장음표시 사용
281쪽
tates in, si contentas, est intuitiva adaequata , ,
de quando exprimit illud secundumaliquas, vel sine illis, est intuiti minadaequata respe totius objecti, &adaequata respectu illius m litatis cognitae: femo cuis in Deo sint personae Inter se realiter idistinctae, non implicat, quod visione intuitiva inadaequata videatur Deus, seu est,itia, quin personae videantur, licetvisione intuitiva adaequata non possis videri, nisi ut est in se a parte rei. Ad confirmationem, distinguo
minorem Es,1tia divina subsistri &existit in
tribus personis, existentia Personarum, et ominorem ; exiuentia sibi propria , concedornatura enim non eximi existentia qua personae existunt, nec personaei. existentia qua natura existit, ut dieemus in tractatu de marinitate remo non implicat, quod visio beatifica termisnetur ad exislantiam naturae, quae est absoluta, quin terminetur ad existenti personae Patris,
quae est relativa- . Objicies l. S :probat. 2. p. artem minoris
principalis. Visio luatifica , quatenus est cognitio Dei quidditativa, Re arici debet terminari ad ea omnia quae esseritialiter Deo conveniunt: sed attributa divina sic Deo conveniunt.: emo Deus quiddilviis cognosci non potest.nisi ejus attributa cognoscamur. Praeterea divina essentia non poteu quiddilative cognosci , nisi cognoscatur ut tacunda, & communieabilis, non quomodocumque, sed modo intellectu, li , per emanationem Verbi ,e& productionem Spiritus. S. nam in hoc maxime distinguitur a
Caeteris naturis creatis e atqui A non potest hoc
modo cognosci , nisi cognoscuntur relationes εc personae.: ergo illis non cognitis non potest quiddilative cosnosci. Confirm. I. DeuS non iotest quiddilative cognosci, nisi cognoscatur ut actus purus e sed non potest cognosci ut actus purus, non cognitis attributis & iςlatio-
282쪽
D ADEO UNO. 24rnibus: ergo. Minor prob. Cum actus eurus ad
nihil sit in potentia, sed omni a habeat in actu , implicat videri aliquid de a puro in se , &non videri totum , quia in ipso actu puro idem est totum, & aliquid , & idem est latere
aliquid,& totum : ergo Deus non potest e .gnosci ut actus purus , non cognitis attributis,& relationibus . Confr. a. Quando duae rei tiones ita se hab t, ut una transcendentaliter
includatur in alia , implicat, quod una quid . dilative cognoscatur sine alia , quia non pos sunt quiddilative cognosci , nisi cognoscatur
talis transcendentia , quaecum sit relatio quaedam , vel fallem relationem importet si non potest cognosci, nisi utrumque extremum coingnoscatur a sed essentia D. cum sit actus purus,& infinitus , transcendentaliter includitur in attributis, & relationibus: ergo implicat illam quiddilative cognosci, non cognitis attributis , S relationibus. Resp. ut supra, distinguendo majorem: Visio beatifica, quatenus est quidditativa adaequata , debet terminari ad omnia, quae quiddilative Deo conveniunt, concedo: Visio qnidditativa
in adaequata, nego . Unde distinguo consequentiam : Deus quiddilative cognosci non potest adaequate, nisi cognoscantur attributa,concedor
Inadaequale i nego. Ad additum, distinguo majorem : Divina essentia non potest quidditativo cognosci adaequate, quin cognoscatur ut faecunda, & communicabilis, concedo: Inadaequate , nego . Dato enim, quod saecunditas, & comm nicabilitas, sint de quidditate essentiae D. tamen
essentia potest ab illis praestindi , ideὁque in
daequale cognosci , non secundum conceptum
formalem, & proprium, sed inadaequate, prout includit attributa , &persectiones . Nam V.gr: potentia obedientialis, quam Angelus habet ad unionem hypostaticam, est de quidditate ipsius; tamςn Angelus non cognoscit eam, licet
283쪽
