장음표시 사용
531쪽
apparentriam scilicet,quia conuincit,& sacit adhaere re fimmer,is certo intellectum eis, quae sibi non apri parent. Quod bifariam conuenit fidei. Tum,insita ea, quae ex medio aliquo manifesto probari non possunt, probat nobis ex testimonio infallibili Dei lat pes Prophetas, aut Euangelistas. Tum etiam , quia ipsa fides manifestatur intellectui; ex ipsa, aut in ipsa arguuntur in probantur esse non apparentia, quae cre duntur per fidem, ut nuper dicebatur. 7 Tertia propositiori fides est fundamentum spei, β chatitatis quoad actus, non vet,quoad habitus Prior pars probatur squia non potest esse actus spei, aut charitatis,quin priscedat actus fidei potest autem is actus fidei, quin sit actus spei, aut charitatis. Potest enim bonum credi, quin speretur, aut ametur; a me sperari,aut amari non potest,quin credatur.Quod
docet Augustinus in Enchirid. cap. 8. Gregorius o milia 16. super Erech unde deprehenditur non nurulum discrimen fidei ab spe .charitate. Probatur pom sterior pars Tum,qilia fides virtus non potest esse sine charitate,quamuis posset esse,quae non est virtus Tum , quia habitus fidei non est causa praecedens ha-imum spei, sicut est actus fidei actum spei,quidquid si aliter sentiant. Tuni quia virtus fi Mi non potest praecedere charitatem, sto praecedat spema primo, quia charitas dicitur mater virtutum: secundit inurisbaritas est spiritus sanctus quem nulla virtus an- lesedit, '
532쪽
Quaest. I. An, qua certitudine eniti virtutes infusae Hic Duraia d. q. s. S.Thomas . I. arm. 2 1. Gabr. q. 2.Carthusq. i. Alij relati lib. a.dis. 27. q. r. Quaest. II. An virtus infusa sit simpliciter necessaria ad agendum aliquos actus Hic S.Thom.q. I art. I. 3. Durand.q. I. Carthusq. I. Alij relati dip. 4.q. 3. Quaest. II l. An ita sit necellaria, ut nec dii initus fieri queant actus supernaturales per auxilium extrin-
seeum me quo relati dis. 4 q. . Quaest. V. An virtus infusa sit tota ratio agendi actus supernaturales 3 Hic Gabr. q. 2. Alij relati M. i. Quaest. V. An virtus infusa tribuat facilitatem agendi' Hic Durand quast. i. 4. Gabriel quas i.
Quaest. I. An virtutes theologicae sint tantum tres Hic S. Thom qirast. I. rL.F. Durandus quas. s. Caietan Medina, Conrad. Zumet, Lorca saZqueet, Pesentius , alij cum S.Thoma I. a quast. 62. art. 3. Maerat rom. 2Iract. de fide disp. I 4.sct. .. num. 2. disp. 3. fec2. I. anum, J.
Quaest. VII. Quamam sit definitio , Maeceptio
533쪽
Quaest VIII. An fides sit virtus in qualis viqe
Quaest. IX. An sit infusa, supernaturalis 3 Hie
q. 6φ. a. Alii relati lib. 2 p. 17. q. r. Quaest. X. Qua ratione distinguantur fides sor
3test. l. An fides formetur per charitatem , quomodo Hie S. Thomas '. .art. I. Bonavent avi. 1.2.s, Brules quast. io Durand ptas. 8. Gabr. quast. . Caiet.
534쪽
Caiet Bane E, Aragon, Lorca, Torres , Pesent Malij
Quaest XII. An fides pertineat ad intellectum
Quaest XIII. An fides Daemonibus conueniata Hic S. Thom quast. 3.-.3. Bonavent .art. 2. q. 3. Richard .art. 6. . . BruteLq. 8. Durand quast. 9. Gab.q. 2. Caiet. Banez, Aragon, Lorca, Torres, Sylu Peant &
Oct. I. Maerat . . a seced. 3. Petr. Hurtad. d. 'fri7.2. Quaest XI V. Aii Haereticus discredens uni articulo fidei possit eredere fide diuina aliis articulis fidei Mic Durandus q. 9 Caiet Banez, Aragon,LOrca, Torres, Sylv. Pesant.& alij cum S.Thoma 2.2.q s. s.
d. 24. Oct. . Petrus Hurtad. d. 39.fect F. Nos des pernat. lib. q. Quaest. XV. An per assensum naturale possimus eredere quidquam ex motivo supernaturali reuelationis
535쪽
diuinae mic Durand. q. . Gab. q. a. Ali relati lib. a. Quaest XVI. Q iodnam si obiectum materiale fidei 3 Hὶe Gabriel,& Carthus. q. 2. Caiet.Bane T, Aragon, Iairca, Peant.bylu.Torres, Malij cum S.Thom.
Quaest XVII. Quodnam sit obieetiam sor male
Quaest X V III. In quid resoluatur fides Hie
Quaest XI X. An actus fidei possit componi cum visione intuitiua obiecti mi e Bonavent inuit dub. i. Alij retari s. se'. q. . Quaest. X X. An possit componi cum scientia abs tractiva vite Bonavent inuit dub. i. Alij relati dist.
