장음표시 사용
701쪽
non datur. Respondetur clauis scientiae duo vendicat scientiam discernendi, potestatem aperien dici atque claudendi igit Sacerdotibus ignorantibus non datur clauis scientiae riuia, licet detur potestas aperiendi, atque claudendi Iamen scientia non datur quia ante Sacerdotium scientia discernendi supponitur,4 cum Sacerdotio potestas claudendi, de aperiendi conceditur,4 interdum etiam scientia au
3 Secunda conclusi, Potestas ligandi, atque sol. uendi conceditur omnibus Sacerdotibus, etiam prauis. Primh, quia Hieronymus apud Glossam ad illud Matthaei a6. Tiridabo claue Regni Oelorum sic ait Habet eandem iudiciariam potestatem Petri omnis Ee-οlesia in Episcopis, Pre uteri . Secundo, Augustinus in lib quaest. vet.& noui testam . quaest. 1 uantase dignitas sacerdotalis ossici, ordinis, hinc aduertemus. Dictum est de nequiom. mpha cum et Pontifex anni illius prophetauit, per quod ostenditur, spiritum grariarum non personam sequi digni, et indigni,sed ordinem. Ergo simul eum ordine sacerdotij, potestas gratiae
hiicitur primo illud Malachiae a Maledieam benedictionibus e tris Quod improbis Sacerdotibus
comminatur. Secundb, August. Exod cap. Ho.
dicens, laminas aureas in fronte Sacerdotis significare siduciam bona vita quam qui vere,perfecte gue habet, setur potest auferre cata.Tertibi'Gregorius hom. in Evangelia: Illi soli habent ρρtestatem ligandi. tq- soluendi qui Apostolorum exemissenent. Sarib, ori genes iam. v. sup Matth. Hesychius lib. Σ; super Lenit.ς. 9. Ad primum respondetur illa comminacio
702쪽
lio facta est Haereticis, excommunicatis P quo istum benedictiones is absolutiones fiunt maledictiones iis , qui sectantur ipsorum errores. Ad caetexa testimonia Patrum respondetur iiisetunt illi de potestate soluendi digne , non de potestate soluendi valide Certum enim est , ut digne talis potestas exerceatur, probitatem vitae, de imitationem Apoι stolorum exigi. Quare sit , Tertia conclusi, Non omnes Sacerdotes lia bent digne potestatem ligandi, atque soluendi Priam, ex illo Ezech. s. alii, pu viuisicant animas , qua non vivunt 3 ct mortisecant anima , qua non moriuntur. Quod dictum est de iis Sacerdotibus, qui absoluunt indignos, dignos ligant. Secundb ex illo Malachiae a Maledicam benediationibus vestris, Quod , licet de solis Haereticis δε excommunicatis lossit intelligi, etiam quadrat in eos Sacerdotes, quius benedictiones, wabsolutiones sacrae vertuntur in maledictiones propter abusum earum. Tertio , quia Augustinus lib.de vera falsa rami.c. 1 o. describens qualis debeat esse dignus Sacerdos in ecclesiasticus Iudex , recenset plura, quae non omnibus Sacerdotibus communia sunt. Exigit enim , ut careat culpis, quas in aliis corrigere, iudicare debet: ut sit praeditus scientia , qua causas iudicij discernat ut sit dilia gens in uestigator criminum,& qualitatum ipsorum ut sit mitis in aliquos in alios seuerus,&c. Quae Omnia constat, pluribus Sacerdotibus deesse.
703쪽
HIe Parisienses notant doceri a Magistro clauem scientiae esse habitum sciendi, eoque qui carent
Sacerdotes, claue scientiae carere. At ego, i dxta Magistri mentem, clauem scientiae distinguo duplicem; al. .eram xemotam is imperfectam, quae est potestas Haudendi is aperiendi valide conicientiam poenitentis, alteram proximam, omni labierfectam, quae ad dignum eius potestatis exercitium sapientiam vendicat. Igitur Magister non de claue remota scientiae; sed de proxima, Wperfecta disserit quam exploratum est, cum Sacerdotio non dari,& in pluribus Sacerdotibus desiderari.