cognoscat substantiam suam: ergo beatus potest cognostere essentiam , quin cognoscat hujusmodi fecunditatem . Ad I. confir. nego minorem , & distinguo antecedens probationis ejus r Si actus purus non constet diversis se
malitatibus inter sessistinctis , non potest videri aliquid, & non videri totum , concedo: Si co stet diversis formalitatibus , nego . Quia cum sermalitates actu distinctφ habeant diversas x
tiones , postunt habere diversas terminationes: unde cum Deus constet diversis sorinalitatibus ,& tribus persenalitatibus realiter distinctis , non implicat, quod una Persona terminet C gnitionem , seu visionem, aliis nρο visis . Ad 2. confir. nego minorem: Quia licet essentia D. st actus purus, tamen non includitur 'xmaliter in relationibus. Τum quia patet ex dictis intractatu praeeedenti de distinctione formali Tum quia relationes essent immultiplicatae , &communicabiles , sicut ellentia ; quod est sal
Obj.3. & probat 3. partem minoris princi palis. Viso Dei , quatenus est nostra beatitudo, debet ese cognitio intuitiva , & terminariad. Deum, ut est in se, juxta illud , I. Ioan.3. cun) apparuerit, cte . sed visio Dei terminata ad solam essentiam sine attributis, non esset cognitio Dei intuitiva, nec terminaretur ad Deum, ut est insta parte rei; cum Deus in se , non solum sit unus , sed etiam trinus 3 nec solum estentiam , sed etiam attributa, & relationes includat: ergo non est cognitio beatifica. Item de essentia beatitudinis est , quod sit cognitio Persecte quietativa intellectus; at si visio alti
geret solam essentiam D. nec se extenderet ad attributa, &per nas , non esset persecte quietativa intellectus: ergo . Major patet. Μinor etiam videtur certa: videns enim aliquam esse tiam , naturaliter desiderat videre ejus proprietates , & affectiones, & modum, quo illa sub.
284쪽
, & non quietatur intellectus , donec illa omnia cognoscat : sed attributa sunt veluti proprietates, & aflectiones divinae natu'rae , & illa subsistit in tribus personis: ergo si visio beata ad solam Dei essentiam - terminaretur, non esis persecte quietatira , vel satiatira intellebus creati , qui posset alicujus attributi , vel personae visionem optare , & dicere cum Philippo: Domine Ostende nobis Patrem . Demum visio Dei ,quatenus est beatificativa, debet terminari ad summum bonum , ipsi que reddere Praesens intellectui beato ad alio possessum; unde Moysi petenti visionem Dei faeie ad faciem, Dominus respondit: Ego ostentiam rus omne bonum; & ipsa beatitudo definitur: Sistus om-nrum bonorum anνegatione perfectus: emo illa ,
ut talis est , debet attingere omnem persectio nem, attributum, modum, & persenalitatem di- inae naturae, & quidquid actu, & se aliter in Deo est . Consequentia patet, Tum quia summum. bonum haeci omnia pqstulat , sive utc'.stitutiva, sive ut modificativa . Tum quia si aliquid eorum lateret, aliquo: quod est in D ,
beatus iton seueretur , & nc beatitudo non esset persecta possessio summi boni , . nec status om
nium bonorum aggregatione perfectuS
Resp. negando majorem , nempo quod Visio , si hi nostra beatitudo , debeat terminari ad Deum, ut est in se, quia essentia D. praecisa ab attributis, & personis, est ens existens, summum bonum, & ultimus finis noster infinite persectus , & per consequens est persecte satiativa, eum de facto non isti et, beatos ratione attributorum, sed ratione sui. Unde illud Ioam inatelligendum est de facto , non autem de pos sibili de quo nqs loquimur. Ad tem, nego mi
norem: Iisio enim, quae attingeret lam esses tiana, esset persecte quietativa, quia attributa,&relationes sunt objectuF sc undarium ; ideoque supponunt intellectum satiatum ex intuitu .
