장음표시 사용
671쪽
De poenitentia. ΡRima conclusio ice nitentia lapsis post aptis
mum necessaria est ad salutem Lium,quia non est aliud remεdium peccatorum , quae post aptismum committuntur rium, quia Hieronymus ad c. s. Esaia ait, poenitentiam esse secundam tabulam post naufragium. Nam,si ut a naufragio peccati originalis solum eripimur per Baptismum, qui est prima tabula salutis: sic a nauseagio peccatorum personalium, in quae labi--r post aptismum , sola poenitentia liberamur. Tum, quia Baptista Matth. 3 coepit praedicationem a poenitentia clamani Paenitentiam vitri appropinquauit enim regnum coelorum. nippe ad illud obtinendum non est peccatoribus aliud medium praeter Poenitentiam .Porrd Poenitentia dicitur a puniendo, qua quis punit in se peccata, quae commisit . praeueniens suo dolore vindictam Iudicis, cillam praecauens in
futurum. Est autem duplex, scilicet, exterior, interior Exterior est Sacramentum Poenitentiae, de quo nunc instituitur sermo. Interior verbest virtus animi, qna, iuxta Ambrosium , mala praterita plangimus, plangenda iterum non committimus. Iuxta Gregorium verb, qua anteacta peccata desemus, flenda non Gm
Secunda conclusori Potest esse vera Poenitentia in eo,qui relabitur in peccata, quorum semel poenituit. Primo, quia iuxta Ambrosium lib. 1. de Post
672쪽
nitent. c. I o. Haec est vera Paenitentia,cessare peccato. At potest quis hodie cessare a peccato praeterito, quamuis relabatur cras in alia peccata. Secundb, iuxta Augustinum in Enchirid. c. o. Miserando Deus dolet commissa peccata, si non satisfactio congrua negligatur. At haec satisfactio congrua exhibetur perio m tentiam. Ergo post remit sum semel unum peccatum per veram Poenitentiam , possunt deinde alia committi, quae per eiusdem satisfactionem deleantur. Tertio a priori quia vere est poenitens , qui commissa mala cum emendationis proposito plangit,i odit: nam
vera Poenitentia est internus dolor in odium peccatorum. At post verum animi dolorem,& peccatorum odium, emendationisque propositum , potest homo alio deinde tempore peccare imam vera Poenitentia hodierna sollim auertit animum a peccando eo tempore, in quo evistit; non ver , in alio, in quo non existit. Ergo vera Poenitentia praecedere potest; quan uis illam iam praeteritam subsequantur peccata.
opponunt quidam aliqua prolata Patrum Isidori illud libri de sum in bon. c. 16. Irrisor est, non
poenitens qui adhuc agit, quod poenitet. Item, Inanis est Poenitentia, quam equens culpa coinquina t. rcgorius lib. Syn. p. 8. Qui commissa plangit, nec tamen deserit, poena grauior se sibiicit Ambrosius lib. 1. de Poenit. c. Do. Si ere Lenitentiam agerent, iterandam postea non putarent quia sicut num Raptima, ita est na Poenitentia Angustinus de vera, falsa Poenitentia, cap. 8.