Quaest. I. An potestas iurisdictionis detur Sacerdoti cum potestate ordinis,& ab ea distinguatur3Hie
Quaest. II. An omnis Sacerdos possit quemlibet absoluere, saltem a venialibus micri. Thomas '. I art. 3. Bonavent ara. . us. r. Richaid. 'us. 3.Ta-
704쪽
Quaest. III An quilibet Saeerdos possit absoluere
quemlibet ab omnibus pecetatis, etiam reseruatis , in articulo mortisὶ Hic Maior quast. i Henriq. lib. 6, π. I. Suare tom. .i 3 .d. 26. Zambran. c. .dub. q. Molina tr. 3.de iust. d. 63. Auila de censur P. F.d. Α .ct
Quaest. IV. An ad validam absolutionem necessctaria sit Episcopi approbatio me quo Suar tomo . in
Quaest. V. An unius Episcopi approbatio lassiciat
ad quemlibet poenitentem ubi uis terrarum absoluendum' De quo Suare tomo 4. in .p. d. 28. Conin ch
705쪽
De iis, qui in sine paenitent.
P Rima conclusi, Vera Poenitentia etiam in finevitae fortitur iustificationis effectum : caeterum periculosum est , eam in id tempus differre Prior pars probatur prim, quia latro in fine poenitens acceptus luit in gloriam. Secundo, quia Ezechielis 8. dicitur is uacunque hora ingemuerit, conuersus fuerit peceapor, vita vinei, non morietur. Ergo vita graciae,etiam in hora mortis, vere poenitentibus parata est. Tertio,
quia M. I. i o .acceptabile est in conspectu Deisacris-ςium vespertinum. Quod a Patribus intelligitur Poenitentiae oblatio ficta in extremo vitae. Quarto, quia Leo Papa in epist. 9 o. response . ait Nemo en de Ierandus, dam in hoc corpore constitutus est. Posterior pars probatur ex Augnst. lib. o. hom. homil. 4. Si uis ροαtus in ultima necessitate violuerit accipere Poenitentiam, s accipit, fateor vobis , non illi negamus quod penised non prasumimus, quia bene hvie exit. Si securus hinc exierit, ego nescio. Poenitentiam δε- possumnsfecuritatem vero non Rationem reddit, devori falsa Poenitentia,cap. 17 quia persecta conuersio,& poenitentia ex dilectione charitatis facienda est Tunc autem ea disset lis , ieri cniosa est tum quia verendum est , hominem tunc necessitate potias, quam libertate;timore potius, quam amore poenitere. Nullus expectet quando peccare non potem arbitriν
706쪽
non necessitatem, sed charitatem,non tantum timorem da uia non in solo timore vivit homo. Tum, quia amore filiorum, uxoris,& bonorum mundi retrahitur a dilectione Dei. uoniam vix, vel raro est tam insta conuerso imendum est de paenitente sero , maximes ij, qtι os illicite dilexit sent prasentes , uxor, s mundus ad se
Secunda conelusio ras, qui vivens satisfactionem sacramentalem non expleuit luit poenas in Purgatori , nisi doloris interioris quantitas Ea extinguat. Nam Deus , sicut est misericors ad largiendam veniam contritis, etiam est iustns ad exigendam poenam ab iis , qui sua contritione non satisfaciunt culpis Ideoque dixit Apostolus Hebr. Io. Horrendum est incidere in manus Dei viventis. Punire autem ni pa impunitas, opus iustitiae est. Caeterum tanta potest esse doloris interni acerbitas; ut eam satisfactionem suppleat. Nam is dolor satisfactorius est is punitio quaedam praeueniens in se punitionem diuinam. Ad quod argumento eme potest latronis poenitentia , cui ab .e mora Paradisi portae apertae sunt, qui Purgatori uestranserit.
