장음표시 사용
121쪽
falsa simpliciter in Deo: ergo hae proposi
tiones , Intellectus enerat , Intεllectus non genc
xat , sunt contradictoriae vere ; & consequenter oportet, quod una nexIueat dici de Deo , vel quod in Deo sint actu diverse formalitates, in
quas assirmationes & negationes cadant, ut inli tur contradictio . :Confitin. ranti natis est corruit bilis, anima rationalisnon est cornνwytibilis, sunt contradictori a vere & proprie, quia anima est unica simplicissima entitas: sed
Intellectingenενai, Inteluctus non generat , sic se habent respectu divini intellectus ergo sunt etiam vere & proprie contradictoria, & conse-, luenter.nequeunt de antellectu .divino verificari. Tandem essentia est tota in filio , .& tota conmuhicam filio , a quo est distincta paternia
taS : emo. eertum .est, quod paternitas , quae: non est insisto, & quae reptinnat .communicaritatu , non est actu ipsa inutia communicata Mexistens in .filio,. Praeterea, . filiatio est producta : ergo falsissimum est dicere , quod non sit producta: sed hoc est signiuri contradistionis:
ergo allata exempla sunt vere contradictoria. Subsumo : Sed verum est dicere, q deflentia non est actu rua parte rei producta: fergo oportet, quod non virtualiter , sed actu & a parte rei essentia sit distinctae a filiatione , quae est producta, & habet'psi ipium. Obii. i. Ristinctio Scotica non minus Ioedere ac violare videtur simplicitatem divinae naturae quam sententia Gilberti; sicut enim ,. si esset distinctio e stativa inter essentiam divinam Seeius attributa,resultaret ex illis compositio re
lis entitativa ; ita si distinguantur distinctione reali Ermali, realis Armatis compositio ex illis. resultabit. Confir. Cornpositio est distinctorum uni': ergo sicut uitio diuinctorum distinctione ,
reali intitativa est compositio entitativa re .
122쪽
Resp. negando antecedens: Gilbertus enim ponebat in Deo rem secundum se totam, &. multima actualitate existentem , ab alia disti ctam, ut colligitur ex Bernardo in Cant. Scotus vero ponit tantum Armalitatem, seu perfectionem & persectionem in Deo , non autem rem
persectam & rem persectam ; non enim implicat , quod in Deo sit persectionum pluralitas , licet ipsi repugnet perlactorum, & persectorum
multitudo , quam Gilbertus probare contem debat. Ad probationem nepo paritatem: ratio est, quia realiter distinctam unam & eandementitatem simplicissimam coniundi nequeunt, quoniam quodlibet eorum conservat rationem Paxtis , & ordinem ad eompositum faciendum , ut patet in comeosito Phyuco: at quae formalibter ex natura rei distinguuntur, in unam realem& simplicissimam entitatem confunduntur , quia unum non habet rationem partis, nec dicit ordinem ad aliud eomponendum, quia de ratione partis, & unibilis in ordine ad compositum , est esse ens saltem partiale , & incomplete exviens , ut tenent Philosephir at sor- malitates, &peffectiones rei non sunt formaliterens, nec res , sed quid entis, & quid rei,
ut ait Scotus: ergo distincta formaliter non faciunt cqmpositionem, sicut ea quae distinguum
Ad coUrmationem distinguo antecedens et Compositio est distinctorum unio , quorum unum non est de conceptu essentiali& integritate alterius, concedo. Quorum unum est de conceptu & integritate alterius, nego antecedens-consequens e nam ex animalitate V. g. S rationalitate, ex anima, & corpore fit compositio , quia rationalitas non est de conceptu , nec de integritate animalitati , -cum animal
possit esse, quin sit rationale, & anima, quiniit in corpore , ut patet de anima rationali 3 &corpus esse sine anima r sed ex rationalitate &
123쪽
risibilitate , ex anima rationali & homine nulla fit compolitio , clusa risibilitas est de coneeptuadaequato, & de integritate rationalitatis , &anima rationalis de conceptu, & de integritate hominis : unde ex essentia divina, & attributis nulla debet fieri compositio, licet distingua tur formali ter, cum attributa sint de conceptureati, & de integritate essentiae D. quod non contingit distinctis distinctione reali entitativa, quia impossibile est, quod ea, quae distinguum tur distinctione entitativa, & reali, unum sit de conceptu & integritate alterius, extra quod