285쪽
essentiae .. Ad probationem, nego majorem: quiae ut beatus desideret aliquid , oportet, quod co
gnoscat illud ; & facta stippositione , beatus
non Videret Proprietates , nec aflectiones divia nae naturae , sed naturam solam : ergo non esset
anxius ex desiderio attributorum, sed perfecte . satiatus ex intuitu essentiae. Ad ultimum, nego' conseq. Essentia enim praecisia ab attributis , Mrelationibus , est suminum bonum, ut constat ex dictis. Ad i. probationem distinguo: Summum bonum haec omnia Postulat radicaliter , concedo ; se aliter , nego. Unde cum essentia
ιi radicaliter attributa, potest esse sine illis ex presse visis summum . bonum . Distinguo Parriter 2. probationem: Aliquo, quod est in Deo ,
beatus non frueretur formaliter, concedo ; VH
tualiter, & eminenter , mo; dc sis beatitudo illa esset fruitio summi boni , & stat As omnium
bonorum aggregatione perfectus aeqiiivalenter , non autem formaliter i & adeo in noctro casu beatus esset Personae beatus , ct complete fati tus, Tandem haec omnia no' ossiciunt cones soni, qiua Scotus non suaeriti lic , an visio tunc
esset intuitiva , vel non intuitiva, ct quidditat,
Va , vel beatificativa ; sed . quaerit, an visio beatifica possit esse praecisiva, seu an repugnet ex parte objecti essentiam videri non vitis pe scinis quod Gonetus non impugnat argvinetatis propositis. Obj. q. Et intendit probare personas non posse, videri sine essentia ; at quia noS etiZm
hoc concedimus, cum petaona in concreto imcludat essentiam . non es lite adducendum a Sum*ntum ejus ; ut citius ponatur ratio, qu probat u in per nam . non posse videri une
alia, eae 'erbis Christi ad Philippum Io. I . Phi-
ιispe. qui ' det me, videt O Patrem, che. Quil eus licet varias habeat interpretationes , commmunior tamen apud SS. Patres, est de visione
heata : Christus enim vult docere , quod qui
286쪽
videt Filium , debet etiam necessario ipsum P trem videre . quia sunt idem in essentia.
Resp. Quod illa verba Christi ad Philippum
debent intelligi secundum statum praesentem , de ita est intelligendus Aug. I. de Trin. c. 8.non. autem sec dum statum possibilem a vel debent intelligi secundum naturam Fin' vero secundum persensitatem: Christus enim intendebat docere Philippum , se esse Deum, &aequalem Patri & linum cum ipso natura ,
ut insinuant verba sequentia: PUn credιs, quia Q. rn Patre, O Pater in me e ὸ Obi. ultimo: repugnat unum reIativum cognosser sine suo correlativo; nam relativa, ut
docet Arist. sunt simul natura , & cognitione ;sed disinae per nae sunt relativae; constituu tur enim per relationes : ergo &c. Unde Pater ut generans , non potest cognosci sine Filio, quem tenerat; nec Pater , & Filius ut spirantes, sine Spiritu sancto, quem spirant. Resp. distinguo. majorem : repugnat unum velativum cognosci siniabo correlativo, abstractive vel intuitive , concedo maiorem : sem-Per intuitive , nego majorem , ut susicis dixi supra . Unde facta suppositione , intellectus beatnicus videret una Personam intuitive, &
quoad quid sit , & alliam abstractivὰ , & quoad
Objectionem aliam addit Bancel. , quam v cat ad hominem, contra Scotistas, dc est haec. Scotus in 3. dist. I. q.f. asserit , quod si Inca natio facta suisset secunduna essentiam , necesse fuisset tres sinaui personas incarnari, ita ut una incarnari non potuistet sine . aliis , quia eslentia illis tribus convenit : sicut quia ilIis convehit omnipotentia, quae est ratio creandi, necesse est tres Pe sonas simul creare, nec fieri potest, quod
