장음표시 사용
571쪽
si De Incarnatione. DIs TINCTIO XXXI.
Si charitas semethabita amittatur. Rima conclusiq. Charitas semel acquisita plerun
que deperditur. Primo, quia plures fuerunt iusti, qui postea sunt peccatores. At cum peccato deperditur charitas. Secundo,quia Lucae Lo .dicitur,plurium nomina scripta esse in libro vitae, qui poste, abierunt retr&; scilicet, qui secundum praesentem iustitiam, de charitatem pertinebant ad librum vitae , poste deserentes illam rei mortis iam sunt inare Ambrosius rom. 4. in cap. 9. ad Roman .ait: cuibusdam gratia data est in sum , ut Sauli , ct Iada. Frequenter enimantesunt mali , qui futuri sunt boni, Maligusties priis sunt boni, quifuturi sentos permansuri malifecundum quod dicuntur foνibi in libro vita, ct deleri. Sunt tamen, qui chariova namissibilem esse
tuentur, ac per consequens illam nunquam reprobis donari. Prim,ex illo Pauli Charitas nuncluam excidit. Secundo ex Augustino in conc. i. ad Palm Io 3. Charilaου, qua deseri potest, nunquam vera fuit. Ite lN: Charita est fons bonorum , cui non communicat alienus, id est,ut ipse exponit, damnandus. Rursus tract.9 in epistol. Ioan Charitas ardente Sole crescere non potest. Tertio ex Beda in cap. 1. Idannis In Sanctis,auandiu mortale corpusgestaverint,semper manere Spiritum Domini, ut possint habere virtutes. Quarto ex Gregori lib. r. homilia . super Ezechielem,in lib. 2. Moral.
572쪽
ites semper manere spiritam. Ergo charitas se mel habita nunquam evan eicit. L. Ad primum respondetum Paulus nunquam excidere charitatem dicit, ut ostendat eius dignitatem praefide, spe, quae in patria non retinentur: charitas veris perpetuo durat. Ad secundum : Charitas, quae deseritur, negatur ab Augustino vera, non quoad essentiani charitatis, sed quoad effectum constituen di homilient beatum 6 merentem esticaciter beatitii diis. Itena, charitati non communicare, alienum, seu repi obum dicitur, quia in extremo vitae reprobiscum iustis cha litas non est communis. Item, ad omnia obiecta es spondetur. Cum charitas semper permanens inSanctis praedicatur a Patribus, intelligenda est charitas alcis, si me perfecta, non verb qualit cunque intcrdum enim charitas ad eam altitudinem perfectionis peruenit, in qua moraliter sit nainissibilis per peccatum, atque ita semper re ipsa permaneat,quamuis physice amissi bilis sit, possit Mncere per peccatiam Semper tamen intsuppositione , qu bd existit, reptagnat peceato : quia cum illo componi non potest, ut Augustinus ait. Secunda conclusio Charitas nouenanc sth in αtria, sicut in via. Nam Apostolus aurcharita nunqtiam excidit. Quod, ut superius diximus, in solo stat pa
triae verum est. Sic supponit Hessehnu,seper leo lib.