existit . . . 'Objic es 1. Omnimoda simplicitas non minus distinctioni, quam compositioni opponitur: sed si in Deo esset formalis compositio a tributorum cum essentia , illa non esset perfecte simplex: ergo similiter, si in illo sit formalis di- sinetio attributorum ab essentia, persecte sim- Plex non erit . Minor est certa. Major vero sic ostenditur: simplicitas est species unitatis, unitas autem in indistinctione consistit r ergo omnunoda simplicitas est omnimoda unitas ,& omnimoda indistinctio : at indistinctio omnimoda omnem realem distinctionem excludit, non minus, quam omnimoda simplisitas omnem realem compositionem : ergo omnimoda simplicitas non minus opponitur distinctioni, quam compositio. Resp. negando majorem; unitas siquidem,& identitas specie distinguuntur , ει quaelibet earum Proprium habet oppositum ; unitas opponitur pluralitati , identitas distinctioni, S simplicitas compositioni : ergo omnimod a simplicitas non opponitur distinctioni sed compositioni. Quia simplicitas alicujus rei non excludit perfectiones, quas ipsemet res habet
naturaliter, &ab intrinseco, veluti propriet, tes naturam ejus necessario sequentes δέ o nantes; sed excludit tantum conjunctionem ,
124쪽
vel mixtionem ejusdem rei cum alia. Ad probationem nego antecedens, imo potius udi traesh species 1implicitatis, cum omne simplex sit unum, id est nulli conjunctum, sicut omnς rationale est animal ; & omne unum , non sit si inplex , sicuti omne animal non eli rationale: ergo, quod est summe simplex ur Deus, non excludit pluralitatem formalitatum sua propria exissentia existentium; sed tantum coniuncti nem cum alio existente ; S consequenter Pluralitas seu distinctio formalis divinarum persectionum potest stare cum summa lutiplicitate Dei ἱ non autem compositio, quae simplicitati
Obiicies 3. Ratio formalis divinae essentiae,& cuiuslibet attributi, non minas est simpliciter intinita, quam ejus entitas: unde sicut enti- tas increata Dei, quia est simpliciter infinita, petit sibi realiter identificari omnem persectionem & entitatem , quae ita sito conceptu im- Perfectionem non importat; ita& divina formalitas ratione ejusdem infinitatis postulat sodi malem identitatem cum divinis relationibus & attributis. Item , cam ratio actus purissimi. Omnem omnino Potentialitatem excludat , quaecumque persectio , quae concipitur in Deo , ut actus purus concipi tibet, ut in se sorm liter includens omnem aliam persectionem e alioquin estet & conciperetur in potentia ad
illam a quod rationi actus puri repugnat. Reip. negando sitbsimpluin & paritatem . Ratio disparitatis est , quia infinitas non est attributum quidditativum , sed modus, qui non potest variare rationem formalem rei, cujus est , & cui competit , ut ait Scotu Unde
cum ratio & natura unius attributi , nimirum intellectus, non sit ratio, & natura alterius, stilicet voluntatis ; voluntas nequit fieri sesena aliter & ex natura rei intellectus , licet res
infinita ratione infinitatis sibi identifice; re
125쪽
liter omnes persectiones, quoniam de ratione infinitatis est , quod infinito nulla persectio deficiat ; non vero quod unam persectionem in alteram mutet & confundat, ita ut omnes
sint una actu & formaliter. Ad illud de actu purissimo, dico , quod licet attributa disti
guantur formaliter ab essentia ; tamen non sunt in potentiam ad essentiam, , ctin sintactus purissimi ad conceletum resem, &totilem. integritatem essentiae pertinentes 3 nihil enim eri in potentia at seipsum , nec ad suam integritatem Tum quia omnis potentia es ad actum tanquam ad aliud. Tum quia, res conciperetur esse & non esse .. Tandem argumentum militat contra omnes Thomistas , nam ipsi dicunt, divinas relationes esse se M liter infinitas : ergo si argumentum valet ,
oportet, quod Paternitas. sibi realiter identi ficet filiationem : sed hoc non audent concedere, cum fit contra fidem ergo Potius omi tero debent argumentum , quam. Proponere
illud . . . . Objicies .. Si lapientia v. g ex naturR reia divina essentia distingueretur ,, vel esset quido illa superius, vel inserius, Vel aequale; sed nullum dici potest : ergo sapientia in
Deo ex natura rei ab natura divina non di- stinguitur. Rese negando majorem. Nam ut aliquid.