536쪽
Quaest XX l. An habitus fidei praecedat tempore primam in sibi em cha itatis & gratiae sic S. Th.
disp. 1 aerat dio. 11Jec2.2. 3. Hurtadus Mat. 37. de supernat. lib. q. Quaest XXII. An adhu fidei sit necessarius adactum charitatis mic S. Thom. qu st.2.Grt. 1. Bonau. in littera,dubio 6. Ah relati cist. 26.quaeJ.46. Quaest X XI I. An amissa charitate perseueret fides 3 Hic Durandus q. . Caietan Banc , Aragon,
537쪽
Quaest. XXV. An ceri cognoscamus fidem no
disp. xor Nos desupernat .lib. q. Quaest X X V I. An dignoseamus certis nobis in limentem charitatem in iustitiamξHic S.Thomasq.
Quaest XXHI. An actus fidei supponat per se
affectum voluntatis in supernaturalema Hic S. Th.
538쪽
Mara at .di .is. Petr. Hurtad di putat. 1 9 46. Nos de supernat. dis'. scito. 6 3. Quaest X X VIII. Quo differant credere Deum,
Quaest X XI X. An actus fidei infusae possit esse
disp. is. Nos is supernat. di . 18. Quaest. XXX. An possit esse falsus potestate absoluta Dei me quo nos sese, Vernat.dio. F9.6QPetr. Harta loci. 1.disput. s.fect 3. Videantur relatiquκ' praecedent.
DISTINCTIO XXIV. I uomodo intelligitur, , i serjiam so Ve
cum factum fuerit, credatis. PRaecedenti distinctione assertum est , fidem esse
de iis , quae non videntur. Nunc obiicitur illud Ioannis i . dictum Apostolis a Christo μης dico Obis , priusquam flut , et tuum factumfuerit , -- datis scilicet , resurrectionem sui corporis Nam, cum
539쪽
c. res facta sierit, scilicet, cum Christi orpus rea surrexerit, videbitur Tamen, ait Dominus,quod credetur. Respondetur In eo , quod factum cerniturι aliud est, quod videtur aliud quod creditur in uia omnia , quae in eo sunt, non videntur. Vnde semper
a. Itaque prima conclusio est ad, quod videtur, potest esse obiectum fidei ratione alicuius, quod in eo non videtur. Nam Thomas Apostolus vidit Christum res irgentem, credidit esse Deum , quod non videbat ideoque illi dictum est Ioan. 2 o. vidi- si me, Thoma , credidisti. Item D. Petrus vidit Christum patientem Tamen credidit esse Deum , quod non videbat Rationem reddit Augustinus tract. 7'. in Ioan initio, ct enarratione in Psalm ior quia fides est laudabilis, meritoria. At si non esset in obiecto aliquid obseurum, mon visum credenti, non esset laudabilis, meritoria Maus enitii, meritum fidei consistit in eo,quod assensum praebeat obiecto , quod non videtur nam assentiri obiecto viso necessctarium, non liberum est, ideoque nec laudabile, nec meritorium Petrus igitur ideo laudabilis fuit in fidei aiasionis prae pagano squia licet uterque assensum praebuit passioni Christici solus tamen Petrus,ru non paganus assensum praebuit patientis Diuinitati , quam
Obiicies prim , ioannem in superioribus testiis
moniis rationem credendi statuere: quia obiectum visum est. Seeundo, Augustinum lib. h. quast aeuangelic. v. 39. asserere, esse fidem eorum, quae praesentia cernimus , ut cum per speciem manifestam contem
plabimur sapientiam Dei. Ad primum respondetur:
540쪽
Ratio credendi dicitur esse , quia obiectum videturι quoniam miracula, ina, quae videntur, reddunt reridibilia alia, quae non videntur Ad secundum rauguiastinus ibi dis ierit de fide late,& improprie sumpta pro omni notitia certa rei, quamuis euidenti, non de fide stricte, proprie sumpta pro cognitione obscura, de
Secunda conclusio Licὸ fides exclugat visio-
non exteriorem sui obiecti: caeterum admittit notione interiorem rationis naturalis,atque aded fides non est de incognitis, sicut de non visis. Primo, quia plura credimus,quae ratione naturali assequimur,ut Deum esse. Secundo,quia iuxta August. serna i8.in Psal iis Alia sum, qua nisi intestigamus, non credimus alia sua nisi credimin, non intelligimus videlicet ea, quae sunt assequibilia per rationem naturalem, non credunt ut , nisi praenoscatur; ea verd,quae illam excedunt,non cognoscuntur, nisi credantur, quia eorum notitia aliunde venire non potest , nisi per fidem. De quibus est illud
Esaiae . Nisi credideritis , non intestigetis. Item uagustinus lib. 9. de Trinitate,cap. I. Certa sides, utcunqudio choat cognitionem. Necnon Ambros j Vbi sides, nstatim cognitio est 4bi cognitio es des pracedit Itaquo aliquorum credibilium fidem praecedit naturalis cognitiori aliorum vero cognitionem prisce it fides , ex qua per deductionem theologicam colligitur Cae terum omnium credibilium cognitio in hac vita ima perfecta est,i perficietur in futura. . si autem obiicias: Ergo aliqua fides est eorum quae ignorantur, videlicet ea, quae praecedit cognitionem sui obiecti Distinguitur : Est de ignoratis