장음표시 사용
271쪽
-ritat objectum secundem omnes krmal tales in ipse contentas, est intuitiva adaequata,
et qua o exprimit illud secundum aliquas , vel
sine illis, est intuitrua inadarauata respectu totius objecti , 8c adaequata re pectu illius serm litatis cognitae e temo cuin an Deo sint persolue
inter se realite distinctae, non implicat, quod visione intuitiva inadaequata videatur Deus , seu est,itia, quin presonae videantur, licetvisione intuitiva adaequata non possis vitari, nisi ut est in se i parte rei. Ad confirmationem, distinguo
minorem Essesit a divina subsistit &existit initibus personis, existentia Personarum, minorem ; existentia sibi propria , concedo natura enim non exissit exissentia qua personae existunt, nec personaei.existentia quae natura existit, ut dicemus in tractatu dei Trimitate rergo non implicat, quod visio beatifica termisnetur ad exiliantiam naturae, quae est absoluta, quin reminetur ad existentiamPersonae Patris,
quae est relativ . . UObjicies. Σ. ει probat. 2. Partem mmoris
principalis . Visio beatifica, quatenus est cognitio Dei quidditativa, me id debet ternianari ad ea omnia quae inefitialiter Deo conveniunt e sed attributa divina sie Deo convenium: emo Deus quiddilatiis cognosci non potest , niti
ejus arer Buta cognoscantur. Praeterea divina
essentra non potest quiddilative cognoica , mucognoscatur ut tacunda, & communica lis, non quomodocumque, sed modo intellectuali, per emanationem Verbi, & producitonem Spiritus S. iuun in hoc maxime distinguitur a Caeteris naturis creatis e atqui, non pomit hoc modo cognosci , nisi cognoscantur relationes& per naee ergo illis non e ni is non potest quiddilative cognosci. Confirm. I. Deus non apotest quiddilative cognosci, nisi cognostatur ut actus purus e sed 'on porest cognosci ut Pur , non cognitis tauributis & xviatio-
272쪽
nibus: ergo. Μinor prob. Cum actus purus ad
nihil sit in potentia, sed omni a habeat in actu , implicat videri aliquid de actu puro in se , &non videri totum , quia in ipso actu puro idem est totum , & aliquid , & idem est latere
aliquid,& totum : ergo Deus non potest eo .gnosci ut actus purus, non cognitis attributis,& rerationibus . Confr. a. Quando duae rei tiones ita se habent, ut una transcendentaliter
includatur in alia , implicat, quod una quid. dilative cognoscatur sine alia , quia non pos sum quiddilative cognosci , nisi cogno at
talis transcendentia , quaecum sit relatio quaedam , vel saltem relationem importet si non potest cognosci, nisi utrumque extremum coingnoscatur a sed essentia D. cum sit actus purus,& infinitus , transcendentaliter includitur in attributis, & relationibus: ergo implicat illam quiddilative cognosci, non cognitis attributis , S relationibus. Rest. ut supra, distinguendo majorem: Visio beatifica, quatenus est quidditativa adaequata , debet terminari ad omnia, quae quiddilative
Deo conveniunt, concedo: Visio qnidditativa anadaequata, nego . Unde distinguo consequentiam : Deus quiddilative cognosci non potest adaequate, nisi cognoscantur attributa,concedo:
Inadaequale i nego. Ad additum, distinguo majorem : Divina essentia non potest quidditatius cognosci adaequate, quin cognoscatur ut faecunda , & coimnunicabilis , concedo: Inadaequate , nego . Dato enim, quod saecunditas, & comm nicabilitas, sint de quidditate essentiae D. tamenestentia potest ab illis praescindi , ideoque in
daequale cognosci , non secundum conceptum formalem ,&proprium, sed inadaequate, prout includit attributa , &persectiones . Nam V.gr:
potentia obedientialis, quam Angelus habet ad unionem hypostaticam, est de quidditate ipsius; tamςn Angelus non cognoscit eam, licet DMand Tom.L L c
273쪽
cognoscat substantiam suam: ergo beatus potest cognoicere essentiam , quin cognoscat hujusmodi fecunditatem . Ad I. confir. nego minorem , & distinguo antecedens probationis ejus et Si actus purus non constet diversis se
malitatibus inter sesstinctis , non potest videri