sit superius , aequale , vel inserius , oportet quius sit res realiter Hstincta ab illo, cui est
aequale s Vel cujus est inserius . , vel superius; non vero quod sit unum realiter. eum 'eso ;quia superioritas , aequalitas & inseri itaS , non. possimi esse , nisi inter duo extrema
realiter distincta , & inter se comparabilia runde cum sapientia .non sit rex existens extra. integritatem , & , totalem concUtum essentiar, sed perfectio essentiae divinar existens
ςxistentia ejusdem essentiae non debet esset
126쪽
quid superius, nec aequale , nec inserius, se blantum quid Dei, seu persectio. Delia objicies denique: Sicut omnisi unio, ita &omnis distinctio, relatio quaedam est, vel sau tem relationem quandam, inter ea quae distinguuntur , importat: ergo ubi non datur realis relatio, neque distinctio realis existit :atqui inter attributa: & essentiam , aut inter ipsa attributa , relatio realis non datur , sed rationis tantum: ergo neque distinctio realis, sed rati onis tantum , inter illa reperitur Resp. distinguendo subsumptum : later attributa ,. & essentiam. relatio realis rigorosa , major , quae est inter rem , & rem , vel quae oritur ex producente , & producto , non datux , concedo Hujusm i enim rei tio reperitur tantum inter divinas personas. Relatio realis. minor , seu illa quae est independens ab inteIlectu , qua una Proprietas rei actualis refertur ad aliam propri etatem ejusdem rei, vel qua conceptus. objectivi alicujus rei existentis reseruntur , non datur ;nego subsim pium t unde licet inter ese tiam&attributa, & inter ipsa attributa, nulla detur relatio rigorosa, seu extremitatum realium 3. datur tamen relatio, resis minor insensu explicato , chm attributa sint rationes objectivae in Reo existentes , ' quae concipiuntur a nobis distinctae, quia-una non est ex na
127쪽
Se Attributa in particulari. TN praesenti disputatione examinanda sunt a A tributa quae sequuntur, nimirlim simplicitase persectio, bonitas, infinitas , immutabilitas, immensitas, &aeternitas; ideo sit: ,
De Simplicitate Dei. SImplieitas solito dieitur a Theologis , ne
gatio compositi opss, seu unionis plurium distinctorum, quorum unum est extra reale conceptum & integritatem alterius , vel quorum unum est actus, & aliud potentia ; & est multiplex, Phrsica scilicet, Integralis, Met physica , dcc. Prima est illa, quae constat mat ria & forma substantiali. Utegralis est illa, quae constat pluribus completis , ut acervus lapidum . Metaphvsica est illa, quae constat genere de disterentia: nis suppositis Dico, Deum esse ruplicissimum V omnis compositionis expertem. Prob. Si in Deo admittenda esset aliqua compositio , maxime Physica, vel Metaphysica , sed divina simplicitas excludit utramque : ergo est expers omnis compositionis . Prob. quoad ri membrum . Compositio Physea fit ex forma & materia ;sta Deus caret materia & forma : ergo non hst Physice compositus . Prob. minor ; Si Deus haberet materiam & formam , ellet cor-
128쪽
poreux& materialis ; sed hoc est salsum: ergo Deus Aet materia & forma. Nec valet dicere cum An opomorphitis , Scripturam sacram tribuere Deo pedes, manus, oculos, &c. ut constat ex tuo Isajae 6. Vidi Dominum edensem ;ruia haec verua Scripturae non sunt intelligenia a proprie , s metaphorice, & propter qua dam similitudin ; cum Scriptura sacra ut tur Metaphoris & Parabolis , ut verus sensus Percipiatur . Prob. minor quoad secundam partem. Compositio Metaphysica constat genere & disterentia ; sed Deus non constat genere & disterentia: ergo non est Metaphysice
compositus. Prob. minor. I. de genere. Genus ut genus dicit partem essentiae, & non totam
