triduo mortis Christinerit impassibilis Nie Bonavent.& Richardus art. 2.