Clypeus Scoticæ theologiæ contra novos ejus impugnatores, authore p.f. Bartholomæo Durand Antipolensis ... In quinque tomos distributus. Tomus primus quintus Tomus primus continens tractatus de Deo uno & trino

발행: 1709년

분량: 773페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

A P. p bilis in visione beatifica aliquaF

'MOl. r. Medium repraesentandi aliud, esse' duplex, ut quod scilicet, &ut - . I. est medium cognitum, ex cujus cognitione scilicet cognosci lux , & repraesentatur aliud; ut V. g. principia respectu conclusionis , quia cognitis principi ix i cognoscitur eonclusio. 2. vero est medium sere ratio praecise cognoscendi aliud uti v g. species ab obiecto absente derelicta quae est rarso repraesentandi inteIlectui objectum absens: nam Μassilia v. g. objicitur intellectui meo, & non repraesentatun intellectui , v. g. Joannis: ratio est, quia Ioannes non habet in intellectu speciem Massiliat quam habeo in me te mea, & consequenter species ab objecto absente derelicta , est ratio repraesentandi dicognoscendi objectum absens . Nol. 2.. Maximum este discrimen intex haec duo media: ptimum siquidem in sua entitate&cognoscibilitate, aliquo modo continet se mam & naturam rei repraesentancta, ut patμ in exempla allato de principii , quae in seipsis conclusionem continent;secundum autem nullo modo continet rem repraesentandam in sua e litate, ut Patet in exemplo allato de specie impressa Massiliae , in sua entitate , Massiliam minime continet runde inferendum est,medium quo repraesentandi, dc rem repraesentandam non esse ejusdem naturae r quia ea quae minaturae contrariae, habent suas species, seu media quo repraesentativaipsorum in eodem intellectu, ut patet de specie ignis , & de specie aquae, quae habent esse intelligibile , & intentionese in me te mea, quin una alteram excludat, &conso. quen

182쪽

D, E DEO UNO. .

cruenter species seu medium q- , & res repraγsentanda non sund ejusdem naturae, quo=Main

species ignis excluderet speciem aquae , sicut ignis expellit aquam; cum species ignis,&spe-- Cies aquae essent contrariae, sicut ignis & aqua, quorum sunt species, νNot. Medium quo posse dupliciter repraesentare aliud. I. inquantum objectum est repraesentabile in se a. vero inquantum ipsum medium potest repraesentare illud object uin, seu inquantum objectum est rςpraesentabile , non. Asblute , seiulantum relate , & in ordine ad ipsum messium fauo, ut Patet de specie An igeli superioris inissa Angelo inferiori, quae non .est comprehensiva Angeli superioris , sui com- praehensibilis est secundum se ; nihilominus haec species est persecta ratio cognostendi Angelum Luperiorem, quia Deus dat illam proportion tam, virtuti Angeli inserioris , non inquantum

ipse Angelus superior est absolute cognoscibilis in se, sed: inquantum est cognoscibilis ab Angelo inferiori . His iuppositis advertendum est , suaestionem non procedere de actuali specie impressa,cum certum sit nullam dari labeatis: xatio est, quia hujusinodi species requiritur ad supplendum desectum objecti ; at Deus est praesens beatis: ergo nulla est admittenda species

imprelsa Dei ; sed procedere de possibilitate

speciei impresiae Dei. Dico, posse dari speciem impressam creatam., quae Deum clare & intuiti ve repraesentet . Ita

omnes Scotistae .. .

1 Prob. I. Eslentia divina unitur per seipsam imirsdiate Intellectibus beatorum in ratione speciei imprestae: ergo species impres adivinae essentiae est possibilis. Prob conseqa ivina esse tia nequit se unire intellectui beatifico in ratione illius , quod est omnino impossibile; at in se

tentia oninium Thomistarum divina. estentia

i t se nitilectibus beatarum in ratione spu

183쪽

eiei impressiae: ergo non est tmeossibilis species illa, vel divina essentia unit se in ratione alici jus impossibilis; quod falsum esse , sic probo. r. Quod est omnino impossibile, nequit ab alio supAeri, nec exereeri ratio ejus: tum quiaξολta rei impossibilitate, debet poni impossibilitavi supplementi ejus,cum ab existentibus ad impoΩsbilia nullus ut reaIis ordo : tum quia nullius rei nullus est estectus: ergo si species impressi Dei sit omnino impqssibilis, nullus est estinus ejus t id est, essentia D. non potest supplere desectiim ejus , nec per modum ipsius unire