Poenitentia est quadam dolentis indicta smper punierin se , quod dolet commisisse. xl omnia responde Dr. Primδ, volunt Patres, non esse veram cenitentiam, quae non excludit affectum actualem de cetero I peccandi,
673쪽
seccandi, sed cum illo simul componitur. nitentiam , quam sequens peccatum morti,
non esse veram quoad effectum obtinendi sal aeternam, si homo cum sequenti peccato dececsat Ura quoad effectum mundandi arcendi ni ini a
peccato futuro, quod simul eum praeterito detestatur, qualiter vera, perfecta est poenitentia semper immaculata perseverans inuamuis vera sit quo- d lassicientiam salutis aeternae , 'noad effectum emendationis futurae. Itaque discrimen est inter poenitentiam quam subsequitur peccatum,&eam, quamnnllum peccatum sequitur iam illa mortis eatnt peccato equenti; ista ver i semper uiua , lassi eax
perseuerat. Morti fieari ver b dicituri quia peccato impeditur accipere mercedem, quam meruerat; quin tamen omnino extinguatur, cum praeterita Poenitentia,
caetera opera bona elicita in gratia , ablato per G quentem Poenitentiam peccato, illic reniniscant, Meffectum salutis sortiantur. Aut terti volunt, eatri poenitentiam sequenti peccato inanem,& effectu vacuam reddi quia, aut peccata praeterita redeunt, ut aliqui volunt, aut circunstantia ingratitudinis sequenti peccato annexa sic aggravat malitiam peccantis, aes ea redirent. De quo uberius dist.2 . Tertia conclusori Poenitentia iterari potest enm sinctu remissionis peccatorum. Vbi obserua, in Ecclesia duplicem fuisse Paenitentiam. Alia erat solemnis,&publica quae in xta Ambrosum lib. a. de poenitentia,c res pro grauioribus, ct manifestis quibusdam delictis imponebatur 'ienda extra Melesiam in manifesto cincinere, cilicis. Alia sacramentalis,& secreta, qna in foro seereto Sacramenti Pant interno ordis fieri
674쪽
olet. Prior Poenitentia non consueuerat iterari, ne frequenti usu contemneretur,& vilesceret, ut testatur
Ambrosius sup Augustinus epist. . .ad Macedon Scorigenes hom. Is ad c a s Leuit.de qua Poenitentia dixit Ambrosius sit p. Sicut num Taptisma, ita est una Poenitentia. Posterior verbiunc asseritur iterari cum fructu salutis contra quosdam Haereticos qui poenitentiam semel tantum salubrem esse profitebantur, ne
spes veniae fideles incitaret ad peccandum. Quos prim redarguit Augustinus lib. de vera,
.falsa Poenitentia, c. s. Dicunt Dominum incitatorem
malis semper peccantibus subuenit,9 ei peccata placere, quibus semper prast est gratia. Errant aute. Constat enim multum et peceat di plicere, quisemper prast. stea destruere. Ite,epist. q. ad Macedon. I, tantum hominu iniquitas aliquando progreditur,ut etiam post peratita poenitentiam, oe reconciliationem,uelsimilia,velarinuiora committant. Et tamen Deus facit super tales oriri Solem suum; nec minus tribuit quam antea tribuerat largissima munera vitae,atque alutis. Secunci, Chrysostornus hom. 2 o. in c. Io ad Heb. Quidam exurgunt poenitentiam auferentes,' asi per poenitentiam non valeat peccator post lapsu resurgeresecundλ terti. , deinceps. Rationemque reddit ho n. de reparatione lapsi, ia-betur de poen. dist. 3. Talis, mihi crede talis est erga homines pietas Desinunquam spernit poenitentiam se sincere oe simpliciter feratur , etiamsi ad summum quis perueniat malorum. Terti b,ratione Augustini arguitur: quia impium est,& sacrilegu, credere nihil prodesse ad vitam post primam Poenitentiam peccanti, si blandimenta voluptatu contempserit, si se poenite udo acerbius, quam prius excruciaverit, si uberius fleuerit, si pauperes
675쪽
Huperes largius aluerit, si charitate ardenti Πςtati eouue praeberetur occasio ut eis omnib-xermissis laxaret habenas peccandi, Hibere si te huius vitae frueretur ullario, duobus exemplimum est Dauidis, cui Dominus post rem illiim peλά. pira adulteri condonauit peccatum superbiae pu- metatione populi comarasin i secundum , filio msrael, quibus Deus propter orationem Moysisit idololatriam, quamuis alia prius pecca
Quaest. I. An virtus Poenitentia sit specialis χρ oci sit eius obiectum sorrnales Hic b. Thomas q. i,
Quaestiri. An primus achus Rcenitentiae sit affectus prosequutionis,au odi, desquis ille sit, an absolutus, g conditionatus ΘHic Bona p. i. dub. 4. Sp. a.dub. T.
