장음표시 사용
591쪽
charitate omnium virtutum perfecti co Ptim b, quia Veritas ait . In his duobus mam
uersa lex pendet, I Propheta 'Hoc est, quidqtctionis a lege, Prophetis praescribitur, in dDei, proximi concinet in Secundo inrtrach. de laudibus charitatisci Totam magnititiamplitudinem diuinorum eloquioram pusidet qua Deum, proxinumque diligimus, qua radinium bonoru Nihil igitur persectionis diu in
praecipiunt, aut consulunt, quod charitas npleat Terti b, rationes quia omnia praecepta, lia caeterarum virtutum possunt referri in nem Dei, aut proximi propte Deum. Ergccharitatis est radix continens adimpletionem sectionem omnium. Neque obstat, praecelmonialia veteris legis iam cellasses, atque ac eorum perfectionem in charitate non contini quia ea non cessarunt quoad spiritum, is esed quoad litteram, umbram; manent en infectione praeceptorum in Sacramentorum l .ae. Tum , quia omnia illa caeremonialia reitur ad decem praecepta Decalogi At haec nulcantur in duo charitati praecepta.
Quaest. I. An cum gratia iustificante exispetuo omnes vertutes infusaei Hic S. Th.- . a
592쪽
ontrou. sar. I.diθ. II. Salis i. a.tr. II.ῶθ.6sin. a. Aetor lib. 3.cap. 29, Quaest. II. An abeunte gratia abeant quoque omnes virtutes infuse te quo Interpretes Magistri, S. Thomae,& reliqui relati qJracea.
ra, dub. i. o. Alij relati sit. 4. q. . Item, umet, Conrad. Medina, Malij cum S.Th. I. a. q. 1LO.art. q. ad primum Gran. I 2. controu. 8.diff. Quaest. IV. An,& quomodo charitas possit imperare , aut referre actus aliarum virtutum in suum finem DFlie Bonauuent quastas Richardus art. . . I. Guillelmus i. Alij relati tib. a. dist. 38. us. s. ct 6.Qnaest. V. An actus charitatis ade,eontineatri Defectionem aliarum virtutum . ut sit iustificans per- quo relatiuib. I dist. T. q. s. Quaest.VI. An,& quomodo charitas sit serma virtutum Hic Bonau. q. 6. Richard art. s. q. . Guillelm. q. r. sule . . 6. Alij relati dist. a 3. Item, relati lib. a.
1 ct seque,t. QiMest. VIII. An omnia peccata sint aequalia 3 Hie
593쪽
E Quaest. IX. An virtutes in seriores possint imperare θharii glem me quo relati lib. a.dist. 7.Qu st. X, ix vitia sint mutuo connexa 3 Hic S.Thomas are. 6. Richardus,4 Bonaventura quast. . Argentina quast. i. artic. . Gabriel quast. r. Brules quast Caietanus, Conrad. Curiel Medina, Monpesinus , orca, aetque , Pesantius, Walij
ve decem raceptis, quomodo contineantur is δεοbus, datis harita ιυ. Conςluso stri Decem praecepta Decalogi ad
duo piscepta charitatis reuocantur. Nam tria
lora Moysi delata in prima tabula , spectant ad honorem amorem Dei septem posteriora v scripta in steunditabula, ad amorem proximi, chonorem.