Vnde etiam is , qui satisfactionem iniunctam impleuit, si ea peccatis condigna non fuit, poenas Purgatorii non vitat , nisi contritionis satisfactio suppleat opus enim iustitiae est, peccata impunita castigare. Impunita autem manent interdu satisfactione sacramentali r quia Sacerdotibus datum non est, quantitatem doloris interni plene cognoscere, mensuram satisfactionis iustam, ieccatis aequalem indefinite. Atque ided interdum inaequalem imponunti
707쪽
p aenis Puri torii equandam. Quod illustiti
gust inin hir .c 64 α Hieron .de poen .ds h. c. Menseram dicentes Ad p nλm satisfactoriam imponend una etjendam illam xta mensuram dolo; is, quam piprare possunt,& interdum aequalem dissicile defini res ideoque millam determinatam poenam tems, oue poenitentiae sacris canonibus praefigi: quia id n D Sacerdotis, iuxta dolori quantitatem,praesci ib im elinquitur . . Tertia conclusio In periculo mortis constitutia potest negandum Sacramentum Poenitentiae: nec ei pro eo tempore satisfactio imponendaci id enim mise- pixoxdia Dei, obienignitas Ecclesiae vendicat. Primrem partςna probataeo Papa epist si ad Theodotis ais misericordia Dei nec mensura possumus ponere,n . empora de m . Additque in ita aliqua agritudiis εν ranati sunt, ut Sacramentum quod paulo ante posce
ris deliam circo laniihm prodesse debebant , ut simul, mn nisi nil recynciliationi co equantur bene fini P obat etiam Iulius Papa 6 H. 6. c. Si Presbter. Ania Chtistus latroni iii extremo vitae reconciliatio- ic ra non negauit:& Deus vere in ipsum conuerss, in quacunque hora vitam,& remissionem promist. Ide 'us,in re bur poenitentiam ab gauit mor emibas, erit animarum. ι, Posteriorem partem decernit Theodor ut a Diariensis Episcopus,& habetur a 6. q. . cap. Abi m
708쪽
, tentu subleuent, si infirmi decesserint: tum, ut ipsi, Laeonualuerint, illam expleant. Item, Leo Papa epist. 77.aa Nicetam, monens, Sacerdoti tempora poenitari nisis bita moderatios constituenda, ct pariter etiam periculorηm, vel aegritudinum necessitate resticien- Quarta conclusio Poenitens excommunicatus non est absoluenduca simplici sacerdote absque Epia scopi facultate, nisi absente Episeopo extrema necessit/s cogat. Primo,quia sic statui Carthaginens Concilium II. cap. . Secundb, Aurelianuν Episcopus, &habetur 16.q. 6. cap. Aurelianus. Si verbioenitens, ut excommunicatus signa poenitentiae dedit, Sacerdotem quaerens sine absolutione decessit,admittendus est sommunioni Ecclesiae, eius oblatio acceptanda. Sie enim sancitur in Concilio Epaunensi, habetur a 6. q.6,c.S3 ali=uis.
Q st. I. An in articulo mortis possit quilibet Sacerdos'nem libet absoluere,etiam praesente superiore Hic S. Thom. q. r.art. Bonata. inliti λ. 2 b.I. 6. Alij relati dist. raced. q. s. Quaest. II, An satissectio sacramentalis extinguat debitum totius poenae temporalis micra Thomas quast i art. a. Gabriel quo I. Solus quaest. a. artic. 3. Valentia Om di lutat.7. qua'. q. pari. . el-larminus lib. . de Paenitentia, capite a. Zerola de Pa nitentia, cap. as quast . . a Zque tu i qmst. 94.art. a. tu66. Medina AEde effectu Poenitent Pitigia mi a Iarr. distinct. s. quast. i. orticul. 1. Suare E
709쪽
Quaest. V. An per Indulgentiam plenariam omnibus remittantur omnes poenae mic S. Thomas . i. art. 3. Bonaventura L 1.arm. q. . Richardus art. 3. q. 2.Tarant. q. 22. Grais de Indulgent cap. 7. Suare E
de Indulgent. Filii uc. tr. 8ae. s. q. s. Bonacina de Sacrament. disp. s. q. I .p. 7.
Quaest. I. An Indulgentia valeat existenti in peccato mortali micri. Thomas quast. I. art. s. Sua-ἔς tomo .in 3l.disP. I a Cabequdo in addit. q. 27.
710쪽
De percatis , qua post hanc vitam dimittuntur. P Rrima conclusio inliqua sunt peceat , scilicet,
venialia, quae post hanc vitam dimittuntur. Primbquia id supponitur Matis. a. ubi diciturci sui peccauerit in Spiritu sanctu,non remittitur ei, neque in hoc iactiti