장음표시 사용
581쪽
Quaest. VII. An virtutes cardinales sint quainox quibus obiectis distinguantur Micci Thomas l.
.. Quaest. VII. An dictamen actuale prudentiae prae dat necessario omnes actu virtutum De quo re lati lib. a dist.2I. f. I 6. Quaest. IX. An una virtus prudentiae regulet omnes virtutesὶ De quo Caiet Aragon Sylu Pesant&alij cum S. Thoma a. a. q. 7.ct 48. Valent.rom.
De septem donis Spiritns sancti.
Dona Spiritus sancti enumerat Esaias capit. LI. Spiritin sapientia, intellectus, Spiritus consilii, fortitudinis, Spiritus silentia, ct pietatis, Spiritus
timoris Domini. Haec dona su ponuntur , Sanctis in hac vita praeberi. Quaeritur nunc primo, an virtutes sint Secundit, an perseuerent in patria aer tib an in Christo fuerint. Prima conclusiori Haec dona virtutes sunt, perseuerant in patria. Duo simul decernimus , quia probatione simul utrumque suademus nempe, autho
582쪽
authoritate Ambrosii, qui lib. 1.de Spiritu sancto, c. io. ait Spiritiu sancti ex font vita procedens , cuius nos reui satiamur haustu in illis caelestibin Spiritibus redλdantiks idetur affluere pleno septem virtutum spiritualium, feruens meatu En septem dona septem virtutes dicontur, cibundantius effuse coelestibus Spiribus, quam nobi . Continuo repetit : Spiritussanctus om
nem supereminens cretaturam , cum nora mentis arua,
tanquam inferiora postringat, coelestem illam Angelorum naturam etfusione quadam sanctificationem ubertale Discat. Quas sanctificationes exponens subdit: His
autem sancti Lationibu significatur plenitudo septem
spiritualium virtutum , quas enamerat Esai is dicens Spiritis sapientis,ct intellectur, c Ergo apud Amb. duo explorata sunt Ium septem dona Spiritus sancti esse septem spirituales virtutes; tum beatam, coelestem illam Angelor. naturam uberrime laetificare ecunda conclusio: Fuerunt, sunt in Christo haec dona. Primb, quia, ut vidimus ex Ambrosio, ea scint in Angelis beatis propter abundantiam, qua Spiritus sanctus in illos emanditur. Abundantius autem
in Christum Spiritus sanctus effvsus est. Secudb,quia sic docet Esaias e. ai, Egredietur virga de radice Iesse reflos a radice eius ascendςt, ct requiset super eum Spiritus Domini,Spiritus sapientia, intellebus Ipia ritus Onsilii, fortitudini/;Spiritasscientia, pietam; replebit eum Spiritus timoris Domini. Obiicixu contra utramque conclusionem, non esse in Beatis spiritum timoris, ac per consequens neque in Christo. Primit,quia Beda ad illud Prouexb. I. fimor Domini , principium sapientia distingue duplicem timorem, seruilem M amicabilem , ait:
583쪽
Inerque in futuro cessabit Secundo, quia Augustinum
ad illud Pial m. s. Adorabo ad templi,m sanctum tu uuae in timore rus sicin.:bet. Timor Domini est magnum praesidium proficientibus ad Alntem; sed pe=uenientibus foras mittitur. Ergo oriana dona non sunt in Beatis, Christo, espondetur: Hi Patres tantum volunt, spiritum timoris non esse in Beatis,& Chriit , quoad omnia ossicia, quae gerunt ita nobis; iecus vero quoad aliqua eorum felicitate digna. Etenim timor filialis in via primo vereri facit, ne offendamus Deum. Secundd, n diuidamur a Deo.Terti b, reuereri Deum. Quamuis in patria vereri non possimus offensa in Dei is cliuisionem ab eo 3 tamen possumus reuereri Deum timore
reuerentiali, quem Chrasto adscribit Paulus Heb. s. cum de Christo ait i qui exauditas est pro sua reuerentia. Vnde elis Tertia concluso Ex dono timoris solias timor filialis , castus , seu amicabilis Christo adlcribendus est, .non alius. Quidam enim quadruplicem distinguunt timorem. Primus est mundanus, qui metuit damna temporalia, quin vereatur aeterna. Secundras
est seruilis, qui adeo poenas a Deo infligendas formidat, ut ipsam Dei Halicis praesentiam metuat. id 76que amori illam exoptah di locum non praestat. Tertius est initialis qui poenas sic metuit, ut amoris initia componat. Quartus est amicabilis, seu castus, qui timet, ne spontas offendatur, ne discedat, eiusque reuerentia se comprimit. Primus est malus, a Christo prohibi-t-.N3lite timere eos qui occidunt cor bus, Acc. Ali sunt boni; sed secundus impers istior, quam tertius et tertius, quam quartus Augustinus vero Beda divas tantum amores distinguunt, seruilem, scilicet, d castum a
584쪽
ά moippe non timorem in genere, sed bonum exponunt seruili initialem comprer, ndutu Quo duplici timore cohaerent duo testimo.