I. c. I 2. quaerelas: Cum omne quod ex parte V, evacuethrieti chasitas excipitur, qua dicitur, nunquam. excidere ρQuippe obiici inrides, quae in patria evanescere dici tur: quia nunc ex parte est: nune enim ex parte solum cognoscimus Deum in patria vero ex totria pet seacte. At etiam ex parte nunc solum diligiti ius, 1 6 ex toto Er 'o charitas etiam evanescit in patria, bi ex
573쪽
toto, perfecte diligimus. Ad quod respondetnes
Et iam charitas enanescit in patria, quatenus ex parte
est, scilicet; quoad imperfectionem, qua nunc diligimus Deum. Tamen perseuerat absolutes quia ea impersectio tollitur, quin absolute charitas destruatur: nam ea impersectio consistit in remissione, qua Deus nune diligitur. At haec remissio tollitur per augmentum,& intensionem dilectionis, perseuerante chardate viae. At ver , fides ita est ex parte, in imperfecta, vi eius impersectio non consistat in remissione gra- duali cognitionis ; sed essentiali, scilicet , in obscuritate, qua Deum cognoscit, quae per augmentum gra- duale non adimitur Datque adeo ipsa quoad entitatem destruitur.Vnde etiam perseuerat scientia supernaturalis, quae augmento charitatis in cognitionis
potest perfici in patria is Tertia conclusi, Ch ritas vi patria seruat ordinem diligendi praecepto praescriptum, Mided Christus , qua homo, eum ordinem diligendi seruanit. Nam qui sunt in patria Beati, ade,sunt diuina voluntati addicti, ut solum eunt, quod Deo libitum est;scilicet, ut praedestinati salutem effcaciter consequantur , reprobi verὸ sussicienter tantum. Quo solosi destinatos, sicut seipsos diligunt,non vere reprobos. Vnde etiam Christus, qua homo , qui erat Beatns, solos praedestinatos, qui re ipsa saluarentur, diligit, sicut se ipsum non vero reprobos, quibus salutem solum sussicienter disponi exoptat. Atque ita voluntas Christi semper expletur. Ergo in Beatis,4
Christo ordo diligendi seruatur.Siquidem magis alij, quam alij diliguntur.
574쪽
Quaest. I. An halitas semel habita deperdatui
Quaest. II. An enaritas sit iustis cans es repughafi peccato habituali 3 Hla s.Thomas artoi Bona n. sit . b. i. Alij relati dist. r . . s. Quaest. An possit esse actus eMea charitatis ade. imperfectus, ut repugnet uni peccato actitati, rehon omnibus 3 Hle S. Thom.art. i. Bonan. in lit. dab. ιAlii telati dist. D. L LO. Quaest. IU An salitas , athissa leuitillia pei fiastificationem sequentem, eum aequali intensone Hid saThomas art. . Bonavent..D .η δή marthus G b. q. a Caiet Cabequd zVa et q. Torres, Cain cho ali cum S.Thoma in 's' rtiri a Suat. opusc.
575쪽
Hic S.Thom. q. 2. art. a. Gibr. q. I. Carthus. q. s. Alii relati dist. 17. q. i. Quaeli. VII. An spes maneat in Beatis Mic S. Th. quaest.2.art i Gabr. ε Carthus. 3. L. Bona u.artis. q. a. Richard art. 3. q. a. Argent. θ' i art. a. Ali relati ai t. aQquast. q. Quaest VIII. An fides cum visione patriae cohae-
4. Alij relatitas 24.q. I. Quaest. LX. An ordo charitatis seruetur in patria λHic S.Tho m. i. a art. i. Bonau.& Richard .ari s q. . Gabr. q. I. Argent .art. s. Alij relati dist. 29. .f.
De charitate Dei. AGitur nunc de charitate, qua Dens diligit nost
qui praecedentibus egimus de charitate , quanos diligimus Deum. Vtraque autem charitas una de eadem est, ut explicatum est lib. -I . scilicet, Spiritus sanctias, aut ipse Deus. Ergo consequenter ad praecedentia nunc assertio est istiam Deum habere ordinem diligendi, non omnia aequaliter, sed alia magis, alia minus diligere. Probatur ex Augustino hom. ro. βper Oan. Nam licet immutabili sit dile istio Dei talia odio habet, scilieet, peccata, quae nos facimus cilia amore prosequitur , scilicet, cuncta, quae ipse secit, iuxta illud Sap. 1 1 . Nihil odisti eorunx, qua fecisti. Rursus, inter ea, quae fecit, magis diligithimanitatem
576쪽
humanitatem unigeniti sui, quam ad consortium Di
uinitatis evexit, quam omnes creaturas rationales.
