장음표시 사용
541쪽
ante eorum fidem praecedit aliqua apprehensio , propositio credibilium. Nam fides ex auditu est,non quidem semper exteriori, ut docet Augustinus lib. I 3. . Trinitate, cap. 1 sed vel exteriori, vel interiori.
QAaest. I. An assensus fidei possit coniungi eum
Hurtad dis'. o. Quaest. II. An actus fidei coniungi possit eum
542쪽
Quaest. I V. An sit meritorius merito distincto amerito piae affectionis'mperantis. De quo relati lib. a. dist. 33. q.q Quaest. V. An pota imperari ex fine malo, ebdue deturpari Mic Durand. q. 3. Alij relati lib. a. dis. 16. quast a Q. Quaest. VI. An possit per discursum haberi Da quo Caietan. Banez, Arag. Lorca, Pesanr.Sylu.Tor Malii
c'. corol. 4. Nos de si pernat.disp.1s.sct.1.6 sq. Qi aest VII. Quae apprehensiones assensus fiati praecedant me quo relati lib. a.dis. 26. q. I s. Quaest VIII. Aia,& qui affectus per se illum princurrat' Hic ab .q. i. Alij relati dis raced. q. a Quaest. IX. Quodnam sit obiectum materiale fidei 3 Hie S. Thomas '.' art. I. ct .a.-.I. Bonavent. art. I.q. 2. 3. Richard. q. I. a. Dur. Argent. q. . art. r. Alii relati diseraeced.q.i6. Quaest. X. Quodnam sit obiectum sormale fidei Hic S.Thomas, Bonavent. Richard.& Argentin . relati quast. periori. Item relati distJracedenti,q. IT. inaest. I. An mysteria fidei sint evidenter credibilia mi Carthus.& Cabriel .L Caietan. Banez, Aragon, Lorca,Torres, Sylvius, Pesant.&ali 2.2.q. r. Valentia tom. , di p., q. f. I. Tanner rom. . disp. v.
543쪽
Quaest XII. An absque externa propositione Eeclesiae possit esse res credibili per fidem diuinama
Quaest XIII. An actiis fidei possit esse falsus evn
Qiiaest. XIV. An possit esse salsus pdtestate abs luta Deia De quo relati .as superim, indis.praeced. quast.
m fide Antiquorum. Hodest, quae fides necessaria, iussiciens fuerit
antiquis ad salutem iraemittitur prim , fidem decursu temporum magnos profectus habuisse tum expressione eoru quae semper de Deo credita sunt,tum accessione nouorum credibilium , seu articulorum tum constantia is deuotione credentium. Praemittitur secundo , aliquam semper fidem necessariam fuisse ad salutem, saltem existentiae Dei,in remunera
544쪽
tionis aeterna ab ipso faciendae, iuxta illud Apostoli Hebr. II. Oportet accedentem credere quia Deus est, qu)d remunerator es sperantium in se. Praemittitur terti nobis, qui Christo posteriores sumus , praetere, e L necessariam fidem eorum , quae ad Christi incarnationem spectant, cum necessaria sit fides eorum, quae in symbolo continentur. Igitur, difficultas est, an eadem fides Christi fuerit necessaria etiam antecessoribus Christi An eis ussiceret credere, quod Deus est, seipse remunerator est 1 Prima conclusi, Semper etiam ante aduentum Christi necessaria fuit ad salutem fides Christi venturi Probatur prini, quia sic testatur Augustinus epistola iss .adoptatum C ii hominω, ei bemque Dei saluberrimam e, etiam isti iusti harumcli sunt, qui
priusquam veniret in carne , crediderunt in came venturum Eadem enim Ades est, ct illorum, nosra. Item de correptione, gratia, cap. 7. Nemo liberata a damna
tione, qua per Adam facta est , spe Adem Iasu Chriast. Rursus libro secundo de nuptiis .concupiscenti cap. 1. Eademsdes mediatoris , qua nosoluat, saluos faciebat iustos antiquos, pusillos cum magnis is hia scurcredimus , Christum in carne venisse cita illi tenturum:
sicut nos mortuum ita illi moritMrum, resurrecturnm, ad iudicium vivorum . morthorum denturn m. Se
cundo, quia idem censet Gregorius homil. 7. super Ezechiel. Et qui raibam . qui secluebantn , clamabant dicentes s anna flli Dauid quia omnes electi, qui in Iuda tis potuerunt siue qui nunc in Ecclesia sunt, in mediatorem Dei, s hominum credid runt,
credimi. Similne ali Patres. Ergo praesei fidem Dei fides etiam Christi semper necessaria fuit.
545쪽
obiicitur primis multitudo plurium hominum smplicium, quibus ante Christum incarnatio Chtisti proposita non fuit; lamen aderat lassicientia ad salutem Secundd, Cornelius, qui ct Io proponitur
iustus , antequi mitteretur ad eum Petrus, ut nuntiaret aduentum Christi. Ad primum respondet uti Ante Christi aduentum omnibus proposita suilini. carnatio credenda,aut explicite,aut implicitὶ Expli citὶ maioribus,& superioribus,ut Abrahae, Moysi, de aliis .implieite simplicioribus,, rudioribus, quibus
proponebatur, incumbebat e redere in genere om nia, quae eredebant maiores,vi doctiores Sicut nunc etiam rustici homines credunt tantum implicit plura,quae illis proponuntur,& non capiunt,scilicet credentes in genere quidquid profitetur Ecclesia Adsecundum cornelius credebat reuelatione Dei incarnationem Christi sed ignorabat, an ea facta suerit. Petrus igitur missus suit,ut iam factam nuntiaret. Vnde quod ait Augustinus lib. I. de praedestinatione Saninctorum,cap. 7. Cornelio dictum esse per Angelum,Acc pia sunt eleemos natua, ct rationes tua antequam in chrisum crederet, intelligendum st, antequὶ in Christum crederet iam incarnatum , non ver aliquando incarnandum rho enim addit Nec tamen
christi esse fatus,non ad eum mitteretur architectus E ςlesia Petrus. Misis ergo est, ut perficeretur fides imperfecta Christi praecedens. si autem inquitas, an pristis fidelibus necessarium fuerit eredore de Christo omnes articulos, quos nunc redimus nihil eri decernitur. Nam alii arbitrantur, quatuor suus credendos scilieet, Natiuitaterua
546쪽
tiuitateio, Mortem ae surrectionem & Aduentum in iudicium invia eorum meminit AugustinusIupra.