iii sacra, quae fronte videntur dissonantia. Aliud estri an Epist. i. cap. . Persecta charitvi for mittιt timo-fem. Aliud Dauid Psalm. 18. imo Domini sanctio permanens in saeculum seculi. Nam, si timor permanet in patria ubi charitas est perfecta. Ergo perdicta cha ritas non mittit foras timorem, Sed timor, qui pellitur charitate perfecta est seruilis, ut Angustinus exponit tract. 9 in eam Epistolam Ioannis. Timor veth cum charitate per ista permanens,est amicabilis,& castris. Vnde etiam de timore seruili dicitur, initium esse sapientiae: nam pure seruilis locum pri parat chalitati.
quae sapientia dicitur; licet eius ingressu pellatur, sicut
feta introducit linum, Horas depellitur;initialis v id sub seruili comprehensus inchoat charitatem, cum qua coniungitur. Igitur Christus Dominus habuit timorem amicabilem, .castum tum, quia habuit aliquem eius sum, scilicet, reuerentiam Dei, quamuis non omnem, scilicet, formidinem offensat,in absentiam delicti, ut superin dicebamus; tum, quia is timor permanet cum perfecta charitate in saeculum saeculi. At non fuit in eo timor seruilis clum, quia nullam poeia am veritiis est tum, quia cum persecta charitate
6 Sed obiicitur innia Christus metuit mortem. passionem. Responde ues Timor mortis, pasiasionis non fuit seruilis , quia ardentissimam charitatem admisit me mortem , dc passionem , tanquam
supplicium, ac peccati poenam timuit; sed sui timor naturalis, humanus omnibus hominibus congeni
585쪽
tus qui horror, proprie dicitur,la ala nobis imminetitia refugiens.
Quaest. I. An dona Spiritus sancti fiat habitus iti-
Qiiaest. II. An sint habitus d istincti a virtutibus λ
Quaest. III. An sectentur semper gratiam iusti fi
586쪽
Quaest. I. Quis festimo filialis, Ternilis, an
I STINCTI XXXV. uomodo disserant sapientia , scientiaρ
PRima conclusio mona sapientiae, scientiae differunt inter se Primo aut horitate Apost. r. Com idaturserm sapientia, alij sermo scientia Secundδ, aut horitate Angust. lib. 1 .de Trin. c. . dicentis , licet philosophie non distinguatur sapientia ascientia, quia utriusque cognitio apud Philosophos indistrii natim sapientiat, & scientiae nomine potest. comprehendi caeterum theologiee prout tant dona Spiritus sancti, iuvia sacros Scriptores distingui. Tertio a priori. Tum , quia differunt ex obiecto' nam )ientia proprie rerum diuiparum notitia dicitur; scientia
587쪽
scientii vero notitia rerum humanarum, pronectuntur cum fide, in cuius lucem, de se intendit. Tum ex effectu apud Augustinum chirid. cap. a. nam sapientiae est colere , Deum , quare Latine pietas in Graece θεοσεcitur: scientia ver abstinere a malis, in nationis prauae prudenter conuersari. Tum tendendi in obiectum apud Augustinum iii Trinitate, cap. A. Nam sapientia speculative. vero practice tenditri quare sapientiae, arte Contemplatio; scientiae vero recta temporali ut
seu administratio adscribitur. Y quibus deditur, Christum cognoici a nobis per sapient scientiam .scilicet, per sapientiam, prout diuiscientiam vero, prout humana complectitur. Secunda conclusio monum intellectus donis sapientiae,& scientiae. Differt a sapienti; lectori nam intellectus versatur circa Deum, sibiles creaturas, veritates aeternas,& tempor ratione viri ne communi. Sapientia vero circtantum sub ratione propria Dei. Item, ex effect
sapientia effectum habet saporem , seu experdesectationis, e suauitatis dilectionis diuinae effectum non habet intellectus. Differt intelscientia ex obiecto innia haec solis Visibilibus insistit; ille vero inuisibilibus, creatis,& diu in ex modo: quia haec pracstice, ille vero tantum stiue sua obiecta consideratri unde scientiae, et stratio recta temporalium, bonaque inter maluersatio Intellectui vero speculatio Dei,& cirum inuisibili una tribuitur. Tertia conclusio mona sapientiae, sciet
588쪽
intellectus a sapientia, scientia,& intellectu natii ratibus disserunt. Nam haec Spiritus sancti dona sunt vir-tntes infusae& supernaturales, sectantes gratiam iustificantem; habitus ver Mnaturales intra ordinem natu
rae continentur,& inter naturae beneficia computantur, peccatoribus etiam communia. Quare, sicut vir
tutes naturales supernaturalibus adiuuantur, Meleuantur: sic naturalis sapientia, scientia, mintellectus, quae peccato infirmatae, Sc obtenebratae erant, supernaturalibns donis reformantur,& iuuantur. Unde sapientia spiritualis,cum infusa,& intrinseca stanimo, non est sapientia increata, qua Deus sapiens es, scd quae nos sapientes facit sicut iustitia nos iustifera non est iustitia increata Dei, qua Deus iustus est; sed creata nobis inhaerens, quae nos iustos facit.
