장음표시 사용
601쪽
sues De Incarnatione. ESTION S.
Quaest. I. An omne mendacium sit peccet quale Hic S. Thomasq. I. art. 3. Richardus, uenturari. 2. Argentin. Guillelm q. a. c
Quaest. II. An sint licita verba aequiuo, mentem interrogantis Hic S. Th. q. I. relli q Va . Item, alis relati disseq. q. s.
periurio. A Liud crimen prohibitum qui lato praecunda tabula est periurium , de quo pbitationes monentur. Prima est , an possit iuraum sine mendacio 3 Quidam firmat Hieronymus commentario ad cap. . I fieremia periurium lassicere defectum veritatis. te quis iuramento deficere a vero, quintur,i illud cogitet esse verum. Sed rectius gant. Qnia Augustinus de verbis Apostoli, distinguit triplex periurium. Primum, quo cfalsum, animo fallendi, sciens esse falsum Seiquo temere iurat salsum, putans esse verum. quo iurat verum putans esse falsum, atque;
602쪽
mo fallendi. Quae omnia docet esse prohibita, quanis quam grauius sit periurium ex animo fallendi prosectum Caeterum, iurare falsum, quia prudenter putatur elis ver una, proprie periurium non est quia in eo nullum est peccatum. Nam peccatum non est , ubi
mens, Qvoluntas non est rea. Atineo,qui iurat falsum,putans eis verum, potest voluntas, Mens non
elle rea: nam absque culpa potest falli. Ergo, qui sic
iurat, non est periurus. Requiritur igitur ad periurium mendacium, scilicet, ut contra mentem iuretur, siue
illud te ipsa sit verum, siue falsum. Vnde, qui iuramento promittit aliquid, nod postea non adimplet, si animo adimplendi promisit,non peierauit quia licet iurauit falsum, tamen non iurauit contra antismum, mentem suam. At vero cum animum mutat,
reus est periurij, quia transgreditur obligationem iu-
Secunda conclusio Inrare ex se non est i lium. Nam iurare ex se ad asserendam innocentiam alicuia ius, vel foedera pacis confirmanda , prohibitum non est. Quare Augustinus lib. i. de sermone Domini in pol medimn approbat iuramentum necessitatefactum quia interdum homines duri sunt ad credendum, quod sibi, vel aliis utile est. Et tunc usus iuramenti est licitus. Quod confirmat exemplo Apostoli Rom. i. iurantis Testi est mihi Deus. Ergo ex se ip- ramentum non est prohibitum. Vnde illud Christi Matthaei s. Ego dico vobis,non iurare omninὸ.exponit intelligendum esse de assiduitate iurandi , quae licita non est Quia necessitas honestans iuramentum,
603쪽
Tertia conclusio inicitum est iurate turam. Nam Ioseph Genesis a iurauit pePharaonis. Neque obest, Dentcronom. 6. praeimenta Deo reddi, Matthai s. prohiberi it per coelum, per terram, per Ierosolymam, tuum. Quoniam aliud est, si iure per creatlans eis aliquid Diuinitatis inesses; aliud iucreaturas absque fide Diuinitatis illarum. tantum prohibuit Deus Iudaeis, qui tanquar poterant iuramento creaturis aliquid Diu inbuere. Non prohibuit secundum, quod viris assuetum fuit, ut diximus de Ioseph. Quarta conclusio magis obligat iudiper Deum, quam per creaturas. Ita Chryso opere imperfecto super Matth ad cap. 1grauius esse iurare per Deum, quam per Ei
Ratio est: quia sanctius est nomen Dei, qualrae, maiorque ei reuerentia debita. At violixem reuerentiam debitam nomini Dei, gracatum est.