se intellectui beatifico ; vel possibilis est species

impressa Dei. 2. Quod ab agente ne ordinato suppletur, videtur necessarium ad actionem alias in vanum agens hujusmodi vices gerere

ut patet , sed ex Goneto essentia di ina gerit vices ipeetes impressie: eryo ratio speciei est necessaria, ut essentia uniat 1e intellequi beatifico :Subsilmo ; sed ex omnino impossibili nulla potest inferri necessitas, ut aliquid fiat: ergo ex sntentia Τhomistarum inserendum est speciem

impressam Dei esse possibilem. 3. Illud quod

aliud imitatur in agendo , non est omnino im- 'possibile; sed essentia divina in visione beatifica amitatur speetem impressam cum uniat se beatis per modum speciei impressae: ergo 'ecies imprella Dei non est impossibilis . Major est

certa. Prob. minor. I. Dato, quod in beatis

de facto esset species imprest. , proculdubio essentia divina non uniretur beatis sub ratione species impresis , sed mediante ipsa: ergo essemetia D. imitatur speciem impressam . 2. Dum essentia. D. unitur beatis sub ratione species impressis, gerit vices speciei impressis, ut latetur Gonet. & consequenter praestat, quodpraestaret

ipsa species, si praesens esset; ergo essentianimitatur speciem impressam Prob. 2. Possibile est divinitus, quod aliquis

Pro aliquo latervallo a visione

184쪽

tum quia ejus voluntati nemo resistere potest: ergo possibilis est species impressa repraesentans Deum. Antecedens est certum p prob. cons Muentia. Ille beatus tunc recordaretur se vidis Deum , sed non posset recordari se vidisse Deum ι nisi in ipso remansistet species in, Pressa Deum ei repraesentans: ergo possibilis est species impressa divinae essentiae .. Major est certa Vul plures Thomstas,&patet ex D. Paulo, qvi confitetur se vidisse, Areana verba quae non lisei homini ιοΘi , nempe-essentiam, ut existimat Conte onus Thomista recensi. Μυnor vero probatur: Haberet talem recordati nem Per actum , quo Deum videbat , dum eratheatus, vespero jectum, scilicet Deum: Non peractum, quia adius cessavit, ut constat ' jectum, quia est absens: ii se vidisse Deum, nisi remanentem . Confirm- . g. Regem , & Petriis hoc quaeso nisi quia. 'ia Regis clare visi ca 'abet, vel quia non

'die sevitem illius: 'etur in illo late

n ipso remaneredra Deum, non, ut

muni apud Sco expressa divinae homistae, & ut divinitus potest h. consequentia: utraque specie, est major diffi- presia, quia e wtualis imium: ergo si de sacto a pluxibus Thomilia admittatin pecies expressa Dei, d bet

tata

ta nsi

185쪽

Isa D E DEO UNO

gnoseat pssibilitatem sinis, imo & finem ipsiam,

debeat prius videre &eognoscere possibilitatem mediorum s nam fini , ut fatetur Gonetus pluribus in locis cum omnibus Theologis prius est volitus , quia ordinate volens Prius vult finem , quam media: ergo debet etiam este prius eosnitus , quam media , cum volitio sequatur ordinem cognitionis.

sit appetitu hominis viatoris azelaram Dei viseonemi iP homine duo sunt appetitus , tinnatus scilicet, & elicitus. Prior est propenfio quaedam maturalis , quam quaelibet res habet ex natura sua in id , quod est sui persectivum, ut V. g. Propensio illa, qua gravia tendunt ad centrum , vel materia prima ad formam: posterior vero seu elicitus , est actusquq res sertur in bonum prius cognitum. Ex quo inserendum est, appetitum innatum e8e in rebus independenter a

cognitione. boni concupiti ; elicitum vero Pra simponere illam. Appetitus elicitus est duplex, essicax scilicet, & inefficax : Essiem est ille qui includit Armalem applicationem mediorum requisitorum ad consecutionem boni co cupiti ; Ineficax autem est ille, qui non includit hujusinodi applicationem , ut est desiderium aegroti , qui vult sanitatem , & recusat sumero remedia. His supp'sitis Dico I. Dari in homine secundiun se considerato , seu fide & gratia destituto , appetitum innatum ad claram Dei vi nem . Ita Scotus in