Quaest. I. An dentur sapientia, scientia, Mali viri il-tes intellectuales inlata a fide differentes Hic Bona- uentura in littera, d. a. Alij relati diit.yraced U. C. a. Quaest. II. An scientia, sapientia infosa disterant obiectis formalibus ab aequisitis,in naturalibus. De quo relati lib. a.2s.17 φ.is . Quhst. III. Ah earum actus possint fieri absque actu fidei,atque aded elicere supernatoralem dilectionem Dei, quin praecurrat actus fidei ξ De quo relati lib. a. dist. 26.q. I 3. 34 Quaest. I v. An actus horum donorum possine fieri a peccatore absque ipsis donis per auxilium extrinsecum Dei me quo relati lib. At piit. γ. q. 9 lib. s. dist. 3. q. q.
589쪽
Quaest. V. An haec dona sint necessaria ad salutem sicut hdem De quo Caiet. Conrad Medina, umet, Lorca, VaZq. Pelantius, Malij cum S. Th. I. a. q. 68-
Quaest. I. An actus supernaturales scientiae, sapientiae,& intellectus, possint esse falsi ex natura rei, aut de potentia absoluta me quo relati dist. a . q. as. Quaest. VII. An actus horum donorum in via sint obscuri, an euidentes Haec dissicultas est examine digna lucem, quam Scriptores non tradunt, collige eae iis, quae docent ad quaestionem .dist.praced. Quaest. VIII. An praeter fidem detur in iusto ali quis habitus supernaturalis obscurus respiciens motivum creatum De quo nos ex profesta d. 6 i. de sis pernat de non alij.
De connexione virtutum. P Rima conclusiori Omnes virtutes infusae adebconnexa sunt, ut una ab aliis, quoad existentiam, seiungi nequeat. Primo auctoritate Hieronymi tomos. in cap. 36 Esaiae : Omnes virtutes sibi haerent, ut qui una caruerit, omnibiu careat. Secund Ἀugnstini tractatu de laudibus charitatis Vbi charita est, quid est, quod possit deesse Vbi autem non est quid est, quod possit prodesse ' igitur, si charitas adest , omnes virtutes adsunt ii vero illa abest , cam quoque absunt. Tertio,
590쪽
'tia, ratione quia charitas est mater omnium virotiuum . Matrem autem sectantur fili , ut occupent, aut deserant animam, quam mater charitas occupauearit, aut deseruerit. Secunda conclusio: omnes virtutes insus oeσά ad intensionem sunt aequales , ut una caeteris in tenasior, aut remissior non sit. Primo, quia omnes virtutes furit connexae cum charitate quoad intensionem, sicut quoad existentiam, ideoque omnes paritemus in tenasionem, remissionem sectantur Secundis, quia Augastinus tib 6.de Trinitate, cap. . sic doce : Virtutes nullo modo separanιur ab inuicem,ut quicMique fuerint aequales,vg.infortitudis, aquale sint, ct prudentia, σιustitia,' temperantia Latque ita de caterv virtutibust
3 obiiciunt quidam oppositum sentientes. Prii ab
qni Sancti praedicantur virtutibus inaequales, ut Abraham fide . Iob patientia alius continetitia, alius misericordia prae aliis virtutibus aruerit Seeundo,
quia peccata,& vitia sunt inaequalia. Ergo etiam virtutes illis oppositae. Ad primum respondetur cum Augustino epist. s. ad Hieronym. Imparita virtutum intelligenda est in eodem Sancto quoad actus de
exercitia earum Latiae enim frequentius, ciniensi us exercentur, quam aliae mon vero quoad earum habitns:aut facta comparatione plursum Sanctorum inter se; non vero virtutum in eodem subiecto. Ad secutiadum: Peeeata, vitia sunt imparia, quae inaequaliteritur cum charitates virtutes vero habituales ps, quia aequaliter charitatem sectantur. Tertia conclusio:Omnia praecepta virtvtnm ad duo charitatis praecepta reuocantur, ideoque in