Quinta conclusi, Iurare non est alit Deum testem,& iudicem veritatis aduocare quia sic iurauit Apostolus Rom. i. Tecti, Deus ac sic dixi et Per Deum ita est, ut A exponit serm. a sue verbis ρospoli. Sectandi
rare per Deum est, ius, seu iudicium veritatire. Hoc autem est, Deum in testem, seu Iuducere.Vnde etiam cum iuratur per lapidentum meus in testimonium adducitur manilla non potest confirmare veritatem rei, qum nouit. Ergo Creator in eius confirmat
604쪽
s Sexta conelusi, Non solum iuramentum assertorium, sed etiam execratorium, graue peccatum estivii dicam mors milai, aut filiis contingat, si non est ita res. Nam id obligat Deo,aut oppignoratur. Quoditi testimoni uin mendacii grauis iniuria est. Sic Augustinus Quare iurare pet vitam, aut per saluterisne arri,& per filios rneos est genus exectationis, ita
licitum, cum in testimoniurn mendax profertur.
Septima conclusio: Admittendum est irai denatum praestitum per falsos Deos, quamuis tale iurameritum peicatum est. Nam teste Augustino epistii se a Publicolam, bis peceat, qui fidem iuratam per falsos Deos non seruat.Tum,quia creaturis Diuinitatenittibuit. Tum . quia contra pollicitam fidere fecit. Is enim animo se obligauit ad rem; hanestantam obligationem,qii utitur eius fide, aecepit. Unde viens fidἡ illius non fuit socius criminis , sed pacti tantum, cdbligationis ipsius acceptor,ad quod ibi ius erat. Octava conclusio Muramentum promissoarium rei iniustae non obligat ad sui obseruantiarm Nam , si res prόmilla iniusta est , maius Seecatviri est, illam exequi, quam omittere Promittent ehicu exequeris iniustum, bis peccat tiromittens verb, Z non exeqnens, semel tant lim peccauit At nullus notest obligari sub peccato exequi peccaturi. Quod Patres pluribus confirmant Ambrosius lib. D. de of se capite vis exemplo Herodis peccantis in oecisio. Baptistie, quarti iurauit Isidorus lib. Ae summὸ bono, casti s i. exemplo eius, qui adulterae perpetuani fidem cum ea coisuiuendi pollicetur. Augustinus
serm- Baptista, ii quor. . exemplo David pietate
non effundentis sanguinem Nabal, quem imple
605쪽
uit effundere. Nam autem is, qui iuramentui citae retractat, periurus dicendus sit 3 Affrin Apocris adiusci quanquam reus criminis
Nona conclusio . Iurare cum dolo verbsignificantibus aliud, quam ab audiente perciditur, illicitum est.Tum, quia proximus fallit quia Deo, qui testis est vertigiis, mentitur. iis Decima conclusio Prouocare alium dum potest esse licitum, millicitum. Nam pad iurandum eum, quem scis iuraturum vertum est Eum vero prouocare, quem scis ii cum mendacio, illicitum est,& maius peccatu homicidium iam homicida occidit corpus. occidit animam. Sic Augustinus sem. 28.
Quaest. I. An obliget iuramentum, seu votillieita Hic Gabriel,&G.Thom. q. I. Sancti sum. v. 6. Suar.lib. a.de voto c. s. Filii ucius ca8. a. Lessius lib. a. c. 4 a. ub. . Clauis res cap. 7. Eo tom. . lib. II cap. 3. quast. i.
Quaest. U. An liceat peterein acceptare ii tum per Deos falsos Hic Bonaventura ara. 2. Richard. quast. 3. Gabriel quast. I. art. 3. Silari deiArament cap. 3. Sanche lib. 3 sum m. q,liucius mst. 2I cap. II. quis . . s. Logis
606쪽
Quaest. III. An sit licitum, de obliget in tamentum sectum contra mentem interrogantis Nic S. Tho-
Quaest. rv. An obliget ut amentum csactum Mic
607쪽
eap. 1 I. Fili luctus react. s. cap. 6 quast. I. dsum cap. a. Azor . p. lib. I i. Sylve iuramentum. 4.quo. 8. vers. s. quo ια. re de iuramentis. I p.cap. 3 7 Lessius in a 7 dub. T. Qiiaest. UILL An iuramentum exteriurabsque animo iurandi obliget 3 De quo lib. sum. . I . n. II. ct sequenti Lessius lib. a
dub. s. dicto . Quaest. I X. An obliget iuramentum factque animo se obligandi; cn animo tamen
Quaest. X. An iurans ex consuetudine pecialiter me quo Sanche lib. 3summ. cap. s. Iromo 3 dis'. 6. quast. 7 puncto . Petrus Led
distur. 4. quaest. i. punct. 13. Reginaldus lib.