Item, rationales, quae sunt membra Christi, magis quam irrationales;& inter rationales magis praedestinatos, quam reprobos. Ergo ordine quodam magis diligit alia, quam ali, quamuis in omnia a se creata dilectione feratur. Obiicies: Dilectio Dei est immutabilis;& intensionis, remissionis expers. Ergo, si omnia diligit, non est maior dilectio unius,' nam alterius. Respondetur Deus omnia a se creata diligit, quatenus sunt opera Dei: quia omnia sunt in se bona, placentia eius voluntati, iuxta illud Gen. t. Vidit Deus cuncta, qua fecerat, erant valde bona. Alia tamen plus dili- fere dicitur, quam alia quia diligere , est velle alienionum,& plura bona vult Deus aliis, quam aliis , praedestinatis enim maiora auxilia, & beneficia disponit, quam reprobis. Quod sic explicatur: Dilcctio Dei potest considerari, vel quoad essentiam vel quoad efficientiam: qtiam uis dilectio unius non sit maior, qu malterius, qrioad essentiam in uia utraque identi fie nressentiae infinitae Dei, ut Deus est. Caeterum maior est una, quam alia quoad efiicientiam quia maiora bona operatur na, quam alia. Hinc explicatur primo quare Deus dicatur in- Cipere amare .n, qui de nouo iustificatur. Tunc enii
incipere dici ur, non, quia amor incipiat quoad essen. tiam, nam quoad essentiam is amor ab aeterno fuit; sed, quia incipit quoad efiicientiam, nam tunc incipit operari nouum beneficium iustificatiosis , quod ab aeterno disposuit. Sic exponit Augustin. lib. .de Trinit. cap. I 6. Secundo explicatur, quomodo Deus eun-
577쪽
lem hominem magis diligit pro uno tempore, qua mo aliori scilicet quoad efficientiam, non vero quoa H. Hsentiam iam , licet dilectio hominis quoad ellieri piam fmni tempure existat in Deo, tamen omni ten)D're non operatur aequaliter in homine, sed mod illi in iora, modo minora beneficia argitur. Tertio ex ilicatur , quare praedestinati dicantur simpliciter ab:te 'o dilem: reprohi ero non dicamur umplicitera aeterno dilecti, sed secundum quid, cum addito, quatenus opera Dei sunto Scilicet, quia praedestinatis ah aeterno sunt efficaciter volit ea, quae sunt simplici per bona, nempe, dona essicacia gratiae, gloria Preprobis ver ea bona non sunt eficaciter volita , sed ala poenae suis peccatis debita;ideoque eosdem odi Dicte potius, quam dilexisse dicitur; tu ta illud Roman u,st ob lexi, Esse odi habsit.
Quaest. I. An Sc quomodo Deus inaequaliter dili, g t seaturas existentes ΤHic S. Thom art. q. Bonau, ε,3 Scor, fur. Argent Carthus wGab. q. r. Caiet. basiea, Zumei, Gons aleet, Nazar. Ripa, Pesant. Molina Vagq. Arrub. Falsol. Praeposit., ali cum S.Th. i. t.
cinata. H. Aniens diligat creaturas possibiles Hic b.Thom. rt. a. Gahr. q. . Alii relati lib. i.dist. i. ρκψ. . Quaest. III. An Deus diligat creaturas propter bu nitatem,ceat D tanquam propter obiectum formalet
578쪽
qnaesia v. An dilectio libera creaturarum exilientium it adaequat identificata Deo,& quid illa sitὶ De quo relati lib. i dist. s. q. s. Quaest. V. An dilectio ereaturarum possit incipere
Ripa, Molina, talii cum S.Thoma I '. q. Is .ar 7. Ali relati tib i. distinct. . . 2. Quaest. v An Deus diligat praedestinatos prae reprobis ante ipsorum merita me quo relati lib. L diastina. o. qu st . .