uua earum creet , quin etiam aliae creent: ergo cum ratio Primae veritatis , secundum quam Videntur , simili modo conveniat tribus Personis
287쪽
D ivinis, neceste est , quod tres linaul videantur , ne e fieri potest , quod una videatur sine aliis et quod si hoc verum est de personis, quae realia ter ab invicem distinguuntur; a sortiori vexum est de attributis , quae secundunt Scotistas noridi stinguuntur, nisi formaliter ex natura rei . Ita idem Doctor. .Resp. negando consequentiam, & Paritatem g ratio est, quia est entia D neces laxio,& essentiali ter constituit Patrem, Filim , Spiritum Sametum unum Deum, & omnipotentia unum omnipotentem ; sicque si Incarnatio facta fuistet 1e- eundum essentiam, necessie fuisset tres perlorias smul inearnari: cum essentia, quae estex Inca nata , necessario esses in tribus cum humanistate sibi unita ; at prima veritas , quamVis necessario conveniat lxibus Divinis Perionis , tamen respectu intellectus creati libere convenit, cum, ut jam dictum est disp. 1. 3. Divina essentia moveat intellectum beati sub ra tione voloratis ,& Deus mani testet rergo prima veritas, quae libere Deum demonstrat beatis , potest eis demonstre essentiam sine personis, quamvis sit necessaxio, ε essentia. liter in ipsis , cum ellentia non sit sermalatet persona ; vel unam personam sine alia, Propter distinctionem realem ; Deus enim non te ma nifestat beatis quomodocumque sed luxta. Iuam. liberam voluntatςm cDiees: Si Incarnatio facta suisset secundum estentiam, facta fuisset etiam libere : Tum quia se facta fuit secundum personalitatem Verbi: Tum quia Incarnatio est opus ad extra : ergo sequitur ex responsione Incarnatjonem posse hinti secundam ementiam , quin i tres personae incarnentur ; sed hoc est contra mentem UO-ctoris subtilia ; & consequenter responsio non solvit argumentum . negandα conle-quentiam: nam licet essentia Divina libere te minaret unionem, nihilominus, cum ipsa essen
288쪽
aia, ut unita humanitati, esset neces ario intribus personis , tres Personae, in quibus necessario est essentia unita humanitati, essent Inca natae : sed essentia Divina respectu visionis beatificae se habet ut objectum omnino liberum , habens subsistentiam sibi propriam , ut docet Scotus , & manifestans beato quidquid vult ei manifestare ; & consequenter posiet ei manifest xς essentiam,&non per nam , seu per nalbitatem , quae non est sorinaliter ellentia, quamvis essentia visa esset in ipsa persona, & non posset es se humanitati unita, quin persona , in qua est ipsa essentia, esset incarnata, quia vilio dicit solam manifestationem rei visae, quae fieri potest de una formalitate , quae est ratio objectiva; & Incarnatio est unio, quae dicit quandam identitatem unius extremi cum alio . Unde si Verbum assii Psistet naturam humanam ratione alicuj us abs luti, & communistribus personis; certum est , ut subtiliter advertit Doctor , quod tres personae estent incarnatae, quia id, quod terminaret, esset in tribus , & modo, quo facta est. solus filius est incarnatus , quia id, quod terminat , utpote filiatio, competit secundae Dersonae dumtaxat : at si unum attributum videatur , aliud attributum potest non videri, seu non manifessari, sicuti nec illud, cui convenit necessario a quia nulla fit identitas inter visionem , & id, quod videtur.
libera Dei decreta DIco, decreta Dei libera non eognosci a beatis ex vi vi sionis beatae , & lumine glorisi: dumtaxat ue sed requiri praeterea revelationem.