aliquid , & non videri totum , concedo et Si coms et diversis formalitatibus , nego . Quia cum serm itates actu distinctae habeant diversas x tiones , possunt habere diversas ternunationes: unde cum Deus constet diversis formalitatibus , & tribus pexsonalitatibus realiter distinctis , non implicat, quod una persona terminet C gnisonemo , seu visionem, aliis non visis . Ad 2. confir. nego minorem: Quialicet essentia D. sit actus Purus, tamen non includitur 'xmaliter m relationibus. Tum quia patet ex dictis intractatu praecedenti de distinctione formati . Τum quia relationes essent immultiplicatae , &communicabiles , sicut essentia ; quod est sal
Obj.i. & probat partem minoris Principalis. Viso Dei , quatenus est nostra beatitudo, debet esse cognitio intuitiva , & terminari ad Deum, ut est in se, juxta illud , 1. Ioan .3. curn apparuerit, Oe . sed visioDei terminata ad lam essentiam sine attributis, non esset cognitio Dei intuitiva, nec terminaretur ad Deum, ut est insta parte rei; cum Deus in se , non solum sit unus , sed etiam trinus 3 nec solum estentiam , sed etiam attributa, & relationes includat: ergo non est cognitio beatifica. Item de essentia beatitudinis est , quod sit cognitio Persecte quietativa intellectus; at si visio attingeret solam essentiam D. nec se extenderet ad attributa, &personas, non esset persectequie tativa intellectus: ergo . Major patet. Minor etiam videtur certa: videns enim aliquam estentiam , naturaliter desiderat videre ejus proprie
tates , & astectiones, & modum, quo illa subis
274쪽
D E DEO UNO. 2 3, & non quietatur intellectus , donec illa omnia cognoscat : sed attributa sunt veluti proprietates , & aflectiones dirinae naturae , & illa subsistit in tribus personis: ergo si
visio beata ad solam Dei essentiam terminaretur, non esset persecte quietatira , vel satiatira intellectus creati , qui posset alicujus attributi , vel per nae visionem optare , & dicere cum Philippo: Domine ostende nobis Pstrem . Demum visio Dei quatenus est beatificativa, debet terminari ad summum bonum, ipsumque reddero
Praesens intellectui beato,& ab alio possesium; unde Moysi petenti visionem Dei facie ad faciem , Dominus respondit: Ego ostendam tibi οα- me bonum ; & ipsa beatitudo definitur: Staitismium bonorum anνegatione pενfectus : ergo illa ,
ut talis est, debet attingere omnem persectio nem, attributum, modum, & personalitvem divinae naturae, & quidquid actu , & se aliter in Deo est . Consequentia patet, Tum quia summum bonum haec omnia postulat , sive ut constitutiva, sue ut modificativa sΤum quia si aliquid eoruna lateret, alἱquo quod est in Deo, beatus non seueretur , & se beatitudo non esset persecta possessio summi boni , nec status omnium bonorum aggregatione perfectus . Resp. negando majorem, nempe. quod visio ,
t sit nostra beatitudo , debeat terminari ad Deum, ut est in se, quia essentia D. praecisa ab attributis, & personis, est: ens existens, summum bonum , & ultimus finis noster infinite persectus , & per consequens est persecte satiativa, cum de facto non quies beatos ratione attributorum , sed ratione sui . Unde illud Ioan. intelligendum est de facto , non autem de posisbili, de quo nos loquimur. Ad tem, nego mi norem: Iisio enim, quae ait ngeret sistam essentiatari esset persecte quietativa, quia attributa,&relationes sunt object D sc undarium ; ideὁ-que supponunt intellectum satiatum ex intuitu L 1 es.
275쪽
Concedunt omnes aheia i contra Nomi. Inales, beatos nedum videre Demo , sed etiam omnia cii sunt sermaliter ,. & necesiarii, in ipso, ut estentiam, personas, attributa, &relationes , juxta illud Ioan. 3. Cism apparuerit' , similes in arimus, qu iam videbimus eum sienti est, Unde eum thae civeritas nullari controvernana patiatuti; non est hic expresse pertractanda i
An posit videri essentia Divinasine attria
haut , aut attributa in reIationes sine . . esentia, vecu perso sine olla,