594쪽
4 in amorem Dei, de proximi omnia Antecedens inductione, & explicatione ostenditur. P imum primae tabula praeceptnm est: Deos alienos, s nonoetes s 'tile, ne in similitudinen Vbiorigenes voluit con--r ex praeceptum; alterum, quo sculptila, seus alterum , quo similitudo prohibetur. Nam, idolum , aliud similitudo : quippe idolum d repraesentat rem absque similitudine cum existenti, ut si formes animai,cuius caput sitim, in manus equinae r ideoque dixit Ap Corinth. 8. Idolum non est in mundo. Simi- hero, quae reser spectem rei vere existen-
serpens aureus, canis argentens. At rectius
nus negat duplicitatem praecepti quia po- verba lunt explicatio priorum: Non ha- eos alienas in quibus illa continentur , ideo am non probat differentiam similitudinis Ad illud verb Pauli , quod idolum non est in Ado, cum similitudines plures sint crespondeis Voluit Paulus, non esse in mnndo idolum quorumalem repraesentionem Diuinitatis , sed quo-ateriales nam quoad formale solum est in peritate hominum, quae sola, non Deus, causa fuit is , cum vera non sit, sed ficta. Sicut Deus non est eausa peccati quoad formale , sed quoad materiale: 'quoad formale nihil est, Secundum praeceptum est Non assames no- Dei tui in vanum. Hoc est, non iurabis, seu nonices in testimonium pro nihilo nomen Dei Alrice vero praecipitur , ne arbitreris , Christinia Mi Dominum
595쪽
nominu n esse puram creaturam quia omnlavanitati lubiecta est. Tertium praeceptum imento . Ut diem Sabbathi sancitisices. Hoc est, Deli Sanctorum obserues Allegorice verbuitiis vaces, in futuro requiem expectes. prrecepta adscribuntur toti ritillatici primu qui est primum totius Trinitatis principium dum Filio , qui est coaequalis Patri tertium sancto, qui est nexus utriusque,&omnis ancnis , o remissionis peccatorum operatur: ritu sancto tribuitur adoptionis SpiΠtus sanctificatione , reianissione peccatorum
In secunda tabula primum praeceptum inora patrem tuum s matrem tuam. Hoc est,
bus reuerentiam exhibe, necessaria miniscundum est mon occides. Vbi , iuxta litegis , actus occidendiri iuxta spiritum Euangro , etiam voluntas occidendi prohibetur. pst, Non moechaberis. Hoc estri nulli stemscearis , nisi matrimonio coniunctae ubi concubitus cillicitus omnis membrornrdinatus usus vetatur. Nn artum est mram ficies. Hoc est, non usurpabis rem aliena etiam rapina in sacrilegium interdicitur. Sina , docente Hieronymo in cap. 28. de comprehenditur usura, qu: tunc commcui aliquid pretio aestimabile , iue pecunsiueres alia , supra mutuum exigitur. Sullegio triplex peccatum continetur prim Ctio rei sacrae de sacri secundo rei non sacrae ditertiori rei sacran de non sacro. Res auten
596쪽
dicitur, quae diuino cultui macipatur. Si nunc quaeras, an filij Iitael furtum commiserint,cum iubente Domino , pretiosa AEgyptiorum secum asportauerunt; itespondetur et asportatio furtum non fuit , ut Augustinus docet riuia non est facta contra volun xatem Domini, scilicet Dei, qui iis rebus uti poterat pio suo libito. Sicut occidere hominem , tanquam minister Iudicis iubentis occisionem , non est homicidium Sectas esset, si propria auctoritate, antvoluntate occidisset, aut pretiosa alterius asportasset, quamuis alias a Iudice esset occidendus homo , aut a
Domino sibi committenda pretiosa Neque obest lex naturalis: M tibi non vis fieri,alteri nefeceris. Quia ea intelligenda est,ne feceris iniuste , seu absque iure.
Iubente autem Deo ius adest. Quintum praeceptnmestri Non loquaris contra proximum tuum falsum testimonium. Vbi duo crimin continentur, mendacium,
ilicet, e periurium : de quibus uberias agendum est. Ac primo dubitatur,an omne mendacium sit prohibitum LSiquidem his praeceptis antlim prohibentur ea,quae sunt contra dilectionem proximi. Plura antem sunt mendacia , quae nulli proximo nocent. De quo seorsim distinctione sequenti decernitur.
Q arst. I. An primo praecepto Decalogi teneamur ad dilectionem formalem Dei, in naturalem
tant, , an etiam supernaturalem De quo Caietanus, Bis neZ, Aragon, Lorca,'eianziu , Torres, Sylu.& alij cum S.Thoma r. i. quact. 4 artic. . Valent.
597쪽
cap. 3 3 Coninch. a. aissutat. 14.dub. a. Petriad a. a.disputat. II . Suare de charitate, sect i. Almes n. tracti charitate,cap. 9. Grana contrcu. 3. rael. 7. disputat. 1. Ledei mari omtract. 3.cap. s. Quaest. II. An ad eam dilectionem tene primo instanti usus rationis,&'nando in detae De quo Baiae a. a. quast. 44.art. I. dAb Ir fumma,cap. II Scor.tib et de iustιtia, qtιὸ ro Victoria rele I .de hac re Valent. i. a. diq. Is .part. 3. AZor rom. Lib. . cap. Lo. Suare et 3.ρ.dio. I. Oct. 2. m. I 4. I S. a. a.de ι disp. 1 ea. 3. Conincti 2.2. disput. 24.dub. 3. lib. 2 summa,cap. 3 1. Salas 1.2.traci i s. disp. tanus, Conradus, Medina Zumel, Pesantii alij r. a quasty .art. s. Tannerus Dan. 2. quaest. I. arἰb. 4.