Quaest. VII. An Deus odio aeterno antecedente Peccata prosequatur reprobosὶ De quo relati lib. i. di- sinct. o. q. Tu est. v III. An Deus esseaciter prae definiat peccata quoad eorum entitatem micri. Th. art. 1. Alij telati lib. i. dist. 6. q. 6. Quaest. IX. An Deus magis diligat humanitatem Chrini, quam totum genus humanum Hic S.Th.ari, L. Bona u. q. s. Richard art. a. q. 4. Guillelm. M Gab.q. . ni de vol.d. s. seq. Caiet. Ban Gonqa- Iez Mol. Vazq. Arrub. FaGl. alij I p. q. 2P.art. .
De quatuor virtutibus principalιbus. Post theologicas virtutes inexplieationem adducuntur cardinales 3 quaeritur, an fuerint in Christo 3 Hae sunt Iustitia , Fortitudo , Prudentia , Temperantia , quarum mentio fit Sapient. 8
579쪽
bobrietatem, Prudentiam docet, Iustitiam ct irru-rem. Ubi sobrietas vocatur temperantra, virtus fortit licto. Eas descripsit Augustinus lib. i . de Trinit. α' ' Iustitia 6 in subueniendo miseris , I rudent sa in precasendis insidiis Fortitudo in perferendis molestiis Nem et Vantia in uiscendis delecitationibus strauis. Ubi tamennui adtiis adaequati, sed ii adaequati harum virtutum descr. buntur ut mox constabit. Dicuntur cardinales. teste Augustino lib. a. de Trinitae i , quia eis potissi in , si hic mortalitate bene vivitur eisdemque postea ad aeternas felicitatem peruenitur. a Conclusio est Fuerunt in Christo cardinales victu es. Priino quia fuerunt in Christo earum actus. bucundb, quia . docente Augustino ibo . e Trivitate,c es hae virtutes inueniuntur in Beatis , non quoad
usus, quibus deseruiunt in via ; sibi enim nullum est Uriculum erroris , quod praecaueat prudentia inll inolestia, quam perserat oriundo; nulla libido, qua in rem perantia coerceat:)sed quoad alios, si is, patriae se-lici laxe dignos. Iusticiae enim ibi est, Deo regenti subiae edi prudentiae , obsequia Dei omnibus aliis bonis praepollexo fortitudinis , Deo firmissime cohaerere;
doti perantiae ver b, innoxiis, d honestis tantum delo actari. Eiusdem sententiae est Beda E . 26.exponens, polum iras, ante quas expansum est velum esse potestates coeli, his quatuor virtutibus praeclaras, qua aliten in caelisoru ntur ab M lis, ct animabus sanctis quam
'; asidelibus, Ergo beatorum animae his virtutibu proeditae sunt: as per conseque iacetiam Cluistus Dorninus, cui solo beati indinis titulo negari poterant;aut saltem eodem mΦd unioni hypostaticae, quo visioni
580쪽
Quaest. I. An praeter virtutes theologicas dentur virtutes morales infusae Hic S.Thomas art. a. Bonau. quast. s. Richard quaest a. Guillelm QGabr. quast. r. Brules quiess. s. Durand quast. 6. Carthius quast. i. Alij relati lib. AM 27. q. . Quaest. H. An virtutes in suis efficiantur ab actibus ipsarum me quo relati lib. a.dU. 27. . T. Quaest. IlI. An virtutes morales infusa respiciant obiectum formale naturale commune virtutibns naturalibus, Qvirtutes naturales obiectum formale supernaturale commune virtutibus infusis me quo relati lib. 1. dist. 27. . 8. . Quaest. I V. An virtutes morales infusae sint totaxatio agendi actns supernaturales , an causa partialis tantum me quo relati lib. a.dist. 23. q. 9. Quaest. V. An sint ad suos actus adeo necessariae, ut
non possint suppleri pe, auxilium extrinsecum De
quo relati lib. r.dist. T. q. 3. Quaest VH An virilites supernaturales morales resideant etiam in parte sensitiva animae mic S. Tla.