DIco , non repugnare videri abeatis divinam essenti am line attributis , & p ersonis, ne unum vixibutum siue asio , nec unam personam sine alia. Ita omnes Scotistae. Prob. I. Visiones beatificae de tacto lunt inaequales, ut latetur Gonet. supra: ergo non repugnat, quod unus beatus videat solam esse tiam, & alter es entiam simul cum attributis,& relationibus. Prob. consequentia. Ideo FI- sones beatificae sunt intensive inaequales, quia lumen gloriae est inaequale in beatis, ut docet Gonet. disp. praecedenti: . sed Deus potest dare alicui beato lumen gloriae in tali gradu , ut visio producta solam essentiam attingere petit,
276쪽
8t alteri lumen in tali gradu, , ut visio producta possit attingere omnia quae sunt in Deo : ergo Sc. Prob. min. Tum quia non magis impi cat inaequalitas extensiva in visione beatifica , seu ex parte termini , quam intensiva ex parte ipsius visionis, cum Dei' constet diversis
persectionibus inter se sermalitis: distinctis, &tribus per nis , quarum una non est Tealiter altera F, sicut visio constat plutibus stadibuse. ergo si visio eossit reduci ad certum gradum in
tensionis ratione luminis gloriae , Poterit etiam reduci ad certum gradum objecti, audiermini , seu al unam proprietatem & non ad aliam ratione eiusdem luminis gloriae, vel liberi comicursus, quem friectum Praestae. Tum quia dis vinae personae distinguuntur realiter emo non
implicat , quod visio beatifica sit determinata ad per nam Patris= &non ad personam Spiritus sancti: sicutnon implicat, quod visio unius beati determinetur ad sextum gradum visionis , α
alterius ad octavum ἀ Confirm. Divinae processiones determinatos Padus attingunt.r Pater enim generando Fialium , ei communicat essentiam & attributa s& non communicat ei paternitatem . Actio ire. earnativa Verbi habet etiam determinatum Fradum 1 nain huminitas Christi immediate unitur personalitati divinae , quin uniatur Aritiae , nec personae Patris: ergo non implicat, quod actio beatifica.attingat essentiam sino attribuistis , S unam personam sine alia, aut unum
attributum sine alio ἀ ι . ἰ- Resp. Goneta ad confirmationem, negando
conseq.&parit. & ratio disparitatis est triplen inquit) i. Quia unio & communieatio realis alicujus sermae fieri potest sine unione &eom municatione eorum omnium, ad quae dicit essen tialem habitudinem ; secus est de cognitione quidditativa, cum relativa sint simul natura &cognitione: unde licet Paternitar no possit coin.
277쪽
--cari Filio, repugnat laimn unam petilinam videri sine alia. ,2. Quia in Patre est,itia &paternitas distinguuntur virtualiter in ratione communicatalis , non tamen in ratione veri transcendentaliter ,i & visibilis: quia eadem essentia divina virtualiter iussistincta habet rationem speciei intelligibilis re1pectu sui, & resperiini attributorum , & reicitionum . quamqviscommuni ata essenti Filio, Paternitas non eommunigetur, repugnat tamen, yisa estentia divina, non videri relataones & attributa. Tesetia est, quia visio beatifica est cognitio Dei ut est in se,& quia Deus ut est in se, non potest manifestari quoad aliquid ,& latere et aliud , eo quodnetan stari aliquiiu actus pnti, & m ti: festari totum, idem sit; &ideo implicat penvisionem beatificam vidis naturam non visis
attributis . vel per nisi . Communieatio vex, realis, sive ad intra per processionem, sive alextra per unionem hypestaticam, non est communicatio Der quomodocumque , sedbuxta,e igentiam & capacitatem extremi. cui fit ; &sie non fit sub omnimodo , & seeundum omnia quae identificantur cum termino i s uniores & communicationis, sed secundum quoiuilludi extremum exigit, vel est capra ; unde generatione aeterna Pater communicat Filio essentiam , & non paternitatem , quia cilm e sit relative opposita Filiationi, Filius non est capax illius ; N. in Incarnatione communiacatur humanitati per na, & non natura, quia humanitas potest subsistere , & terminari pox subsistentiam Verbi , non tamen intrinsece cO
Contra I., Sic insurgo : Pater & Spiritus S.. non sunt duo Cori elativa: ergo ratio non Valet de omnibus personis. Deinde sufficit cognitio
abstractiva unius relativi , ut Aliud intuitive, v. g. ut videam intuitiye Patremiumcit milii cognitio abstractiva Filii .. TMidem.