. dist. s. quaest. Io. - Prob. Qiraelibet creatura naturaliter appetit

186쪽

natura sua eum ipsa conjunsibili ; ue patet de materia prima, quae appetitu innato appetit animam rationalem, a qua dignitate pluriminia exceditur ergo homo secundum se consideratus , naturaliter appetit conjungi eum optimo hominis persectivo, &ex natura sua cum ipso conjungibili. Subsumo: sed hoc optimum ninminis persectivum, & ex natura sua cum ipso conjungibile, est Deus: & consequenter homo habet appetitum innatum ad claram Dei visionem . Prob. subsumptum : Deus est optumus, & nihil concipi potest , suod fit ipso me--Iiushomini, quatenus est spiritualis, nec quod dignius ipsum perficiat in ratione termini rdeinde Deus ex natura sua est conjungibilis cum intellectu creato per visionem beati am, alias non posset divinitus uniri beatis , scut nequit divinitus comprehendi ; quia illud, quod non convenit Deo ex natura sua, nequit de ipso in tempore dici: ergo Deus est hoc optimum ex natura sua coniungibile cum anima rationali per visionem beatificam Confirm. Nulla est creatura, quae non sit 'naturaliter propensa in aliquod bonum ipsa melius, in quo valeat simpliciter perfici , & adaequale satiari; ut experientia demonstrat de omnibus corporibus, εο de rebus mares libus ergo homo, cum non sit deteriotis com ditionis, habet appetitum innatum ad aliquod

ipse melius, in quo possit simplieiter perfici, di complete fatiari ;, sed sola visio Dei est iblud bonum homine melius, & in quo potest smpliciter perfici, & plene satiari, uzajebat

Deinde nullum est ens naturale , melius homine , nec satiativum appetitus cordis hum, ni; hoc enim a solo Deo haberi potest: e go homo, quatenus est spiritualis, hilet natura sua propensionem ad elaxam Dei vis

sionem.

187쪽

Dico 2. Ex viribus naturae dari in homine appetitum elicitum saltem ineficacem ad ci am Dei visionem . Prob. Omnis appetitus qui tundatur in aliqua cognitione , est elicitus ;sed appetitus, quem homo habet at beatit din rna, fundatur in aliqua cognitione et ergo est elicitus . Majoxem concedit Gonet. Minor prob. Ηoino cognoscit naturaliter possibilitatem visionis beatificae, ut probat quaestio Praecedens: ergo in illa. cognitione sundatur appetitus . Confirm. Non implicat, quod haereticus, ua quo nullum datur principium supernaturale , eliciat actum inessicacem. ad claram Dei visionem , quam naturaliter cognoscit possibilem, vel faltem quam credit fide humana; cum ad productionem desiderii eliciti sinciat, quod in intellectu sit aliqua cognitio rei concupitae , ud nobis quotidie contimidi ; plura chim desideramus voluntate inemcaci , quae tamen non cognoscimus evidenter, nec certi sumus de e rum infallibilitate .ergo ex viribus natura: datur in homine appetitus elicitus ad claram Dei visionem .. . '

Objicies. I.. Gonet. Appetitus innatus est pondus quoddam naturae ad bonum sibi co naturaliter debitum ; atqui in homine. secun dum se considerato nullum datur pondus naturae , sed dumtaxat potentia obedientialis ad claram Dei visionem , cum illa non sit connat xaliter ei debita, sed superexcedens, &i improportiqnata viribus ejus naturalibus : ergo non datur in homine secundum se eqnsiderato , seu fide de gratia destituto, appetitus innatus ad

visionem beatificam. Resp. negando minorem ri Ratio. enim assi gnata non excludit appetitum innatum, quia

D. August. lib. I. de praedest. SS. cap. q. habetur: Posse habere fidem , Mui postio habere charitatem , naturae est hominum; at quod est naturae, est naturale: ergo homo habet potentiam

188쪽

naturalem ad supernaturalia, licet sint impro. Portionata viribus naturae . Confirmo Si Deus annihil aret animam Petri v. g. Proculdubio cor pus ejus semper appeteret eam naturaliter 1 liacet haec anima esset improportionata viribus naturae, &reunio hujus animae superexcederet vires totius naturae : ergo homo potest natur liter appetere visionem Dei, quamvis haec visio sit supernaturalis, S superexcedens s & consequenter datux in homine secundum se considerato pondus naturae ad cIaram Dei visionem , ad quam naturaliter tenditiata Objicies a. Appetitus innatus est a Deo ut