289쪽
Prob. Quod ex vi solius beatificae visionis e gnoscitur, debet cognosci stante visione; sed libera Dei decreta non cognoscuntur semper stam te visione Dei : ergo non cognoscuntur ex vivisionis beatificae . Major est certa , Prob. minor : Si libera Dei decreta cognoscerentur stante visione , sequeretur , quod omnia decreta Dei cognoscerentur , cum non sit major ratio de uno decreto , quam de alio ; sed omnia decreta Dei non cognoscuntur a beatis, sed tantum ea, quae Deus vult eis revelare: ergo libera Dei d creta non cognoscuntur stante lumine gloriae,
ex vi solius visionis. Conis. Deus potest se manifestare beatis,quin manifestet eis sua libera decreta ; alias sequer tur, quod decreta libera quoad terminationem essent necessatia, & quod beati non viderent libere , libertate objecti; sed utrumque est falsum:
orgo cognitio decretorum Dei non habetur ex vi solius visionis , sed praeterea requiritur revelatio ; quia visio beatifica nullum futurum a tingit ex se: sed decreta quoad terminationem sunt sutura : ergo vident decreta ex vi visionis ,&specialis revelationis. Obi. I. Gonet. Lumen gloriae ob suam eminentiam utrumque munus habet , & quiddit live cognoscendi essentiam divinam , & manifestandi per. modum revelationis ea, quae Deus libere vult , & quantum , & quomodo vult, beatis manifestari : ergo ex vi talis luminis , beatis cognoscunt in esse Ia D. libera Dei de Creta . Antecedens prob. Lumen gloriae emianentius est lumine prophetico, & comparatur ad ipsum , sicut lumen principiorum ad ea, quae eX principiis deducuntur: ergo etiam lumen gloriae quatenus eminenter continet lumen pr-heticum, & habet vim revelationis, S manifestationis eorum , quae sunt in voluntute Dei, pcnetrat libera Dei decreta. Resp. neSando antecedens , quia lumen gi
290쪽
riae se tenet ex parte potentiae , & libera De decreta ex parte objecti : unde cum objectum sit liberum , & possit abscondere aliquid sui , sequitur, quod ut Dei decreta videantur a beatis, requiri turmanifestatio, seu revelatio ex parte Objecti; v.gr. mediante luce video Petrum ratione lucis, sed non positim videre ea, quae Ρctrus potest abscondere a visione mea, quin mihi ea manifestet . Ad probationem , nego consequentiam 3 quia lumen Propheticum non habet totam vim manifestationis, & revelationis e rum , quae sunt in Ioluntate Dei, cum praeterea requiratur actus divinae voluntatis manifestatistis futura, & decreta. Obj.2. Per eamdem speciem , & per idem lumen , quo cognoscitur substantia, & voluntas Angeli loquentis , etiam co noscitur ejus actuae liber, per hoc solum, quod ipse cogitans velizordinare cogitationem suam ad alterum, & hac ratione tollere occultationem moralem, quam habet coFitatio cordis ex eo, quod libera est rSic ergo in praesenti dicimus, quod per ipsum , S lumen, quo beati cognoscunt naturam divinam, quod est lumen gloriar, &per eamdem speciem impretiam , quae quiddilative repraelemtat Deum quae est ipsemet Dei essentia gerens vices speciei intelligibilis supposita directione , & ordinatione, quia velit dirigere, & ordinaro actum suum ad intellectum beati , cognoscit esus decreta libera, sine distincti luminis in
Resp. Argumentum potius militare contra Gone tum , quam contra nos : nam si Angelus audiens non possit cognoscere substantiam, &voluntatem Angeli loquentis, nisi per hoc,quod ipse cogitans vesit ordinare cogitationem suam ad alterum, & consequenter tollere occultatao nem cordis, quam habet Angelus audiens : ergo in praesenti dicendum est , quod beatus non