Ali vero solam Natiuitatem in iudicium squia de morte Christi, descensu ad inferos ante resurre- stionem dubitasse videtur Baptista per discipulos interrogansa Tu es , qui venturm es Dan alium expectamin Quam interrogationem Gregorius homil. i. δε-
per Edechiel. ct homil. 6. super Matth reserti de stensum Christi ad Inseros post mortem. Sed rectius ali censent, Baptistam non dubitasse vere sed dubitantis personam egisse, ut humilitatis Christi admira
Secunda conclusio rite est fides necessati adachus conferentes in salutem,ut fidei intensionem , de persectionem sectentur aequaliter spes,in charitas, de Operationes virtutum. Sic Greg. hom .vit. super EZech. Fidem, spem, charitatem, atque operationem, dum in hac vita vivimus aqualessibi esse apud nos inuenimus. Et
probat Q ia, quantum credimus, tantum amamus ; quantum amamus,tantum de spe praesumimus, tantum operamur, quantum credimηs, ct amamus , ct speramus.
Haec aequalitas intelligenda est quoad intensionem,&accidentalem persectionem actuum Pnam quoad virtutes,& perfectionem essentiale maior est charitas, ut notat ipse Gregorius crin patria sola illa permaneat, deficientibus spe, ide,illa nostram beatitudinem compla at item, quia charitas est mater, causa omnium virtutum. Neque obest, quod ait Apostolus i. Timoth. i. Finu praecepti est charita de corde phro , conscientia bona, ct de non ficta Vbi nomine bonae conscientiae intelligitur spes,iuxta Augustinum lib. i. de doctrina Christiana,cap.vit atque ad ed charitas esse
547쪽
de spe bona,& fide non ficta Nam ideo an tym a Minritur a Paul, quia charitas esse non potest sine spe,& fide, quantiis spes in fides possint esse sine charitare. Non verb, quia fidei, & spes causalitate aliqua
rat. defde disp. 19. Quaest. II. An fides incarnationis fuerit omni
548쪽
Quaest. IV. An haec fides necessati debeat esse exis
Quaest. a. An infideles, quibus non est praedicatum Euangelium possint adipisci salutem mi Gabr.
'I. Dur. . Alij relati lib. 2. dist. 26.q. 14. Quaest. VII. An species impressae credendorum necessaria ad actum fidei sint intrinse naturales , an supernaturales De quo nos se desupernatura disp. 34. Granadus tomo 3 controuersi.tri I a.di . . Torres . a.dio 8. dubio s. Quaest. V II I. An habitus fidei obtineat intensionem inaequalem habitu charitatis Micio nauen. tura in b, Miam .Petr. Huri ad 2.2.disp. 6 I. Conincti 2.2.disp. 6 diib. . Valentia tomo 3. disp. I q. s. Z.4.Torse a. a.disp. U.dub. I.
549쪽
Quaest LX. An sine fide insula possit esse aliquis
PRima concluso Spes est virtus,qua aeterna bona sperantur futura. Quia virtus est , illam praecedit charitas,quae mater est,siforma virtutu . Quia per illa speratur aeterna bona, obiectu principale, formale spei est beatitudo futura .rania spes praesumptio non est, innititur in gratia Dei,in meritis praecedentibus bonum speratum,aut etiam spem .sperare enim tanta bona sine meritis,in viribus propriis praesumptio est. Quia vero speramus sutura, quae non videmus, spes est de non visis, seu fides. Nam, ut est Augustinus in Enchir cap.8. De spe quoque dicitur: Des qua videtur, non esisses. Quod enim videt quis, quid sterin. Quanuis autem spes in hac conditione conueniat
cum fide, differt ab ill in pluribus .Primi , quod spes
est tantum bonorum fides ver detiam malorum. SecundM, qudd spes est tantum futurorum rides verbetiam praeteritorum in praesentium Tertio, quddspes tantum eorum , quae ab alio ventura sunt; fides ver,etiam eorum, quae a nobis sunt ventura. Secunda eon elusio: Non scidii, Christo viristus spei, aut fidei. Nam fides,, spes sunt eorum,quae non videntur. At Christus elarissime,& non aenigmatice cernebat futuram suam resurrectionem, &alia
550쪽
bona. Confirm turri quia ea sola ratione in hominibus, rangelis beatis non datur fides , aut spes, quia bona agnoscunt i uiue 4 clare futura. Ideo quan uis Christus , Spati dicantur credere , sperare diem itidici futuri,m, haec fides, wspes non est intelligenda de nostra fiti, spe qua 1 scientia distinguitur, obscura, actae 'igmatica est, sol que stricte aeproprie fides spes dicituri sed de alia , quae cum scientia confunditur in improprie,ac late dicitur fides,& spes. Vnde non obstat, antiquos Patres in In ris detentos per veran fidem in spem credidis se insperasse beatitudinen Q ita illorum cognitio erat aenigmatica, &obscira , non intuitiua,4 clara, sicut Christi.