. Suar. tom. . inci se .i i. Qihaest. III, An contritio imperata per Poenitentiam deleat peccatum, tanquam dispositio, an tanquam rara Hic Bonau. p. a. q. 3. Scot. q. I S. Thom. q. E. H. a. Richard. T. q. I, Gabr. q. I. Tarant. q. 7 Atil
676쪽
Quaest. I v. Quinam sint Poenitentiae capaces H1e Gabriel quast i Caietan. Cabequd, Suare λ vaZq. Torres, Conincti, Praeposit Pesantius, Sylui. ali cum Sahoma 3.p. q. L are. Vad. tom. 4.di P. T. q. II.
vers . tr. I 3. d. i ct seq. Quaest. V. An Sacramentum Poenitentiae sit neces sarium ad salutem Micio nau. ' i dub L in liti. Gabr. q. χ S.Thomas q. 2. art. F. Caiet. Cabequd. Suar. V aEq. Torreo, Conincti, Praeposit. Pesant Sylui. Malii cum
Quaest. VI. An merita peccato interrupta redeant cum pristina gratia quoad omnes gradus, per Poenitentiam, Gustificationem sequentem Micci Th. q. a.
s ιοdpluribus irretitin peccatis non potest panitere de uno vere, nisi de omnibus
poeniteat. Onclusio est mon potest esse poenitentia G-cax ad remissionem unius peccati , quin ad omnium, quoium poenitens reus est. Probat Augustinus ex professo lib. de vera falsa poenitentia, cap. o. Prima ex illo Ioann. . eiu totum hominem sanaui in
677쪽
Sabbatho,scilicet,quia torpiu ab omni infirmitate,sanimam ab omia contagione tiberauit ndicans poenitentem oportere simul dolere de omni crimine. Confirmat exemplis mam Dominus simul mutum .surdum litaberauit,' hoc docens nos,nunquam,nisi de omnib- nari Item, habenti septem Daemonias veste peccataeae parte reseruari, manente uno profiscere poterat sex expulsis expulit autem septem,ut omnia crimina simuleiicienda doceret. Rursus legiones Daemonum ab alio ei ieiens nullum reliquit de omnibus, ostendens, quod, eseucata snt mille , oportet de omnibiu paenitere Secundo , rationes quia omnis remissio peccati fit per gratiam, amicitiam Dei. At per gratiam, lamicitiam Dei non potest rennitti unum peccatu sine alio. Seio enim Dominum inimicum esse omni criminos. Uuomodo ergo, qui crimenseruatae alio recipiet veniam ne amore Dei consequeretur veniam,sine quo nemo unquam inuenit gratiam Tertio ex Innocentio II de poen.dist.
3 cap. Fratres nostros docente, Di am paenitentiam e se, cumspreιi pluribus,de no solo poenitentia agitur ivet, eum si agitur de νη , ut non dissedatur ab alio. Quae conclusio ex solutione argumentorum aduersae partisnxigis constabit. Ergo contraria sententia sic arguit Potestinnis cum vero dolore animi confiteri uniam peccatum msatisfictionem pro eo impositam explere, dissimulatis aliis. quorum reus est. At hoc peccatum remittitur a Deo per. poenitentiam absque aliis. Nam Nahum I. Non iudicabit bu in idipsum Liudicaret autem bis in per eam cellitentiam, Tatisfactionem non esset dimitam Consumatur ex Hieronymo, qui explicans eum locum ait Deum genus humanum diluuio, Sodo-
678쪽
nitas igne, gyptios mari, Israelitas in eremo perdidisse, ne in aeternam puniret:quia non iudicabit bis Deus in idipsum Secundo, Gregorius homil. I o. super Ezechiel docet, Dominum pluere super unam ciuitatem, non super aliam suia sunt quidam , qui cum quadam vitia recensent maliis grauiter per rant. Tertio, Ambrosius serm .i8.su p. Psalmo i i 8. Essdei desie, poena satisfacit, releuat. Quartin quia satisfactio imposita pro uno peccato M a poenitente expleta non potest iterari. Ergo peccatum illud dimissum est. Nam si dimissum non esset, subiiceretur alteri satisfactioni, poenitentiata Quod videtur rationi di a
Ad primum respondein LDeω non iudicat bis
Peccatum, quando peccatum emendatur , remittitur. At unum peccatum non remittitur sine alio. Ne