608쪽
Desexto, est septimo pracepto Iecunda tabula. Conclusio est.Veteri Decalogi lege etia prohibe
bantur affectus mere interni. Nam sextum praeceptum secundae tabuli est i Non desiderabis uxorem proximi tm. Septimum autem, postremum: Non concupisces domum proximi tui, non Ieruum, non ancistam.&c. At his praeceptis affectus mere interni prohibentur. Nam opera externa, seu affectus efficaces operibus externis coniuncti interdicuntur tertio praecepto: non
moechaberiso quarto:oisi ortum facies. Quo sextum,& septimum a tertio, Mouarto distinguuntur. Quippe obiecta interdicta differunt: nam illis opera externa, affectus omnino efficaces operibus adiuncti; his vero affectus mere interni vetantur. At obiicies Communiter dicitur Lex eo rimere manvim, non animam Euagelium ver,comprimere tam manum, quam animum. Quod ideb dictum est, quia lex sola opera externa,in non affectus metae internos,sicut Euangelium comprimebat. Respondetur primo: Illud prolociuium comparat Euangelium cum lege veteri quoad sola praecepta caeremonialia , quae solas actiones externas praescribebant: non vero quoad Iraecepta moralia, quae etiam effectus internos dirigeant. Secunde, quoad praecepta moralia lex antiqua non prohibebat omnes affectus mere internosci sed eos, quos exprimunt sextum is septimum praece plum Euangelium vero omnes affectus internos rei
609쪽
illicitae interdicit Tertio, lex dicitur compritum manum,& non animum, sicut Euangeli ex occidere animum, Euangelium vero vi ucebatur iuxta illud a Corinthiorum . Ludit, Spiritus antem vivificat. Sub littera enim cepta moralia eteris legis comprehendunt haec littera occidere animum dicitur , laoia cerat; sed quia erat occasio peccandi potii Euangelium. Quoniam notitiam tantum Nnon gratiam uberem, quam Euangelium ilia praestabat. In Euangelio enim 'berioris cacior gratia est. Tum ratione merit Q rur Domini, quae Euangelio magis fauent. Tui Sacramentorum, quae in veteri lege solum
hant gratiam , in Evangelio ei illam c Tum ratione praemiorum , quae adimplen Euangelium promittuntur. Legis enim ioni bona tantum temporalia, Euangelij vepantiae Deus pollicitus est aeterna.
Quaest. I. An opus externum superaddat Affectui interno i ic Estius f. i. Alij relati liQuaest. II. An delectatio de re illicita stum prohibitum nono, decimo praeceptos ira Hic Est in s . 1. Alij relati lib. a. s. a1. Quaest. II. An opera legis naturae indigestia auxiliante, qua egent opera legis gratiae iselati lib. a. dist. 18. q. I. seq.nuaest. IV. Quodnam sit discrimen inte
610쪽
nenta legis veteris de nouaeὶ De quo sibMq. . i. Quaest. v. An auxilia gratiae profestaribus utrius que legis prouisa sint intrinsece supernaturalia 3 De quo relatu lib. a. dist. I 66. 6. Quaest. v I. An omnia elui modi auxilia suerint orouisa ex metitis Christi. De quo relati lib. 1.dist i. . 'in lib. s. dist. 13. q. 9. Quaest. VII. An ea auxilia fuerint ex se efficacia, an ex consensu voluntatis me quo relati lib. a.dis. a Quaest VIII. An uberiora nobis quam antiquis auxilia prouideantur. Quaest. IX. An opera legis naturae sint meritoria de Congruo bonorum supernaturalium me quo lib. i. dist. 4. q. . Quaest. X. An opera naturalia legis possent disporinere ex se ad suscipiendam gratiam me quo relati ib. i s. r. q. 9 6.