essentiam ; sed ratio partis repugnat Deo, quia pars ut pars est finita & limitata ; nam si pars esset infinita, sequeretur, quod totum, seu com-Iositum, non esset ea majus, quia infinito niti potest este majus : at in Deo nihil potest concipi, quod sit finitum & limitatum : ergo Deus non constat genere. Prob. 1. de disseremtia . Distesentia ut disterentiaest, non identificat sibi realiter genus de sua ratione formali, nisi in tertio: sed nihil est in Deo absolutum, quod de sua ratione propter infinitatem non sibi realiter identificet omne illud quod est in ipse tergo in Deo nulla est disterentia.. Dises, Deus convenit a paxte rei & univo cecum creaturis per rationem entis , sicut Pe- trus convenit cum equo per rationem animalis, quia Deus & creatura non sunt primo diversa; dc ab illis differt a parte rei per suum constitutivum specificuin, sicut Petrus distertis equo per rationalitatem: ergo Deus constat genere & disterentia. Resp. distinguendo antecedens: Sio sicut, cadat in rem, id est , si exprimat Deum convenire cum creaturis, &ab ipsis disterre, concedo antecedens: Si cadat in modum, id est , si E s CX
129쪽
exprimat Deum convenire, cum creaturis pedgenus per disterentias contrahibile , sicut Petrus per animal convenit cum equo , nego antecedens Sceonsequentiam: Deus enim convenit cum creaturis objective per formalitatem e tis , quod non contrahitur ad Deum & creat xas per differentias, nec tanquam quid Potentiale Rer actum , cum ens non sit indifferens ad Deum & creaturas , sicut animal est indifferens ad Petrum & equum : ergo ens quod est in Den , non debet esse genus , sicut animal quod est in Petro . Tandem licet ens sit uni-Vocum ad. Deum & creaturas, tamen non debet esse genus, quia omne uni vocum non est
genus, ut Patet de seecie x lice: omne genus
sit univocum. Confirmatur .. Clemens Alexandrinus lib. s. Strom. ait: Deum neque genus esse, neque dist xenitam, nec Deciem , neque ind/viduum , neque numerum: D. Athanasius in decret. syn. Nicaenia
inquit, Homo ex materia, Deus contrauimmaterim
lis se ineονρονeus exi Ut et ergo in Deo non est eompositio Physica, cum sit materiae, &fo mae expers r nec compositio Metaphysica, quia nullum genus habet L nullamque disterentiam. Rises , Quod est natura determinata, est in aliquo genere , sed Deus est natura determin ta: ergo est in aliquo genere. Maior est certa , minox vero probatur . inod distinguitur auomnὶ alio, est natura determinata: sedDeus diastinguitur ab omni alio, cam sit unicius: ergo est in aliquo genere . Distinguo majorem: c d est naturα determinata per inclusionem , aut disterentiam contrahentem , est sub genere sconcedo : Quod est natura determinata pecexclusionem, seu quae est determinata Perse,& quia non est alia, seu quia si utaris est, nego majorem , & distincta similiter minori ,
nego consequentiam: quia Deus non est natura.
determinata , nec distincta ab omni alio pen
130쪽
inclusionem, aut per disterentiam contrahe tem sed tantum per se, suaque simplicitate & singularitate, ut monet D. Anselmus in Mon log. cap. 26. ubi ait, A substantiae minae esse
tial eommunione omnis natura exeluditur; & co
sequenterDeus est ens simplicissimus.
PI hae quaestione tres conclusiones ponIt
Gonet. nemPe rerum omnium persectiones
esse in Deo formaliter quoad persectiones simpliciter simplices . 1. Perfectiones secundum quid creaturarum non esse in Deo formaliter ,ed eminenter tantum. 3. Tandem Deum cum creaturis non esse aliquid majus & persectius extensive . Sed duae priores conclusiones' sunt communes apud Theologos, & ideo consunt hic expresse proponendae , Dico , Deum cum creaturis esse aliquid majus S persectius extensive , quam Deum solum . Prob. I. Persectio extensiva alicujus rei pryvenit ex dignitate , nobilitate & excellentia effectuum ab ipsa productorum , ut insinuat illud Scripturae estatum , Filius sapiens , gloria Natris; sed homines sunt Filii Dei, eumque ut Patrem quotidie venerantur, & creaturae sunt estectus omnipotentiae Dei : ergo Deus cum creaturis est aliquid persectius extensive , quam Deus solus. Σ. Illud est extensive persectius, axo Plura dependent, per quod plura sub unt, & cujus imperio plura subjiciuntur, I. g. Rex unius regni non est intensive impe sectior, nec minor rege majoris partis mundi a bene vero ex afive , quia regia authoritas tam. su. E 6 prema