278쪽
attributa non sunt de quidditate relatisnuna, alioquin adderent essentiae divinaepersectionem, quam attributa addunt; quod Gonet. negat in aractatu. de Τrinitate: ergo prima ratio dispa xitatis minime valet. Tum quia in Deo sunt, quae non dicunt essentialem. habitudinem 1 ad
aliud. Tum quia unum non includit formali ex aliud, imo sunt quae nec realiter se includunt,
. Contra a. Essentia divina & patern tas disti suuntur formaliter ex natura rei in ratione via ibilis, quia essentia non habet rationem -- ciei intestigibilis respectu sui & attributorum necessario , sed libere tantum : ergonon implicat, quod essentia se manifestet, quin attributa manifestentur , seu quod concurrat in ratione peciei intelligibilis respectu sui , non autem respectu attributorum & personarum . Ratio hujus rei est, quia intelligibilitas est sermalitatis proprietas; nam semialitas est ratiocisjectiva, quae valet cipi, quin alia concipiatur ; &ided divina essentia potest videri abeatis, quin Paternitas videatur ; sicut valet communicari Filio sine Paternitate. Contra 3. Aliquid actus puri nequit videri, quin totum videatur , quia in ipso actu puro idem est totum & siquid , ut ait Gonet. Ergo etiam implicat eadem ratione , quod aliquid
communicetur Filio , quin totum communicetur, cum in actu puro aliquid si totum in se; nam quod in se nullam patitur multiplicitatem, , nequit ab alio exigi, quili totum exigatur: ergo tam implicat essentiam communicari Filio sine Paternitate, quam videri sine ipsa, & consequenter nulla est disparitas. Deinde licet Deus de facto videatur ut est in se, tamen potest albquid sui manifestari , quin totus manifestetin 3 quia man:festat se libere, & omnia quae Uno in ipse, distinguuntur actu&formaliter , sicut communicat aliquid siti, quin communicet is
279쪽
totum. Quoniam si communicatio non sit qui modocumque, sed finia exigentiam &capaciatatem extremi cui sita manifestatio etiam Dei non sit quomodocumque, sed juxta Dei libe-xam voluntatem: emo si non repugnat esse tiam ebinmunicarii une Paternitate , non re
PugnM etiam.videri sine ipsa , propter eamdem
Prob. a. Idem. beatus videt essentiam divi, nam, quia essentla unitur intellectui beatifico in ratione speciei miclligibilis, ut doeet Goneri disp. a. art. 3. g. r. Sed species intelligibilis Esi sentiae poten uniri i'tollectui beatifico , quin uniatur in ratione speciei intelligibilis persona rum: ergo non implicat, quod videat essentiam,
quin videatPersenas Prob. minor. I. Relatim ncs constitutivae personarum non sunt de fora mali conceptu essentiae divinae: emo non imin
plicat, quod detur species intelligibilis essentiae
secundum forinalem conceptum, quin detur species Personarum . Σ. Relationes non sime
operativae, sed est ectivae r ergo non implicat. quod detur species intelligibilis essmatiar, quin
detur species relationum,; quia cum non sint 'perat ae , non Producunt ex seipsis immediates in speciem intelligilem , ut ait Gonet. Et ideo Deus potest unire intellectui beatifico sp Hem intelligibilem essentiae, & non unire seeciem relationum. Tum quia eam libere unitatum quia essentia potest operari speciem sui,
quin relatioties operentur- . . . . . . . '
Cotarm. Motio illius. speciei intelligibilis estentiae divinae respectu intelle eius beati, fit a
divinaevoluntate, ut exobatum est supra in Propria quaestione, sicuti terminatio dependentiae naturae humanae ad Verbum: ergo non impliacat , quod divina voluntas moveat intellectum
creatum ad visionem unius persenae, quin momveat eum ad visio m alterius, sicut terminat
endentiam humanitatis ad existentiam unius
280쪽
personae , quin terminet eam ad existentiam alterius ;v. g. si aliquis non posset cognoscere
hominem, nisi iuxta lucem illi a me communicatam, proculaubio postem illi notificare animalitatem sine risibilitate, propter distinctionem formalem .i Ita similiter , propter eamdem distinctronem formal , De potest nosifieare beatis suam essentiam , quin manifestet perso, nas ; cum beati videant iuxta lucem , quam illis Deus libere communicat. Objicies 2. Gonetus. Visio beatisca est e gnitio intuitiva, quidditativa , . & beatificativa sed ex hoe triplici capite repugnat essentiam videri a beatis non visis attributis & persenis: orgo&c. Minor quantiam ad singulas partes probatur: Cognitio intuitiva per hoc distinguitur ab abstractiva, quod haec apprehendit objectuin proportionaliter ad captum intellectus , & distinguit illud, non est in se, sed tantum inhabitudine ad ipsiim intellectiun ; illa autem
videt, & intuetur obuectum, ut test in se a parteret: ergo cum Deus sit in se unus & trinus, , &includat in se essentim attributa & relationes, repVnat illum videri & mtuitive cognosci, nisi etiam videantur relationes S attributa Confirm. Cognitio intuitiva notiterininatur ad solam naturam & quidditatem objecti, sed se tur in reni, ut est in se subsistens , & existensa parte rei ; atqui natura divina subsistiti & existit in tribus personis : ergo repugnat illam vi , deri & intuitive cognosci sere illis. tRespondeo negando minorem ; ad cujus probationem distinguo antecedens 1 Visio intuiti va adaequata vid objectum , ut estinse a parte reis concedo ; inadaequata, nego- Obiectum enim continet in se plures rationes sini re litα identificatas, quarum aliqvie conveniundet in primo modo dicendi per se , & quidditative I aliquae vero in seeundo modo dicendi per se , ac veluti qualitative ι undenotitia qu*