Quaest. III. An , de quando primo praeneamur adactum fidei, de spei me quo C
Qua l. v. Quae sint opposita per Dem
598쪽
Valentia, Pesantius, Sylu.4 alij cum S.Thoma a. r. qua l. 8 9. Quaest VIII. Quid prohibeatur, praecipiatur
reliquis praeceptis usque ad octauuma Hic Bonavent. in dubuitterat. Videantur integri tractatus Bonaeinae, AZor. Sayri, Toleti, HenriqueZ,& aliorum vi praeceptis Decalogi.
ERgo quavitur, an omne mendacium sit peceatum Est enim triplex mendaeium Primδ, nulli nocinum, sed commodum, ut si pro salute, aut commod alterina mentiaris , ut mentitae sunt obstetrices Pharaonii, Rahab exploratoribus Israel. Secun- id, iocosum, quod non animo fallendi sed loeandi Tertio, ex maligno, dupliei corde pro
599쪽
profectum. Ad qua reuocantur octo genera mendaciorum, quae in textu recensentur.
1 Conclusio est Omne mendacium peccatum est, siue graue, siue leue Primo, quia Auguit inus lib. contra mendacium , cap. is sic docet. Vbi probat, non adimi malitiam , quod alteri salutare sit quia etiam furtum , adulterium possunt esse commoda, salutaria alteri; tamen peccata semper sunt. Securi do a priori nam, qui mentitur, intendit fallere eum, eui loquitur. Fallere autem proximum, peccatum est
contra proximum. Item, qui mentitur, abutitur verbis contra finem conuenientem naturae rationali,
in quem instituta sunt, scilicet, ad pandendum veros animi sensus, qui aliis ignoti sunt. At hic abusus verborum contra finem conuenientem naturae rationali prauus, turpis est Assumptnm probatur ex definitione mendacij. Est enim mendacium , definiente Augustino lib. contra mendacium, cap. 12 GNAE Aguscatio vocis cum intentionefallendi. Vnde mentientis est, aliud habere in cordes, aliud in ore est enim mentiri, contra mentem ire. Ergo, qui mentitur,in tendit fallere verbis abutitur. Ex quibus deprehendes, posse aliquem mentiri dicendo verum. Item, non mentiri, dicendo falsum. Nam inni loquitur verum, putans esse falsum,mentitues quia loquitur eontra suam mentem. Item, qui loquitur salsum putans esse verum , non mentitur, quia iuxta suam mentem loquitur. Atque adeo potest Iudaeus mentiri suadens alicui Christum esse Deum contra suam existimationem, quamuis non dicat mendacin m neque salsum. Sic Augustinus in Enchirid. v. 18. Vbi explicare est,an Iacob mentitus sit, dicens patri se esse primogenitum
600쪽
genitum Esau 3 Augustinus ergo sb. contra mendacium,cap. Lo .ait bilud non fuisse mendacium,sed mis ritim. Quia loquutus filii iuxta mentem matris, quae responsionem praescripserat: spirituali sensu, quemipia nouerar, veram
Alia conclusio Mendacium ex genere suo non est peccatum graue Tum, quia mendacium iocosum nori est graue quanquam viris perfectis si frequens sit, damnabile est. Tum, quia Angustinus ib. contra mendacium, cap. I s. lib. super Leviticum. quast. 68. docet, meridacium aliis alutare, et obstetricum Rahab , veniale fuisse peccatum Caeterum monet in Enchiridio,cap. 8. Mihi idein omne mendacium s. peccatum et sed multis inters,quo animo, de quibus rebus quirique mentiatur Scilicet, quia ea potest esse intentio, eaque materia mentientis, ut mendacium sit leue in ea etiam, ut sit grave. Nam mentiri animo grauiter infamandi, nocendi, item mentiri in rebus, quae pertinent ad Religionem , graue aeccatum est. At mentiri animo consulendi saluti alterius,4 in rebus parui momenti , leue est. Vnde illud Psalm. s. Perdes omnes , qui loquuntur mendacium item , illud Sapient. . Os, quod mentitur,occidit animam.accipienda non sunt de quocunque mendacio, sed tantum de graui. At annotare est , viris persectis potius eligendam mortem, quam mendacium , etiam leue, & aliis salutare;cum nullum peccatum,etiam leue, pro tuenda alicuius vita licitum sit. Tamen potant occultate erum,& equivocis verbis dissimulares, quin mentiantur, quando non adest obligatio pandendi r-xum; dc occultatio alicui prodesse potest.