authore naturae , & infundente formam natur

Iem ; sed appetitus visionis clarae Dei non P test esse ab authore naturae : ergo non Potest dari appetitus innatus ad illam . Minor prob. I. Appetitus a Deo ut authore naturae indutus, sollim tendit in Deum ut finem naturalem; nam ut communiter dicitur , juxta orit/nem axentium , est ordo finium I atqui Deus ut clare visus non est finis naturalis, sed supernaturalix: ergo appetitus visionis clarae Dei non potesteta a Deo ut authore naturae , sed solum ut largitore gratiae & aliorum donorum supernaturuium. 2. Eadem minor suadetur : authoc naturae non dat appetitum , quem non possit explere ; sed Deus ut author natur ae non potest explere , aut quietare - appetitum visionis bearitifieae: ergo nec illum tribuere. Minor patet; Natura enim sive Potius , author naturae nihil. facit frustrae faceret autem aliquid seustra, iii daret appetitum ad aliquid ; ad quodnon posset

perducere; und Aristot 2. de Coelo textu 3. docet, quod :siὶ natura dedi ilateoelis inclinationem ad motum progressivum, dedisset etiam instrumenta ad talein motum . Minor etiam non est minus evidens: tum quia visio beatim ea , cum sit omnino supernaturalis , est extra. sphaeram totius naturae, imo S ipsius authoris

Duill

189쪽

naturae conliderati Praecise ut talis , sic enim ad eflectus naturales coarctatur: tum etiam qui ai ille non potest perducere ad aliquem finem , qui non potest dare media necessaria .ad acquis tionem ipsius: Deus autem , ut authornaturaeo non potest tribuere media necestaria ad visionem beatam , cum illa sint entitative supernaturalia , nimirum gratia, fides, spes , & lumen gloriae. Resia. negando minorem, ad cujus primam

Probationem, nego majorem: author enim naturae tribuit homini appetitum tendendi in omne illud , cujus est absolute capax tam divinitus, quam naturaliter ; secus autem author naturae tantusa dedis et Leoni, V.g.in ordine ad supern

turalia: sed hoc est falsum, quia dedit aliquid

homini, quod non dedit Le' , nempe capacitatem naturalem videndi divinam essentiam, ad quam videndam elevatur per lumen gloriae, ad quam Leo elevari non potest: emo in homine datur aliqua inclinatio naturalis ab aut ren turae illi indita ad sup ematuralia 1 quae nou est incita Leoni. Praeterea si appetitus a Deo ut authore naturae iudicus solum tenderet in Deum ut finem naturalem s. ut vult Gonet. intellectus nullo modo esset causa Physica visionis beatificae, quia est potentia ab authorae natum inditabomioibus , & denegata brutis ; sed hoe est alium, ut infra expresse dicemus: ergo intelinlequs habet appetitum naturalem.ad visionem Dei . Adsecundam probationem nego majorem:

sufficit enim , quod ille appetitus - aueliore naturae inditus possit expleti 'el ab ipsis auth

re naturae , vel authore gratiae , ut pateteXemplo I v. g. corpus organicum Physicum hesiet a natura appetitum ad inimam xvi

nalem, & ex ultimis di*ositioniblis necessario appetit illam tamen natura, SE ultimae dispositiones nequeunt explere talem appetitum ; cum anima a solo Deo creetur , & infundatur ita Pendenter a materia: ergo non implicat , quod

tu le

190쪽

homo habeat aepetitum naturalem ad visionem beatifieani, licet ab authore naturae expleri non Possit, modo exferi possit ab auis ore gratiar, S hoc sufficit, ne talis aνetitus sidfrustraneus a quia ut aliqua inclinatio sit Bustranea, Nortet quod consecutio finis insit omnino impossibilis ;unde ut appetitus innatus sit in homine ab au-iliorematurae, non requiritui γ qu ipse author dexilli media ad visionem beatificam ; sed sissest quod homo possiit aliquo modo ea recipere , sive ab authore naturae 3 sive. ab authorestatiae; sed homo est capax recipiendi gratiam, fidem & alia medita: ergo habet appetitum ad visionem , qui potest explexi . Praeterea licet visio beatifiea sit supernaturalis , , tamen no' est extra sphaeram totius naturae sueernatura lex elevatae ; Uis non posset partialiter produci nec recipi in intellectu creato : sed utrumque est salsum: ergo non implieat, quod intelletius habeat naturalem appetitum ad illam.

De specie. aae visionem beatificam

ΡExacta disputatione de possibilitate MisionIs

beatificae ,. modo examinandasunt omnia aquae ad illam. concurrunt in ratione objecti . S. Postea examinabimus concurrentia in ratio,

ut Principii ue ideo sit i

SEARCH

MENU NAVIGATION