que obest , in vita puniri peccatorem pro illoci quia peccata, quae supplicio aeterno castigantur , interdum etiam castigantur temporali. Nam, ut Augustinus docet in enm locum alium , flagella Dei multis de causis contingunt. Primδ, ad augmentum meriti, ut Iob. Secundd,ad custodiam virtutum, de humiliationem iustorum, ut Paulo. Tertio, ad correctionem peccatorum, ut Mariae lepra. Quarib, ad gloriam Dei vicaeco nato. Quint , ad incohationem poenae debita pro peccato, ut Herodi. Sic igitur potest in hac vita temporalis poena castigare peccauam,& initiare atternam, qua in alia puniendum est. Ad confirmationem: Hieronymus solum vult, Deum suppliciis temporalibus punire peccatores , ut omnium suorum peccatorum poenitentiam agant, poenas aeternas evitent,
cibidem docet de fideli deprehenso in adusterio, cui deeollatio
679쪽
eollatio non est poena lassiciens ad illam denitandam. nisi Poenitentia pro omnibus peccatis compenset. Ad secundum Gregorius tantum docet Deum peccatoribus auxilia efficacia gratiae largiri ad emendationem unius viiij, quin ad emendationem alterius;
rnibus solum cauentur peccata, .supplicia pro illisuturas non verb remittuntur praeterita. Ad tertium:
Ambrosius per fidem intelligit conscientiam quia deficiente scientia peccati potest poenitentia pro illo satisfacere;sed non absque satisfactione omnium. Ad quartum Satisfactio unius tantii peccati,in non aliorum, non est condigna, sufficiens ad eius remi Dsionem , atque adeo postea simul cum aliis tale pee tatum satisfacti'ne compensandum est. Quod docere videtur Augustinus, ecci s det. v. s. in Enchir. a c. 71 dicens, non esse satisfactionem sufficientem , quae non excidit omninδ peccata atque adeo eum, qui eleemosynas frequentat, non impetrale veniam peccatorum, nisi sibi ipsi misericors sit, delens ab anima peccatum per odium ipsius, Vilectionem Dei,quae est eleemo*na, per qua Luc. Li.omnia, unda βnt nobu Vbi obiter explieat varia eleemosynarum genera, quae non lassicient mandare animam sine illa, qua quis sibi misericors est , quam ait, esse poenitentiam generalem, omnium peccatorum mundatricem.
Vnde colligitur, poenitentiam,& satisfactionem
exhibitam a peccatore pro no tantum peccato non
prodesse ad vitam aeternam, etiamsi postea adueniat poenitentia, Tatisfactio aliorum. Quia illa poenitentia hominem relinquit in peccato , atque adeo non mortificata sed mortua est, iuxta Apostolum Hebr. 6. Dcienter fundamentum poenitentia ab oporibus mortuis. At
680쪽
At opera mortua non reuiuiseunt per sequentem poenitentiam, sed tantum mortificata. Confirmatur: quia, ut opus bonum ferat fructii vitae aeternae debet se minari in terra bona. At, dum anima est in peccato opus bonum non seminatur in terra bona.
Oppositum sentiunt alij. Tum, quia Augustinus
lib. de vera, falsa Poenitentia, cap. i . ait Pium scredere, ut cum gratia Christi in homine destruxerit mala prιora, etιam remunere bona. Tum, quia ait Hieronymus commentar Aggario. Si quando videri iniermulta peccata quinquam facere aliqua iusta opera, non est raminiustus Deus, ut propter multa mala obliviscatur paucorum bono um Ued faciet ea metere, ct in horrea congregare, qua bona in terra feminauit Respondetur primo mi Patres loquuntur de operibus elicitis in statu gratiae;& deinde mortificatis per peccatum,quae persequentem poenitentiam δε iustificationem reuiuiscunt cum fructu vitae aeternae. Secundo , disserunt de operibus elicitis in statu peccati, propter quae Deus largitur remunerationem temporalem, minuit poena grauiores aeternas, quibus alias erat castigandus peccator Put docet Augustinus lib. 4e patientia,cap. 26. de illo Schismatico , qui propter fidem unius articuli sustinet poenas martyrij. Quod etiam dicendum est de operibus elicitis in statu gratiae ab eo, qui postea decedit in peccato quia ea opera, licet
non ferant fructum vite aeternae, ut dicitur Ecechiel. 3 3. exponitur a Gregor. lib. I hom. isust EVechiel. tamen prosunt ad minuendas poenas, iras reprobus